Италияның Альвито қаласы: тарих және сәулет ескерткіштері
Alvito, Lazio
Алвито – Италияның Лацио аймағындағы тарихи қала. Римнің оңтүстігінде орналасқан, Абруццо, Лацио және Молизе ұлттық паркіне кіреді. Тарихы, герцогтық дәуірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Альвито – Италияның орталық бөлігінде, Лацио аймағында, Римнің оңтүстігінде орналасқан Фрозиноне провинциясының қаласы және коммунасы. Оның территориясы Абруццо, Лацио және Молизе ұлттық паркінің құрамына кіреді.
Alvito is a town and comune in central Italy, in the province of Frosinone, south of Rome in the Lazio region. Its territory is included in the Abruzzo, Lazio and Molise National Park.
Тарих
Алвито ежелгі заманда "Альбетум" деп аталды, кейіннен Аквино графтары мен Кантелмо отбасының иелігіне өтті. Альвито 1454 жылы Неаполь патшалығының (кейіннен Екі Сицилия патшалығы) шекарасында құрылған герцогтіктің орталығы болды. Альвито Сорамен бірге Арагонның Альфонсо V жаулап алған кезде Анжу әулетіне адал қалды және тек 1496 жылы арагондықтар тарапынан бағындырылды. Кейіннен ол Галлио отбасының меншігіне көшті.
Alvito was called in antiquity "Albetum", and was later a possession of the Counts of Aquino and the Cantelmo family. Alvito was the seat of a Duchy, created in 1454, on the boundary of the Kingdom of Naples (later, Kingdom of the Two Sicilies). Alvito, together with Sora, remained faithful to the Angevine line during the conquest of Alfonso V of Aragon, being conquered by the Aragonese only in 1496. Later it was a possession of the Gallio family.
Негізгі көрікті жерлер
Ауыл үш аудандық қалалық орталыққа бөлінеді: Кастелло (бекініс), Пескио, Ла Валле, олар әлі күнге дейін жақсы сақталған қала қабырғаларының ішінде орналасқан. Толомео Галлионың 16 ғасырдың соңы – 17 ғасырдың басында қайта өркендеу стилінде салған Палаццо Дукале (немесе Палаццо Галлио, Герцог сарайы) Ла Валле маңындағы басты жолда орналасқан және қазіргі ауылдың нағыз ядросын құрайды. Сол жолда 19 ғасырға жататын басқа да маңызды ғимараттар (Палаццо Сипари, Палаццо Грациани) бар. Сәл алға жылжуда сол жақтағы қысқа көше жоғары қарай С. Тереза шіркеуіне дейін жетеді, ол барокко стилінде салынған және биік порталы бар. Басты шіркеу – Сан-Симеоне (16 ғасыр) Ла Валледе, Палаццо Сипаридің жанында орналасқан. Шіркеуде романдық стильдегі қоңырау мұнарасы және 18 ғасырға жататын интерьері бар. Шіркеуден готикалық қақпа арқылы өтіп, бұрынғы францискандық мекеме – Сан-Николас монастырына апаратын баспалдаққа жетесіз. 1915 жылғы жер сілкінісінен монастырь дерлік қирап кеткен, 1934 жылы қалпына келтірілген: ол 18 ғасырға жататын хор мен Папа Клемент XIV-нің бұйрығымен орнатылған кіріктірілген шкафтарды сақтап қалған.
The village is articulated in three district urban nuclei that include: il Castello (fortress), il Peschio, La Valle, contained in long town walls still well preserved here and there. The Palazzo Ducale (or Palazzo Gallio, Ducal Palace), built in Renaissance style by Tolomeo Gallio in the late 16th early 17th centuries, is located on the main road of La Valle Suburb, constituting the true nucleus of the present village. On the same road are other important buildings (Palazzo Sipari, Palazzo Graziani) of the 19th century. A little bit forward, on the left hand, a short small road goes uphill to the Church of S. Teresa, in a baroque style, with a high portal. The main parish church, San Simeone (16th century), is located in La Valle near the Palazzo Sipari. The church has a Romanesque bell tower and an 18th century interior. From the church, passing through a Gothic gate, is a stairway leading to the deconsecrated monastery of San Nicolas, a former Franciscan institution. The monastery was nearly destroyed by the earthquake in 1915, restored in 1934: it has maintained the chorus and the inlaid cupboards of the 18th century, ordered by Pope Clement XIV.