Флойд Коллинз мюзиклы – 1994 ж. жазылған, Адам Гуэттель музыкасы, Тина Ландау жазған кітап. Кентуккидегі трагедия негізінде. Off Broadway қойылымдары болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1994 жылғы мюзикл
1994 musical
Флойд Коллинз – Адам Геттелдің музыкасы мен әні, ал либреттосын Тина Ландау жазған мюзикл. Сюжет 1925 жылдың қысында Кентукки штатындағы Кейв-Сити қаласының жанында Флойд Коллинздің қазасына негізделген. Мюзикл 1996 жылдың 9 ақпанында Бродвейден тыс сахнада дебют жасады, онда 25 қойылым өтті. Содан кейін Лондон мен АҚШ-тың аймақтық өндірістері де болды.
Floyd Collins is a musical with music and lyrics by Adam Guettel, and book by Tina Landau. The story is based on the death of Floyd Collins near Cave City, Kentucky in the winter of 1925. The musical opened Off Broadway on February 9, 1996, where it ran for 25 performances. There have been subsequent London productions as well as regional U. S. productions.
Өндірістер
Флойд Коллинз 1994 жылы Филадельфиядағы Американдық музыкалық театр фестивалінде тұңғыш рет көрсетілді. Шоу 1996 жылдың 9 ақпанында Нью-Йорктегі Playwrights Horizons театрында Бродвейден тыс ашылып, 25 қойылымнан кейін 1996 жылдың 24 наурызында жабылды. Ландау режиссерлік етті, актерлік құрамында Флойд Коллинз рөлінде Кристофер Иннвар, Скитс Миллер рөлінде Мартин Моран, Гомер Коллинз рөлінде Джейсон Дэнилей және Нелли Коллинз рөлінде Тереза Маккарти, сондай-ақ Касс Морган, Брайан д'Арси Джеймс, Мэтью Беннет және Майкл Мюлхерен болды. Мюзикл Лусил Лортель сыйлығын үздік музыкалық қойылым үшін, ал 1995-1996 жылдардағы Оби сыйлығын жеңіп алды. 2003 жылы Playwrights Horizons театрында Ромен Фруге Флойд Коллинз рөлінде және бастапқы актерлердің көпшілігімен қайта қосылу концерті өтті. 1999 жылы үш қалалық АҚШ турнесінен кейін, оның ішінде Сан-Диегодағы "Олд Глобус" театры, Чикагодағы Гудман театры және Филадельфиядағы "Американ Музыка Театры" фестивалі (онда ол алғаш рет көрсетілген болатын), шоу өзінің алғашқы тәуелсіз аймақтық қойылымын 1999 жылдың қарашасында Сент-Луистегі Нью-Лайн театрында өткізді. Шоу өзінің лондондық және еуропалық дебютін 1999 жылдың шілдесінде Брайдуэлл театрында жасады, онда Найджел Ричардс Флойд, Анна Франколини Нелли және Крейг Пурнелл Гомер рөлінде ойнады. Бұл жоғары бағаланған қойылымды Клайв Пейджет режиссерлік етті. Лондондық қайта қойылым 2012 жылдың ақпан және наурыз айларында The Vault, Southwark Playhouse-де өтті. Дерек Бонд режиссерлік етті, Гленн Картер Флойд, Робин Норт Нелли, Гарет Чарт Гомер және Райан Сэмпсон Скитс рөлінде ойнады. Бұл қойылымды Питер Хантли продюсерлік етті және ол Evening Standard Awards-тағы үздік музыкалық қойылым үшін Нед Шеррин сыйлығына ұсынылып, The Offies (Off West End Theatre Awards) сыйлығында үздік музыкалық қойылым атанды. Чикаголық қайта қойылым 2012 жылдың маусым және шілде айларында Бохо театрында өтті. Питер Марстон Салливан режиссерлік етті, Флойд рөлін Джим ДеСелм, Гомер рөлін Джон Харрисон, ал Нелли рөлін Сара Бокель сомдады. Басқа аймақтық қойылымдар: Actors Theatre of Louisville (2001), Aurora Theatre (2002), Carolina Actors Studio Theatre (2011) және Ophelia Theatre Group (2015) театрларында қойылды.
Floyd Collins premiered at the American Music Theater Festival, in Philadelphia, in 1994. The show opened Off Broadway at Playwrights Horizons, New York City, on February 9, 1996 and closed on March 24, 1996 after 25 performances. Directed by Landau, the cast included Christopher Innvar as Floyd Collins, Martin Moran as Skeets Miller, Jason Danieley as Homer Collins, and Theresa McCarthy as Nellie Collins, as well as Cass Morgan, Brian d'Arcy James, Matthew Bennett and Michael Mulheren. The musical won the Lucille Lortel Award for Outstanding Musical, and the 1995 1996 Obie Award for its score. In 2003, a reunion concert was held at Playwrights Horizons with Romain Frugé as Floyd Collins and most of the original cast. After a three stop mini US tour in 1999, including San Diego's Old Globe Theatre, Chicago's Goodman Theatre, and Philadelphia's American Music Theatre Festival, where it had first premiered; the show had its first independent regional production at New Line Theatre in St. Louis, Missouri, in November 1999. The show made its London and European debut at the Bridewell Theatre in July 1999, with Nigel Richards as Floyd, Anna Francolini as Nellie and Craig Purnell as Homer. The highly acclaimed production was directed by Clive Paget. A London revival was produced at The Vault, Southwark Playhouse in February and March 2012. The production was directed by Derek Bond, with Glenn Carter as Floyd, Robyn North as Nellie, Gareth Chart as Homer and Ryan Sampson as Skeets. The production was produced by Peter Huntley and was long listed for the Ned Sherrin Award for Best Musical at the Evening Standard Awards and won Best Musical Production at The Offies (Off West End Theatre Awards). A Chicago revival was produced at BoHo Theatre in June and July 2012. The production was directed by Peter Marston Sullivan, with Jim DeSelm as Floyd, Jon Harrison as Homer, and Sarah Bockel as Nellie. Other regional productions include Actors Theatre of Louisville (2001), Aurora Theatre (2002), Carolina Actors Studio Theatre (2011), and Ophelia Theatre Group (2015).
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бастапқыда жазылғандай, кейіпкерлер тізіміне Флойд Коллинз, Гомер Коллинз, Нелли Коллинз және Джонни Джеральд кірді; қайта жазылғанда Джонни Джеральдтың рөлі Гомер Коллинздің рөлімен біріктірілді. Қазіргі орындалыста рөлдерге Би Дойл, доктор Хазлетт, үш репортер, алаяқ, Ли Коллинз, Гомер Коллинз, Флойд Коллинз, Клиф Рони, Джулл Эстес, Нелли Коллинз, Скитс Миллер, Мисс Джейн, Х. Т. Кармихаэль және Эд Бишоп кіреді. Флойд Коллинз, Sand Cave үңгірін зерттеуде, дауысының эхосын аймақтың жағдайын анықтау үшін пайдаланады, аяғы кішкентай тасқа ілініп қалғанда тар өткелге құлайды. Оның отбасы мен басқа үңгіршілер оны босатуға тырысады; құтқару оңай болмайтыны анық болған соң, оның інісі Гомер онымен бірге үңгірде түнеп қалады. Уильям Бёрк "Скитс" Миллер, бойы кішкентай адам, Флойдқа өтіп, жаңалықтарда жарияланған оқиғаларды жеткізе алады. Кеншілер, Ұлттық гвардия және Қызыл Крест күш салғанмен, құтқару әрекеттері сәтсіз аяқталады және үңгірдің сыртында бұқаралық ақпарат құралдарының шуынан көп адам жиналады. Флойд үңгірге кіргеннен кейін он жеті күн өткен соң, шахта оған жетеді. Ол үш күн бұрын қайтыс болған еді. Пьесаның музыкалық стилі блюграсс, американа және "Барток, Яначек және Стравинский сияқты композиторлардың музыкалық формаларынан алынған күрделі музыкалық формаларға" негізделген.
As originally written, the character list included Floyd Collins, Homer Collins, Nellie Collins, and Johnnie Gerald; as rewritten the role of Johnnie Gerald was merged with that of Homer Collins. As currently performed, the roles include Bee Doyle, Dr Hazlett, three reporters, a Con Man, Lee Collins, Homer Collins, Floyd Collins, Clif Rony, Jewlle Estes, Nellie Collins, Skeets Miller, Miss Jane, H. T. Carmichael and Ed Bishop. Floyd Collins, exploring Sand Cave, uses the echoes of his voice to sound out the region, and falls through a tight passageway when his foot became trapped, wedged in position by a small rock. His family and his fellow cavers try to free him; when it becomes clear that his rescue will not be easy, his brother Homer spends the night in the cave with him. William Burke "Skeets" Miller, a small man, is able to squeeze through and visit with Floyd, relaying stories which were printed in the news. Despite efforts by miners, the National Guard and the Red Cross, attempts at rescue fail, and the crowd grows outside the cave as a media circus ensues. Seventeen days after Floyd had entered the cave, a shaft finally reaches him. He had died three days earlier. The play's musical style is drawn from bluegrass, Americana, and "more complex musical forms that have their antecedents in the likes of Bartok, Janacek and Stravinsky".
Жауап
Тек 25 қойылым көрсетілгеніне қарамастан, бұл спектакль заманауи театрға күшті әсер қалдырды. Джон Саймон «Нью-Йорк» журналында жариялаған мақаласында «Флойд Коллинзді» «біздің шақтың ең ерлікпен жасалған және бірегей музыкалық туындысы» деп атады. Ол сондай-ақ, «Флойд Коллинз Американың өзі құраған жанрдағы тәуелсіздігін қайта орнатады, бірақ кейіннен одан қол үзіп қалды: бұл қазіргі заманғы музыкалық театрдың нағыз және қуатты құралы» деп жазды. 2016 жылғы қойылымды қарастырып, Терри Тишоут «Уолл-стрит журналында» оны «Стивен Сондхаймның «Свини Тодд» спектаклінен кейін пайда болған американдық музыкалық театрдың ең керемет туындысы, операны есептемегенде» деп атады. Бен Брентли «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі рецензиясында: «Гутель өзін күшті және жетілген жас композитор ретінде таныстырады» деп жазды.
Despite having a run of only 25 performances, the show left a strong impression on contemporary theatre. John Simon, writing for New York Magazine, proclaimed that Floyd Collins was "the original and daring musical of our day." He also wrote that "Floyd Collins reestablishes America's sovereignty in a genre it created, but has since lost hold of: it is the modern musical's true and exhilarating ace in the hole." Reviewing a 2016 production, Terry Teachout, writing for the Wall Street Journal, called it "the finest work of American musical theater, not excluding opera, to come along since Stephen Sondheim’s Sweeney Todd". Ben Brantley, in his review for The New York Times, wrote, "Mr. Guettel establishes himself as a young composer of strength and sophistication."