Саччидананда Сарасвати: Өмір және рухани жолы

Кіріспе

Үнді діни мұғалімі (1914–2002)

1950 жылдардың басында және 1960 жылдары Сатчидананда мен Сатчидананда Сарасвати бірлесіп Шри-Ланканың таулы аймағындағы Шивананда ашрамдарының бірі – Тринкамале Тапованамды басқарды. 1955 жылдың қазан айында оның ізбасарлары Канди қаласында Сатчидананда Тапованамды ашты. Бұл жерде Сатчидананда йоганы үйретті, дәстүрлі индуистік мерекелерге дінаралық көзқарастарды қалыптастырып, іске асырды және көп жылдар бойы сақталған дервиштердің ежелгі өмір салтын жаңарта түсті. Мысалы, ол Шри-Ланка бойынша сабақ беру үшін көлік айдады, уақытында болу үшін сағат тақты және ізденушілердің сұрақтарына жауап берді. Кейбір консерваторлар бұл жаңаруларды сынай білді, бірақ ол бұл өзгерістерді қажетті, табиғи даму деп санады және оларды рухани йогалық жұмысында жетілуге көмектесетін құралдар ретінде қарастырды. Ол ұшақтар мен тікұшақтарда ұшуды ұнатты. Сатчидананда бес ай бойы сол жерде болды. 1969 жылдың тамызында Сатчидананда Вудсток музыка фестиваліне тікұшақпен тікелей сахнаға келді, сахнаға қызғылт түсті киім, ұзын шашы және ақсақалмен келді, лотос позында отырып сөз сөйледі. Ол ашылу сөзін айтып, 1893 жылы Чикагода Вивекананда сөйлеген сөзді еске түсіріп, көпшілікке «Американың ағайын-әпкелері» деп сәлемдеді, музыканың «барлық ғаламды басқаратын рухани дыбыс» екенін айтты. Сатчидананда 1976 жылы АҚШ азаматы болды. 1971 жылы ол екінші дүниежүзілік туры аясында Австралия мен Жаңа Зеландияға алғашқы сапарын жасады. 1979 жылдың соңында ол Вудсток фестивалінен шабыттандырылып, Жаңа Зеландияда алғашқы Намбасса фестивалін ашты. 1975 жылы ол Оңтүстік Америкаға алғашқы сапарын жасады, Венесуэлаға барды, соның ішінде Венесуэланың Орталық университетінде лекция оқыды. Еуропада Сатчидананда Ұлыбританиялық Йога Доңғалағы, Италия және Германия Йога Федерациялары сияқты ұйымдар ұйымдастырған іс-шараларда қонақ спикер ретінде сөз сөйледі. 1970 жылдардың соңынан бастап он бес жыл бойы ол Швейцарияның Зинал қаласында өткен Ұлттық Йога Федерацияларының Еуропалық Одағының жылдық конференциясында сөз сөйледі. Ол азаматтық дипломатиялық делегацияның құрамында Шығыс Еуропаға екі рет барды. 1985 және 1986 жылдары ол екі бейбітшілік ұйымының ұйымдастыруымен 10 күндік сапармен Финляндия мен Кеңес Одағына барды. Ол жыл сайын Үндістан мен Шри-Ланкаға сапар шегіп, Азия мен Таяу Шығысқа барып, йога, бейбітшілік, денсаулық және басқа да конференцияларда сөз сөйледі.

During the early 1950s and into the 1960s, Satchidananda and Satchidananda Saraswati jointly headed the Trincomalee Thapovanam, one of Sivananda's ashrams in the hill country of Sri Lanka. In October 1955, his devotees opened Satchidananda Thapovanam in Kandy. Here, Satchidananda taught yoga, conceived and implemented interfaith approaches to traditional Hindu festivals, and modernised the ancient mode of living that renunciates had followed for many years. For instance, he drove a car to teach throughout Sri Lanka, wore a watch to be on time, and engaged the questions of seekers. These modernisations were ridiculed by some in the orthodoxy, but he felt the changes to be necessary natural extensions and serving tools for betterment in his spiritual yogic work. He loved flying airplanes and helicopters. Satchidananda stayed for five months. In August 1969, Satchidananda flew in to the Woodstock music festival by helicopter directly to the stage, arriving in orange robes, long hair, and flowing beard, and sitting down in lotus position to speak. He gave the opening address, giving a nod to Vivekananda's 1893 speech in Chicago by greeting the crowd with "Brothers and Sisters of America", telling the crowd that music was "the celestial sound that controls the whole universe", Satchidananda became a US citizen in 1976, In 1971, he made the first of several visits to Australia and New Zealand, as part of his second world tour. In late 1979, he opened the first Nambassa Festival in New Zealand, inspired by the Woodstock Festival. In 1975, he made his first South American trip, visiting Venezuela including giving a lecture at the Central University of Venezuela. In Europe, Satchidananda was a guest speaker at programs sponsored by institutions such as the British Wheel of Yoga and the Italian and German Yoga Federations. From the late 1970s, for fifteen years, he spoke at the annual European Union of National Yoga Federations conference in Zinal, Switzerland. He traveled to Eastern Europe twice, as part of a citizen diplomacy delegation. In 1985 and 1986, he went to Finland and the Soviet Union for 10 day tours by two peace organizations. He made yearly tours of India and Sri Lanka, and traveled in Asia and the Middle East to speak at yoga, peace, health, and other conferences.

Интегралды йога

Сатчидананда хатха-йога мен йога философиясының үйлесімін үйретті, оны Интегралды йога деп атады. 1971 жылы ол түрмелерде және есірткіге тәуелділіктен құтылу орталықтарында йога оқытуға студенттерді дайындауды бастады. 1976 жылы Сандра Макланахан АҚШ-та алғашқы интегративті денсаулық сақтау клиникаларының бірін құрды, онда Америка үшін жаңа болған йога терапиясы ұсынылды. Әлемнің көптеген елдерінде филиалдар ашылды. ЛОТУС киелі орны 2 миллион долларға тұрды, ал Сатчидананда оны ашу кезінде тікұшағымен ұшып, қасиетті су шашып бата берді. Ашылу шеруіне "жалынды лақтыратын жонглёр" де кірді. 1950 жылдардың басында, "Divine Life Society" әр түрлі дәстүрлер өз Гуруларын құрметтейтін Гуру Пурнима күніне дайындалып жатқанда, Сатчидананда назарды Шиванандаға және басқа діндердің рухани ұстаздарына аударуды ұсынды. Бұл дәстүр бүгінде барлық Интегралды йога орталықтарында сақталып келеді. Кейінгі жылдары Сатчидананда басқа дінаралық жақтастармен, соның ішінде Нью-Йорктегі Дінаралық орталықтың Very Rev. Джеймс П. Мортон, раввин Джозеф Гелберман, Brother David Steindl Rast OSB және Пир Вилаят Ханмен ай сайынғы кездесулер өткізді. 1968 жылы Сатчидананда раввин Гелберман, Br. Дэвид және Эйдо Тай Шиманомен бірге Нью-Йоркте Рухани зерттеулер орталығын құрды. Ол жылдар бойы гуманитарлық қызметі үшін көптеген наградалар алды, соның ішінде 1996 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымында табысталған Джульетт Холлистер сыйлығы. 2002 жылы ол U Thant Peace Award сыйлығына ие болды. 2014 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Нью-Йорктегі Interfaith Center Джеймс Паркс Мортон Interfaith сыйлығымен "дінаралық көреген" ретінде құрметке ие болды. 1981 жылы Дүниежүзілік алғыс айту кеңесі оны "Дүниежүзілік алғыс айтудың мүшесі" деп атады, ал 1994 жылы "Hinduism Today" журналы оны "Жылдың индусы" деп таныды. 2009 жылы Налани Челларам Сатчидананданың құрметіне және оның жанқиярлық қызмет туралы негізгі іліміне негізделген коммерциялық емес халықаралық қайырымдылық ұйымын құрды. "Сатчиданандадағы қызмет" (SIS) әртүрлі "сева" (өзімдіксіз қызмет) жобалары арқылы әлемдегі мұқтаж балалар мен отбасыларға көмек көрсету үшін жұмыс істейді. Қазіргі уақытта SIS Испания, Гибралтар, Гонконг, Үндістан және АҚШ-та қайырымдылық ұйымдарын басқарады.

Satchidananda taught a blend of hatha yoga and yoga philosophy which he named Integral Yoga. In 1971, he began training students to teach yoga in prisons and drug rehabilitation centers. In 1976, Sandra McLanahan founded one of the first integrative health clinics in the US, offering yoga therapy, at that time new to America. Branches were opened in many places around the world. The LOTUS shrine cost $2 million, and Satchidananda blessed it on its opening by flying his helicopter to sprinkle holy water over it. The opening parade included a "flame tossing juggler" In the early 1950s, when the Divine Life Society was preparing for Guru Poornima Day, where each separate lineage honors its own Guru, Satchidananda suggested that the focus be on Sivananda and spiritual masters of other faiths. That tradition continues today in all Integral Yoga centers. In later decades, Satchidananda collaborated with other interfaith advocates, including the Very Rev. James P. Morton of the Interfaith Center of New York, Rabbi Joseph Gelberman, Brother David Steindl Rast OSB, and Pir Vilayat Khan, holding monthly meetings. In 1968, Satchidananda co founded the Center for Spiritual Studies in New York with Rabbi Gelberman, Br. David, and Eido Tai Shimano. Over the years, he received many honors for his humanitarian service, including the Juliet Hollister Award presented at the United Nations in 1996. In 2002, he received the U Thant Peace Award. In 2014, he was posthumously honored as an "interfaith visionary", with the James Parks Morton Interfaith Award by the Interfaith Center of New York. He was named a "Fellow of World Thanksgiving" by the World Thanksgiving Council in 1981 and named "Hindu of the Year" by Hinduism Today magazine in 1994. In 2009, Nalanie Chellaram founded a non profit international collective of charities established in honor of Satchidananda and based on his core teaching of selfless service. Service in Satchidananda (SIS) exists to serve children and families in need around the globe through various seva (selfless service) projects. Currently, SIS operates charities in Spain, Gibraltar, Hong Kong, India and the United States.

Вегетариандық

Сатчидананда денсаулығына, экологиялық және рухани артықшылықтары үшін вегетариандық диетаны қолдады. 1972 жылы ол Нью-Йорк қаласында алғашқы вегетариандық тағамдық дүкенін ашты, ол 2018 жылдың соңында жабылғанға дейін Манхэттендегі жалғыз вегетариандық дүкен болып қала берді. 1986 жылы Сатчидананда Диан Орништің кіріспе сөзімен «Денсау вегетариандық» атты вегетариандық аспаздық кітапты жазды. Сатчидананда Орништің диеталық зерттеулеріне шабыт берді.

Жыныстық қатынаста қылмыс жасады деген айыптар

1991 жылы, оның қайтысынан шамамен он жыл бұрын, наразылар Сатчидананданы шәкірттерін зорлауда айыптап, Вирджиния штатындағы ол тұрған қонақ үйінің алдында "Зорлықты тоқтатыңыз" деген плакаттарды көтерді. Бірнеше бұрынғы жақтастары ол өзінің рухани беделін пайдаланып, оларды жыныстық қатынасқа мәжбүрлегенін мәлімдеді. Осы алғашқы айыптаулардан кейін тағы да бірнеше әйел жыныстық манипуляция мен зорлық-зомбылық туралы ұқсас айыптаулар жасады. Осы оқиғаларға қарамастан, ізбасарлары адал болды; Мерил Дэвидс Ландау 2012 жылы Elephant Journal журналында оның басты сұрағы – осы ілімдер оған пайдалы болды ма екен деген болды, және ол Свами Сатчидананда мен Джон Френд сияқты адамдар "кемшіліктері бар елшілер" болғанымен, олардан алған пайдасын бағалауға болатынына келді.

Өлім

2002 жылғы 19 тамызда Свами Сатчидананда Оңтүстік Үндістандағы бейбітшілік конференциясында сөйлегеннен кейін дүние салды.