Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық опера әншісі (1872–1949)
American opera singer (1872–1949)
Эмилио Эдуардо де Гогорза (29 мамыр 1872 – 10 мамыр 1949) – американдық баритон әншісі.
Emilio Eduardo de Gogorza (May 29, 1872May 10, 1949) was an American baritone singer.
Өмірбаян
Эмилио де Гогорца Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келді және Испанияда музыкалық білім алып өсті. Ол 20 жасында АҚШ-қа қайтып келді. Ол француз, итальян, ағылшын және испан тілдерінің ішінде көптеген тілдерде ән шырқады. Көздің нашар көру қабілетіне байланысты ол опера сахнасында өнер көрсетпеді, бірақ атақты концерттік орындаушы және солист болды. Гогорца «Виктор Толкинг Машин» компаниясы үшін көптеген жазбалар жасады. Оның жазбалары әншілік өнерінің зердесі мен сезімталдығын, сондай-ақ кемел дауыстық техникасын көрсетеді. «Виктор» компаниясы көптеген жазбаларды оның өзінің атымен де, Карлос Франциско және Герберт Годдард сияқты түрлі лақап аттармен де шығарды. Ол бұл псевдонимдерді әдетте жоғары бағадағы «Red Seal» лейблінде жаздыратын жазбалардың орнына, «Виктордың» төмен бағадағы қара лейблінде шығарылған жазбалар үшін пайдаланды. Сонымен қатар ол «Виктор» компаниясында алғашқы A&R жұмыстарында жұмыс істеді. Ол басқа да танымал опера әншілерін компанияға жаздыруға көндірді, соның ішінде 1904 жылы лейблмен келісімшарт жасасқан Энрико Карузо да бар еді. Гогорца мен Карузо 1918 жылы «A la luz de la luna» («Айдың жарығымен») атты испан әнін бірге жариялады. 1928 жылы Гогорца әнді тенор Тито Шипамен қайтадан жазды. Осы кезеңде ол Филадельфиядағы Кертис музыка институтында дауыс және музыка профессоры болып жұмыс істеді. Оның студенттерінің арасында 1927 жылдың желтоқсанында 50 000 қатысушының ішінде бірінші жүлде алған Уилбур Эванс болды, ол «Atwater Kent National Radio Audition» радиосынағының алғашқы жеңімпазы атанды. Эванс Бродвей мен радиода танымал баритонға айналды, сондай-ақ Лондонның «South Pacific» өндірісінде Мэри Мартинмен бірге ойнады. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін оның шәкірттерінің арасында композитор Сэмюэл Барбер және Филадельфия музыка сыншысы Макс де Шоуэнзи болды. Гогорца 1949 жылы 74 жасында Нью-Йорк қаласында өкпе рагынан қайтыс болды.
Emilio de Gogorza was born in Brooklyn, New York, and brought up and trained musically in Spain. He returned to the USA in his early 20s. He sang in many languages, including French, Italian and English, as well as Spanish. Owing to pronounced near sightedness, he did not appear on the operatic stage but became a renowned concert and recital artist instead. Gogorza recorded prodigiously for the Victor Talking Machine Company. His records display the intelligence and sensitivity of his singing, as well as a polished vocal technique. Victor released many recordings not only under his own name but under various aliases such as Carlos Francisco and Herbert Goddard. He used these pseudonyms for records issued on Victor's lower priced black label instead of the premium priced Red Seal label for which he usually recorded. He also worked early A&R jobs for Victor. He helped persuade other well known opera singers to record for the company, including Enrico Caruso who signed with the label in 1904. Gogorza and Caruso made only one published recording together, a Spanish song entitled "A la luz de la luna" ("By the light of the moon") in 1918. In 1928, Gogorza recorded the song again, with tenor Tito Schipa. During this time he also was a professor of voice and music for the Curtis Institute of Music in Philadelphia. Among his students was Wilbur Evans who in December 1927 won the first Atwater Kent National Radio Audition, winning first prize out of 50,000 contestants. Evans would become a well known baritone on Broadway and radio, as well as co starring in London's South Pacific opposite Mary Martin. In retirement, his pupils included composer Samuel Barber and Philadelphia music critic Max de Schauensee. Gogorza died in 1949 of lung cancer in New York City, aged 74.
Некелер
Де Гогорза алғаш рет 1896 жылғы 29 қазанда Нью-Йорк штатының Манхэттен қаласында Эльза "Эльзи" Неймогенге (Н. Бертольд пен Ребекка [Ливингстон] Неймогеннің қызы) үйленді. Неке куәлігінде Эмилио өз ата-анасын Юлис Антонио Де Гогорза және Франсиска Наварет деп көрсеткен. 1900 жылғы халық санағында оның кәсібі "әнші" деп тіркелген. 1911 жылы Де Горгоза американдық сопрано Эмма Имске үйленді, олар бірге гастрольдік сапарлар жасады және Виктор фирмасы үшін дуэттер жазды. Олар 1936 жылы ажырасып кетті.
De Gogorza was first married on 29 October 1896 in Manhattan, New York, New York, to Elsa "Elsie" Neumoegen; (daughter of N. Berthold and Rebecca [Livingstone] Neumoegen). On his marriage certificate; Emilio listed his parents as Julis Antonio De Gogorza and Francisca Navarette. His occupation was listed as a "Singer" in the 1900 Census. In 1911, De Gorgoza married Emma Eames, the American soprano with whom he toured and also recorded duets for Victor. They were divorced in 1936.