Генри Г. Ладлоу (1797-1867) – американдық дін қызметкері, аболиционист. "Амистад" комитетімен жұмыстың, және аболиционизмге қарсы көтерілістер туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық пастор және аболиционист (1797–1867)
American minister and abolitionist (1797–1867)
Генри Г. Лудлоу (1797–1867) – американдық пастор және аболиционист, сондай-ақ Нью-Йорк Амистад комитетімен жұмыс істегендердің бірі. Ол Йель университетінде дінтануды оқыды, содан кейін Освегодағы Бірінші конгрегациялық шіркеудің пасторы болды. 1828–1837 жылдары ол Нью-Йорктегі Спринг-стрит пресвитериан шіркеуінің пасторы қызметін атқарды. Бұл шіркеу мен Лудлоудың үйі 1834 жылғы шілдеде Лудлоу аралас нәсілді некеге отырғызды деген қауесеттерге байланысты болған бірнеше түндегі аболиционистік көтерілістердің бірі кезінде жартылай қиратылды. Оның ұлы, жазушы Фитц Хью Ладлоу кейінірек былай деп жазды:
Henry G. Ludlow (1797–1867) was an American minister and abolitionist, and one of those who worked with the New York Amistad Committee. He was a divinity student at Yale and then minister of the First Congregational Church in Oswego. From 1828–1837 he was the minister of the Spring Street Presbyterian Church in New York City. That church, and Ludlow's home, were partially demolished in July 1834 in one of several nights of anti abolitionist rioting prompted in part by rumors that Ludlow had presided over a mixed race marriage. His son, the author Fitz Hugh Ludlow, later wrote:
"Әкем, анам және әпкем Нью-Йорктегі үйлерінен ашулы халықпен қуылды. Олар сақтықпен қайтып келгенде, үйлері жарылғаннан кейін бекініс сияқты тыныш еді. Алдыңғы бөлме төсеніш тастарымен толы болды, кілемдер кесілді, картиналар, жиһаз және люстра бір-біріне араласып қирады, ал қабырғалар қорлау мен мақтауды араластырған жазулармен жабылды. Мантелдің үстіне «Жаман адам» деп жазылған, ал іргетастың үстіне «Аболиционист» деп жазылған. Генри Лудлоу тағы бір жағдайда «көшеде, қалалық сот судьялары мен басқа да қалалық шенеуніктердің келісімімен қорқытылып, жұмыртқаға тосылғанын» айтты. Фитц Хью сондай-ақ оның әкесі «Жер асты жолында билет сатушы» болғанын хабарлады. Бір дереккөз бойынша, Генри Ладлоудың әкесі «оның қағидаларын қабылдап, оларды қолдау үшін кез келген жалпы және ұйымдасқан күш-жігерге дейін жақтаған» ертедегі тәртіп сақтаушы болды. Генри өзінің сақталған уағыздарының бірінде Ұлыбританияны «Шығыс Үндістан халқына жасаған қатыгездігі үшін, олардың көпшілігі аштықтан зардап шегіп, өздерін нанмен қамтамасыз ету үшін қажетті жерлерге опий өсіруге мәжбүр болды» деп сынады және Қытайды «өзінің азаматтарына зиян келтіріп, империясының негізін құлатып жатқан саудаға қарсы тұрғаны үшін» қорғады.
my father, mother, and sister were driven from their house in New York by a furious mob. When they came cautiously back, their home was quiet as a fortress the day after it has been blown up. The front parlor was full of paving stones; the carpets were cut to pieces; the pictures, the furniture, and the chandelier lay in one common wreck; and the walls were covered with inscriptions of mingled insult and glory. Over the mantel piece had been charcoaled 'Rascal'; over the pier table, 'Abolitionist.' Henry Ludlow wrote that on another occasion he was "mobbed and egged in broad day light in the presence of approving & assenting justices of the peace and other officers of the town " Fitz Hugh also reports that his father was a "ticket agency on the Underground Railroad." Henry Ludlow's father was a pioneer temperance advocate, according to one source "adopting and advocating its principles before any general and organized effort for them." Henry himself, in one of his few preserved sermons, attacked Great Britain for "her cruel oppression of her East India subjects, often starving and forced to cultivate opium on land they need to supply themselves with bread " and defended China "for resisting a traffick which was sapping, by its terrible effects upon her citizens, the very foundation of her empire "
Дәйексөздер
Мен сіздердің барлық қайырымдылықтарыңыздың, келісімдерге қарамастан, осы адамдардың жағында екеніне сенуді тоқтатай алмаймын, олар өздерінің бұрынғы құқықтарын қорғау үшін 1876 жылғы Батырлардың рухын сіңіріп, солардың істерін жасады. Егер Құдай олардың ісінен бір сағат бұрын терілерін ағартып, шаштарын түзеген болса, онда бүкіл әлем оларды мақтап, біздің елдестеріміз оларды осы жерге келгендей құрметпен қарсы алар еді. Бірақ, Сіздің Ең Тәптілігінен, еркіндікке деген бұл құштарлық, ақ түстіктей жасалған Құдай бейнесінен туғанда, қара түстіктей жасалғаннан гөрі артық құрметке лайық па деп сұраймын.
I cannot keep believing that all your sympathies are, irrespective of treaties, on the side of these men, who to secure their inalienable rights, breathed the very spirit and performed the very deeds of the Heroes of '76. May I not say that had God one hour before the deed blanched their skin, and straightened these woolly locks the united world would have applauded them, and our own Countrymen hailed their arrival here as the very men they delighted to honor. But I would ask your Excellency if these aspirations after liberty are more honorable when breathed from the image of God sculptured in ivory than from his image carved in ebony.|From "Letter to Martin Van Buren" 28 November 1839