Кіріспе
Ebringen (Breisgau) – Германияның Баден-Вюртемберг жерінде, оңтүстік бөлігіндегі Breisgau Hochschwarzwald ауданындағы муниципалитет.
География
Эбренн Фрайбург қаласының оңтүстігіне қарай шамамен 5 км қашықтықта, Шоенберг тауында орналасқан және Фрайбург агломерациясына жатады. Констанц көлінің жанында Готтмадинген муниципалитетіне қарасты Эбренн деген ауыл да бар. Сондай-ақ, Францияның Лотарингия аймағындағы Тентелинг муниципалитетіне қарасты Эбренген (немісше: Ebringen) ауылы бар. Бұл ауылдар, әсіресе генеалогтардың арасында, жиі шатастырылады. Фрайбургке жақын Эбренн аумағының барлығы Шоенберг жотасында, Қара Орманның етегінде орналасқан. Геологиялық тұрғыдан алғанда, бұл Рейн рифті аңғарының бір бөлігі. Шоенберг мезозой эрасының триас және юра кезеңдеріне, палеоген конгломераттарына, жанартаулық құбылыстарға және мұздық лосс шөгінділеріне тән, өте алуан түрлі беткі геологиямен сипатталады. Тұрғын үйлы аймақ, жолдың солтүстігіндегі Эбренн ауылы мен жолдың оңтүстігіндегі Талхаузен шағын ауылынан өтетін айналма жолмен бөлінген. Шоенбергтегі Бергхаузен шағын ауылы 15 ғасырда тасталып кеткен. Бүгінде сол жерде тек ғибадатхана ғана сақталған. Эбренн батыстан шығысқа қарай Herrengaerten (1970), Kaiserstuhl (1960), Gruben (1980), Hinterdorf (ескі), Unterdorf (ескі), Wiedenhut (2000), Mitteldorf (ескі), Siedlung (1937), Oberdorf (ескі), Dammen (1970), Rebstall (2000), Birkental (ескі), Jennetal (1995) және Tirol (ескі, бұрын "Beim Schlemmer") шағын аудандарымен созылып жатыр. Талхаузен солтүстіктен оңтүстікке қарай Baumgarten (1955/1985), Talhausen (ескі) және Gaishof (1980) шағын аудандарымен созылып жатыр. Қашаңдағы сандар шамамен құрылған жылды көрсетеді. Шоенберг шыңына жақын орналасқан жеке тұрғын үйлер – Unterer Schoenberghof және Oberer Schoenberghof.
Саясат
Жергілікті ереже - Баден-Вюртембергтің Gemeindeordnung, ол Оңтүстік Германия Кеңесі Кодексіне (Süddeutsche Ratsverfassung) негізделген. Әкім қалалық кеңестің төрағасы және жергілікті басқарудың басшысы болып табылады. Қалалық кеңес қазіргі кезде дауыс беруге құқығы бар 13 мүшеден – әкімнен және 12 кеңесшіден тұрады. Әкім 8 жылға сайланады, ал қалалық кеңестің өкілеттігі 5 жылды құрайды. Әкім де, қалалық кеңес те дауыс беруге қатысатын халық тарапынан тікелей сайланады. Бұл – 16 жасқа толып, Эбринген қаласында тұратын Еуроодақ азаматтары.
Тарих
Эбренген Рейн өзенінің шығысында, Фрайбург пен Базель арасындағы ең ерте жазылған шарап өсіру ортасы ретінде белгілі, бірақ Римдіктердің біздің заманымыздың бірінші ғасырында осы аймаққа шарап өсіруді әкелгендігін көрсететін археологиялық дәлелдер де бар. Эберген, Апенвиляре деген жермен бірге, Санкт-Галл монастырына шараптық бақтар мен жерді сыйлау туралы құжатта есімдері аталады: "Propterea vernacula terra juris mei in loco qui dicitur Openwilare, Tradimus sancto Galloni viginti juchos, et in Eberingen unum Juchum de vinea." Құжат франк патшасы Хилперик II билік еткен кезеңде, яғни 715 жылдың маусымынан 721 жылдың ақпанына дейін билік құрған шақтағы 16 қаңтарда жасалған. Құжатта жыл көрсетілмеген, тек Хилперик патшаның билік құрғаны айтылған. Хилперик I (561-584) билік еткен кезең мұндай болжамды жоққа шығарады, себебі сол кезде Санкт-Галл монастыры болған жоқ. Одан кейін басқа Хилпериктер болған жоқ, сондықтан мерзімді 716-721 жылдар аралығымен шектеуге болады. Францияның саяси жағдайы осы құжаттың 720 жылы жасалғанын күшті дәлелдейді. Жақын орналасқан Пфаффенвайлер және Вольфенвайлер ауылдары екеуі де Openwilare-мен бірдей екенін мәлімдейді. Бұл ықтимал емес, ал қазіргі ғылыми консенсус бойынша Openwilare – Шнекентальдың солтүстігінде, Вольфенвайлер мен Пфаффенвайлер арасында орналасқан тоқтап қалған шағын ауыл. 720 жылғы сыйлық Санкт-Галл монастырына сыйланған жердің алғашқы жазбасы болып табылады. Осылайша, Эбренген Санкт-Галл монастырының басталуы мен аяқталуын көрсетеді, өйткені 1805 жылы ол монастырдың соңғы аумағы болды.
720-нан бұрын
Эбренгтегі ең көне қоныс іздері Шёнберг тауының жотасында табылды. Бұл іздер неолит дәуіріне (шамамен б.з.б. 3000 жыл) жатқызылады. Кельт дәуірінен археологиялық қалдықтар белгілі емес. Бірінші ғасырдың басындағы онжылдықтарда аймақ Рим империясының құрамына енді. Сол кезден бері Эбрен аумағында жүзім өсіруге қатысты шаруашылық ғимараттарының қалдықтары табылған. Талхаузенде 2010 жылдары жүргізілген құрылыс жұмыстары кезінде римдік кезеңге жататын ғимараттың қалдықтары ашылды. 260 жылдан кейін аймаққа аламан тайпалары шапты, бірақ V ғасырдың соңына дейін Римнің ықпалында болып қалды. Эбреннің тарихы осы кезеңге дейін жетеді. Бірінші себебі – жер атауының соңындағы "ingen" жұрнағы. "Эбрен" дегеніміз "Еброның жері" дегенді білдіреді. Екінші жағынан, аламан тайпалары қаланың оңтүстік-батысындағы қазіргі индустриалдық аймақ орналасқан жерде қатарлап орналасқан қабірлерден зират құрды. Бұл зират шамамен 700 жылға дейін пайдаланылды, осы жылдары Эбрен алғаш рет жазбада кездеседі.
8 ғасыр 1349: алғашқы Сент-Галл билігі
720 жылы Ебринген қазіргі Швейцариядағы Сент-Галл аббаттығының ықпалына түсті. 817 жылы Талхаузен алғаш рет тілге алынды. Шамамен 868 жылы Сент-Галл Эбрингенге толық тікелей дүниелік билік жүргізді, ал жақын орналасқан Мюнстертальдағы Сент-Трудперт аббаттығы бірнеше он жыл бойы діни билікті сақтап қалды. 968 жылы Бергхаузен алғаш рет есімдерін атады. Бергхаузен мен Талхаузен Эбрингендегі Сент-Галлдың дүниелік билігіне біріктірілгенімен, олар Сент-Трудперттің діни билігінде қалды. Алайда, Сент-Галл 900 жылдан кейін Эбрингенге діни билік те жүргізді. 1207 жылы Сент-Галл тәуелсіз (тұрақты) князьдыққа айналды, оның абаттары қасиетті Рим империясының князьдері (князь-абаттар) дәрежесіндегі аумақтық билеушілер ретінде билік етті. 13 ғасырдың бірінші жартысында Эбринген Брайсгау аймағындағы Сент-Галл әкімшілігінің орталығына айналды. Оған дейін Сент-Галлдың Брайсгаудағы иеліктерін басқару Виттауда орналасқан, ол Эбрингеннен шығысқа қарай 5 км (3 шақырым) қашықтықта, Шенберг пен Қара Орман арасындағы Гексенталда жатыр. Бірақ 13 ғасырда Брайсгаудағы аббаттықтың ықпалы төмендеді. Тікелей басқарудың орнына аристократтардың қолындағы феодтар пайда болды, нәтижесінде 14 ғасырда Эбринген ғана аббаттықтың тікелей басқаруында қалды. 1312 жылы Шенбергтің батыс төбесіндегі Шнебург (Шнеберг қамалы) алғаш рет тілге алынды, ол Хорнбергтерге тиесілі болды. Осы кезде қамалдың Шенбергтегі аумағы Эбрингеннен тәуелсіз болды.
16211807: екінші Сент-Галл билігі
Сондай-ақ, екінші Сент-Галл билігі кезінде Эбренген Антериор Австрияның бір бөлігі болды, сонымен қатар Киелі Рим империясының тікелей Сент-Галл аймағына жатты. Аббатхананың швейцариялық жерлерінің көпшілігі тікелей басқарылды және Ескі Швейцария Конфедерациясымен байланысты болды. Екінші Сент-Галл билігінің бірінші жартысы Брайсгауға француз шабуылдарының жиілеуімен еректелді. Француз шапқыншылықтары мен Фрайбургтің француз оккупациясы кезінде Эбренген француз әскерлерімен үнемі тоналып отырды. Екінші Сент-Галл билігі, айтарлықтай эмиграцияға қарамастан, жаңа отбасылардың қоныс аудару дәуірі болды, әсіресе 1713 жылдан кейін, француз араласуы Брайсгауда сирек болғанда, халық саны үздірімсіз өсті. Халық саны 1648 жылы Отыз жылдық соғыс аяқталғаннан кейін шамамен 500-ден 1792 жылдың 17 ақпанындағы санақта дәл 1000-ға дейін екі есеге артты. Отыз жылдық соғыстың және оның көптеген бейбіт тұрғындардың қазасына әкелгенінің салдарынан, келесі ғасырда Орталық Еуропадағы соғыс әлдеқайда реттелді. 1648 мен 1789 жылдар арасындағы кабинет соғыстары кезінде қарсыластар бейбіт тұрғындарды сақтауға тырысты. Тонау көбінесе меншікті тәркілеудің бір түрі болды, себебі адамдар тонаушылардан мүлкін сатып алу мүмкіндігіне ие болды. Бейбіт тұрғындарға қарсы зорлық-зомбылық пен ғимараттарды қирату сирек кездесті немесе кем дегенде азайды. Дегенмен, зорлық-зомбылықтың азаюы – салыстырмалы ұғым. Эбренген Отыз жылдық соғыстан кейінгі ғасырда жиі тоналды, көбінесе француз жалдамалы әскерлерімен, сондай-ақ австриялық әскерлермен.
Жергілікті саяси жүйе
Киелі Рим империясында дворяндардың, дін қызметкерлерінің және қарапайым халықтың құқықтары мен міндеттері қатаң және егжей-тегжейлі реттелген. Эбренген муниципалитетінің құқықтары мен міндеттері муниципалитет пен биліктегі дворяндар немесе дін қызметкерлері арасындағы шарттармен, сот шешімдерімен, дәстүрлі құқықтар мен міндеттермен, сондай-ақ Австрия және Санкт-Галл заңдарымен анықталды. Бұл жүйе жергілікті конституция сипатына ие болды. 1560 жылғы жаңартылған нұсқа Санкт-Галл билігінің аяқталуына дейін, ал кейбір бөліктері 1832 жылы Баден муниципалитет ережесінің енгізілуіне дейін қолданыста болды. Екінші Санкт-Галл билігі кезінде Эбренген князь аббаттығының иелігіне кірді және оның саяси жүйесіне интеграцияланды. Бірақ Санкт-Галлдың швейцариялық территорияларынан өзгеше, Эбренген Австрияның жоғары билігінде қалды. Австрия заң шығару, жоғары соттар және қорғанысқа жауапты болды, сондай-ақ салық салу құқығына ие болды. Санкт-Галл билігі формальды түрде секулярлы болды. Губернатор Эбренген және Норсингеннің рыцары ретінде билік жүргізді. Рыцарь ретінде ол Австрияның ішкі территорияларындағы дін қызметкерлерінің емес, дворян қатарына жатты. Губернатор басқарған жергілікті Санкт-Галл билігі – жергілікті атқарушы биліктің жоғары органы, ол секулярлы және діни биліктің екеуін де білдірді. Олар Австрия үкіметінен тәуелсіз, Санкт-Галл аббаттығымен тікелей тағайындалды. 1782 жылға дейін азаматтар Санкт-Галлдың заңды крепостнойлары болып саналды. Екінші Санкт-Галл билігі кезінде бұл халықтың жылына үш күндік еңбек орнына жергілікті салық төлеуіне әкелді, себебі еңбек өте тиімді емес еді. Соқаның басқа да түрлері қолданыста болды. Ресми құжаттарда лейбигенер (крепостной) термині көбінесе бургер (азамат) терминімен алмастырылды. Азаматтар Эбренген муниципалитетінде ұйымдастырылды, оның басында вогт (латынша *advocatus*) тұрды. Барлық муниципалитет лауазымдарына, вогтты қоса, губернатор өз құқығымен тағайындады. Муниципалитет азаматтарға қатысты мәселелерде өзін-өзі басқару құқығына ие болды. Бұл әкімшілік және азаматтық сот төрелігін қамтыды. Сот – ең жоғары муниципалитет мекемесі. Сот он екі судьядан және оның төрағасы вогттан тұрды. Соттың функцияларының арасында муниципалитет кеңесінің де функциялары болды. Аристократиялық билік кезінде биліктегі дворян отбасылары жиі ауысып тұрды, сондықтан муниципалитет қарапайым халық пен муниципалитеттің құқықтарын кеңейтуге және дворяндар мен дін қызметкерлерінің құқықтарын қысқартуға белсенді түрде тырысты. 1621 жылы Санкт-Галл Эбренгенді басып алған кезде 1560 жылғы жергілікті ереже күшінде қалды. 1760 және 1785 жылдар аралығында император Иосиф II Австрияны идеалды ағартушы мемлекет ретінде қайта құру мақсатында бірқатар радикалды реформаларды заңдастыруға тырысты. Міндетті білім беру, крепостнойлықтың жойылуы, сот реформасы және т.б. сияқты жозефинизм, Санкт-Галлдың тікелей басқаруындағы Австрияның аралас территориясы ретінде Эбренгенге де әсер етті. Реформалар әкімшілік пен заңнаманы орталықтандырды және жергілікті билік органдарының құқықтарын қысқартты.
Діни және қоғамдық өмір
Екінші Сент-Галл билігінде Эбренген католик ауылы болды, басқа дінге рұқсат берілмеген. Бұл, швейцариялық князьдік аббаттықтың жерлерінен өзгеше, онда аббаттық протестанттық дінді де қабылдауы тиіс болды. Бұл 1781 жылы Аустриядағы төзімділік жарғысы (патенті) католик емес христиандарға діни бостандық берген кезде ресми түрде аяқталды. Отбасылық құқықта, кем дегенде Сент-Галл билігінің соңына дейін, әйелдер өмір бойы бойжеткендегі атын сақтап, ал заңды балалар әкесінің тегін алған. Меншік құжаттары, шіркеу тізімдері, 1792 жылғы халық санауы және Ильдефонс фон Аркс өзінің тарихнамасында әйелдер мен жесірлерді әрқашан туған атымен атап көрсетеді, кейде олардың күйеулерін "әйелі" деп атап көрсетеді.
Хронологиясы
21 қарашада 1621 жылы Сент-Галл аббаттығы Ханс Дитрих фон Хохенланденбергтен Ебренгенге толық билікті 71 800 гульденге сатып алды. Келесі күні Сент-Галлдың алғашқы шенеуніктері келді. Ебренгеннен 5 км (3 миль) оңтүстік-батыста орналасқан Норсинген 1607 жылдан бері қайтадан Сент-Галлдың тікелей билігінде болды. Ебренген Брайсгаудағы Сент-Галл әкімшілігінің орталығына айналды. Аббаттықтың иеліктеріне Ебренген мен Норсингенге тікелей билік ету құқығы, сондай-ақ Брайсгаудағы басқа да жерлердегі жеңілдіктер мен мүліктер кірді. Ебренген Сент-Галл, Вил, Роршах және Ной-Сент-Жохан қалаларымен қатар, князь-абаттың резиденциясы болды. 1622 жылы сот бастығы Георг Буол князь-абаттан қан сотын жүргізу құқығын алды. Дене жазасын, оның ішінде өлім жазасын қолдануға құқығы бар қан сотының өзін-өзі басқаруы, императорлық тәуелсіздіктің маңызды факторы болды. Осылайша, бұл акт Ебренгеннің Австрияның билігінен тәуелсіздігін көрсетеді. 1629 жылы Ебренгенге итальян обасы келді. 1630 жылы Швеция Отыз жылдық соғысқа араласты, ал көп ұзамай шайқастар Брайсгауға да жетті. 1632 жылдың соңында швед әскерлері Фрайбургты басып алды. 1633 жылы швед гарнизонының командирі богемиялық Фридрих Людвиг Канофский (1592–1645) болды. Швеция Баден-Дурлах маркграфтығымен одақтасты, ол кейіннен Баденнің Ұлы Герцогтығының алдағысы болды және Ебренгеннің көршілес ауылдары Вольфенвайлер мен Шаллштадтты басқарды. 1633 жылдың маусым айының басында Брайсахтан келген австриялық әскерлер Фрайбург пен Базель арасындағы маркграфтықтың бірнеше ауылдарын қиратты. 1633 жылдың 19 маусымында одақтас швед-баден әскерлері Кирххофендегі сарайда Ебренгеннің көршілес австриялық ауылдары Пфаффенвайлер, Оелинсвайлер, Кирххофен және Эренштеттеннің 300-ден астам тұрғынын өлтірді. 1633 жылдың қазанында испан әскерлері шведтерді ығыстырып, Фрайбургты Австрияға қайтарды. 1637 жылы соғыстағы жағдайдың өте қауіпті болуына байланысты Сент-Галл әкімшілігі Ебренгеннен кетіп қалды. Ебренген халқының көп бөлігі ауылды тастап, Сундгауға, Швейцарияға және Қара Ормандағы ауылдарға қашып кетті. Талхаузендегі ғимараттардың көпшілігі (30 үй) 1630 жылға дейін сақталған, ал Бергхаузендегі соңғы тұрғын үйлер швед соғысында қирады. Шенбергхоф (қазіргі "Unterer Schoenberghof") және оның егістік жерлері тасталды. Кейінгі жылдары бұл жерде орман өсті. 1638 жылы Фрайбургты Бернард Саксонский басқаратын француз әскерлері басып алды. Фрайбургке Шенбергтегі Ебренген аумағының бөлігін қамтитын бекіністер жүйесі салынды. Фридрих Канофский, енді Веймар үшін қызмет ететін, қайтадан гарнизон командирі болды. Бернард Брайсгауда герцогтық құрып, Брайсахты оның астанасы етті. 1639 жылы Саксониялық Веймарлық Бернард қайтыс болғаннан кейін Франция бұрынғы одақтасының аумағын өз бақылауына алды. Командир Канофский француздардың Фрайбургқа деген егемендігін бастапқыда қабылдамады. 1640 жылы командир Канофский Ебренгенді жеке меншігі деп жариялап, оны иеліктен алды және Сент-Галлдың Ебренгенді аббаттыққа қайтару туралы барлық өтініштерін елемеді. Швейцария Конфедерациясының француз сотына Сент-Галл билігін қалпына келтіру туралы өтініші 1646 жылға дейін нәтижесіз болды. 1642 жылы Канофский Фрайбургтың француз егемендігін қабылдауға мәжбүр болды. 1644 жылдың жазында бавариялық әскерлер Фрайбургты Киелі Рим империясына қайтарып алды. Канофский мен оның гарнизонына Брайсакқа кетуге рұқсат берілді. Франция көп ұзамай қаланы қайтадан басып алуға тырысты. Француз әскерлері Эбренгеннен оңтүстік-батысқа қарай 3 км жерде орналасқан Батценбергте қосымша әскерлерді күтіп тұрғанда, бавариялық әскерлер Шенбергтің батыс етегіндегі Больді, Эбренгеннен 0,5 км жоғары бекіністі. 1644 жылдың 3 тамызында француз әскерлері жоғары шығынға қарамастан (француз жағында 1000-ға жуық, бавариялық жағында 200-ге жуық) Боль төбесін басып алды. Жаңбырдың қатты жаууы француздардың Фрайбургқа шабуыл жасауын тоқтатты, сондықтан Бавария қорғаушыларына өз әскерлерін Шлиербергке (қазіргі Лореттоберг) Шенбергтің екінші жағында қайта орналастыруға жеткілікті уақыт болды, онда Фрайбург шайқасы 5 және 9 тамызда жалғасты. Француз әскерлері Фрайбургты қайтара алмады. Қаза тапқан жауынгерлердің сүйектері майданның айналасында жаппай жерлеуге арналған күмбездік қабірлерге көмілді. Бүгінде бұл шайқасты еске алу үшін "Шлахтэнкрейз" атты айқыш орнатылған. 1646 жылы, Боль шайқасынан екі жыл өткеннен кейін және Канофскийдің өлімінен бір жыл өткеннен кейін, Сент-Галл әкімшілігі Ебренгенге оралды. Келесі жылдары көптеген қашқындар да Ебренгенге қайтып келді. 1648 жылы, соғыс аяқталуға аздай қалғанда, Ебренген Брайсахтың француз гарнизоны тарапынан тоналып, қарақталды. Сарай үйі 264 гульденге сақталған "salva guardia" арқасында тоналмады, ол сақталды. Халқы Қара Ормандағы Тодтхауға қашып кетті, сондықтан олар зардап көрмеді. Зардаптар орташа болды. Соғыстың салдарынан Австрия Сундгау мен Антериор Австрияның астанасы болған Энсисхаймды Францияға жоғалтты, сондықтан Антериор Австрия үкіметі Фрайбургқа көшті, онда Эбрингер Хоф Сент-Галл өкілдігіне айналды. 1649 жылы Сент-Галлдың князь-абаты Пиус Ебренгенге сапар жасады. Питер Йенне бірнеше жыл бұрын көшіп келді және Ебренгендегі барлық Йеннелердің атасы болды. 1672–1678 жылдар аралығындағы Франко-Голланд соғысы кезінде 1674 жылы Сент-Галл князь-абаттығы Франциямен Австрияға қарсы одақтасты. Бірнеше мың Сент-Галл азаматтары француз армиясында жалдамалы әскер болды. Нәтижесінде император Леопольд Ебренгенді – императордың австриялық территорияларымен қоршалған – жау территориясы сияқты қарауға бұйрық берді. Губернатор Леодегар Бюргер Австрия әкімшілігінің Фрайбургқа шақыруын елемегеннен кейін, 1676 жылдың 16-сынан 18-ына дейін Ебренген австриялық әскерлер тарапынан тоналып, қарақталды. Әскерлер шарап, астық, жемістер мен мал-мүлікті тәркіледі. Олар үйлерге, диірменге, сарай үйіне және шіркеуге зиян келтірді. Зардаптың жалпы сомасы шамамен 20 000 гульденге бағаланды. Сонымен қатар, әйелдер зорланды, олардың бірі қайтыс болды. Аббаттық та беделді императорлық аббаттық мәртебесінен айырылу қаупіне тап болды, нәтижесінде абат князь-абат атағынан айырылар еді. Нәтижесінде аббаттық Франциямен одағын тоқтатып, француз армиясындағы жалдамалы әскерлерін қайтарды және Франциямен одақтас болған Швейцария Конфедерациясынан өзгеше, Австриямен одақтасты. Осылайша аббаттық Швейцарияда саяси оқшауланған, 1712 жылғы Тоггенбург соғысының себептерінің бірі. Жаңа одақтастық Сент-Галлдың Брайсгау иеліктерінің жағдайын жақсартпады, өйткені Франция 1677 жылы Фрайбургты басып алды және аймақ сол кезде де-факто француз бақылауында болды. Антериор Австрия үкіметі Вальдшутка көшті. 1677 жылдың қарашасынан 1678 жылдың жазына дейін Ебренген халқының көп бөлігі ауылды тастап, 1679 жылы Ниймеген келісімдерінен кейін қайтып келді. Осы келісімдерде Фрайбург Францияның құрамына де-юре кірді. 1678/79 жылдарға арналған шіркеу жазбаларында тек тоғыз крещение, неке және қайтыс жағдайлары тіркелген. 1678 жылы Шенберг шыңының оңтүстігінде орналасқан Херренбук орманы Фрайбургты француз бекінісі үшін Себастьян Ле Престр де Вабан тарапынан кесілді. Шамамен 20 000 гульденге бағаланған емен ағаштары алынған деген мәлімдеме бар. 1678 жылғы шарап француз жалдамалы әскерлері тарапынан тоналып алынды. 1679 жылы жүзімдіктер жатты. 1689 жылы Шенбергхофтың айналасындағы жаңа орман кесілді, аула қайта салынды, аймақ қайтадан егістік жеріне айналды. 1697 жылы Франция Риквик шарты бойынша Фрайбургты Австрияға қайтаруға мәжбүр болды және Антериор Австрия үкіметі Фрайбургқа оралды. 1700 жылы Киелі Рим империясының протестант аймақтары Григориан күнтізбесін қабылдады, сонымен қатар Ебренген мен оның протестант көрші ауылдары арасындағы күнтізбелік шатасу аяқталды. Испан мұрагерлік соғысы (1701–14) кезінде Франция Австрияның Брайсгауын шабуылдады. Ебренгеннің ескі сарай үйі 1603 жылдың 8 сәуірінде француз жалдамалы әскерлері тарапынан тоналып, қарақталды, "salva guardia" болғанына қарамастан. Тоналаушылар екі адамды өлтірді...
18071918: Баденнің Ұлы Герцогтігіндегі Эбренг
18 ғасыр, айқын көші-қонға қарамастан, халық санының өсу дәуірі болды, ал 19 ғасыр керісінше – жаппай көші-қон мен халық санының тоқтау немесе азаю дәуірі еді. 1807 және 1809 жылдар аралығында Эбренген Норсингенмен бірге Баденнің Ұлы Герцогтығының бағыныштылығында, Ұлы Герцог отбасының мүшелеріне тиесілі жеке билікке ие болды. 1809 жылы бұл билік Ұлы Герцогтыққа сатылып, Баден мемлекетінің құрамына толыққандай қосылды. Сент-Галл аббаттығының рухани билігі 1805 жылы аяқталса да, Эбрендегі приход пасторы мен викарий бұрынғы Сент-Галл аббаттығынан тағайындалды. Сондықтан 1814 жылы Панкрац Ворстердің жақын кеңесшісі болған және 1805 жылдан бері Эбренгеннің викарийі қызметін атқарған Эмилиан Хафнер мәхәллә діни қызметкері болып тағайындалды. Бұл Сент-Галл приходтық діни қызметкерінің соңғы тағайындалуы болды. Хафнер 1824 жылы жаңа діоцездің – Chur St Gall-дың генерал-викарийі болып тағайындалғаннан кейін, Эбренде Сент-Галлдың діни ықпалының дәуірі де аяқталды. 1893 жылдың қыркүйегінде Талхаузен сумен қамтамасыз етілді, ол кезде өз көзінен. 1912 жылы Эбренген мен Талхаузен электр желісіне қосылды.
1918 жылдан бастап
1937/38 жылдары Шенбергтегі 211 жер учаскесі Германия үшін делдал сатып алды және Вермахт үшін 1,5 км² әскери оқу алаңы құрылды. 1960 жылдан бері Талхаузен сумен қамтамасыз етілуін Эбренгтен алады, сондай-ақ сол жылы басты жолға асфальт төселді. Бірақ Нусбахтың шығысындағы үйлер ғана кәріз жүйесіне қосылды. 1980 жылы Нусбахтың батысындағы үйлер де кәріз жүйесіне қосылды – Эбренгтегі соңғы қосылмаған үйлер. 1975 жылдың 1 қаңтарында Эбренген муниципалитеті тәуелсіздігін жоғалтты. Менгенмен бірге Эбренген Schallstadt Wolfenweiler құрамына кірді. Эбренген енді ресми түрде Schallstadt Wolfenweiler 4 деп аталды. Пфаффенвайлерді де қосу жоспарланған, бірақ ол тәуелсіз қалды. Сондықтан Эбренген 1974 жылдың соңында Schallstadt Wolfenweiler-ге қосылуға қарсы Баден-Вюртемберг штатының сотына шағымданды. Эбренгеннің әкімі Эуген Шулер қызметтен босатылып, енді билігі жоқ жергілікті кеңестің (Ortschaftsrat) төрағасы болды, ал Schallstadt Wolfenweiler әкімі Оскар Хансельман сот шешімі шыққанға дейін жергілікті әкімші (Amtsverweser) болып тағайындалды. 1976 жылдың 6 ақпанында сот шешімі шықты. Қосылу бастапқыда жарамсыз деп танылды. Эбренген өздік муниципалитет ретінде қалды. Әкім Эуген Шулер лауазымына қайта орналастырылды.
Халық саны
1574 жылы 560 адам тіркелген. 1584 және 1629 жылдардағы оба эпидемиялары тұрғындар санын азайтса да, 1648 жылы Отыз жылдық соғыс аяқталғаннан кейінгі онжылдықтарда туудың өсуі мен көші-қонның нәтижесінде халықтың айтарлықтай өсімі байқалды. Дегенмен, шіркеу тізілімдерінде 1620 мен 1780 жылдар аралығында 4000-нан астам туған бала, ал 3000-ға жуық қайтыс болған адам тіркелген, демек, қатты эмиграция да болған болуы керек. 1800 жылға дейін халық саны үздіксіз өсті, 1800 мен 1930 жылдар аралығында өсім тоқтап, 1930 жылдан бері қайтадан өсуде.
Дін
Реформация мен 1806 жылы Сент-Галл князьдік аббаттығының билігінің аяқталуы арасында Эбренген халқының кем дегенде заң жүзінде барлығы рим католиктері болды, бірақ 1781 жылғы Төзімділік жарлығы басқа христиан діндеріне ресми түрде рұқсат берді. Рим-католик діні 1970 жылдарға дейін үстемдік құрды. Жаңа аудандарға көші-қон және діни байланыстардың әлсіреуі халық санының өсуіне байланысты 2014 жылдың соңында католиктердің үлесін 55%-ға дейін төмендетті.
Жергілікті жеткізу
Жергілікті азық-түлік пен қызметтердің ұсынылымы 2016 жылы күрт азайды, 29 желтоқсанда Эбренгеннің жалғыз супермаркеті жабылды. 2014 жылы Эбренгенде бір супермаркет, бір нан пісіру орталығы, екі шаруашылық дүкені және бір сусын сататын дүкен болған еді, ал 2017 жылдың басында тек бір нан пісіру орталығы, бір шаруашылық дүкені және бір сусын сататын дүкен қалды.
Интернет
2016 жылдың қазан айынан бері, Эбрингендегі көптеген үй шаруашылықтарына VDSL2, ал Талхаузенде ADSL2 технологиясы бойынша қызмет көрсетіледі.
Жүзім шаруашылығы
Шарап өсіру б.з. бірінші ғасырындағы рим дәуірінен бері қалыптасқан болуы мүмкін, себебі Эбренген аймағында римдік шаруашылықтың қираған қалдықтары табылды. Жоғарыда айтылғандай, жүзім өсіру туралы ең ерте жазба 8 ғасырдың басына дейін жетеді. 1770 жылы 110 гектар жүзімдіктермен жабылған жер туралы мәлімделген, бірақ ғасыр соңынан бастап олардың көлемі азайды. 21 ғасырдың басында 90 гектар жер жүзімдіктермен жабылған, бұл 20 ғасырдың соңғы үш онжылдығымен салыстырғанда сәл кем.