Доменіко Фонтана: Кейінгі Ренессанс сәулетшісінің өмірі мен еңбектері
Domenico Fontana
Доменіко Фонтана (1543-1607) – Италиялық қайта өрлеу дәуірінің сәулетшісі, Рим мен Неапольде жұмыс істеген. Алғашқы жобалары, мансабы және білімі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық сәулетші, қазіргі Тичинода туған (1543–1607)
Италиялық футболшы
Italian architect born in today's Ticino (1543–1607)
the Italian footballer
Доменико Фонтана (1543 жылдың 28 маусымы – 1607 жыл) – кейінгі Ренессанс кезеңінің итальяндық сәулетшісі, қазіргі Тичинода туған. Ол негізінен Италияда, Рим мен Неаполь қалаларында жұмыс істеді.
Domenico Fontana (154328 June 1607) was an Italian architect of the late Renaissance, born in today's Ticino. He worked primarily in Italy, at Rome and Naples.
Өмірбаян
Ол Мелидеде, Лугано көлінің жағасындағы ауылда дүниеге келді, сол кезде Ескі Швейцария Конфедерациясының бірнеше швейцариялық кантондарының ортақ иелігінде болған, ал қазір Швейцарияның Тичино аймағының бір бөлігі. Ол өзінің мансабын гипстеуші, содан кейін диірменші және бас шебер ретінде бастады, өлшеу және техникалық дағдылары ерекше болды. Фонтананың алғашқы сәулеттік жобасы 1577 және 1578 жылдар аралығында кардинал Монтальто үшін Пьяцца Паскинодағы вилла болды. Кейін Монтальто оған 1584 жылы Санта-Мария-Маджоре базиликасындағы Каппелла-дель-Пресепио (Шығу) капелласын салуды тапсырды – грек кресінің үстіне орнатылған күшті күмбезді ғимарат. Бұл керемет тепе-теңдікке ие құрылыс, әртүрлі бөлшектер мен бай әшекейлерге қарамастан, олар негізгі сәулеттік жоспарға кедергі келтірмейді. Оның үстіне Монтепульчанодағы Сан-Марионың ерте стиліндегі күмбез орнатылған. Сол демеуші үшін ол Санта-Мария-Маджоре маңында Монтальто сарайын салды, оның массаларын шеберлікпен бөлуі және рельефтер мен гирляндалардан тұратын әсемдік схемасы бар, суретшінің жоспарды қолда бар жерге бейімдеу шеберлігімен таң қалдырады. Кардинал Сикст V таққа отырғаннан кейін, ол Фонтананы Санкт-Петр шіркеуінің сәулетшісі етіп тағайындады, оған басқа да құрметтермен қатар, Алтын шпорының рыцары атағын берді. Фонтана Санкт-Петр шіркеуінің күмбезіне фонарь қосты және ішкі кеңістікті анықталған нефпен ұзартуды ұсынды (1586 жылы басталған), онда берік құрылымдық принциптерді күшті қолдану және үйлестіру қабілеті күмәнсіз, бірақ сонымен қатар қиялдың толық жоқтығы және стильдің көңілсіз біртектілігі байқалады. Оның архитектуралық мәселенің бір ғана шешіміне қанағат етуіне тән еді, бұл оның кейінірек Латеран сарайының мотивін Апостолдық сарайда және Квиринал сарайының қосымшаларында қайта қолданғанынан көрінеді. Фонтана Ватикан аулаларын бөліп тұратын көлденең қанаттарды да жобалады.
He was born at Melide, a village on Lake Lugano, at that time joint possession of some Swiss cantons of the old Swiss Confederacy, and presently part of Ticino, Switzerland, and died at Naples. He began his career as a plasterer, and then as a mason and master builder, with particular expertise in measuring and technical skills. Fontana's first architectural project was a villa in the Piazza Pasquino for Cardinal Montalto, constructed between 1577 and 1578. Montalto later entrusted him in 1584 with the erection of the Cappella del Presepio (Chapel of the Manger) in Basilica di Santa Maria Maggiore, a powerful domed building over a Greek cross. It is a marvellously well balanced structure, notwithstanding the profusion of detail and overloading of rich ornamentation, which in no way interferes with the main architectural scheme. It is crowned by a dome in the early style of S. Mario at Montepulciano. For the same patron, he constructed the Palazzo Montalto near Santa Maria Maggiore, with its skilful distribution of masses and tied decorative scheme of reliefs and festoons, impressive because of the dexterity with which the artist adapted the plan to the site at his disposal. After the cardinal's accession as Sixtus V, he appointed Fontana Architect Of St. Peter's, bestowing upon him, among other distinctions, the title of Knight of the Golden Spur. Fontana added the lantern to the dome of St. Peter's and proposed the prolongation of the interior in a well defined nave. (begun in 1586), in which the vigorous application of sound structural principles and power of co ordination are undeniable, but also the utter lack of imagination and barren monotony of style. It was characteristic of him to remain satisfied with a single solution to an architectural problem, as shown in the fact that he later reapplied the motif of the Lateran Palace in the Apostolic Palace, and in the additions to the Quirinal Palace. Fontana also designed the transverse arms separating the courts of the Vatican.
Мысырлық обелисктер
1586 жылы ол Санкт-Петр алаңында 327 тонна салмақты Ватикан обелискісін орнатты. Бұл инженерлік еңбекке 900 адам, 75 жылқы, көптеген шүмектер мен метрлермен арқан қажет болды. Ол осы туралы "Della transportatione dell'obelisco Vaticano e delle fabbriche di Sisto V" (Рим, 1590) еңбегінде толыққанды сипаттаған. Астроном Игнацио Данти осы жұмыста Фонтанаға көмектескені мәлім. Фонтана статика білімін де пайдаланды, бұл сол кездегі әлемді таң қалдырды, және Piazza del Popolo, Piazza di S. Maria Maggiore және Piazza di S. Giovanni in Laterano алаңдарындағы тағы үш ежелгі обелискіні орнатуға қолданды.
In 1586 he erected the 327 ton Vatican obelisk in St. Peter's Square. This feat of engineering took the concerted effort of 900 men, 75 horses and countless pulleys and metres of rope. He gives a detailed account of it in Della transportatione dell'obelisco Vaticano e delle fabriche di Sisto V (Rome, 1590). The astronomer Ignazio Danti is known to have assisted Fontana in this work. Fontana also used his knowledge of statics, which aroused universal astonishment at the time, in the erection of three other ancient obelisks on the Piazza del Popolo, Piazza di S. Maria Maggiore, and Piazza di S. Giovanni in Laterano.
Басқа жұмыстар
Ол өзінің қамқоршысы қайтыс болғаннан кейін, біраз уақыт бойы оның орнын басушы Рим папасы VIII Климентке қызмет етті. Бірақ көп ұзамай, оның өнеріне наразылық, қызғаныш және мемлекеттік қаражатты жымқырған деген айыптар оның қызметтен босатылуына әкеп соқты, содан кейін ол Неапольге қуылды. Онда ол вице-король Хуан де Зуниганың, 1-ші Пенаранда герцогінің сәулетшісі қызметіне тағайындалды. Осы кезеңде, оның жұмысындағы арна салушылар тобы ежелгі Помпея қаласының орналасқан жерін бірінші болып анықтағаны ерекше. Ол арналарды жобалаумен қатар, Неапольдің патша сарайын да тұрғызды. 1607 жылы қайтыс болды және Сант-Анна-деи-Ломбарди шіркеуіне жерленді. Домениконың бауыры Джованни Фонтана да сәулетші болған, ал оның ұлы Джулио Чезаре Неапольдегі Корольдік сәулетші лауазымын иеленді.
After his patron's death, he continued for some time in the service of his successor, Pope Clement VIII. Soon, however, dissatisfaction with his style, envy, and the charge that he had misappropriated public money, caused him to be dismissed from his post, and he was driven to Naples. There he accepted the appointment of architect to the Viceroy, Juan de Zúñiga, 1st Duke of Peñaranda. During this time, it is notable that a crew working for him building a canal was the first to confirm the location of the ancient city of Pompeii. In addition to designing canals, he erected the Royal Palace of Naples. He died in 1607, and was buried in the church of Sant'Anna dei Lombardi. Domenico's brother Giovanni Fontana was also an architect, and his son Giulio Cesare succeeded him as Royal Architect in Naples.
Шығармалары
Доменико Фонтана. Ватикан обелискісін тасымалдау туралы және V Сиксттің құрылыстары. Рим 1590. Нью-Йорк қалалық кітапханасының онлайн нұсқасы. Сирек кітаптар бөлмесінен алынған онлайн басылым.
Domenico Fontana. Della transportatione dell'obelisco Vaticano e delle fabriche di Sisto V. Rome 1590. Online edition, from New York Public Library. Online edition, from Rare Book Room.