Гавананың «Tropicana» түнгі клубы: Куба мәдениетінің символы, 1939-шы жылы ашылған тарихы, тропикалық бағы, кабаре және казинодан құралған керемет орын.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кубаның Гавана қаласындағы "Эль Тропикана" түнгі клубы 1939 жылдың 30 желтоқсанында Марианаодағы "Вилла Мина" үйінің жасыл, тропикалық бағында ашылды. Қазіргі кезде Instituto Técnico Militar болып табылатын бұрынғы Colegio de Belén, Гавана клубының іргесінде орналасқан.
El Tropicana Night Club in Havana, Cuba located in a lush, estate tropical garden opened on December 30, 1939 at the Villa Mina in Marianao. It is located next door to the old Colegio de Belén, Havana, presently, the Instituto Técnico Militar.
Тарих
Tropicana – 1930 жылдардың соңында кубалық импресарио Виктор де Корреа басқарған «Эден Консерті» деп аталатын түнгі клубтан өркендеді. Клуб Марианаодағы Мина аталған Гиллермина Перес Шомонттан жалға алынған жерде орналасқан казино және кабаре комбинациясы болды. Вилла Минаның тропикалық бақтары ашық ауада кабаре өткізуге табиғи орта жасады. 1939 жылдың желтоқсанында де Корреа әншілер, бишілер және музыканттардан тұратын труппасын иеліктің сарайына көшірді. Де Корреа тамақ пен ойын-сауықпен қамтамасыз етті, ал Рафаэль Маскаро мен Луис Булар иеліктің сарайының шамшырақты асханасында орналасқан казиноны басқарды. Костюмдерді Хуан Эмилио Даудинот жасады. Бастапқыда «Эль Бо-Сайт» деп белгіленген, де Корреа оны «Тропикана» деп атауға шешім қабылдады. Альфредо Брито оркестрінің салтанатты музыкасымен «Тропикана» 1939 жылдың 30 желтоқсанында есігін ашты. Мартин Фокс, құмар ойыншы казинода үстел алаңын жалға алды. 1950 жылға қарай ол «Тропикана» атанған жердің жалға алу құқығын өз мойнына алды және «Лос-Аркос-де-Кристал» деп аталатын кеңейтуді жобалау үшін Макс Борхес-младшийді жалдады.
The Tropicana evolved out of a nightclub called Edén Concert, operated in the late 1930s by the late Cuban impresario Victor de Correa. The club was a combination casino and cabaret located on a rented property in Marianao from Guillermina Pérez Chaumont, known as Mina. The tropical gardens of the Villa Mina provided a natural setting for an outdoor cabaret. In December 1939, de Correa moved his company of singers, dancers and musicians into a converted mansion located on the estate. De Correa provided the food and entertainment, while Rafael Mascaro and Luis Bular operated the casino located in the chandeliered dining room of the estate's mansion. Costumes designed by Juan Emilio Daudinot. Originally known as El Beau Site, de Correa decided to rename it The Tropicana. With a fanfare from the Alfredo Brito Orchestra El Tropicana opened on December 30, 1939. Martín Fox, a gambler rented table space in the casino. By 1950 he took over the lease of what would become The Tropicana, he hired Max Borges Jr. to design an expansion that would be known as Los Arcos de Cristal.
1956 жылғы "Кабаре жылнамасы"
Truffin Ave. & Linea (B 4544) мекенжайында. "Бұл әлемдегі ең ірі және ең әдемі түнгі клуб деп мәлімдейді. Бұрын кең жеке меншікке тиесілі болған жерде орналасқан «Тропикана» екі толық сахна жиынтығына, үстелдерге арналған аймақтарға және би алаңдарына ие. Ауа-райы қолайлы болса, ашық алаң пайдаланылады, әйтпесе барлығы ішке жиналады. Үстелдердің арасындағы биік пальмалар тропикалық атмосфераны жасайды және ультрамодернистік архитектурамен үйлеседі. Көрсетілімдерде 50 бишіден тұратын хор жиындары болады, олар көбінесе ағаштарға дейін жетеді. Ритмдер мен костюмдер жарқын түстермен безендірілген (вуду тақырыбы жиі кездеседі). Көшпенді жұлдыздар жиі өнер көрсетеді. Үстелдердегі ең төменгі төлем әр адам үшін 4,50 доллар, бірақ барда отыру арқылы осы төлемнен қашуға болады, онда сахнаны жақсы көруге болады."
Truffin Ave. & Linea (B 4544). "This claims to be the largest and most beautiful nightclub in the world. Located on what was once an extensive private estate, Tropicana has two complete sets of stages, table areas, and dance floors. If the weather is fine, the outdoor area is used; otherwise, everyone moves to the indoor area. Tall palm trees growing among the tables lend the proper tropical atmosphere and blend well with the ultra modernistic architecture. Shows include 50 dancer chorus lines which often branch out into the trees. Rhythms and costumes are colorfully native (voodoo is a frequent theme.) Top names often star. Minimum at tables is $4.50 per person, but this can be avoided by sitting at the bar which has an adequate view of the stage."
Сәулет
Макс Борхес жабық сахнаның үстіне орналасқан бес нығайтылған бетон аркасы мен шыны қабырғаларынан тұратын ғимаратты жобалаған. 1952 жылдың 15 наурызында жабық кабаре ашылғанда, ішкі және сыртқы аймақтарда барлығы 1700 орынға дейін адам отыра алатын. Жиһазды Чарльз және Рей Иймс жасаған. "Аркос де Кристал" көптеген халықаралық жүлделерге ие болды. "Тропикана" 1954 жылы Музейдің қазіргі заманғы өнер көрмесінде көрсетілген Латын Америкасының сәулетінен бастап 1945 жылға дейінгі алты кубалық ғимараттың бірі болды. Генри Рассел Хитчкок осы оқиғаға арналған "Латын Америкасы сәулеті 1945 жылдан бері" атты кітабын жазды. Борхес 1953 жылы "Тропикана" жобасы үшін Arquitectos коллегиясының сыйлығын жеңіп алды. "Аркос де Кристал" "Біздің адам Гаванада" фильмінің "Тропикана" көрінісінде көрінеді.
Max Borges designed a building composed of five reinforced concrete arches and glass walls over an indoor stage. When the indoor cabaret opened on March 15, 1952, it had a combined total seating capacity of 1,700 for the interior and outside areas. The furniture designed by Charles and Ray Eames. The Arcos de Cristal won numerous international prizes. The Tropicana was one of six Cuban buildings included in the 1954 Museum of Modern Art exhibit entitled Latin American Architecture since 1945. Henry Russell Hitchcock wrote the book Latin American architecture since 1945 for the occasion. Borges won the Premio , from the Colegio de Arquitectos in 1953 for his work on the Tropicana. The Arcos de Cristal can be seen in the Tropicana scene of the movie Our Man In Havana.
Көлікші
Санто Трафиканте (1914 жылғы 15 қараша – 1987 жылғы 17 наурыз) – АҚШ-тағы ең беделді мафия басшыларының бірі. Ол Трафиканте қылмыстық отбасының басшысы болды және Флорида мен Кубадағы ұйымдасқан қылмыстық операцияларды басқарды, бұрын оның әкесі Санто Трафиканте-аға бірнеше қарсыластың бандаларын біріктірген еді. Батиста кезеңіндегі Кубадағы ең күшті қылмыскер басшы ретінде танылған ол АҚШ түрмесінде жазасын өтеген емес. Трафиканте әкесінің қылмыстық ұйымын миллиардтаған долларлық халықаралық қылмыс империясына айналдырды. Трафиканте миллиардтаған долларлық күйіне ие болды және полиция қызметкерлеріне, судьяларға, федералды прокурорларға, қалалық шенеуніктерге, мемлекеттік шенеуніктерге, жергілікті және халықаралық саясаткерлерге, қала басшыларына, губернаторларға, сенаторларға, конгрессмендерге, ЦРУ және ФБР агенттеріне пара беріп, АҚШ пен Кубада зор билікке және ықпалға ие болды. Трафиканте Нью-Йорктегі Бонанно қылмыстық отбасымен байланыста болды, бірақ Чикагодағы Сэм Джанканамен жақын қарым-қатынаста болды. Осының салдарынан, 20 ғасырдың көп бөлігінде Флоридадағы ең беделді ұйымдасқан қылмыс тұлғасы ретінде танылса да, Трафиканте Майами, Майами Бич, Форт-Лодердейл немесе Палм-Бичті толық бақылауда ұстаған жоқ. Флориданың шығыс жағалауы Майер Лански, Багси Сигел, Анджело Бруно, Карлос Марчелло және Франк Раганомен байланысы бар Нью-Йорк отбасыларының мүдделерін біріктіретін конгломерат болды. 1978 жылы Трафиканте Кастроға қарсы қызметтерін АҚШ Өкілдер палатасының кісі өлтіру жөніндегі арнайы комиссиясына мойындады. Президент Джон Кеннедиге қарсы қастандыққа қатысы бар екенін қатаң түрде жоққа шығарса да, федералды тергеушілер алдындағы бір куәгер Трафикантенің 1963 жылдың көктемінде қастандықты болжағанын айтты. 1986 жылдың жазында федералды тергеушілер оған қарсы рэкет және құлсату бойынша айыптаулар қойды. Санто Трафиканте-кіші 1940 жылдардың соңынан бастап Кубада әкесі Санто Трафиканте-ағаның басшылығымен жұмыс істеді, ол Флорида штатының Тампа қаласындағы мафиози еді. 1954 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Тампадағы басшы болды және Кубадағы әкесінің мүдделерін өзіне алды. Трафиканте 1955 жылы Кубаға көшіп барды, онда ол Батистамен және Мейер Ланскимен байланысқа келді. Кубаның авторитарлық диктаторы Фульгенсио Батиста билігі кезінде Трафиканте Гаванадағы Sans Souci Cabaret және Casino International құмар ойындары орындарын ашық түрде басқарды. Синдикаттың жетекші мүшесі ретінде ол басқа да синдикатқа тиесілі Куба казиноларында сахна артында мүддесі бар деп күдіктелді: Гавана Ривьера қонақ үйі, Тропикана клубы, Севилья Билтмор қонақ үйі, Капри қонақ үйі, Комодоро, Деовиль қонақ үйі және Гавана Хилтон. 1957 жылдың қараша айында Трафиканте 60-тан астам мафиозимен бірге Нью-Йорктегі Апалачин қаласында өткен Апалачин кездесуінде ұсталды. Куба Апалачин кездесуінің талқылау тақырыптарының бірі болды, әсіресе аралдағы Ля Коза Ностраның құмар ойындары мен есірткі контрабандасымен айналысуы. Халықаралық есірткі саудасы да Апалачин күн тәртібіндегі маңызды мәселе болды. 1958 жылдың қаңтарында Трафиканте Апалачин кездесуіне қатысты мәселелер бойынша Куба полициясынан сұраққа тартылды. Куба полициясы 1958 жылдың 23 қаңтарында толық есеп берді, онда Сан-Сучиден 1957 жылдың тамыз-желтоқсан айлары аралығында жасалған алыс қашықтыққа телефон қоңырауларының көшірмелері бар. Бұл есеп аудандық прокурордың кеңсесіне жіберілді. Сонымен қатар, "1958 жылдың 23 қаңтарында Кубаның тергеу департаменті, Гавана, Куба, Санто Трафикантенің 93461 нөмірімен олардың шетелдік кеңсесінде тіркелгенін Наркотиктер бюросына хабарлады".
Santo Trafficante Jr. (November 15, 1914 – March 17, 1987) was among the most powerful Mafia bosses in the United States. He headed the Trafficante crime family and controlled organized criminal operations in Florida and Cuba, which had previously been consolidated from several rival gangs by his father, Santo Trafficante Sr. Reputedly the most powerful crime boss in Batista era Cuba, he never served a prison sentence in the US. Trafficante turned his father's criminal organization into a multi billion dollar international organized crime empire. Trafficante was reportedly a multi billionaire and wielded enormous power and influence all over the United States and Cuba by paying off police, judges, federal prosecutors, city officials, government officials, local and international politicians, mayors, governors, senators, congressmen, CIA agents and FBI agents. Trafficante maintained links to the Bonanno crime family, in New York City, but was more closely allied with Sam Giancana in Chicago. Consequently, while generally recognized as the most powerful organized crime figure in Florida throughout much of the 20th century, Trafficante was not believed to have total control over Miami, Miami Beach, Ft. Lauderdale, or Palm Beach. The east coast of Florida was a loosely knit conglomerate of New York family interests with links to Meyer Lansky, Bugsy Siegel, Angelo Bruno, Carlos Marcello, and Frank Ragano. Trafficante admitted his anti Castro activities to the United States House Select Committee on Assassinations in 1978. Though he vehemently denied any association with a conspiracy against President John F. Kennedy, at least one witness before federal investigators testified that Trafficante predicted the assassination in spring of 1963. Federal investigators brought racketeering and conspiracy charges against him in summer of 1986. Santo Trafficante Jr. had been operating in Cuba since the late 1940s under his father, Santo Trafficante Sr., a mobster in Tampa, Florida. After his father died in 1954, he became the head in Tampa and took over his father's interests in Cuba. Trafficante moved to Cuba in 1955, where he came into contact with Batista and Meyer Lansky. During the rule of Cuba's authoritarian dictator Fulgencio Batista, Trafficante openly operated the Sans Souci Cabaret and the Casino International gambling establishments in Havana. As a leading member of the syndicate, he also was suspected of having behind the scenes interests in other syndicate owned Cuban casinos: the Hotel Habana Riviera, the Tropicana Club, the Hotel Sevilla Biltmore, the Hotel Capri Casino, the Comodoro, the Hotel Deauville, and the Havana Hilton. Trafficante was apprehended in November 1957, along with over 60 other mobsters, at the Apalachin meeting in Apalachin, New York. Cuba was one of the Apalachin topics of discussion, particularly the gambling and narcotics smuggling interests of La Cosa Nostra on the island. The international narcotics trade was also an important topic on the Apalachin agenda. In January 1958, Trafficante was questioned by the Cuban police regarding the Apalachin meeting. A full report was made by the Cuban police, dated January 23, 1958, includes transcripts of long distance telephone calls made from the Sans Souci during the period August–December 1957. The report was given to the District Attorney's office. In addition, "on January 23, 1958, the Cuban Department of Investigation, Havana, Cuba notified the Bureau of Narcotics that Santo Trafficante was registered in their Alien Office under No. 93461."