Бирмингем мәдениеті: Тәжірибе мен жаңашылдық қаласы

Кіріспе

Бирмингем мәдениетіне шолу

Бирмингем мәдениеті терең тамырланған жеке тұлғалық пен тәжірибе жасау дәстүрімен сипатталады, ал оның нәтижесінде пайда болған ерекше фрагменттелген, бірақ инновациялық мәдениетті сарапшылар кеңінен атап өтті. 1969 жылы Нью-Йоркте тұратын қалашықтанушы Джейн Джейкобс Бирмингемді қалалық шығармашылықтың әлемдегі ең ұлы мысалдарының бірі деп атады: ол 16-шы ғасырдан 20-шы ғасырға дейінгі тарихын зерттеу кезінде оны «үлкен, шатас идеялар зертханасы» деп сипаттады, оның хаотикалық құрылымы – «ерекшеліктердің үйлесімсіздігі» – «тұрақты әртараптандыру арқылы өсті» дегенді білдірді. Тарихшы Г.М. Янг, кейіннен Аса Бриггс кеңейткен классикалық салыстыруда, Бирмингемнің «тәжірибелік, еркін, әртүрлі» мәдениетін сырттай ұқсас Манчестер қаласының «берік, біркелкі, бейбіт» мәдениетімен салыстырды. 2011 жылы американдық экономист Эдвард Глисон «Платон мен Сократ Афина базар алаңында дауласқаннан бері қалалар, әлемді шарлаған тығыз агломерациялар инновацияның қозғаушы күші болды. Флоренция көшелері бізге Ренессансты, ал Бирмингем көшелері – Индустриялық революцияны сыйлады», – деп қорытындылады: «Осы қалаларды аралау – адамзат прогресін зерттеуден басқа ештеңе емес». Осы ерекше мәдени ерекшеліктің тамыры Бирмингемнің бірегей әлеуметтік және экономикалық тарихында жатыр. 1600 жылдардың басында бұл аймақ аристократия мен бекінген шіркеудің дәстүрлі билігі әлсіз болғандықтан, басқа жерде қалыптасқан ойлауға сәйкес келмейтін келушілерге пана болды: діни конформистер емес, ғылыми және әдеби еркін ойшылар, өнеркәсіптік кәсіпкерлер және саяси қарсыластар. Театрлық және көркемдік белсенділік, сондай-ақ ерекше төзімді, секулярлық қоғамның пайда болуы, «догматизмнің жоқтығы және жаңа идеяларды сіңіруге дайындық» сипатталды. Бұл ашықтық пен мәдени плюрализмді қаланың кең және кәсіпкерлік экономикалық құрылымы одан әрі ынталандырды. «Мың кәсіптің қаласы» шағын шеберханаларда жұмыс істейтін әртүрлі жоғары білікті мамандардан тұрады, олар нарықтың өзгеретін жағдайларына жауап ретінде тұрақты түрде әртараптандырылатын өнімдерді шығарады және өзара байланысты және бейресми топтардың ауыспалы, фрагменттелген желісінде ынтымақтасады. Нәтижесінде, біркелкілік пен сабақтастықтан гөрі әртүрлілікті, бейімделуді және өзгерісті бағалайтын мәдениет дамыды; ынтымақтастық пен сенімге деген қажеттілік мақтаныш пен өркөкіректікке деген күдік тудырды; және қала тарихының тұрақты тақырыбы болған «әртүрлілікке бейімделу» қабілетімен сипатталды. Тарихшы Уильям Хаттон 1782 жылы Бирмингем мәдениетінің әртүрлілігін атап өткенде, «таңғаларлық жайт – осындай әртүрлілікте осындай келісімді табу» деді. Екі ғасырдан астам уақыт өткен соң, 2008 жылы философ Сейди Плант «қаланың бірегей, дерлік классикалық емес жеке тұлғалық пен ынтымақтастықтың қоспасын» сипаттады. Ақын Рой Фишер оны «Англияның ортасындағы жағалаудағы арал» деп атады. 1945 жылы жазған өлеңінде, ақын В.Х. Ауден бүкіл әлемдегі ағылшын әдебиетінің басым тұлғасы болғанымен, американдық сыншы Эдмунд Уилсон оның «Бирмингемдік тарихы» «негізінен ол Лондон әдеби ортасына жатпайды, ол күштірек және озық» дегенді білдіретінін атап өтті. Алайда, Бирмингемді ерекшелендіретін ерекшелік оны сырттан сипаттауды және түсінуді қиындатады. Бирмингемде біртекті қалалардың беткі бірлік эстетикасы жоқ. Жазушылар, суретшілер немесе музыканттар әлеуметтік жақын топтарда ынтымақтасып, бірақ стильдік бірлігі аз жұмыс жасайтын, 1750-ші жылдардағы Ай қоғамынан бастап, 1890-шы жылдардағы Бирмингем тобы мен 1930-шы жылдардағы Хайфилд жазушылары арқылы 2013 жылғы B Town музыка сахнасына дейін Бирмингем мәдениетінің ерекшелігі болды. Қаланың «дәстүрсіздік дәстүрі», «жаратқыштық жойылу толқындары» арқылы алға жылжуы, роман жазушысы Кэтрин О'Флинн қаланың «өзінің өткенімен күрделі қарым-қатынасына» алып келді, онда ол әрқашан өзі туралы фотосуреттерді өртеп жіберуге тырысады». Нәтижесінде, Бирмингемді анықтау ешқашан оңай болған емес.

The culture of Birmingham is characterised by a deep seated tradition of individualism and experimentation, and the unusually fragmented but innovative culture that results has been widely remarked upon by commentators. Writing in 1969, the New York based urbanist Jane Jacobs cast Birmingham as one of the world's great examples of urban creativity: surveying its history from the 16th to the 20th centuries she described it as a "great, confused laboratory of ideas", noting how its chaotic structure as a "muddle of oddments" meant that it "grew through constant diversification". The historian G. M. Young – in a classic comparison later expanded upon by Asa Briggs – contrasted the "experimental, adventurous, diverse" culture of Birmingham with the "solid, uniform, pacific" culture of the outwardly similar city of Manchester. The American economist Edward Gleason wrote in 2011 that "cities, the dense agglomerations that dot the globe, have been engines of innovation since Plato and Socrates bickered in an Athenian marketplace. The streets of Florence gave us the Renaissance and the streets of Birmingham gave us the Industrial Revolution", concluding: "wandering these cities is to study nothing less than human progress." The roots of this distinctive cultural trait lie in Birmingham's unique social and economic history. By the early 1600s the area had already developed a reputation as one where the traditional power of the aristocracy and the established church was weak, becoming a haven for incomers who did not fit in with established thinking elsewhere: religious non conformists, scientific and literary free thinkers, industrial entrepreneurs and political dissenters. theatrical and artistic activity, and the emergence of an unusually tolerant, secular society, characterised by "unfussy conviviality lack of dogmatism and a sponge like ability to absorb new ideas". This openness and cultural pluralism was further encouraged by the town's broad based and entrepreneurial economic structure. The "city of a thousand trades" was made up of a wide variety of highly skilled specialists operating in small workshops, producing a constantly diversifying range of products in response to changing market conditions and collaborating in a shifting, fragmented web of overlapping and informal groupings. The result was the development of a culture that valued variety, adaptability and change more than uniformity and continuity; whose need for cooperation and trust bred an innate suspicion of boastfulness and pretension; and which was characterised by the remarkable capacity for "accommodating difference" that has been an enduring theme of the city's history. The historian William Hutton, noting the diversity of Birmingham's culture as early as 1782, remarked that "the wonder consists in finding such agreement in such variety". Over two centuries later in 2008 the philosopher Sadie Plant could still describe "the city's unique, almost declassé mixture of individualism and co operation". The poet Roy Fisher called it an "off shore island in the middle of England". Writing in 1945, while the poet W. H. Auden was arguably the dominant figure of English literature worldwide, the American critic Edmund Wilson could still note how his "Birmingham background" meant that "in fundamental ways he doesn't belong in that London literary world – he's more vigorous and more advanced". However the same characteristic that sets Birmingham apart can also make it difficult to characterise and understand from outside. and Birmingham often lacks the superficial unifying aesthetic of more homogeneous cities. Writers, artists or musicians cooperating in socially close knit groups but producing work with little stylistic unity have been a characteristic of Birmingham's culture from the Lunar Society of the 1750s, through the Birmingham Group of the 1890s and the Highfield writers of the 1930s to the B Town music scene of 2013. The city's "tradition of the untraditional", of moving forward through "waves of creative destruction", has also led to what the novelist Catherine O'Flynn has called the city's "complicated relationship with its past, where it's always trying to burn photos of itself". The result is that Birmingham has never been an easy city to define,

Халықаралық деңгейде танымал Бирмингем қалалық симфониялық оркестрінің үйі – Симфония залы, ол акустикалық тұрғыдан алғанда 20-шы ғасырдың ең керемет концерт залдарының бірі болып саналады және көптеген қонақ оркестрлердің концерттерін өткізеді. Қаладағы басқа да кәсіби оркестрлерге Бирмингем заманауи музыка тобы, заманауи музыкаға маманданған және әлемдік премьералар ұсынатын камералық оркестр; Бирмингем Корольдік балетіне қойылымдар қоятын және музыкалық жетекші Барри Вордсуорт басқаратын Корольдік балет симфониясы; және елдегі ең көне және беделді ерте музыка мен барокко аспаптар ансамбльдерінің бірі – Ex Cathedra кіреді. Бирмингем музыкалық білім берудің маңызды орталығы болып табылады, өйткені 1859 жылы құрылған UCE Бирмингем консерваториясының үйі. Корольдік органшылар колледжі Дигбет қаласында орналасқан. Бирмингем қалалық кеңесі Бирмингем қалалық органшысын тағайындайды, ол қала тұрғындарына апта сайынғы тегін орган концерттерін ұсынады. Бирмингем Корольдік балеті қалада орналасқан, сондай-ақ Эдгбастон қаласында орналасқан және әлемдегі ең көне кәсіби би мектебі деп мәлімдейтін Elmhurst School for Dance мектебі де қалада орналасқан. Бирмингемнің кәсіби опера компаниясы – Бирмингем опера компаниясы – ерекше орындарда инновациялық қойылымдар қоюға маманданған (2005 жылы ол Монтевердидің Il Ritorno d'Ulisse in Patria операсын Қытай ауданындағы өрт сөндірген мұз сарайында қойды). Оның көркемдік директоры Грэм Вик сондай-ақ Миланның Ла Скала, Нью-Йорктің Метрополитен операсы және Лондонның Корольдік опера үйінде режиссерлік жұмыстарын жүргізді. Opera North және Welsh National Opera сияқты келуші опера компаниялары Hippodrome театрында үнемі қойылымдар қояды. Бирмингемнің басқа да маңызды классикалық музыка орындарына Ұлттық ішкі арена (NIA), CBSO орталығы, Бирмингем консерваториясындағы Адриан Бульт залы (ABH), Барбер көркем өнер институтындағы Барбер концерт залы және Бирмингем қалалық залы кіреді. Концерттер қаланың айналасындағы шіркеулерде де үнемі өтеді, оның ішінде Сент-Филипс соборы, Зергерлік ауданындағы Сент-Пол, Хайгейттегі Сент-Албан және Хаглей жолындағы Оратория кіреді.

The internationally renowned City of Birmingham Symphony Orchestra's home venue is Symphony Hall, which in acoustic terms is widely considered to be one of the greatest concert halls of the 20th century and also hosts concerts by many visiting orchestras. Other professional orchestras based in the city include the Birmingham Contemporary Music Group, a chamber orchestra specialising in modern music with some world premieres; the Royal Ballet Sinfonia, who give concert performances under music director Barry Wordsworth in addition to playing for the Birmingham Royal Ballet; and Ex Cathedra, one of the country's oldest and most respected early music and Baroque period instrument ensembles. Birmingham is an important centre for musical education as the home of the UCE Birmingham Conservatoire, founded in 1859. The Royal College of Organists is based in Digbeth. Birmingham City Council appoint the Birmingham City Organist to provide a free series of weekly public organ recitals. The Birmingham Royal Ballet resides in the city as does the Elmhurst School for Dance, based in Edgbaston, and which claims to be the world's oldest vocational dance school. Birmingham's professional opera company – the Birmingham Opera Company – specialises in staging innovative performances in unusual venues (in 2005 it performed Monteverdi's Il Ritorno d'Ulisse in Patria in a burnt out ice rink in the Chinese Quarter). Its artistic director, Graham Vick, has also directed at La Scala, Milan, the Metropolitan Opera in New York and the Royal Opera House in London. Visiting opera companies such as Opera North and Welsh National Opera perform regularly at the Hippodrome. Birmingham's other principal classical music venues include The National Indoor Arena (NIA), CBSO Centre, Adrian Boult Hall (ABH) at Birmingham Conservatoire, the Barber Concert Hall at the Barber Institute of Fine Arts and Birmingham Town Hall. Concerts also regularly take place in churches around the city including St Phillips Cathedral, St Paul's in the Jewellery Quarter, St Alban's in Highgate and The Oratory on the Hagley Road.

Жаз

Джаз 1920 жылдан бері қалада танымал. "Гармоника" фестивалі, "Мостли Джаз" фестивалі және жыл сайынғы Халықаралық джаз фестивалі жыл бойындағы заманауи бағдарламамен бірге өтеді. Бұл бағдарламаны промоутерлер мен даму агенттігі Jazzlines ұсынады, ол қазір Бермингем қалалық залы мен Симфония залын басқаратын "Performances Birmingham Limited" компаниясына біріктірілген. Музыканттар тобы "Blam!" қаладағы бірнеше орында тұрақты джаз кештерін ұйымдастырады. Қаламен байланысты джаз музыканттары: Энди Гамильтон, Совето Кинч, Джулиан Аргуэллес, Ронни Болл, Тони Кинси, Дуглас "Дугл" Робинсон және "King Pleasure and the Biscuit Boys". Қаладағы заманауи джазды насихаттаудағы ең белсенді ұйым – "Jazzlines" (Симфония залында орналасқан және Симфония залының бөлімшесі), ол жыл сайын жергілікті, ұлттық және халықаралық артистерді қатыстыратын ондаған концерттер ұйымдастырады, олар "CBSO Centre", "mac" өнер орталығы, "Glee Club" және Симфония залы сияқты жерлерде өтеді. Ол қалалық кеңес пен Англияның өнер кеңесінің қолдауына ие, сонымен қатар жергілікті және халықаралық деңгейдегі орындаушылардан жаңа туындыларды тапсырыс береді.

Халықтық музыка

1960 жылдары Бирмингем Ливерпульдегідей музыкалық ортаны қамтыды. The Beatles сияқты бір ғана үлкен топ тудырмағанымен, ол "музыкалық қызметтің қайнаған қазандығы" болды, ал The Move, The Spencer Davis Group, The Moody Blues, Traffic және Electric Light Orchestra сияқты топтардың халықаралық жетістіктері 1970 жылдарға және одан кейін де әсер етті. 1960-1970 жылдардағы Black Sabbath сияқты металл топтарының арқасында, 1980 жылдары бхангра мәдениетінің әлемдік орталығы ретінде танылды, ол Лос-Анджелестен Сингапурға дейінгі үнді диаспорасының мүшелері қабылдаған жаһандық құбылысқа айналды. Бристоль көшесіндегі O2 академиясы 2009 жылдың қыркүйегінде ашылды, ол Дейл Эндтегі бұрынғы академия ғимаратын алмастырды, ол қазір Форум Бирмингем деп аталады. Бірмингемнің басқа да қалалық музыкалық орындарына 1991 жылы ашылған Ұлттық жабық арена, 1997 жылы ашылған CBSO орталығы, Дигбеттегі O2 институты және Бирмингем консерваториясындағы Адриан Боулт залы жатады.

Сахналық атаулары

Кеннет Тайнан мен Дэвид Эдгар Бирмингемнің театр өнеріне қатысушылары болды. Бірмингем актерлік мектебі қалада актерлерді оқытады.

Театрлар

Бірмингемде көптеген театрлар бар. Ең ірі төрт кәсіби театр – Александра театры ("Алекс"), Бирмингем репертуарлық театры ("Реп"), Бирмингем ипподромы және Ескі Реп. Mac және Drum өнер орталықтары, Crescent театры және Old Joint Stock театры да көптеген кәсіби қойылымдарды ұйымдастырады. Саттон Колдфилд қалалық үйінде театрлық жабдықтар бар және көптеген әуесқойлық өнер көрсетулер өтеді. Радио 4 арнасының ұзақ жылдар бойы көрсетіліп келе жатқан "Аркерлер" сериалының актерлері Бірмингем қаласында және оның төңірегінде тұрады, осы жерде көбінесе ауылдық өмірді бейнелейтін бағдарлама түсіріледі. Бірмингемде сонымен қатар бірнеше тәуелсіз және қоғамдық театр ұйымдары бар, олардың ішінде отыз жылдан астам бұрын қалада құрылған Banner театры да бар. Round Midnight Ltd компаниясы мектептерге, колледждерге және өнер орталықтарына, сондай-ақ кино, теледидар және радиоға арналған жұмыстарды жасайды. Он жыл бойы Бирмингемде Fierce! фестивалі өнер фестивалін өткізіп келеді. Жақында ол британдық және халықаралық өнерпаздардан жаңа туындылар тапсыра бастады.

Комедиялық

Бірмингемдік комедианттар қатарында Сид Филд, Тони Хэнкок, Джаспер Каротт, Шазия Мирза және Джо Лайсет бар. Басқа да көрнекті тұлғалар: Джо Энрайт («Lab Rats», «Phoenix Nights», «Time Trumpet»), Натали Хейнс, Джеймс Кук, «Weakest Link» жеңімпазы Энди Уайт және Барбара Нисс (актриса Дженис Конноллидің туындысы). «Glee Club» қаланың негізгі комедиялық алаңы. «mac» ай сайынғы/тұрақты комедиялық кештер ұйымдастырады, ал кішігірім тәуелсіз комедиялық ұйымдастырушылар/орталықтарға «The Cheeky Monkey Comedy Club», «The Laughing Sole» (Стричлиде) және «MY Comedy» («Kitchen Garden Cafe», Kings Heath) жатады. Сонымен қатар, шаралар «Old Joint Stock Theatre» (қала орталығы) мен «Alexandra Theatre»-де де өтеді. Бірмингем комедия фестивалі 2001 жылы құрылған және қазан айының басында 10 күнге созылады, оның бағдарламасында телеарналарда танымал болған жетекші актерлермен қатар, Бірмингем мен Батыс Мидлендстен жаңа таланттар да өнер көрсетеді. Фестивальде Фрэнки Бойл, Джимми Карр, Ли Эванс, Кен Додд, Питер Кей, Майкл МакИнтайр, Ленни Генри, Мэтт Лукас және Дилан Моран сияқты көрнекті актерлер өнер көрсеткен. Фестиваль «Breaking Talent Award» сыйлығын да тағайындайды, ол Батыс Мидлендс аймағынан жаңа және мансабының басындағы комедия актерлеріне арналған комедиялық сыйлық (2014 жылы құрылған). 2012 жылғы фестивальдің бас геройы Джон Бишоп болды және қала бойынша 60-тан астам іс-шара өтті. Тәуелсіз фестиваль тек стендап комедиясына ғана емес, сонымен қатар театр, музыка, бейнелеу өнері, кино, би және сөз өнері сияқты кез келген өнер түріне ашық. 2017 жылы «What's On Readers' Awards» сыйлығын жеңіп алды.

Көркем өнер

Дэвид Кокс – Бирмингемдік акварель суретшісі және 1810 жылы Суретшілердің Ассоциациясының президенті. 1814 жылы «Өнер академиясы» құрылды, сол жылы Юнион-Пассажда сурет көрмесі өтті. Дизайн мектебі немесе «Өнер қоғамы» 1821 жылдың 7 ақпанында ашылды; Сэр Роберт Лоули, Баронет (бірінші лорд Венлок) грек мүсіндерінен құралған құнды коллекциясын сыйға берді. Алғашқы көрме 1826 жылы Нью-стриттегі ғимаратта ұйымдастырылды. Жергілікті суретшілердің жылдық көрмесінен суреттерді іріктеу бойынша алғашқы дауыс беру 1835 жылы өтті. Эдвард Берн-Джонс Бирмингемде дүниеге келді, өмірінің алғашқы жиырма жылын қалада өткізді, кейін Бирмингем суретшілер қоғамының президенті болды (қоғам 1826 жылдан бастау алады). Ол көркем өнердегі кеш романтизм мен 20-ғасырдың басы мен ортасында қала өнерінде маңызды рөл атқарған Бирмингем сюрреалистері арасындағы байланысты қамтамасыз еткен Бирмингем тобына зор ықпал етті. Шотланд суретшісі Уильям Гир (1915–1997) Парижде Фернан Лежемен оқыған, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін сол кездегі ең авангардтық қозғалыс болған сюрреализмге негізделген COBRA тобының Ұлыбританиядан шыққан жалғыз мүшесі атанды. 1964–1975 жылдары ол Бирмингем өнер колледжінің Көркемсурет факультетінің басшысы болды және өмірінің соңына дейін қалада тұрды. Госта Гриндегі Бирмингем өнер зертханасы 1970-ші жылдардың соңында баламалы комикстер өнерінің маңызды орталығы болды; 1990-шы жылдары Бирмингем мұражайы мен өнер галереясы онда жасалған туындылардың тарихи ретроспективасын ұйымдастырды.

Фотография

Викториялық фотограф сэр Бенджамин Стоун (1838–1914 жж.) Бирмингемдегі Эрдингтонда өмір сүрді және жұмыс істеді. Бірмингем орталық кітапханасы қазір Бенджамин Стоунның коллекциясын сақтайды. Виктория дәуіріндегі «өнер фотосуреттерінің әкесі» атанған Оскар Густав Рейландр жақын маңдағы Вулвергемптон қаласында өмір сүрді, жұмыс істеді және Бірмингем фотосурет қоғамын құруға белсенділік танытты. Кейіннен БФҚ-ға Генри Пич Робинсон мүше болып сайланды. Фотограф Билл Брандт 1939 және 1943 жылдар аралығында Бирмингемдегі Борнвилл ауылының сенімділік қоры үшін кең ауқымды суреттер сериясын жасады. Бұл жұмыстар «Батырларға лайық үйлер» (Homes Fit For Heroes) атты кітапта жарияланды (Dewi Lewis, 2004). Соғыстан кейінгі қала көрінісіндегі өзгерістер, әсіресе ескі тұрғын үйлердің бұзылуы және орталық нарықтардағы өзгерістерді Филис Никлин (1913?–1969) бейнеледі. 1979 жылдың соңында Дерек Биштон (қазір The Daily Telegraph газетінің кеңесші редакторы), Джон Рирдон (The Observer журналының сурет редакторы) және Брайан Гомер Хандсворттағы қоғамдық фотографтар мен белсенділер болды. Олар Хандсворттың көшелерінде түсірілген «Хандсворттың өзіндік бейнесі» сериясын ұйымдастырды. Басқа да белгілі фотографтардың қатарында Погус Цезарь бар, оның OOM галереясының архивінде 1982 жылдан бері 14 000-нан астам фотосурет сақталады. Оның соңғы көрмелеріне From Jamaica Row – Rebirth of the Bullring, Muzik Kinda Sweet және That Beautiful Thing кірді, ал оның жұмыстары Бирмингем орталық кітапханасында ұсынылған. Ванли Берк 1970 жылдардан бастап 21 ғасырға дейінгі британдық Батыс Үндістан және Африка тақырыбындағы портреттік және қоғамдық фотосуреттердің үлкен портфолиосын жасады. Қала сонымен қатар танымал сәндесу фотографы Гарази Гарднердің мекені.

Дизайн және типография

Джон Баскервилл (1706–1775 жж.) – белгілі шрифт дизайнері, тоқылған қағазды жасаған және жоғары сапалы баспа ісімен айналысқан типографиялық кәсіпкер. Оның Баскервилл шрифті бүгінгі күнге дейін кеңінен қолданылып келеді. Бирмингем гильдиясы мен қолөнер мектебі көркем өнерге арналған шағын баспахананы, Бирмингем гильдиясының қолөнер баспасын басқарды. 1895 жылдан 1919 жылға дейін бұл баспахана Кельмскотт баспасының дәстүрінде, Өнер және қолөнер қозғалысының үлгісімен кітаптар шығарды. Джордж Кинохтың Кинох баспасы (1876–1981) – британдық типографияның дамуына маңызды үлес қосқан Бирмингем баспаханасы. Оқытушы Леонард Джей (1888–1963) Бирмингем баспа мектебін типографтардың бір буынына зор әсер еткен орталыққа айналдырды және бүкіл әлемде баспа білімінің үлгісін қалыптастырды. Жақындағы шағын баспаханалардың ішінде Ф. Э. Пардо және Дэвид Вишарт болды. Роберт Дадли Бест (1892–1984), Best & Lloyd жарық фабрикасының бас директоры, "Bestlite" реттелетін үстел лампасын жобалады, ол алғаш рет 1930 жылы өндірілді және қазірге дейін жасалып келеді. Бест Дизайн және өнеркәсіп қауымдастығының мүшесі болды және Вальтер Гропиусқа тәжірибе алды.

Қазіргі заманғы суретшілер

Граффити (немесе "спреймен салынған өнер") мәдениеті 1980 жылдардың басында пайда болды, бұл аймақ Channel 4 телеарнасының "Бомбалау" атты деректі фильмінде көрсетілді. Қалалық Бирмингемді өз туалы ретінде пайдаланатын жергілікті суретшілер (бұл заңсыз және кейбіреулер бұзушылық деп санайды) Чу және Голди сияқты шеберлерді қамтыды. Көше өнері байқаулары әлі күнге дейін "Custard Factory" кешенінде тұрақты түрде өткізіліп тұрады. Қала орталығында түрлі заманауи қоғамдық өнер орналасқан, оның көп бөлігі Мидлендс аймағынан тыс жерлердегі суретшілердің еңбегі. Bull Ring сауда орталығының құрылысына негізгі кіреберісіне орнатылған үш шам, Нью-стрит бекетіне қарап тұрған кіреберістегі әйнек фасадындағы үлкен сурет және Сент-Мартин алаңындағы үш текше пішіндес фонтан кірді, олар түнгі уақытта әртүрлі түстермен жарықтандырылады. Халықаралық деңгейде көрмелер өткізген заманауи африка-карибтік суретшілер мен фотографтардың қатарында Погус Цезарь, Кит Пайпер және қайтыс болған Дональд Родни бар.

Галереялар

Барбер көркемсурет институты Бирмингем университетінде орналасқан. Бұл салыстырмалы түрде шағын галерея болғанымен, 2004 жылғы «Good Britain Guide» оны «Жыл галереясы» деп жариялаған. Бірмингемде әлемдегі ең ірі Рафаэльге дейінгі кезеңнің өнер коллекцияларының бірі «Бирмингем мұражайы мен көркемсурет галереясында» сақталған. «Ikon» галереясы Бриндлипластағы нео-готикалық стильдегі бұрынғы мектеп ғимаратында орналасқан және заманауи өнерді көрсетеді. «No9 The Gallery» оған жақын жерде. «Halcyon Gallery» Халықаралық конгресс орталығының ішінде орналасқан. Ол Роберт Ленкевичтің үлкен ретроспективалық көрмесімен ашылды және Ролф Харрис, Л.С. Лоури сияқты сан алуан суретшілердің көрмелерін жалғастырды. «Бирмингем мұражайы мен көркемсурет галереясындағы» «Waterhall» галереясы жергілікті және басқа суретшілердің туындыларын, соның ішінде қаланың өзінің бай коллекциясынан шығармаларын үнемі көрсетеді. «Harborne Gallery», «Корольдік Бирмингем суретшілер қоғамы» және Сент-Полс алаңындағы «Жаңа галерея» да жергілікті суретшілердің жұмыстарын көрсетеді. Ескі «Bird's Custard Factory» қазір Еуропадағы ең ірі медиа және өнер ауылдарының біріне айналған, онда мерзімімен көрмелер, заманауи мүсіндер мен су объектілері ұйымдастырылады. «OOM Gallery online» жеке, мемлекеттік және коммерциялық емес секторлармен ынтымақтаса, әртүрлі мультимедиалық өнер жобаларын әзірлейді және іске асырады. «mac» театрлық қойылымдар, концерттер, әдебиет пен поэзия кештері, курстар, кино көрсетілімдері және шағын көркемсурет көрмелерін қабылдайды. «The Drum Arts Centre» Африка, Азия және Кариб аймақтарының заманауи суретшілерінің туындыларын ұсынады. «Selly Oak» футбол алаңында граффити суреттері үнемі жаңарып тұрады. Қаланың тастау қалған ғимараттарында, канал жағалауларында және метрода басқа граффити өнерін де көруге болады. Қалада тағы да көптеген шағын және жеке галереялар бар.

Медиа

Бірмингемде бірнеше ірі жергілікті газет бар – күнделікті шығатын «Бірмингем поштасы» және апталық «Бірмингем посты» мен жексенбілік «Меркурий», барлығы «Trinity Mirror» компаниясына тиесілі. «Forward» (бұрынғы «Birmingham Voice») – «Birmingham City Council» шығаратын, қала тұрғындарына таратылатын тегін газет. Бірмингем сонымен қатар түрлі ұлттық этностық бұқаралық ақпарат құралдарының орталығы және екі өңірлік «Metro» басылымының (Шығыс және Батыс Мидлендс) базасы болып табылады. «BBC» қалада екі нысанына ие. Қала орталығындағы «The Mailbox» – «BBC English Regions» ұлттық штаб-пәтері, сондай-ақ «BBC West Midlands» және «BBC Birmingham» желілік өндіріс орталығының орналасқан жері. Бұрын бұл орындар Эджбастон қаласындағы «Pebble Mill Studios» студиясында болған. «Selly Oak» қаласындағы «BBC Drama Village» – теледрамаға мамандандырылған өндіріс орталығы. «Central/ATV» студиялары Бірмингемде «ITV» арнасы үшін көптеген бағдарламаларды, оның ішінде «Tiswas» және «Crossroads» бағдарламаларын 1997 жылы кешен жабылғанға дейін және «Central» қазіргі «Gas Street» студиясына көшіп келгенге дейін жазды. Бұл 2004 жылы Манчестерге көшірілгенге дейін «CITV» арнасының негізгі орталығы болды. Бірмингемдегі «Central» қазір тек «Central Tonight» өңірлік жаңалықтар бағдарламасының Батыс және Шығыс нұсқаларын шығарады. Қалаға көптеген ұлттық және өңірлік радиостанциялар, сондай-ақ жергілікті радиостанциялар қызмет көрсетеді. Олардың ішінде «Free Radio», «102.2 Capital FM Birmingham», «Heart West Midlands», «Greatest Hits West Midlands», «BBC WM», «New Style Radio 98.7FM» және «Smooth Radio» компаниясының «West Midlands News & Admin» тобы бар. Әлемдегі ең ұзақ уақыт бойы эфирде жүрген радиосериал «The Archers» «BBC Radio 4» үшін Бірмингемде жазылады.

Үлкен көркем өнер іс-шаралары

1997 жылдан бастап қалада қыркүйек айында жыл сайын ArtsFest өнер фестивалі өтіп келеді, онда отбасылар қаланың көптеген өнер түрлерін тегін көре алады. Бұл Ұлыбританиядағы ең ірі ақысыз өнер фестивалі деп есептеледі. 2006 жылдың желтоқсан айында қалалық кеңес ArtsFest фестивалін енді өткізбейтінін хабарлады, бірақ 2008 жылы Бриндли Плейс, Centro, Kerrang Radio және, әрине, Бирмингем қалалық кеңесінің қолдауымен фестиваль жалғасты. Бирмингемде алдағы айларда бірнеше шаралар жоспарланған.