Қазандық диплом: Австрия империясының конституциялық тарихы
October Diploma
Октябрь дипломасы – 1860 ж. Австрия империясының конституциясы. Аристократиялық федерализмге ұмтылыс сәтсіз аяқталды, бірақ конституциялық кезеңнің бастауы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қазан дипломы – Габсбург императоры Франц Иосифтің 1860 жылғы 20 қазанда қабылдаған Австрия империясының конституциясы. Дипломды Ішкі істер министрі Агенор Голуховский жазған. Ол аристократиялық федерализм бағдарламасы арқылы консервативті ақсүйектерге өз жерлерінде көбірек билік беру арқылы олардың ықпалын күшейтуге тырысты. Бұл саясат бастапқыда-ақ сәтсіздікке ұшырады, және Франц Иосиф 1861 жылғы ақпан патентімен одан әрі ұступтар жасауға мәжбүр болды. Соған қарамастан, тарихшылар Қазан дипломы империяның "конституциялық" кезеңін ашты деп санайды.
The October Diploma was a constitution of the Austrian Empire adopted by Habsburg Emperor Franz Joseph on 20 October 1860. The Diploma was written by the Minister of Interior, Agenor Gołuchowski. It attempted to increase the power of the conservative nobles by giving them more power over their own lands through a program of aristocratic federalism. This policy was a failure almost from the start, and Franz Joseph was forced to make further concessions in the February Patent of 1861. Even so, historians have argued that the October Diploma began the "constitutional" period of the empire.
Себептер
1860 жылы Франц-Иосиф пен Австрияның Габсбургтер империясы "өмір сүру дағдарысының" қаупіне тап болды. 1856 жылдан бастап Крым соғысында Австрияның маңызды одақтасы Ресейдің жеңілісінен кейін дипломатиялық оқшаулану кезеңі басталды. 1859 жылы екінші итальяндық тәуелсіздік соғысы Наполеон III-нің қолынан Австрияның жеңілуімен аяқталды, және Франц-Иосиф Ломбардияны француздарға беруге мәжбүр болды. Бұл шығындар Австрия экономикасының нашар күйін одан әрі ушықтырып, империя бюрократиясының кемшіліктерін көрсетті. Либералдар мен консерваторлардың екеуі де он жылға жуық абсолюттік билік орнағаннан кейін реформалар жасауға асықты, ал венгрлер мен чехтар өз істерін басқаруда үлкен тәуелсіздік алғысы келді. 1860 жылдың наурыз айында Франц-Иосиф реформа мәселесі бойынша императорға кеңес беру үшін Рейхсратқа (императорлық парламент) тапсырды. Рейхсрат, негізінен консервативті аристократтардан құралғандықтан, табиғи түрде аристократиялық федерализм қағидаларына негізделген империяны қайта құруды ұсынды. Франц-Иосиф олардың есебін назарға алмады, бірақ жыл соңына қарай ол өзінің құжатында аристократиялық федерализм қағидаларын қабылдады. Сыртқы саясаттың шындығы императорды консерваторлардың идеяларын қабылдауға итермеледі. Ол Ресей императоры Александр II және Пруссия королі Вильгельм I-мен қасиетті одақ құруға үміттенді және алдағы келіссөздерде күшті консервативті ішкі саясаттың артықшылық әкелетініне сенді. Ол бір апта ішінде конституция жазылуын талап етті және конференцияға жол бойында пойыз тоқтағанда құжаттың негізгі қағидаларын бекітті.
In 1860, Franz Josef and the Austrian Habsburg Empire were "threatened with a crisis of existence." 1856 had begun a period of diplomatic isolation following the defeat of Russia, a key Austrian ally, in the Crimean War. The second war of Italian Independence had ended in 1859 with an Austrian defeat at the hands of Napoleon III, and Franz Josef was forced to cede Lombardy to the French. These losses worsened the already weak state of the Austrian economy and exposed the weaknesses of the empire's bureaucracy. Both liberals and conservatives were anxious for reform after a decade of near absolutist rule, while Hungarians and Czechs wanted greater autonomy over their own affairs. In March 1860, Franz Josef asked the Imperial Parliament, or Reichsrat, to advise the emperor on matters of reform. The Reichsrat, composed almost entirely of conservative aristocrats, naturally recommended a reconstruction of the empire based on the principles of aristocratic federalism. Their report was ignored by Franz Josef, but by the end of the year, he would adopt the principles of aristocratic federalism in his own document. It was the realities of foreign policy that led the emperor to adopt the conservatives’ ideas. He hoped to establish a Holy Alliance with Czar Alexander II of Russia and King William I of Prussia and believed that a strongly conservative domestic policy would be an advantage in the upcoming negotiations. He demanded that a constitution be written within a week and settled the general principles of the document during a train stop en route to the conference.
Нәтижелер
Тарихшы А. Дж. П. Тейлор Дипломды ескі консервативті дворяндықтың жеңісі деп атады. Габсбург үкіметі федеративтік негізде қайта ұйымдастырылды, ал провинциялық диеталар император мен рейхсратпен бірлесіп заң қабылдау құқығына ие болды. Либералдарға жасалған игілік ретінде рейхсрат мүшелерінің саны жүзден астам жаңа мүшемен көбейтілді. Дегенмен, Диплом рейхсраттың өте сирек жиналуын көздеді, ал оның құзыреті империяның тек бір бөлігін қамтыды. Облыстық диеталар жер иелері аристократиясымен толтырылды, осылайша олар өз жерлеріне тікелей билік ету мүмкіндігіне ие болды. Венгрия рейхсратта ерекше мәртебе алды, оған сәйкес венгр емес делегаттар бүкіл құрамнан бөлек жиналып, венгрлерге қатысты емес мәселелерді талқылауға міндетті болды. Алайда, бұл венгр басшыларының үлкен дербестік пен мойындауға деген ұмтылысын толық қанағаттандырмады. Диплом қабылданғаннан кейін көп ұзамай, оның ұзаққа соқпайтыны анық болды. Империяның қаржысы нашарлап, қазіргі әкімшіліктің әлсіздігін одан әрі көрсетті. Пруссия мен Германия конфедерациясы монархияның әлсіздігін сезіне бастады, оны өздеріне пайдалануға болатынын түсінді, ал венгрлер оларға берілген аз ғана реформаларға ашуланды. Бұған қоса, патша Галицияға федеративтік конституция беруге қарсы болды. Соңында, өзгерістерді жүзеге асыра алғандар неміс либералдары болды. Бұл либералдар ең ықпалды бюрократтардың көп бөлігін құрады, және олар жиі императорға қарсы болғанымен, әлсіз, федеративтік мемлекеттің орнына күшті орталықтандырылған мемлекетті қолдады. Олардың ықпалы арқасында император желтоқсан айында либерал Антон фон Шмерлингті Мемлекеттік хатшы қызметіне тағайындауға мәжбүр болды. Шмерлинг қазан айындағы Дипломды қайта жазуға кірісті, ал 1861 жылдың ақпан айында император ақпан патентін бекітті.
Historian A. J. P. Taylor called the Diploma a victory for the Old Conservative nobility. The Habsburg government was reorganized on a federal basis, and the provincial diets were given the power to cooperatively pass laws with the Emperor and the Reichsrat. In a concession to the liberals, the membership of the Reichsrat was increased by over a hundred new members. However, the Diploma called for the Reichsrat to meet very infrequently, and its jurisdiction covered only part of the empire. The provincial diets were packed with the landed aristocracy, thus giving them more direct power over their own lands. Hungary was given special status in the Reichsrat through a provision that called for non Hungarian delegates to meet separately from the whole body to discuss non Hungarian matters. This, however, fell far short of the Hungarian leaders' desire for greater autonomy and recognition. Almost immediately after the Diploma was passed, it became clear that it would not last long. The empire's finances continued to fail, further showing the weaknesses of the current administration. Prussia and the German Confederation began to sense a weakness in the monarchy that could be exploited, while Hungarians were furious with the few reforms they had been given. Additionally, the Tsar disapproved of granting a Federal Constitution to Galicia. In the end, it was the German liberals who were eventually able to effect change. These liberals made up a substantial number of the most powerful bureaucrats and, while they often opposed the emperor, they were supporters of a strong centralized state instead of a weak, federalized one. Through their influence, the emperor was pressured into appointing the liberal Anton von Schmerling as Secretary of State in December. Von Schmerling took to rewriting the October Diploma, and in February 1861, the emperor adopted the February Patent.