Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVII ғасырдағы француз әйел-құрбысы
17th century French courtesan
Марион Делорм (3 қазан 1613 – 2 шілде 1650) – өзінің заманының белгілі адамдарымен қарым-қатынасымен танымал француз әйел-құрбысы.
Marion Delorme (3 October 1613 – 2 July 1650) was a French courtesan known for her relationships with the important men of her time.
Өмірбаян
Ол Жан де Лу, сиер де л'Орм, Шампаньдегі Франция қазынашыларының президенті және Мари Шастеленнің қызы болды. Ол әкесінің Шампубер маңындағы шатосында бай отбасында дүниеге келді. Эпикурейші және атеист Жак Валле, Сиер Де Барро физикалық ләззаттар философиясына баулыған ол, көп ұзамай оны сол кездегі ең танымал адамдардың бірі болған Анри Кофьер де Рузе, Синк-Марс маркізіне көшті және оның құпия түрде үйленуіне қол жеткізді дегенді айтады. Ол салон ашып, куртизандық өмірге қадам басты. Осыдан бастап Марион Делормнің салоны сәнді париждік қоғамның ең жарқын орталықтарының біріне айналды. Синк-Марс өлімге кесілгеннен кейін, оның махаббаттары мен демеушілерінің қатарында Шарль де Сент-Эвремон (1610-1703) – зейін шешені мен әдебиетші, Джордж Вильерс, Букингемнің 2-ші герцогы, Луи, Гранд Конде және тіпті кардинал Ришелье болды деседі. Фронда кезінде оның салоны наразылардың бас қосып әңгімелесетін орнына айналды, ал Мазарин оны кенеттен қайтыс болғанда тұтқындау үшін адамдарды жіберді. Оның өлімінің себебі және ол сол кезде қайтыс болған ба, әлде кейін бе, әлі де даулы мәселе болып қалуда.
She was the daughter of Jean de Lou, sieur de l'Orme, president of the treasurers of France in Champagne, and of Marie Chastelain. She was born in a wealthy family at her father's château near Champaubert. Initiated into the philosophy of physical pleasures by the epicurean and atheist Jacques Vallée, Sieur Des Barreaux, she soon left him for Henri Coiffier de Ruzé, Marquis of Cinq Mars, at that time at the height of his popularity, and succeeded, it is said, in marrying him in secret. She began hosting a salon, and was introduced into the life of being a courtesan. From this time Marion Delorme's salon became one of the most brilliant centres of elegant Parisian society. After the execution of Cinq Mars, she is said to have numbered among her lovers and benefactors Charles de Saint Évremond (1610 1703) the wit and litterateur, George Villiers, 2nd Duke of Buckingham, Louis, Grand Condé, and even Cardinal Richelieu. Under the Fronde her salon became a meeting place for the disaffected, and Mazarin is said to have sent officials to arrest her when she suddenly died. The cause of her death, and whether she actually did die then, or rather later, is still debated.
Аңыз
Оның соңғы жылдары көптеген аңыздармен безендірілген (мысалы, Евгений де Мирекур, Мари Делормның мойындауы, Париж, 1856). Ол 1650 жылы қайтыс болғаны анықталған. Алайда, ол 1706 немесе тіпті 1741 жылға дейін өмір сүрді деген сенім болған, содан кейін ол ағылшын лордымен үйлену және Парижде кедейлікте қартайған сияқты фантастикалық оқиғалар басынан өткен. Оның есімін әртүрлі авторлар мәшһүр еткен, әсіресе Альфред де Виньи "Бес Марс" романында, Виктор Гюго "Марион Делорм" драмасында, Амилкаре Пончиелли мен Джованни Боттезини бір аттас екі операда, ал Камиль Сент-Сен "Бес Марс" операсында көрсеткен.
Her last years have been adorned with considerable legend (cf. Eugène de Mirecourt, Confessions de Marie Delorme, Paris, 1856). It seems established that she died in 1650. But she was believed to have lived until 1706 or even 1741, after having had the most fantastic adventures, including marriage with an English lord, and an old age spent in poverty in Paris. Her name has been popularized by various authors, especially by Alfred de Vigny in his novel Cinq Mars, by Victor Hugo in the drama Marion Delorme, and by Amilcare Ponchielli and Giovanni Bottesini in two operas of the same title, as well as Camille Saint Saëns opera Cinq Mars.