Кіріспе

Уильям Локхарт Клейтон (7 ақпан 1880 - 8 ақпан 1966) – американдық бизнесмен және мемлекеттік қызметкер. Оның кәсіби мансабының басым бөлігі мақта саудасымен байланысты болды. Ол үш жеңістігімен бірлесіп «Андерсон, Клейтон және компания» серіктестігін құрды, ол бір кезде әлемдегі ең ірі мақта сауда компаниясы болған. Саяси көзқарастары Демократиялық партияға жақын болған, ол президент Франклин Д. Рузвельттің кейбір ауыл шаруашылығы саясатына қарсы шықты. Бірақ Рузвельттің Мемлекеттік хатшысы Корделл Халл өзара сауда туралы келісімге қол жеткізгеннен кейін, ол бұрынғы қарсылығынан бас тартты. 1916 жылы компания штаб-пәтерін Хьюстон қаласына (Техас штаты) көшірді, сол жерде ол әлемдегі ең ірі мақта сауда кәсіпорнына айналды.

Мемлекеттік қызмет

Клейтон Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Әскери өнеркәсіптер кеңесінің Мақта тарату комитетінің мүшесі ретінде мемлекеттік қызметке қабылданды. Демократ болғанымен, ол Демократиялық президент Франклин Д. Рузвельттің «Жаңа келісім» ауыл шаруашылығы саясатына қарсы болды, бірақ «Жаңа келісімнің» еркін сауда саясаты оны 1936 жылғы сайлауда Рузвельтті қолдауға итермеледі. 1940 жылы Клейтон Қайта құру қаржы корпорациясында мемлекеттік қызметке оралды, содан кейін Экспорт-импорт банкіне ауысты, онда ол АҚШ үшін стратегиялық материалдарды сатып алу және оларды нацистік Германияға жеткізбеу үшін жұмыс істеді. Әкімшілік қайта құрулардың нәтижесінде Клейтон вице-президент Генри А. Уоллес басшылығында жұмыс істеді. Олардың арасындағы келіспеушіліктер Клейтонды 1944 жылдың қаңтарында отставкаға келуге мәжбүр етті, бірақ бір айдан кейін ол Джеймс Ф. Бернстің басшылығындағы Соғыс мобилизациялау кеңсесінде Артық соғыс мүлігін басқарушысы болып үкіметтік қызметке қайта оралды. 1944 жылдың соңында Клейтон Экономикалық істер жөніндегі алғашқы Мемлекеттік хатшының орынбасары болып тағайындалды, бұл оған өзі сенетін еркін сауда саясатын ілгерілетуге мүмкіндік берді. Ол Соғыс министрі Генри Л. Стимсон мен Президент Гарри С. Трумэнға атом бомбасын жасаудан туындауы мүмкін мәселелер бойынша кеңес беру үшін тағайындалған Уақытша комитеттің мүшесі болды және Потсдам конференциясында Трумэнның экономикалық кеңесшісі қызметін атқарды.