Юлиус Рааб: Австрия канцлері және тәуелсіздік жолындағы еңбегі

Кіріспе

Австрияның канцлері 1953-1961 жылдар аралығында. Юлиус Рааб (29 қараша 1891 – 8 қаңтар 1964) – консервативті австриялық саясаткер, 1953-1961 жылдар аралығында Австрияның Федералды канцлері қызметін атқарған. Рааб оккупацияланған Австрияны тәуелсіздікке бастады, 1955 жылы Аустрия мемлекеттік шартына келіссөз жүргізіп, қол қойды. Ішкі саясатта Рааб прагматикалық "әлеуметтік серіктестік" және австриялық консерваторлар мен социал-демократтардың "Үлкен коалициясын" қолдады.

Өмірбаян

Рааб Санк-Пөлтенде, Төменгі Австрияда орта таптық католик отбасында дүниеге келді. Ол католик орта мектебінде оқыды, ал 1911 жылы Вена технология университетінде инженерлік-құрылыс мамандығын оқыды. Бітіруге дейін австро-венгр армиясына пионер-офицер ретінде шақырылып, Бірінші дүниежүзілік соғыста Ресей және Италия майдандарында соғысты. Орталық державалар жеңілгеннен кейін Рааб университетке оралып, саяси қызметке қатысты. 1923 жылғы 14 қаңтарда Рааб Хармин Хаумерге үйленді. Әкесінің қазасы және Бірінші Австрия Республикасындағы саяси мансабының басталуы Раабты 1925 жылы университетті тастауға мәжбүр етті. 1927 жылдан 1934 жылға дейін ол Христиан-әлеуметтік партиясының Төменгі Австриядан сайланған депутаты ретінде Ұлттық кеңес парламентінің мүшесі болды. Канцлер Игнац Сейпельдің қолдауымен ол оңшыл саяси күштердің "Хаймвехр" жарымәскери ұйымында белсенділік танытып, 1928 жылы Төменгі Австрия бойынша жетекшісі болып тағайындалды. Алайда, жарымәскери күштерді Христиан-әлеуметтік партияға бағыну әрекеттері сәтсіз аяқталды. 1932 жылы ол партиялық әріптестері Курт Шушниг пен Леопольд Фигль басқарған католиктік Ostmärkische Sturmscharen күштеріне қосылды. 1933 жылы Рааб канцлер Энгельберт Доллфусс басқарған, жаңа құрылған оңшыл коалиция – Отан майданына қосылды. 1934–1938 жылдардағы австрофашистік кезеңде Рааб Корпоративтік мемлекет қатарында жол ашты, ал 1938 жылы нацистік Германияға Аншлюс болғанға дейін төрт апта бұрын канцлер Шушнигтің сауда министрі болып тағайындалды. Аншлюс кезінде Рааб қызметтен алынды, бірақ көптеген австриялық саяси көшбасшылардың айырмасында, ол жеке таныс болған Төменгі Австрияның нацистік гаулейтері Хьюго Жюридің көмегімен өлімнен немесе түрмеден құтылды. Ол Австриядағы қарсылық қозғалысына қатыспады, бірақ ескі христиан-демократтық элитамен байланыста болды және біраз уақытқа "екінші планға" кетті. 1947 жылдан бастап ол Австрия Федералды экономикалық палатасының президенті болып сайланған арқылы ықпалын кеңейтті, бұл мекеме үкімет, саяси партиялар, кәсіпкерлер және жұмыскерлердің кәсіподақтары арасындағы әлеуметтік серіктестікті басқарумен айналысты. Ол еркін нарықты және экономиканы мемлекеттік реттеуді барынша шектеуді жақтады. 1957 жылы Рааб жеңіл инсульт алды. 1950 жылдардың соңына қарай оның мансабы мен партиясының ықпалы төмендеді. 1961 жылы ол ÖVP басшылығын Альфонс Горбахқа тапсырды, ол 11 сәуірде одан кейін Федералды канцлер болып тағайындалды. 1963 жылғы 28 сәуірде Рааб президенттік сайлауға қатысты, бірақ ол қазіргі президент Адольф Шерфке жеңілді. Оның денсаулығы күрт нашарлап, 1964 жылғы 8 қаңтарда Венада 72 жасында қайтыс болды.

Raab was born into a middle class Catholic family in Sankt Pölten, Lower Austria, the son of a master builder. He attended a Catholic high school and in 1911 enrolled at the Vienna University of Technology to study civil engineering. He was drafted into the Austro Hungarian Army as a pioneer officer before graduation and fought on the Russian and Italian fronts of World War I. After the defeat of Central Powers Raab returned to the university and engaged in politics. On 14 January 1923, Raab married Harmine Haumer. The death of his father and the beginning of his political career in the First Austrian Republic compelled Raab to drop out of the university in 1925. From 1927 to 1934 he was a member of the National Council parliament as a Lower Austrian deputy of the Christian Social Party. Backed by Chancellor Ignaz Seipel, he was also active in the Heimwehr paramilitary arm of right wing political forces, and was appointed chief for Lower Austria in 1928. However, his attempts to bind the paramilitary forces to the Christian Social Party ultimately failed. In 1932 he joined the Catholic Ostmärkische Sturmscharen forces led by his party fellows Kurt Schuschnigg and Leopold Figl. In 1933 Raab joined the Fatherland's Front, the newly established right wing coalition led by Chancellor Engelbert Dollfuss. During the austrofascist period of 1934–1938 Raab progressed through the ranks of the Corporate State, and was appointed Minister of Commerce by Chancellor Schuschnigg just four weeks before the 1938 Anschluss to Nazi Germany. Raab was ousted after the Anschluss but, unlike many other Austrian political leaders, escaped death or imprisonment through the help of the Lower Austrian Nazi Gauleiter Hugo Jury, whom he knew personally. He was never involved in the Austrian resistance but kept in touch with the old Christian Democrat elite and for a while was "relegated to the back seat". From 1947, he expanded his influence through presidency in the Austrian Federal Economic Chamber, the institution tasked with managing social partnership of the government, the political parties, the entrepreneurs and the employees' trade unions. He clearly favored a free market and minimal government regulation of the economy. In 1957 Raab suffered a light stroke. By the end of the 1950s, his own career and his party's influence declined. In 1961 he passed ÖVP leadership to Alfons Gorbach, who also succeeded him as Federal Chancellor on 11 April. On 28 April 1963 Raab competed in the presidential elections but lost to incumbent Adolf Schärf. His health rapidly deteriorated, and he died, aged 72, in Vienna on 8 January 1964.