Ресейлік мемлекет қайраткері: Николай Новосильцев өмірі мен қызметі
Nikolay Novosiltsev
Граф Новосильцев: Российский государственный деятель, близкий к Александру I. Разработал конституцию для России, альтернативу плану Сперанского. История реформ!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей мемлекет қайраткері граф Николай Николаевич Новосильцев (Граф Никола́й Никола́евич Новосельцев (Новоси́льцев), Никола́й Новосильков) (1761–1838) – Ресей мемлекет қайраткері және Ресей императоры Александр I-нің жақын кеңесшісі.
Russian statesman
Count Nikolay Nikolayevich Novosiltsev (Novoselcev) (Граф Никола́й Никола́евич Новосельцев (Новоси́льцев), Nikołaj Nowosilcow) (1761–1838) was a Russian statesman and a close aide to Alexander I of Russia.
Өмір
Ол бай ақсүйектің заңды емес ұлы, граф Павел Строгановтың әпкесіне үйленген. Бұл қарым-қатынас оған Александр I үкімет реформасын жоспарлаған құпия комитетте орын алуға мүмкіндік берді. Ол Ресей империясы үшін конституция жобасын жасады, ол Сперянский ұсынған конституцияға ұқсас болды; Сперянскийден өзгеше, Новосильцевтің конституциялық ұсынысын Александр қабылдады, бірақ 1825 жылы Александрдың қайтысынан кейін жоспардан бас тартты. 1804-1805 жылдары Швеция, Ресей, Англия, Австрия, Пруссия және Неаполь Корольдігі Бонапарттың Франциясына қарсы коалиция құруды жоспарлады. Александр I, Наполеон Англияға бейбітшілік туралы ұсыныс жасағаннан кейін және анти-Галлиялық коалиция туралы хабардар болғаннан кейін, Англия мен Франция арасындағы келіссөздерде делдалдық жасау үшін Новосильцевті жіберді. Берлиннен кетер алдында Новосильцев Бонапарттың Генуя мен Лукканы басып алғанын біліп, Александрға хабарлады, соның салдарынан 1805 жылы бейбітшілікке қатысты делдалдық әрекеттері тоқтатылды. 1813-1815 жылдары ол оккупацияланған Варшава Герцогтігінің қаржысын басқарды, ал 1815-1830 жылдары Польша Корольдігі үкіметінде қызмет етті. Польша Корольдігінде ол патшаның Мемлекеттік кеңестегі комиссары болды. Ол өте ықпалды, көптеген адамдар одан қорқып, елдің іс жүзіндегі билеушілерінің бірі еді. Ол 1823 жылы Филоматтар мен Филарет қоғамының студент-белсенділерін қамауға алуға жауапты болды. 1824 жылдан бастап Вильна губернаторлығының білім және ғылым жөніндегі кураторы қызметін атқарды. Ол орысшалау саясатын қолдады, көптеген поляк жақтас ұйымдар мен белсенділерді қуғынға түсірді және сол кездегі поляк қоғамынан жек көрілді. Ол Министрлер кабинетінің төрағасы ретінде мансабын аяқтады. Николай I 1835 жылы оны граф титулына ие етті.
He was a natural son of a wealthy nobleman, married to the aunt of Count Pavel Stroganov. This relationship secured for him a place in the Privy Committee that outlined the Government reform of Alexander I. He drafted a constitution for the Russian empire that mirrored the constitution suggested by Speransky; unlike Speransky's, Novosiltsev's constitutional suggestion had been accepted by Alexander but the plan was abandoned after Alexander's death in 1825. In 1804 to 1805, Sweden, Russia, England, Austria, Prussia and the Kingdom of Naples planned to form a coalition against Bonaparte's France. Alexander I sent Novosiltsev to mediate in the negotiations between England and France after Napoleon made a peace offering to England when he learned of the anti Gallic coalition. Before leaving Berlin, Novosiltsev learned that Bonaparte had taken both Genoa and Lucca, and notified Alexander, ending the mediation towards peace in 1805. From 1813 to 1815 he governed the finances of the occupied Duchy of Warsaw and between 1815 and 1830 he served in the government of the Congress Kingdom of Poland. In the Kingdom of Poland, he was the tsar's commissar at the Council of State. He was very influential, widely feared, and one of the de facto rulers of the country. He was responsible for arrests of student activists in the Philomaths and Filaret Association in 1823. From 1824, he was curator of Vilna Governorate's education and science. He was a supporter of Russification policies, persecuted many pro Polish organizations and activists, and was detested by contemporary Polish society. He concluded his career as the Chairman of the Cabinet of Ministers. Nicholas I made him a count in 1835.
Новосильцев поляк мәдениетінде
Граф Новосильцев кейіпкері Адам Мицкевичтің "Dziady" пьесасының III бөліміндегі басты антагонист ретінде бейнеленеді. Сенатор бейнесі "Шопен. Ықылымдыққа құштарлық" (2002) фильмінде де кездеседі, режиссері - Джерзи Антчак. Бұл рөлді Пьотр Фрончевский сомдады.
The character of count Novosiltsev appears as main antagonist in the drama Dziady part III by Adam Mickiewicz. The figure of the senator also appears in the film Chopin. Desire for Love (2002), directed by Jerzy Antczak. The role was played by Piotr Fronczewski.