Кіріспе
Мемлекеттік мекеме
Ұлттық қорғаныс зерттеу комитеті (NDRC) 1940 жылдың 27 маусымынан 1941 жылдың 28 маусымына дейін АҚШ-та "соғысқа арналған механизмдер мен құрылғыларды әзірлеу, өндіру және қолдану мәселелері бойынша ғылыми зерттеулерді үйлестіру, бақылау және жүргізу" мақсатымен құрылған ұйым болды. Оның көптеген жұмыстары ең жоғары құпиялықта жүргізілді, және ол екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі ең маңызды технологиялардың біріне айналған, оның ішінде радар және атом бомбасының зерттеулерін бастады. 1941 жылы ғылыми зерттеулер мен дамыту кеңсесімен алмастырылып, 1947 жылы таратылғанға дейін тек кеңесші орган қызметін атқарды.
Ұйым
NDRC президенті Франклин Делано Рузвельттің 1940 жылғы 27 маусымдағы бұйрығымен құрылды. Ол 1916 жылы ұлттық қауіпсіздік мақсатында өнеркәсіп пен ресурстарды үйлестіру үшін құрылған Ұлттық қорғаныс кеңесінің бір бөлігі болды. Карнеги институтының директоры Ванневар Буш NDRC құруға ынталанды, өйткені ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде азаматтық ғалымдар мен әскерилер арасындағы ынтымақтастықтың жетіспеуін сезінді. Буш 1940 жылғы 12 маусымда президентпен кездесуге қол жеткізді және ұсынылған агенттік туралы бір беттік құжатты алды. Рузвельт оны он минут ішінде бекітті. Кейін үкімет шенеуніктері Буштың өкілеттіктерін арттыруға және оларды айналып өтуге тырысқанына наразылық білдірді, ол кейін мойындады: "NDRC құру – бұл ғалымдар мен инженерлердің шағын тобының белгіленген арналардан тыс әрекет ету арқылы жаңа қару-жарақтарды әзірлеу бағдарламасына билік пен қаржыны қолға алуы болды." Шын мәнінде, дәл осылай болды. Рузвельт Бушты комитет төрағасы етіп тағайындаған 15 маусымдағы хатында NDRC армия мен флоттың өз зертханаларында немесе өнеркәсіптік келісімшарттар арқылы жүргізген ғылыми-зерттеу жұмыстарын алмастыруға емес, керісінше "зерттеу базасын кеңейту және маңызды құрылғыларды тезірек жетілдіруге үлес қоса алатын ғалымдардың көмегін тарту арқылы осы қызметті толықтыруға және зерттеулер арқылы жаңа құралдардағы жаңа күш-жігерді тиімді пайдалану мүмкіндігін анықтауға" бағытталғандығын атап өтті. (Стюарт 1948, 8-беттен алынған). NDRC-ді сегіз мүше басқарды, оның бірі төраға, ал екеуі Ұлттық ғылым академиясының президенті және Патенттер комиссары лауазымына сәйкес автоматты түрде тағайындалды. Бір мүшесін Соғыс министрі, екіншісін Әскери-теңіз күштері министрі тағайындады; қалған төрт мүше басқа ведомстволармен келісімсіз тағайындалды. NDRC-нің алғашқы сегіз мүшесі: Карнеги институтының президенті (төрағасы) Ванневар Буш; контр-адмирал Гарольд Г. Боуэн, аға; Конвей П. Коу, патенттер комиссары; Карл Комптон, МТИ президенті; Джеймс Б. Конант, Гарвард университетінің президенті; Фрэнк Б. Джуетт, Ұлттық ғылым академиясының президенті және Белл телефон зертханаларының президенті; бригада генералы Джордж В. Стронг; және Ричард С. Толман, Калифорния технология институтының физикалық химия және математикалық физика профессоры. 1941 жылғы 17 қаңтарда Стронгтың орнына бригада генералы Р. С. Мур келді. 2 шілдедегі алғашқы отырысында NDRC Толманды төрағаның орынбасары етіп сайлады және Ирвин Стюартты хатшы етіп тағайындады. NDRC мүшелері 1942 жылғы қыркүйекке дейін айына шамамен бір рет кездесті, содан кейін Германиямен соғыс аяқталғанға дейін апта сайын немесе екі апта сайын кездесті, ал содан кейін жиналыстар жүйесіз болды.
There were those who protested that the action of setting up NDRC was an end run, a grab by which a small company of scientists and engineers, acting outside established channels, got hold of the authority and money for the program of developing new weapons. That, in fact, is exactly what it was. (Bush 1970, p. 31–32)
In his June 15 letter which appointed Bush to the head of the committee, Roosevelt outlined that the NDRC was not meant to replace the research work done by the Army and Navy in their own laboratories or through industry contracts, but rather to "supplement this activity by extending the research base and enlisting the aid of the scientists who can effectively contribute to the more rapid improvement of important devices, and by study determine where new effort on new instrumentalities may be usefully employed." (Quoted in Stewart 1948, p. 8). The NDRC was managed by eight members, one of which was the chairman and two of which were appointed automatically by virtue of their positions as President of the National Academy of Sciences and the Commissioner of Patents. One member was appointed by the Secretary of War and another by the Secretary of the Navy; the other four members were appointed without reference to other offices. The original eight members of the NDRC were: Vannevar Bush, President of the Carnegie Institution (Chairman); Rear Admiral Harold G. Bowen, Sr.; Conway P. Coe, Commissioner of Patents; Karl Compton, President of MIT; James B. Conant, President of Harvard University; Frank B. Jewett, President of the National Academy of Sciences and President of Bell Telephone Laboratories; Brigadier General George V. Strong; and Richard C. Tolman, Professor of Physical Chemistry and Mathematical Physics at California Institute of Technology. Strong was succeeded by Brigadier General R. C. Moore on January 17, 1941. During its first meeting on July 2, the NDRC elected Tolman as its Vice Chairman and appointed Irvin Stewart as its Secretary. The NDRC members met approximately once a month until September 1942, after which it met either weekly or bi weekly until the end of the war with Germany, after which it met irregularly.
ҰРҚК зерттеулері
Буштың төрағалығымен NDRC жаңа зертханалар құрды, соның ішінде Массачусетс технология институтындағы Радиациялық зертхана, ол радарды дамытуға көмектесті, және Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласындағы Су асты дыбысы зертханасы, ол сонарды жасады. Алғашқысы NDRC-нің ең ірі жекелеген қызметіне айналды. Өзін-өзі басқару құқығы алған жылы NDRC зерттеулер үшін шамамен 6,5 миллион доллар (ұсынылған 10 миллион доллардың ішінде) алды. NDRC-нің ең маңызды жобасы кейіннен Манхэттен жобасы болды – АҚШ-тың ядролық қару өндіру жөніндегі толық масштабты жобасы. 1939 жылы Эйнштейн-Сзилард хатының нәтижесінде Ұлттық стандарттар бюросының құрамында атом бомбасын жасау мүмкіндігін қарастыру үшін Уран жөніндегі консультативтік комитет құрылды, бірақ маңызды прогресске қол жеткізе алмады. Рузвельттің 15 маусымдағы хатында комитетке NDRC және Бушқа есеп беру тапсырылды, бұл кейін толық масштабты бомба жобасына әкелетін басқару тізбегін құрды. 1940 жылдың маусым айында Буш Уран комитетін ғылыми орган ретінде қайта ұйымдастырып, әскери мүшелігін жойды. Әскерилерге қарыздар емес, NDRC ядролық зерттеулерге көбірек қаржыға қол жеткізді. Дегенмен, 1941 жылы британдық MAUD комитетінің нәтижелері ұсынылғанға дейін үлкен серпіліс болған жоқ.
ОЖДҚ құру
Еуропадағы жағдайдың ушығуы NDRC-тің орнын басатын және оның алдында тұрған бірқатар мәселелерді шешетін жаңа ұйым құруға деген ниетті күшейтті, атап айтқанда ғылыми зерттеулерді қолданылатын әскери технологияға айналдыру ("дамыту"), түрлі мемлекеттік органдардағы әскери және азаматтық зерттеулер арасындағы байланысты күшейту, сондай-ақ әскери медицинаны қаржыландыру жүйесін құру. Буштың қысымымен Рузвельт 1941 жылдың 28 маусымында №8807 жарлыққа қол қойып, Ғылыми зерттеулер және даму кеңсесін (OSRD) құрды. OSRD құрылғаннан кейін NDRC техникалық тұрғыдан әлі де болды, бірақ оның өкілеттігі зерттеулерді тікелей қаржыландырудан OSRD-нің кеңес беру органына дейін төмендеді. NDRC 1947 жылдың 20 қаңтарында өткен соңғы отырысынан кейін ресми түрде таратылды. OSRD-нің құрамындағы NDRC болғанда, комитет мүшелері мен құрылымы қайта ұйымдастырылды. NDRC мүшелеріне Конант (төраға), Толман (вице-төраға), Адамс, Комптон және Джуетт, сондай-ақ Патент комиссиясы (1945 жылдың қыркүйегіне дейін Коу, содан кейін Каспер У. Оомс) және Армия мен Әскери-теңіз күштерінің өкілдері (құрамы мерзімімен өзгеріп отыратын) кірді. Уран комитеті S 1 бөлімі ретінде қайта ұйымдастырылды және 1941 жылдың желтоқсанында NDRC-нің қарауынан шықты.