Кіріспе
Америкалық молекулалық биолог және генетик Франклин (Фрэнк) Уильям Шталь (8 қазан 1929 жылы туған) – американдық молекулалық биолог және генетик. Мэттью Меселсонмен бірге Шталь ДНК жартылай сақталу механизмі арқылы көбейетінін көрсеткен, атақты Меселсон-Шталь экспериментін жүргізді, яғни ДНК-ның әрбір таспасы жаңа таспаның жасалуы үшін қалып ретінде қызмет етеді. Қазір Орегон штатының Юджин қаласындағы Орегон университетінің молекулалық биология институтында биология профессоры-эмеритусы болып жұмыс істейді.
Franklin (Frank) William Stahl (born October 8, 1929) is an American molecular biologist and geneticist. With Matthew Meselson, Stahl conducted the famous Meselson Stahl experiment showing that DNA is replicated by a semiconservative mechanism, meaning that each strand of the DNA serves as a template for production of a new strand. He is Emeritus Professor of Biology at the University of Oregon's Institute of Molecular Biology in Eugene, Oregon.
Мансап
Сталь, екі үлкен қарындасы сияқты, Бостон қаласының маңындағы Нидхэм қаласының мемлекеттік мектептерін бітірді. 1951 жылы Гарвард колледжінде биология саласы бойынша АБ дәрежесін алды және Рочестер университетінің биология факультетіне оқуға түсті. 1952 жылы А. Х. (Гас) Дорманның Колд-Спринг-Харбор биологиялық зертханасында оқытқан курсында бактериялық вирустар (фагтар) туралы білгенінен кейін генетикаға деген қызығушылығы артып, нығайды. 1956 жылы Дорманмен бірлесіп Т4 фагының генетикасы бойынша жұмысы үшін биология ғылымының докторы ғылымын қорғады. 1955 жылы ол Калтехте (Пасадена) Джузеппе Бертанимен (Фагтар тобында) бактериялық генетиканы үйрену мақсатында докторантурадан кейінгі тағылымдамадан өтті. Кейіннен ол Чарли Стейнберг пен Мэтт Меселсонмен ынтымақтастыққа көшті. Стейнбергпен бірге ол Т4 фагының өсуі, мутациясы және генетикалық рекомбинациясын математикалық тұрғыдан талдады. Меселсонмен бірге ол Escherichia coli бактериясында ДНК репликациясын зерттеді. Бұл зерттеу Джим Уотсон мен Фрэнсис Крик ұсынған жартылай сақталу моделін күшті қолдады. 2001 жылы зейнетке шыққаннан бері ол Джетте және төрт ламамен бірге Юджин қаласында тұрады, онда ғылыми еңбектерін жариялауды жалғастырып, Орегон университетінің басқару ісіне қатысады.
Теориялық үлестері
С. Штайнбергпен бірге фагтардың өсуі, рекомбинациясы және мутациясының теориялық негіздері жасалды. Ж. Шостак және басқалармен бірге генетикалық рекомбинацияны қос тізбекті ДНК үзілуін жөндеу арқылы түсіндіруге қатысты жұмыстар жүргізілді. Р. Ланде, Э. Хаусворт және басқалармен бірге жоғары сатыдағы организмдердегі рекомбинацияның математикалық моделі құрастырылды.