Америка революциясының ардақты қолбасшысы Сэмюэл Холден Парсонс

Кіріспе

Америкалық заңгер, юрист және Континенттік армияның генералы Сэмюэл Холден Парсонс (14 мамыр 1737 – 17 қараша 1789) – Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Континенттік армиядағы американдық заңгер, юрист, генерал және Огайо аймағының пионері. Сенатор Джордж Ф. Хоар Парсонсты «Әскер, ғалым, судья, Вашингтонның сүйенген ең мықты тіректерінің бірі, Континенттік Конгрессті бірінші болып ұсынған, оның өмірінен Солтүстік соғыстың тарихын жазуға болатын адам» деп сипаттады.

Парсонс Коннектикут штатының Лайм қаласында Джонатан Парсонс пен Фиби (Грисвольд) Парсонстың ұлы болып дүниеге келді. Тоғыз жасында оның отбасы Массачусетс штатының Ньюберипорт қаласына көшті, онда оның әкесі, Бірінші Ұлы Оянудың жақтасы, қаланың жаңа Пресвитериан қауымдастығын басқарды. Парсонс 1756 жылы Гарвард колледжін бітіріп, Лаймға қайтып, Коннектикут губернаторы, әйелінің ағасы Мэтью Грисвольдтың кеңсесінде заң оқуын жалғастырды. 1759 жылы ол адвокаттық куәлік алып, Лаймда заңгерлік тәжірибесін бастады. 1761 жылы ол Ричард Мэзердің шөптесі Мехитабель Матерге (1743–1802) үйленді. Саяси байланыстары мықты болғандықтан, ол 1762 жылы Бас Ассамблеяға сайланды және Нью-Лондонға көшкенге дейін депутат болып қызмет етті.

Революциялық белсенді

Революция қарсаңында британдық күштерге қарсы күреске белсенді қатысқан ол Нью-Лондонның хат алмасу комитетінің мүшесі болды. 1772 жылдың наурыз айында ол Массачусетс штатының жетекшісі Сэмюэл Адамсқа колониялардың конгресін шақыруды ұсынды: "Қазіргі қиын жағдайда бұрын өте пайдалы болған институтты қайта жаңартудың пайдасы бар ма екенін қарастыруға рұхсат етемін", - деп жазды ол. "Мен колониялар комиссарларының жыл сайынғы жиынын, олардың жалпы игілігін талқылау үшін ұсынамын". Парсонс британдықтардан отарлық тәуелсіздікті талқылау уақыты жеткенін айтты: "Кез келген билеушіге немесе мемлекетке берілген өзгермейтін адалдық туралы идея маған қабылдауға келмейді; және менің ойымша, біздің ата-бабаларымыз алғаш рет Америкаға келгенде, олар Ұлыбритания патшасына немесе короліне, оның поддандылары болмағандай тәуелсіз болған; және осы халыққа оның заңды билігі тек алғашқы жарғыларда жазылған келісім арқылы берілген".

Әскери мансап

1775 жылдың сәуірінде Лексингтон және Конкорд шайқастарынан кейін Парсонс, Коннектикут заң шығарушы органындағы әріптестерімен бірге Тикондерога фортын британдықтардан алу жобасын ілгерілетуді бастады, экспедицияны қаржыландыру үшін мемлекеттік және жеке қаражаттарды қамтамасыз етті. Парсонс, сол кезеңнің белсенді саясаткерлері сияқты, жасақ басшысы да болды. 1770 жылы ол 14-ші Коннектикут жасағының майоры болып тағайындалды. 1775 жылы «колонияның қорғанысы мен қауіпсіздігі үшін» құрылған жаңа жасақ – 6-шы Коннектикут жасағының полковнигі болды. Маусым айында оған жасағын Бостонға жеткізу тапсырылды, онда ол Бункер-Хилл шайқасына қатысты. 1776 жылдың наурыз айында британдықтар қаланы тастап кеткенше Бостонда қалды. 1776 жылдың тамызында Конгресс Парсонсты Континенттік армияның бригадир генералы етіп тағайындады. Ол өзінің 2500 сарбаздан тұратын бригадасымен Нью-Йоркке аттанды. Бруклинде орналасқан Парсонс 1776 жылдың 17 тамыздағы шайқаста лорд Стерлинг басқаратын британдық әскерлерімен күрестің ортасында болды. 29 тамыздағы Соғыс кеңесінде Нью-Йорктен шегіну туралы шешім қабылданды. Парсонс өз сарбаздарын Лонг-Айлендтен сәтті шығарып алып, қаладан шегініп жатқан армияның негізгі күштеріне қосылды. Нью-Йоркте Парсонс британдық флотты жоюға бағытталған американдық күш-жігерде маңызды рөл атқарды. Коннектикуттық өнертапқыш Дэвид Бушнелл «Тортулл» деп аталатын су асты кемесін жасады, оны британдық кемелерге торпедалар орнату үшін пайдалануды жоспарлады. Парсонс бұл қауіпті міндетті орындау үшін өзінің жеңістігі Езра Лиді (кейіннен капитан) таңдады. Ли британдық флагмандық кеме «Иглге» байқалмай жетті, бірақ торпеданы оның қабырғасына бекіте алмады. Британдықтардың қатты алаңдауына орай бомба жарылып, кемеге ешқандай зиян келтірмеді. Нью-Йорктен шегінгеннен кейін Парсонстың бригадасы генерал Израиль Путнам дивизиясына қосылды, ол қаладан солтүстікке қарай орналасқан. Ол «Ақ жазықтар» шайқасына қатысты. 1777 жылдың қаңтарында ол Коннектикутқа Коннектикут жасағын толықтыруға көмектесу үшін, Континенттік күштерді нығайту үшін оралды. Лонг-Айлендтегі лоялисттік бекіністеріне шабуыл жасады және генерал Уильям Трайон басқаратын британдық шабуылдардан Коннектикут қалаларын қорғауға қатысты. Ол 1777 жылдың тамызында Нью-Йорк штатының Сетаукет қаласына сәтсіз шабуыл жасады. 1777-78 жылдарының қысында Парсонс Вест-Пойнтқа қолбасшылық етіп, оның бекіністерін салуды бастады. 1778 жылдың соңында ол Редингтегі қысқы лагерьде Коннектикут әскерлерімен қосылды. 1779 жылдың желтоқсанында Парсонс Путнам дивизиясын басқарды және келесі айларды британдық генерал сэр Генри Клинтонмен шайқасуға тырысып, сарбаздарды жинауға және оларды жаттықтыруға арнады. Бұл кезеңнің ең маңызды оқиғасы – 1780 жылдың қыркүйегінде Бенедикт Арнольдтың Вест-Пойнтты британдықтарға тапсырудың опасыз жоспарының ашылуы болды. Парсонс Арнольдтың серігі майор Джон Андрені соттаған және оны өлім жазасына кескен офицерлер кеңесінде қызмет етті. 1780 жылдың 23 қазанында Парсонс генерал-майор болып тағайындалды. 1781 жылдың қысында ол Пенсильвания және Нью-Джерсидегі сарбаздардың бүліктерін басуға көмектесті және Нью-Йорктің солтүстігіндегі Вестчестердегі тори жасақтарын талқандауға қатысты. Нью-Йорктегі британдық әскерлерді бірнеше ай бойы ұстап тұрғаннан кейін, француздық күштердің көмегімен американдық әскерлер Вирджинияға аттанды. Парсонс пен оның әскерлері британдықтарды ұстап тұру үшін қалды. 1782 жылдың шілдесінде Вирджиния штатының Йорктаунында британдықтардың жеңіліске ұшырауынан кейін, Парсонс – дене және қаржылық жағынан шаршаған – Конгреске отставкасын берді. 45 жасында ол 1775 жылғы Лексингтон дабылынан бері үздіксіз қызмет еткен.

In April 1775, immediately after the battles of Lexington and Concord, Parsons, along with colleagues in the Connecticut legislature, began promoting a project to take Fort Ticonderoga from the British, securing commitments of both public and private funds to underwrite the expedition. Like most active politicians of the period, Parsons served as a militia leader. He was appointed Major of the 14th Connecticut, Militia Regiment in 1770. In 1775, he was commissioned Colonel of the 6th Connecticut Regiment, a new regiment raised "for the special defence and safety of the Colony". In June he was ordered to lead his regiment to Boston, where he fought in the Battle of Bunker Hill. He remained in Boston until the British evacuated the city in March 1776. In August 1776 Congress appointed Parsons Brigadier General in the Continental Army. He was ordered to New York with his brigade of about 2,500 men. Stationed in Brooklyn, Parsons was in the thick of the fighting with British troops under Lord Sterling at Battle Hill on August 17, 1776. He took part in the Council of War on August 29, at which it was decided to retreat from New York. Parsons successfully transported his men from Long Island, joining the main body of the army as it withdrew from the city. While in New York, Parsons played a central role in the American efforts to destroy the British fleet. David Bushnell, an inventor from Connecticut, had devised a submarine called the Turtle which he planned to use to place torpedoes on British ships. Parsons selected his brother in law, Sergeant (later Captain) Ezra Lee, to undertake this risky mission. Lee succeeded in reaching the British flagship Eagle undetected, but was unable to attach the torpedo to its hull. The bomb exploded, much to the consternation of the British, but without causing any harm to the ship. After the retreat from New York, Parsons' brigade was assigned to General Israel Putnam's division north of the city. He fought in the battle of White Plains. In January 1777, he returned to Connecticut to help recruit the Connecticut Line to bolster depleted Continental forces. He led raids on Loyalist enclaves on Long Island, and took part in efforts to defend Connecticut towns against raids by British forces under General William Tryon. He organized the raid led by Return Jonathan Meigs against Sag Harbor in retaliation for Tryon's raid on Danbury, and led a failed assault on Setauket, New York in August 1777. In the winter of 1777–78, Parsons took command of West Point, and began building its fortifications. At the end of 1778, he joined Connecticut troops at winter quarters in Redding. In December 1779, Parsons took command of Putnam's Division, and spent the following months recruiting, training, and trying to engage British General Sir Henry Clinton in battle. The high point of this period was the discovery, in September 1780, of Benedict Arnold's treacherous scheme to surrender West Point to the British. Parsons served on the board of officers which tried Arnold's accomplice, Major John André, and ultimately sentenced him to death. On October 23, 1780 Parsons was promoted to Major General. In the winter of 1781 he helped suppress the mutinies of soldiers in Pennsylvania and New Jersey, and took part in efforts to clear out Tory militias in Westchester, north of New York. After months of containing the British troops in New York, American forces, now bolstered by French reinforcements, departed for Virginia. Parsons and his troops were left behind to keep the British contained. In July 1782, following the British surrender at Yorktown, Virginia, Parsons – broken physically and financially – tendered his resignation to Congress. Forty five years old, he had served continuously since the Lexington Alarm of 1775.

Азаматтық өмір

Соғыс алдынан Парсонс отбасымен Коннектикут штатының Миддлтаун қаласына көшті, ол кезде Коннектикут өзеніндегі гүлденген порты болатын. Ол 1782 жылдың жазында заңгерлік тәжірибесін, саяси мансабын және азайған қаржысын қайта жандандыру үмітімен сонда оралды. Біраз танымал болған Парсонс заң шығарушы жиналысқа сайланды, Цинциннати қоғамының Коннектикут бөлімшесін ұйымдастыруға қатысты және батыс шекарасындағы үндістермен дипломатиялық қарым-қатынастарға көмектесу үшін Конгресс тарапынан тағайындалды. 1787 жылдың наурыз айында Парсонс Огайо жер компаниясының директоры болды, бұл схема революциялық соғыстың бұрынғы офицерлеріне Огайо жерлеріне ақы төлеу куәліктерін айырбастауға мүмкіндік берді. Парсонс Конгрессті компанияға жер сатуға көндіруде маңызды рөл атқарды, содан кейін аймақтағы жетекші лауазымға тағайындалу үшін күш салды. Губернаторлыққа үміттене білгенімен (кейін генерал Артур Сент-Клэрге берілді), Парсонс Бас судья болып тағайындалды. Осының бәрінің арасында Парсонс АҚШ Конституциясын қабылдау жөніндегі Коннектикут конвенциясының белсенді мүшесі де болды.