Кіріспе

Siemens Schuckert D. IV – Siemens Schuckert (SSW) компаниясының Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңінде жасалған истребитель ұшағы. Ол соғысқа салған тиімді әсері болмады, себебі тым кеш пайдаланылды және жеткілікті мөлшерде өндірілмеді.

Бұрынғы үлгілері

Siemens Schuckert компаниясының алғашқы жауынгерлік ұшағы Siemens Schuckert D. I болды, ол француздық Nieuport 17 ұшағының негізінде жасалған. Siemens Halske Sh. I қозғалтқышының қолданылуынан басқа, коленвал мен пропеллер қарама-қарсы бағытта айналатын редукторлы айналмалы қозғалтқыш, D. I шын мәнінде Nieuport ұшағының өте жақын көшірмесі еді. Бірақ 1917 жылы D. I үлгісі өндіріске түскен кезде, бұл жоба бәсекеге қабілетті болмай қалды және 95 данасы жасалғаннан кейін өндіріс тоқтатылды. Ол негізінен оқу-жаттығу ұшағы ретінде пайдаланылды. Siemens Halske Sh. I қозғалтқышын жетілдіру жұмысы Siemens Halske Sh. III қозғалтқышымен аяқталды. Жаңа қозғалтқыш SSW зауытының D. II, D. IIa және D. IIb сериясындағы түпнұсқалық жобаларына орнатылды. Бұл ұшақтарда үлкен қозғалтқышты орнатуға арналған қысқа, дөңгелек фюзеляж болды, нәтижесінде ұшқыштар кейіннен «ұшатын сыра бөшкесі» деп атаған, өте кішкентай ұшақ пайда болды. 1917 жылдың маусым айында ұшу сынақтары басталды. Ұшақтың жоғары жылдамдығы болмаса да, ол тамаша көтерілу жылдамдығын көрсетті. Бір ғана мәселе – үлкен екі қанатты пропеллердің жерге тимеуі үшін қажет болған өте ұзын шасси еді.

D.III

Тағы үш прототипке тапсырыс берілді, біреуі D. IIe, бастапқы мөлшердегі қанаттарымен, ал екеуі D. IIc, қысқа және ұзын қанатты жабдықталған. 1917 жылдың қазан айында жоба аяқталды және үміттерді ақтады. Желтоқсан айында 20 ұзын қанатты D. IIc ұшағына тапсырыс берілді. Бұл ұшақтар, енді D. III деп аталатын, қаңтар айында жеткізіле бастады, ал ақпан айында тағы 30 ұшаққа тапсырыс берілді. Барлық 50 ұшақ май айында майданға жеткізілді, олар сәулетті болды, бірақ 10 сағат қызметтен кейін қозғалтқыштарда ауыр проблемалар пайда болды – қызып кету және тоқтау. Siemens бұл мәселені қозғалтқышты майлау үшін тапшы кастор майын алмастыру үшін қолданылған Voltol негізіндегі майға байланысты деп айыптады, бірақ бұл тип қызметтен алынып, Fokker D. VII ұшақтарымен ауыстырылды. Олар алынған кезде, Рудольф Бертольд, JG. II командирі, "Сименс ұшағын кемшіліктер жойылғаннан кейін мүмкіндігінше тез майданға қайтаруды қалаймын, себебі ол біздің ең пайдалы ұшақтарымыздың бірі болуы мүмкін" деп атап өтті. Ш. III нұсқасы маусым айында 40 сағаттық төзімділік сынағынан өтті және шілде айында қызметке оралуға рұқсат берілді. Осы уақыт аралығында оларға жаңа руль, теңдестірілген элерон және жақсартылған салқындату үшін капот кесілді. Кейбір дереккөздер бастапқы қозғалтқыштар жақсартылған Ш. IIIa қозғалтқыштарымен ауыстырылғанын да хабарлайды. Осы мүмкіндіктермен тағы 30 жаңа ұшақ салынды және барлығы 80 жақсартылған ұшақ елді қорғау бөлімдерінде қызметке түсті, онда олардың жылдам көтерілу қабілеті оларды тиімді ұстаушылар етті.

D.IV

Қысқа аралықтағы D. IIc прототипі одан әрі жетілдірілді, жоғарғы және төменгі қанаттарының акорды тарытылды, бұл ретте Göttingen 180 аэродинамикалық профилі қолданылды. Оның үлкен төрт пернелі винтінің P факторына қарсы тұру үшін бір қанаты екіншісінен сәл ұзын болды. Сыртқы жақтағы қанат панельдері сол жақтағыларына қарағанда ұзын болды. D. III-ке қарағанда ең жоғары жылдамдығы мен көтерілу жылдамдығы айтарлықтай жақсарды. 1918 жылдың наурыз айында осы модельге тапсырыс берілді, ол енді D. IV деп аталды, және оның сапасы белгілі болған сайын қосымша тапсырыстар жасалды. Ұшақтар тамыз айында операциялық бөлімшелерге жеткізіле бастады, бірақ тапсырылған 280 ұшақтың бар болғаны 123-і соғыс аяқталғанға дейін дайын болды, олардың шамамен жартысы операциялық бөлімшелерге жетті. Ұшақтың қысқа қону шассисі және винтке шектеулі арақашықтығы қиын қонуға алып келсе де, әйтпесе ұшуы оңай болды. Ол өте қысқа қашықтықта ұшып көтеріле алатын, ал белгілі бір биіктікте Мерседес қозғалтқышты Fokker D. VII-ден жылдам және маневрлі болды. Оның ең басты ерекшелігі – керемет көтерілу жылдамдығы және өте жоғарығы шегі болды – ол 14 жарым минуттан кем уақытта белгілі бір биіктікке жете алатын. 36 минутта ол Fokker ұшағының төбесінен шамамен биікке жете алатын. D. IV-тің өндірісі соғыс тоқтатылғаннан кейін де жалғасты, ал бір данасы Швейцарияға қашып өтіп, 1918 жылдан 1922 жылға дейін жұмыс істеді, ал екіншісі литвалықтарға сатылды, бірақ олардың қызметінде ұшқан емес. Бір данасы бельгиялықтар тарапынан қолданылып, 22 нөмірімен белгіленді. Версаль келісімшарына қол қойылғаннан кейін Германияда ұшақ өндірісіне тыйым салынды және SSW ұшақ бөлімшесі таратылды. Siemens Halske кейіннен Bramo болып қайта ұйымдастырылды.

Д.В.

1918 жылдың мамыр-маусымында D. V сессиклипланы, екі бөлімі бар түрі, Адлерсхоф сынақтарына қатысты. Одан үш дана салынды.