Жозе Бернардо де Тагле: Перу Президенті (1823-1824)

Кіріспе

Перу президенті 1823-1824 жылдар аралығында. Жозе Бернардо де Тагле и Портокарреро, Торре Тагле маркизінің 4-ші ұрпағы (1779 жылдың 21 наурызы – 1825 жылдың 26 қыркүйегі) – перулік әскери және саяси қайраткер, 1823 жылы Перудің уақытша президенті болған, сондай-ақ 1823-1824 жылдар аралығында Перудің екінші президенті қызметін атқарды.

Өмірбаян

Ол 1779 жылы 21 наурызда Лима қаласында, колониялық Перуде, ақсүйектер отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Хосе Мануэль де Тагле е Исасага, Лима драгундар полкінің подполковнигі және Торре Тагле маркизатының мұрагері. Оның анасы Жозефа Портокарреро и Замудио, Монклова графының немересі және Перудің вице-королі Мелхор Портокаррероның шөбересі. 1794 жылы оның бабасы қайтыс болғаннан кейін, әкесі оның орнын басып, 3-ші Маркиз Торре Тагле болды. Тагле жеке білім алды. Әскери қызметін 1790 жылы Лима драгундар полкінің прапорщигі болып бастады. 1800 жылы Лима корольдік аудиенциясының оидорының қызы Хуана Гарсия де ла Платаға үйленді. Келесі жылы ол әкесі Маркиз Торре Тагледің орнын басып алды (бірақ ол тек 1810 жылы патшадан уақытша растау алды) және Кальяо бекінісінің соғыс және флот комиссары лауазымын мұра етті. 1811 жылы вице-король Абаскаль оны майор-сержант дәрежесіне көтерді. Келесі жылы Тагл жаңадан құрылған Испан Конкордтың ерекше еріктілері полкінің подполковник және полковник болып тағайындалды, ол бастапқыда негізінен жеке қаржыландыратын бөлімше болды. Сонымен қатар, ол 1811-12 жылдары Лима қаласының мэрі болып сайланды. Осы уақыт ішінде Тагле реформаларды жақтаған, содан кейін Хосе де ла Рива Агуэро немесе граф де ла Вега дель Рен сияқты вице-корольдік әкімшілікке қарсы заговоршылар болған Лиманың либералды дворяндарымен байланысқа түсті. Нәтижесінде, вице-король Абаскаль 1813 жылы наурыз айында Кадис Кортесінде Лима депутаты болып сайланды және Тагле Испанияға жіберілді. Кадис қаласында ол Американың тәуелсіздігін қызу қорғады. Осы уақыт ішінде Тагле корольге өзінің Тарма немесе Трухильо интенданты болып тағайындалуын талап ететін өтініш жіберді, бірақ ол тек Ла-Пасқа ұқсас лауазымға ие болды, сондықтан ол Испанияда бірнеше жыл қалды. 1815 жылы Сантьяго орденінің рыцары атанып, армияда бригадир дәрежесіне көтерілді. 1819 жылы Перуге оралғанда вице-король Ла Пезуела оған Ла-Пастың интенданты лауазымын атқаруға кедергі жасады. Керісінше, вице-король оны алдымен өзінің лагерь көмекшісі, содан кейін Лиманың уақытша интенданты етіп тағайындады. Тагель Мариана Эчеваррия мен Сантьяго де Улоаға қайтадан үйленді. 1820 жылы ол Трухильоның интенданты болып тағайындалды және Хосе де Сан-Мартин Перуге кірген кезде, ол Перудің солтүстігінде ұлттық туды көтерген алғашқы перуандық офицер болды. 1820 жылы 24 желтоқсанда Трухильо тәуелсіз деп жариялады. Сан-Мартин тәуелсіздік жариялағаннан кейін 1821 жылдың шілдесінде Тагле Азаматтық гвардияның бас инспекторы және Перу легионының бас қолбасшысы болып тағайындалды. Сан-Мартиннің ең жақын одақтастарының бірі, ол Мемлекеттік кеңестің мүшесі болып тағайындалды және Күн орденінің негізін қалаушы болып құрылды, оның Ұлы Кеңесінің вице-президенті болды. 1822 жылы 26 шілдеде Сан-Мартин Гуаякильде Симон Боливармен кездесуге барған кезде ол уақытша президент болып тағайындалды. Сан-Мартин Чилиге кеткеннен кейін 20 қыркүйекте Торре Тагле Жозе де Ла Мардың триумвиратының мүшесі болып сайланды. 1823 жылдың қаңтар айында конгресс оны президент етіп тағайындады, бірақ әскери бүлік оны орнынан алып тастады және 28 ақпанда Жозе де ла Рива Агуэроны президент етіп жариялады. Рива Агуэроның биліктен шығарылуынан және Трухильоға кері қайтқаннан кейін, 20 шілдеде Антонио Хосе де Сукре Торре Тагледі президент етіп тағайындады, ал 16 тамызда конгресс оны сайлады, ал 1 қыркүйекте келген Боливар диктатор деп жарияланды, оны үкімет басқаруға қалдырды. Оның тұсында Жозе де Сан Мартин бекіткен Перу туы күрделі жасалуымен өзгертілді. Торре Тагле ұсынған жаңа ту моделі қызыл сырты жолақтары бар тік үшбұрыштан және ортасында күн бейнеленген бір ақ орта жолақтан құралған. Каллао гарнизоны 5 ақпан 1824 жылы жалақысын қайтару үшін көтерілгенде, Торре Тагле оларға өтемақы төлеу үшін қажетті құралдарды ұсынбады, ал гарнизон Испанияға адалдықты жариялады. Боливар генерал Мариано Некочеяны Торре Тагледі тұтқындауға жіберді, ал конгресс оны 10 ақпанда орнынан алды. Соғыс сотының бұйрығымен атудан қорқып, Торре Тагле Кальяоға қашты, онда көтерілісшілер оны тұтқынға алды. Лиманы испандықтар қайтадан басып алған кезде оған астананың губернаторы ретінде орын ұсынылды, бірақ ол бас тартты, ол соғыс тұтқыны болып қалуды жөн көрді. Кальяоның екінші қоршауы басталғаннан кейін, ол бірнеше рет блокадалық Чили флотына кіруге тырысты, бірақ адмирал Мануэль Бланко Энкалада оны тұтқын ретінде қабылдаудан бас тартты, және ол бүкіл отбасымен ашаршылықтан туған аурудан қайтыс болды. Ол өзінің еліне сатқындық жасаған жоқ болса да, оның әрекетсіздігі мен шешімсіздігі салдарынан үлкен қайғыларға себеп болды.

He was born on 21 March 1779, in Lima, Colonial Peru, into an aristocratic family. His father was José Manuel de Tagle e Isásaga, lieutenant colonel of the Regiment of Dragoons of Lima and heir of the Marquessate of Torre Tagle. His mother was Josefa Portocarrero y Zamudio, a granddaughter of the Count of Monclova and a great granddaughter of Melchor Portocarrero, Viceroy of Peru. When his grandfather died in 1794, his father succeeded him as the 3rd Marquis of Torre Tagle. Tagle received a private education. He initiated his military career as ensign of the Regiment of Dragoons of Lima in 1790. In 1800, he married Juana García de la Plata, daughter of an oidor of the Real Audiencia of Lima. Next year, he succeeded his father as Marquis of Torre Tagle (although he only received a provisional confirmation by the king in 1810) and inherited the post of Comissar of War and Navy of the Fortress of Callao. In 1811, Viceroy Abascal promoted him to sergeant major. Next year, Tagle was successively appointed lieutenant colonel and colonel of the newly created Regiment of Distinguished Volunteers of the Spanish Concord, a unit which he initially largely funded personally. Simultaneously, he was elected as Mayor of Lima for the 1811–12 term. During this time, Tagle entered into contact with some of the liberal nobles of Lima who advocated for reforms and then became conspirators against the viceregal administration like José de la Riva Agüero or the Count de la Vega del Ren. As a consequence, Viceroy Abascal managed his election as Deputy for Lima to the Cortes of Cadiz in March 1813 and Tagle was sent to Spain. In Cadiz, he ardently defended the independence of America. During this time, Tagle sent a petition to the King requiring his appointment as Intendant of Tarma or Trujillo, but he only obtained a similar post to La Paz, which is why he remained in Spain some years. In 1815, he was created a Knight of the Order of Santiago and was promoted to the rank of brigadier in the Army. On his return to Peru in 1819, Viceroy La Pezuela prevented him from exercising his position as Intendant of La Paz. In return, the viceroy first appointed him his aide de camp and then interim Intendant of Lima. Tagle remarried Mariana Echevarría y Santiago de Ulloa. In 1820, he was appointed Intendant of Trujillo and when José de San Martín entered into Peru, he was the first Peruvian officer to hoist the national flag in the north of Peru, and on 24 December 1820, proclaimed Trujillo independent. After the independence was proclaimed by San Martín in July 1821, Tagle was appointed General Inspector of the Civic Guard and Commander in Chief of the Peruvian Legion. One of the closest allies of San Martín, he was designated a member of the Council of State and created a Founder of the Order of the Sun, of whose Grand Council he was vice president. On 26 July 1822, he was appointed provisional president by San Martin when the latter went to meet Simón Bolivar in Guayaquil. After the departure of San Martin for Chile, on 20 September, Torre Tagle was elected member of the triumvirate under José de La Mar. In January 1823, the congress appointed him president, but a military mutiny deposed him and proclaimed José de la Riva Agüero president on 28 February. After the deposition of Riva Agüero and his retreat to Trujillo, Torre Tagle was appointed president by Antonio José de Sucre on 20 July, and elected by the congress on 16 August, and Bolivar, who on his arrival 1 September had been proclaimed dictator, left him in charge of the government. During his tenure, the Peruvian flag, which had been established by José de San Martín, was changed due to its complex elaboration. The new flag model proposed by Torre Tagle was composed of a vertical triband with red outer bands and a single white middle band with a sun in the center. When the garrison of Callao revolted 5 February 1824, for arrears of pay, Torre Tagle failed to provide the necessary means to remunerate them, and the garrison declared loyalty to Spain. Bolivar sent General Mariano Necochea to arrest Torre Tagle, and the congress deposed him on 10 February. Fearing to be shot by order of a court martial, Torre Tagle fled to Callao, where the rebels kept him a prisoner, and on the reoccupation of Lima by the Spaniards, he was offered the place as governor of the capital, but declined, preferring to remain a prisoner of war. After the beginning of the Second siege of Callao, he tried several times to be admitted on board the blockading Chilean fleet, but Admiral Manuel Blanco Encalada refused to receive him except as a prisoner, and he perished with his whole family by the disease that was caused by the famine due to the protracted siege. Although he was not a traitor to his country, as charged by his enemies, he caused great misfortunes by his want of energy and vacillating policy.