Дэвид Дадли Филд: Американ заңгері және реформаторы
David Dudley Field II
Дэвид Дадли Филд II (1805-1894) – американдық заңгер, АҚШ азаматтық процессуалдық құқығын дамытуға үлкен үлес қосып, «Филд кодексін» жасаған реформатор. Заң тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық заңгер және саясаткер (1805–1894)
American lawyer and politician (1805–1894)
Дэвид Дадли Филд II (13 ақпан 1805 – 13 сәуір 1894) – американдық заңгер және құқық реформаторы, американдық азаматтық процессуалдық құқықтың дамуына зор үлес қосып, оның іргелі өзгерістеріне ықпал еткен. Оның ең маңызды жетістігі – Нью-Йорк штатының 1850 жылы қабылдаған Field Code кодексі арқылы, ортақ құқыққа негізделген сотқа шағымдану жүйесінен кодекске негізделген жүйеге көшуді ұйымдастыру болды.
David Dudley Field II (February 13, 1805April 13, 1894) was an American lawyer and law reformer who made major contributions to the development of American civil procedure. His greatest accomplishment was engineering the move away from common law pleading towards code pleading, which culminated in the enactment of the Field Code in 1850 by the state of New York.
Ерте өмір және білім
Филд 1805 жылдың 13 ақпанында Коннектикут штатының Хаддам қаласында дүниеге келді. Ол сегіз ұл мен екі қыздың үлкені болған. Оның әкесі Дэвид Дадли Филд I, қауымдық пастор және жергілікті тарихшы, анасы – Субмит Диккенсон Филд. Оның бауырларының арасында АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Стивен Джонсон Филд, көрнекті кәсіпкер және Атлант мұхиты кабельін жасаушы Кирус Филд, сондай-ақ танымал дін қызметкері және саяхат жазушысы Генри Мартин Филд болды. Ол сонымен қатар АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы Дэвид Джозиа Брюердің де қарындасы болды. 1825 жылы Уильямс колледжін бітірді, Олбаниде Харман Бликерден заңды оқыды және Нью-Йорк қаласына қоныстанды. 1828 жылы адвокаттық практикасын бастағаннан кейін ол өте тез мансап баспалдағында жоғары деңгейге көтерілді. Ол танымал Седжвик отбасының мүшелері Генри мен Роберт Седжвиктердің заң кеңсесіне қосылды және Роберт қайтыс болғаннан кейін фирманың серіктесі атанды. 1829 жылы Филд Джейн Люсинда Хопкинсқа үйленді, олардың үш баласы болды: Дадли, Джинни Люсинда және Изабелла. 1836 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін Филд екі рет қайта үйленді, алғашқысы Харриет Дэвидсонмен (1864 жылы қайтыс болды), екіншісі Мэри Э. Каррмен (1874 жылы қайтыс болды). Ұлы Дадли Филд әкесінің қадамын басып, заңгерлік мамандығын таңдады. 1854 жылы әкесінің кеңсесінде серіктес болды. Джинни Люсинда Антигуада туған британдық императорлық мемлекеттік қызметкері Антони Масгрейвке үйленді және британдық колониялардағы қайырымдылық жобаларын қолдаушы болды.
Field was born in Haddam, Connecticut on February 13, 1805. He was the oldest of the eight sons and two daughters of the Rev. David Dudley Field I, a Congregational minister and local historian, and Submit Dickenson Field. His brothers included Stephen Johnson Field, a U. S. Supreme Court Justice, Cyrus Field, a prominent businessman and creator of the Atlantic Cable, and Rev. Henry Martyn Field, a prominent clergyman and travel writer. He was also the uncle of U. S. Supreme Court Justice David Josiah Brewer. He graduated from Williams College in 1825, studied law with Harmanus Bleecker in Albany, and settled in New York City. After his admission to the bar in 1828, he rapidly won a high position in his profession. He joined the law office of Henry and Robert Sedgwick, of the prominent Sedgwick family, and became a partner in the firm after Robert died. In 1829, Field married Jane Lucinda Hopkins, with whom he had three children: Dudley, Jeanie Lucinda, and Isabella. After his wife's death in 1836, Field remarried twice, first to Harriet Davidson (d. 1864) and second to Mary E. Carr (d. 1874). The eldest child, Dudley Field, followed in his father's footsteps and studied law. He was made a partner in his father's practice in 1854. Jeanie Lucinda married an Antigua born British imperial civil servant, Anthony Musgrave, and became a promoter of charitable projects in British colonies.
Кодификацияға арналу
Бірнеше жыл заңгерлікпен айналысқаннан кейін, Филд Америкадағы, әсіресе Нью-Йорк штатындағы жалпы құқықтың рәсімін біріктіру және оңайлату үшін түбірінен өзгерістер қажет екеніне көз жеткізді. 1836 жылы Филд үшін ауыр жыл болды: оның бірінші әйелі, кіші баласы және бауырларының бірі сол жылы қайтыс болды. Луизиана кодексін Эдвард Ливингстон, Луи Лислe (1762–1832) және Пьер Дербиньи сияқты құқықтанушылар жасады. Ливингстон Луизиана үшін қылмыстық және азаматтық кодекстерді дайындауға көмектесті, ал Дьюк университетінің кітапханасындағы Филдтің жеке қағаздары оның Ливингстонның 1825 жылғы Луизиана азаматтық кодексі жөніндегі баяндамасын оқығанын көрсетеді. Ол ұсыныстарын памфлеттерде, кәсіби журналдардағы мақалаларда және заңнамалық куәліктерде жариялап бастады, бірақ қызығушылық аз болды. 1846 жылы Филдтің идеялары "Сот жүйесін қайта ұйымдастыру" атты памфлетінің жарылуымен кеңінен танылды, ол сол жылы Нью-Йорк штатының Конституциялық конвенциясын заңдарды кодификациялауға бағытталған есеп беруге ықпал етті. 1847 жылы ол сот тәртібі мен практикасын қайта қарау жөніндегі мемлекеттік комиссияның төрағасы болып тағайындалғанда, өз идеяларын ресми түрде жүзеге асыруға мүмкіндік алды. Комиссия жұмысының бірінші бөлігі, азаматтық процессуалдық кодекстің бір бөлігі, 1848 жылы жарияланып, заң шығарушы органмен бекітілді. 1850 жылдың 1 қаңтарына қарай Нью-Йорк штатының заң шығарушы органы толық Азаматтық процессуалдық кодексін қабылдады, кейіннен ол Филд кодексі деп аталды, өйткені ол толығымен Филдтің еңбегі болды. Ол Англиядағы және оның бірнеше колонияларында (әсіресе, Сот актілерінде) кейінірек жүргізілген процессуалдық реформаларға да әсер етті. Алайда, Амалия Кесслердің сөзіне сүйенсек, Филдтің «азаматтық процессуалдық кодексінің» ең маңызды аспектісі «кодекс» бөлігі емес, «азаматтық процессуалдық» бөлігі болды. Филдке дейін «процессура» идеясы біртұтас құқықтық жүйе ретінде жалпы құқық юрисдикцияларында болған жоқ. Жозеф Сторидің бір буын бұрынғы трактаттары осының нақты мысалы болып табылады, себебі Стори, оның замандастары сияқты, «сотқа шағымдану» мен «практиканы» екі бөлек құқықтық жүйе ретінде қарастырды және ешқашан «процессура» деген сөзді қолданбады. Филд кодексі алғаш рет «сотқа шағымдану» мен «практиканы» «процессура» деген тақырып астында біріктірді және «процессураның өзіндік, үйлесімді санат ретінде, материалдық құқыққа қарама-қарсы анықталуын» белгіледі. 1865 жылдың ақпанында аяқталған кодификация Нью-Йорк штатында толыққанды қабылданбады, бірақ ол АҚШ-тың көптеген заңдық кодекстерінің құрылуына үлгі болды. Кейіннен оны Калифорния, Айдахо, Монтана, Солтүстік және Оңтүстік Дакота штаттары, сондай-ақ көп жылдардан кейін Гуам территориясы да қабылдады. (Айдахо штаты Филдтің азаматтық кодексінің келісімшарт бөлімдерін көбінесе қабылдады, бірақ зиянды әрекеттер бөлімін қабылдамады.)
After having practiced law for several years, Field became convinced that the common law in America, and particularly in New York state, needed radical changes to unify and simplify its procedure. 1836 was particularly devastating for Field: his first wife, youngest child, and one of his brothers all died in the same year. The Louisiana code was drafted by jurists including Edward Livingston, Louis Lislet (1762–1832), and Pierre Derbigny. Livingston helped to prepare criminal and civil codes for Louisiana, and Field's personal papers at Duke University Libraries reveal that he had read Livingston's 1825 report on the Louisiana Civil Code. He began by outlining his proposed reforms in pamphlets, professional journal articles, and legislative testimony, but met with a discouraging lack of interest. In 1846, Field's ideas gained wider notice with publication of a pamphlet, "The Reorganization of the Judiciary", which influenced that year's New York State Constitutional Convention to report in favor of a codification of the laws. In 1847 he finally had a chance to put his ideas into official form when he was appointed head of a state commission to revise court procedure and practice. The first part of the commission's work, a portion of the code of civil procedure, was reported and enacted by the legislature in 1848. By January 1, 1850, the New York state legislature had enacted the complete Code of Civil Procedure, subsequently known as the Field Code since it was almost entirely Field's work. It also influenced later procedural reforms in England and several of her colonies (specifically, the Judicature Acts). However, according to Amalia Kessler, the more important aspect of Field's "code of civil procedure" was not so much the "code" part, but the "civil procedure" part. Before Field, the idea of "procedure" as a unified body of law simply did not exist in common law jurisdictions. Joseph Story's treatises a generation earlier are a typical example, in that Story, like his contemporaries, treated "pleading" and "practice" as two clearly distinct bodies of law and never used the word "procedure". The Field Code joined together "pleading" and "practice" for the first time under the heading of "procedure" and marked the "invention of procedure as a distinct, coherent category, defined in antithesis to the substantive law". The codification, which was completed in February 1865, was adopted only in small part by the state of New York, but it served as a model upon which many statutory codes throughout the United States were constructed. it was later adopted in large part by the states of California, Idaho, Montana, North Dakota, and South Dakota, as well as the territory of Guam many years later. (Notably, Idaho largely enacted the contract sections of Field's civil code but declined to enact the tort sections.
Кейінгі мансап
1876 жылдан кейін Филд Демократиялық партияға қайта оралды және 1877 жылдың қаңтар айынан наурыз айына дейін Нью-Йорк қаласының мэрі болып сайланған Смит Элидің толықпаған мерзімін АҚШ Өкілдер палатасында аяқтады. Ұзақ болмаған конгрессмендік қызметі барысында ол алты сөз сөйледі (олардың барлығы да назар аударды), президенттік тізбекке қатысты заң жобасын енгізді және 1876 жылғы өте даулы президенттік сайлау кезінде Сэмюэл Дж. Тильденнің мүддесін қорғай отырып, Сайлау комиссиясының алдында сөз сөйледі. 1894 жылы Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.
After 1876, Field returned to the Democratic Party, and from January to March 1877 served out in the United States House of Representatives the unexpired term of Smith Ely, who had been elected Mayor of New York City. During his brief Congressional career he delivered six speeches (all of which attracted attention), introduced a bill in regard to the presidential succession, and appeared before the Electoral Commission in Samuel J. Tilden's interest during the highly controversial presidential election of 1876. He died in New York City in 1894.
Шығармалары
Оның көптеген памфлеттері мен сөздері Speeches, Arguments and Miscellaneous Papers (3 том, 1884–1890) жинағына енді. Сондай-ақ, Генри Мартин атындағы пастор Д. Филдтің өмірбаяны (Нью-Йорк, 1898) қараңыз. Габор Хамза, Le développement du droit privé européen (Будапешт, 2005) 178 б. және келесі беттер. Габор Хамза, Entstehung und Entwicklung der modernen Privatrechtsordnungen und die römischrechtliche Tradition (Будапешт, 2009) 619 б. және келесі беттер.
Some of his numerous pamphlets and addresses were collected in his Speeches, Arguments and Miscellaneous Papers (3 vols., 1884–1890). See also the Life of David Dudley Field (New York, 1898), by Rev. Henry Martyn Field. Gabor Hamza, Le développement du droit privé européen (Budapest, 2005) 178 ss. pp. Gabor Hamza, Entstehung und Entwicklung der modernen Privatrechtsordnungen und die römischrechtliche Tradition (Budapest 2009) 619 sq. pp.