Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мари Антуанеттаның үлгілі ауылы
Marie Antoinette's model village
Хамео де ла Рейн (amo də la ʁɛn, Королеваның ауылы) – 1783 жылы Мари Антуанетта үшін Версаль сарайының саябағында салынған шалғайдағы орын. Бұл орын патшайым мен оның ең жақын достарының жеке кездесулері мен демалысы үшін арналған. Королеваның сүйікті сәулетшісі Ричард Мик, суретші Хьюберт Роберттің көмегімен, Норман немесе Фламанд үлгісіндегі рустикалық немесе халықтық стильдегі әртүрлі ғимараттармен, көлі бар шалғынды алаңды жобалады. Бұл ғимараттар өзенмен толықтырылатын және диірменді қозғалтатын дөңгелегі бар, бейінді көлдің төңірегінде орналасқан. Құрылыс жоспарына ферма үйі (ферма королеваға сүт және жұмыртқа жеткізу үшін арналған), сүт зауыты, көгершін үйі, будоар, Француз революциясы кезінде өртенген амбар, диірмен және маяк пішіндес мұнара кірген. Әрбір ғимарат бақ, жеміс бақшасы немесе гүлзармен безендірілген. Ауылдың ең ірі және танымал үйі – "Королеваның үйі", ол ағаш галерея арқылы бильярд үйімен байланысқан. Идиллиялық және қиялға толы ортада жұмыс істейтін ферма "Королеваның ауылына" жақын орналасқан. Хамео – сол кезде салынған рустикалық бау-бақша құрылыстарының ең танымал мысалы, соның ішінде Конде принцінің 1774–1775 жылдардағы Хамео де Шантиллисі, Версаль ауылына шабыт берген. Физиократтардың қағидаларымен жұмыс істейтін мұндай үлгі фермалары сол кезде француз аристократиясының арасында танымал болды. Хамеоның басты мақсаты – Пети Трианонның атмосферасын жақсарту, Версаль шебінде емес, елдің тереңінен көрінетіндей сезім тудыру. Хамеодағы бөлмелер Версальдегі немесе Пети Трианондағы салтанатты залдарға қарағанда жақындығымен ерекшеленді. Француз революциясынан кейін тасталып қалған Хамео, алғаш рет Наполеон I тұсында, содан кейін 1930 жылдары және 1990 жылдардың соңында қайта жаңартылды. Ғимараттар әлі күнге дейін мерзімімен жөндеуден өтуде. Қазіргі таңда Хамео көпшілікке ашық.
The Hameau de la Reine (amo də la ʁɛn, The Queen's Hamlet) is a rustic retreat in the park of the Château de Versailles built for Marie Antoinette in 1783 near the Petit Trianon in Yvelines, France. It served as a private meeting place for the queen and her closest friends and as a place of leisure. Designed by Richard Mique, the queen's favoured architect, with the help of the painter Hubert Robert, it contained a meadowland with a lake and various buildings in a rustic or vernacular style, inspired by Norman or Flemish design, situated around an irregular pond fed by a stream that turned a mill wheel. The building scheme included a farmhouse, (the farm was to produce milk and eggs for the queen), a dairy, a dovecote, a boudoir, a barn that burned down during the French Revolution, a mill and a tower in the form of a lighthouse. Each building is decorated with a garden, an orchard or a flower garden. The largest and most famous of these houses is the "Queen's House", connected to the Billiard house by a wooden gallery, at the center of the village. A working farm was close to the idyllic, fantasy like setting of the Queen's Hamlet. The hameau is the best known of a series of rustic garden constructions built at the time, notably the Prince of Condé's Hameau de Chantilly (1774–1775) which was the inspiration for the Versailles hamlet. Such model farms, operating under principles espoused by the Physiocrats, were fashionable among the French aristocracy at the time. One primary purpose of the hameau was to add to the ambiance of the Petit Trianon, giving the illusion that it was deep in the countryside rather than within the confines of Versailles. The rooms at the hameau allowed for more intimacy than the grand salons at Versailles or at the Petit Trianon. Abandoned after the French Revolution, it was first renovated under Napoleon I, then in the 1930s and again in late 1990. Buildings are still being periodically renovated to this day. Currently, it is open to the public.
Тарих және құрылыс
Өнердегі, сәулеттегі және бағдарламалаудағы натурализм толқынынан шабыттанған "Хамео де ла Рейн" 1783 жылдан 1786 жылға дейін салынды. "Хамео де ла Рейн" оның жалғасы болып табылатын Petit Trianon-ның бақшасы, бұрынғы ресми үлгідегі бақшалардан өзгешеленіп, өзгеріске ұшырады. Луи XV тұсында бұл орын ботаникалық бақ ретінде танымал болған, бірақ жаңа жоспарлар осы атақты бақты жойып, королеваның бағбаны Антуан Ричард басшылығымен ирек жолдар, қисық каналдар мен көлдері бар, көбірек табиғи көрініс беретін баққа айналдырды. Ричард Мик пейзаж дизайнын өзгертіп, Petit Trianon-нан батыс және солтүстікке қарай көрінетін жасыл кеңістіктер жасады, олар ағаштармен қоршалған. Көлдің солтүстігінде орналасқан "Хамео" бақша сахнасы тәрізді құрылып, бастапқыда голланд және фламанд жанрлық суреттерінен шабыт алып, құрылымы мен топтастыруы осы суреттерге ұқсас болды. Философиялық тұрғыдан Руссоның "табиғатқа" деген құрметіне және Клод Анри Ватель мен философтардың идеяларына, сондай-ақ олардың "радикалды ойлары бейкүнә ләззат пен шеберлікпен жасалған әшекейге айналғанына" Уильям Адамс көрсеткендей, осы кезеңдегі суреттік бақша принциптерін бейнеледі. Суретшілер француз суреттерінде Англиядағыдан тікелей қатысқан, оны Хьюберт Роберттің қатысуынан көруге болады.
Inspired by a wave of naturalism in art, architecture, and garden design, the Hameau de la Reine was constructed from 1783 to 1786. The garden surroundings of the Petit Trianon, of which the hameau de la Reine is an extension, began their transformation from formal pattern gardens. Under Louis XV it had been an arboretum and the new arrangements eliminated this famous botanical garden, replacing it with a more informal "natural" garden of winding paths, curving canals and lakes under the direction of Antoine Richard, gardener to the queen. Richard Mique modified the landscape design to provide vistas of lawn to west and north of the Petit Trianon, encircled by belts of trees. Beyond the lake to the north, the hameau was sited like a garden stage set, initially inspired in its grouping and vernacular building by Dutch and Flemish genre paintings, philosophically influenced by Rousseau's cult of "nature", and reflecting exactly contemporary picturesque garden principles set forth by Claude Henri Watelet and by ideas of the philosophes, their "radical notions co opted into innocent forms of pleasure and ingenious decoration" as William Adams has pointed out. Artists played a more direct role in French picturesque than they probably had done in England, as can be seen by Hubert Robert's involvement.
Стилистік әсер және прототиптер
Хамео де ла Рейннің стильдік дизайнына Chantilly hameau әсер етті, ол жартылай ағаштан жасалған қасбеттері мен қамыстан тоқылған шатырлары бар ұқсас рустикалық "ауыл" еді. 18-ғасырда Францияда натурализм толқыны және "қарапайым" өмірге құштарлық кеңінен тарады. Француз аристократтары өз әлеуметтік жағдайының ыңғайлылығынан айрылмай, қойшылар мен қойшы қыздар сияқты болуды жақсы көретін. Табиғатқа деген бұл идеализм Жан-Жак Руссоның өте ықпалды еңбектерінен туындады, ол Табиғатты баса көрсетті. Ауыл сырттан толығымен рустикалық және табиғи көрінді, ал Рококо стиліндегі интерьер патшайым мен оның достарына қажетті жайлылықты және сәнді ұсынды.
The stylistic design of the Hameau de la Reine was influenced by the hameau de Chantilly, a similarly rustic "village" with half timbered façades and reed thatched roofs. A wave of naturalism and an affinity towards the "simple" life was sweeping across France in the 18th century. French aristocrats loved to act like shepherds and shepherdesses, while still enjoying the comforts of their social position. This idealism of the natural life came from the extremely influential works of Jean Jacques Rousseau, who emphasized Nature. The hamlet seemed completely rustic and natural from the outside, while the Rococo interior provided the desired comfort and luxury of the queen and her friends.
Құрылыс және сәулет жобалау
Пети-Трианон, бастапқыда Людовик XV тұсында Мадам де Помпадур үшін салынған, жеке меншік болған. Кішкентай Трианонды қоршаған "Англиялық бақ" (Jardin Anglais) – дәстүрлі француз бақтарына қарсы реакцияда пайда болған, табиғирақ стильдегі бақ. Гамлет гибридтік сәулет стилінде салынған. Норман, фламанд және француз стильдерінің үйлесімі орманының сүйкімділігіне толы ауылды құруға себеп болды. Типтік нормандық коттедждердің жартылай ағаштан жасалған қасбеттері мен қамыспен жабылған шатырлары бар. Кірпіштен салынған, "құс қадамдарымен" жасалған қақпалары мен әйнек бояуымен жасалған терезелері фламанд стиліне тән. Дегенмен, мансардасы бар шатырлары мен гипстелген қасбеттері Францияға тән. Француз сәулетшісі Ричард Мик Гамлетті бақты ескере отырып жобалап, салған, ол дерлік Англиялық бақтың бір бөлігі болып табылады. Оның құрылыстары шағын көлдің төңірегінде орналасқан, бұл толыққанды және жұмыс істейтін ауыл сияқты көрінуге мүмкіндік береді. Қора, кейде баль залы ретінде пайдаланылатын, және Дайындық сүт залы француз революциясы кезінде қараусыз қалғаннан кейін Гамлеттің ең көп зақымдалған құрылыстарының қатарында болды. Наполеон I осы екі ғимаратты бұзуға шешім қабылдады, ал 1810-1812 жылдар аралығында Гамлеттің қалған бөлігін жаңартуға бұйрық берді.
The Petit Trianon, originally built for Madame de Pompadour under the reign of Louis XV, was a private domain. Encircling the Petit Trianon was the Jardin Anglais (the English Garden), a wilder style of garden that arose in response to traditional French manicured gardens. The Hamlet is built in a hybrid architectural style. A combination of Norman, Flemish, and French styles came together to create the village full of sylvan charm. Typically Norman, the cottages have half timbered façades and reed coverings. The brick, "sparrow stepped" gables and the stained glass windows are distinctly Flemish. The roofs covered with dormer windows and the plaster covered façades, though, were native to France. The French architect Richard Mique designed and built the Hamlet with the garden in mind, and it is almost an extension of the Jardin Anglais. His buildings lend themselves to the surrounding landscape in their arrangement around a small lake, giving the illusion of a perfect and functioning village. The barn, occasionally used as a ballroom, and the Preparation Dairy, were among the most damaged constructions of the hamlet after it was neglected during the French Revolution. Napoleon I decided to demolish these two buildings while he had the rest of the hamlet renovated from 1810 to 1812.
Корольдік ауылда өмір сүру
Версаль сарайындағы сарайлықтар Мария Антуанеттаны үнемі қоршап алып, оған тынығуға мұқтаж жағдай туғызды. Ол сарай өмірінің жауапкершілігі мен ресмилігінен қашып, жеке меншігіне көшті. Мария Антуанеттаның шаруа немесе қойшы қызы ретінде киінген бейнесі – терең бойға сіңген, бірақ қате аңыз. Мария Антуанеттаның немесе оның жанындағы адамдардың шаруа, қойшы немесе фермер болып көрсеткеніне замандас куәгерлерден ешқандай дәлел табылмады. Мария Антуанетта мен оның серіктері бұл жерді жеке серуендеуге және шағын жиындар мен кешкі ас өткізуге пайдаланды. Сонымен қатар, Мария Антуанетта түрлі жұмыстарды бақылап, жоспарларды түзетуге бекітуге, бас фермермен және жұмысшылармен әңгімелесу арқылы иелікті басқарды. Бас фермер Вали Буссардан басқа, Мария Антуанетта бау-бақшашылар, егеуқұйрық аулаушы, тышқан аулаушы, екі малшы және түрлі қызметшілерді жұмысқа алды. Сырттан көрінісіне қарамастан, бұл нағыз шаруашылық болатын, патшайым тағайындаған фермер толық басқаратын, жүзімдіктері, егістіктері, жеміс-бақтары мен көкөніс бақтарында жеміс-жидек пен көкөніс өндіріліп, патшалық дастарқанға жеткізілетін. Фермада патшайымның тапсыруымен Швейцариядан әкелінген мал өсірілді. Сондықтан бұл жер жиі «Швейцариялық шағын ауыл» деп аталды. Мария Антуанетта француз сарайының әсем киімдерінен өзгеше, қарапайым киімдерді ұнатып киді, көбінесе күннен сақтануға арналған кең шляпа мен жеңіл муслин көйлек, поляк көйлегі немесе королеваның көйлегін таңдайтын. Белдіксіз және жоғары белдемшелі көйлек алғаш рет жылы елдердегі әйелдер киген, ал Мария Антуанетта оны аристократия арасында танымал етті. Киімнің қарапайымдығы мен жоғары белдемшесі кейінірек Регенттік/Империя стилінің негізін қалады. Королева көбінесе поляк көйлегімен бірге сопақша Бержер шляпасы мен фишу киетін; «поляк» термині поляк қойшы қыздарының киімін білдіреді, олар егін жырту кезінде киімдерін таза ұстау үшін үстіңгі юбкаларын екі-үш рет бүктеп көтеретін. Мария Антуанеттаның гардеробы көбінесе сол кездегі шаруалардың киімдерін еліктейтін. Бұл жер толығымен қоршау мен қабырғалармен қоршалған, және патшайымның жақын туыстары ғана кіруге рұқсат алатын. Революция кезінде «бұл жер айналасында әйелдерді жек көруші, ұлтшыл және таптық күреске ұласты, бұл орын Буше пасторалін ойнауға арналған ойын үйлерінің зиянсыз жиынтығындай көрінген еді». Көптеген адамдар королеваны бекершілікпен айыптады, ол өзінің билігінің барлық кезеңінде сыбыстардың, қызғаныш пен әңгіме-дүкеннің нысаны болды. Мария Антуанетта үшін бұл шағын ауыл Версаль сарайының реттелген өмірінен қашқан орын болса, француз халқының көзінде королева тек өзін ғана көңіл көтерумен айналысқандай көрінді.
Courtiers at the Palace of Versailles constantly surrounded Marie Antoinette, leaving her in need of a refuge. She escaped the responsibilities and structure of court life to her private estate. The image of Marie Antoinette dressing up as a shepherdess or peasant at the hamlet is a deeply entrenched and inaccurate myth. There is no contemporary evidence for Marie Antoinette or her entourage pretending to be peasants, shepherdesses or farmers. Marie Antoinette and her entourage used the hamlet as a place to take private walks and host small gatherings or suppers. Marie Antoinette also managed the estate by overseeing various works, correcting or approving plans, and talking with the head farmer and laborers. In addition to the head farmer Valy Bussard, Marie Antoinette hired a team of gardeners, a rat catcher, a mole catcher, two herds men, and various servants to work on the estate. In spite of its idyllic appearance, the hamlet was a real farm, fully managed by a farmer appointed by the queen, with its vineyards, fields, orchards and vegetable gardens producing fruit and vegetables consumed at the royal table. Animals from Switzerland, according to the instructions of the queen, were raised on the farm. For this reason the place was often called "the Swiss hamlet". She preferred to wear simple clothing uncharacteristic of the frivolous fashion of the French Court while at the hameau, and often dressed in a sun hat and informal muslin dress, a Polonaise gown, or a Chemise à la Reine. The chemise, worn without panniers and with a high waistline, was first worn by women in warmer climates in the colonies and was popularised amongst the aristocracy through Marie Antoinette. The simplicity and high waistline of the garment laid the foundations for Regency/Empire fashion in the later decades during and after the Revolution. The queen often wore a straw Bergère hat and a fichu alongside a Polonaise gown; the term Polonaise referring to the dress of Polish shepherdesses who hoisted and draped their overskirts in two or three loops in order to keep their dress clean while farming. Marie Antoinette's wardrobe was generally imitative of the peasantry of the period. The place was completely enclosed by fences and walls, and only intimates of the queen were allowed to access it. During the Revolution, "a misogynistic, nationalistic and class driven polemic swirled around the hameau, which had seemed a harmless agglomeration of playhouses in which to act out a Boucher pastorale." The queen was accused by many of being frivolous, and she found herself a target of innuendos, jealousy and gossip throughout her reign. Although for Marie Antoinette, the hameau was an escape from the regulated life of the Court at Versailles, in the eyes of French people, the queen seemed to be merely amusing herself.
Үйлер
Мари Антуанеттаның шағын ауылы әртүрлі коттедждер мен ғимараттардан тұрды, барлығы кішкентай көлдің төңірінде салынған. Әр ғимараттың өзіндік мақсаты болды және олардың әрқайсысы ауылдың күнделікті өміріне үлес қосты. Ауылда салынған он екі коттеджді екі топқа бөлуге болады: бесеуі патшайымның жеке пайдалануына арналған, ал қалған жетісі тұрмыстық мақсатта қолданылып, ауыл шаруашылығына тиімді жұмыс істеді. Мари Антуанеттаның көлге тікелей қосылған жеке үйі болды. Үйінің жанында оның сәнді бөлмесі орналасқан. Патшайым диірменге және сүт фабрикасына жиі баратын.
Marie Antoinette's Hamlet consisted of a variety of different cottages and buildings, all built around a small lake. Each building had a specific function, and each played its part in the daily life of the Hamlet. The twelve cottages constructed in the hamlet can be divided into two groups: five were reserved for use by the queen; the other seven had a functional purpose and were used effectively for agriculture. Marie Antoinette had her own house, connected to the pool. Nearby was her boudoir. The mill and the dairy received frequent visits from the queen.
Корольдік үй және бильярд залы
Патшайымның үйі мен бильярд залы Амулеттің ортасында орналасқан, бұл ең үлкен және маңызды ғимарат. Оның құрылысы жаңашыл: екі шаруашылық ғимарат жарты ай пішіндес иілген жабық галереямен біріктірілген. Үйдің бір жағында екінші қабатқа шығатын спиральді баспалдақ бар. Бұл ғимараттар патшайымның жеке бөлмелерін, сондай-ақ оның залдарын және қабылдау бөлмелерін қамтиды. Жоғарғы қабатта "ақсүйектер бөлмесі" деп те аталатын шағын салон, "қытай шкафы" пішіндес кіреберіс және швейцариялық стильдегі кестеленген жүнмен безендірілген ағаш қаптамалы үлкен қонақ бөлмесі орналасқан. Бөлменің алты терезесінен патшайым аймақтың егістік жерлерін және қызметін оңай бақылай алатын. Кіру дөңгелек мұнараның баспалдағы арқылы жүзеге асырылады. Бөлменің ортасында Мари Антуанеттаның ойнағанды ұнатқан клавесині тұр. Бір-бір тастан төселген жер қабатында доп ойыны залы мен асхана орналасқан. Көк түсті мароккодан жасалған қапталдары бар, лира пішіндес арқалықтары бар магони креслолар Жорж Якобтың туындысы. Сол жақта патшайымның үйіне қызыл түсті патшайымның бейнесімен белгіленген, тораптармен және 1200-ден астам Сент-Клемент фаянс ыдыстарымен әсемделген ағаш галереямен жалғасқан бильярд залы бар. Жоғарғы қабатта сәулетші Ричард Мике тұрғандай көрінетін кішкентай пәтерде бес бөлме, оның ішінде кітапхана бар. Фасадтарының қарапайым сыртқы түріне қарамастан, интерьері мен жиһазы әсем әрі Жорж Якоб ағаш шебері мен Жан Анри Ризенер ебеністісі жасаған.
The Queen's house and billiard room is situated in the middle of the Hamlet, and it is the largest and most important building. Its construction is innovative: Two rustic buildings are connected by a covered gallery that is curved in a half moon shape. A spiral staircase offers access to the second floor on one end of the house. These buildings included the queen's private chambers, as well as her salons and her parlors. The upper level comprises the petit salon, also known as the "room of the nobles", an anteroom in the form of a "Chinese cabinet" and the large living room with wood panelling hung with tapestries of Swiss style in embroidered wool. From the room's six windows, the queen could easily control the work fields and activity of the hamlet. Access is via the staircase of the round tower. At the center of the room is a harpsichord which Marie Antoinette loved to play. On the ground floor, paved with single slabs of stone, the building includes a backgammon room and a dining room. The lyre backed chairs in mahogany lined with green Morocco, were created by Georges Jacob. To the left, another building housing the billiard room is connected to the queen's house by a wooden gallery decorated with trellises and twelve hundred St. Clement faience pots, marked in the blue figures of the queen. Upstairs, a small apartment which seems to have been inhabited by the architect Richard Mique, has five rooms including a library. Despite the rustic appearance of facades, the interior finish and furnishings are luxurious and have been created by the carpenter Georges Jacob and the ébéniste Jean Henri Riesener.
Будоар
Будоар (4,6 х 5,2 метр) ең кішкентай құрылыс болып табылады және оны «Падишаның кішкентай үйі» деп лақап қойған. Мари-Антуанетта мұнда өзі ғана немесе бір-екі досымен бірге демалатын. Екінші Империя кезінде будоарға сәл өзгерістер енгізілді, бірақ оның кішкентай құрылымы бүгінгі күнге дейін сақталған.
The Boudoir, (4.6 x 5.2 metres) is the smallest structure, and it was nicknamed "the little house of the Queen." Marie Antoinette retired here by herself or else with one or two of her friends. The boudoir was altered slightly during the Second Empire, but its small construction has remained to this day.
Құрбы
1783-1788 жылдары салынған және жабдықталған диірмен ешқашан астық ұнтақтауға қолданылмаған. Су доңғалағы Гранд-көлден келген арнамен қозғалады және ол тек әсемдеу элементі ғана. Фабрикада ешқандай механизм немесе доңғалақ орнатылмаған. Ішкі безендірілісі қарапайым және ұқыпты болған. Бұл құрылыс Гамлеттегі ең көрнекті нысандардың бірі. Ғимараттың әрбір жағы әлдеқандай өзгеше әсемделген. Бұл диірменде кір жуатын орын да болған.
The Mill, built and fitted from 1783 to 1788, was never used for grinding grain. The wheel is driven by a stream derived from the Grand Lake and is only a decorative element. No mechanism or wheel were installed in the factory. The interior decoration was simple and neat. This structure is one of the most picturesque of the Hamlet. Each façade of the building is decorated slightly differently. This mill also served as a laundry.
Марлборо мұнарасы
Көл жағасындағы бұл дөңгелек мұнара көбінесе әсемдеу үшін салынған. Алғашқыда "Балықшы мұнарасы" деп аталған. Ол сол заманғы танымал жұбажақ ән негізінде жасалған. Ішкі қабаты сақтауға пайдаланылады, ал мұнараның жоғарғы бөлігі ертегідей безендірілген.
This circular tower on the shores of the lake is mainly decorative. It was originally called "The Fishery Tower." It was created after a popular lullaby from the era. The basement is used for storage, but the top part of the tower has a fairytale esque design.
Ыстық үйме
Патшайымның үйінің арт жағында орналасқан жылыту бөлмесі бар. Оның ішкі жағы тастан қаланған және үлкен ас үй, нан пісіретін орын, ошақ, кладовка, сондай-ақ ұсынылатын маталар мен күміс заттарды қамтиды. Бұл бөлме патшайым үйінде немесе диірменде берілетін кешкі асқа тағамдар дайындау үшін пайдаланылған.
The warming room is recessed at the rear of the queen's house. It has a stone interior and included a large kitchen, a bakery, a fireplace and pantry, also linen and silverware. It was used to prepare the dishes for dinners given by the queen in the house or mill.
Сүт өнімдері
Бастапқыда екі сүт өнімдерін дайындау орны болған: біреуінде сүт өнімдерін жасаған, екіншісінде патшайым оларды татып көрген. Дайындау орны Бірінші империя (Бірінші француз империясы) кезінде қиратылған. Екеуі де санитариялық талаптарды ескере отырып жобаланған: бөлмелер ақшыл мәрмәрмен қапталған, бұл тазалық әсерін береді.
There were originally two dairies: one in which the dairy products were made and one in which the queen tasted them. The Preparation Dairy was destroyed during the First Empire (First French Empire). Each were designed with sanitation in mind: The rooms are light colored marble, which gives the impression of cleanliness.
Шаруашылық
Вали Буссард, шаруа, Хамоға өнімді шаруашылық жүргізу үшін келді. Шаруашылық рустикалық стильде безендірілген, онда үш жатын бөлме, ас үй және тамақтандыру бөлмесі болды. Ол жануарлармен жақсы қамтамасыздандырылған және көкөніс бақтарына ие болды, олардың өнімдері Версальдегі ауыл шаруашылығы және аспаздық тәжірибелерге бастап әкелді.
Valy Bussard, the farmer, came to the Hameau to run a functional farm. Decorated in a rustic style, the farm included three bedrooms, a kitchen, and a dining room. It was well stocked with animals and had vegetable gardens, whose crops led to agricultural and culinary experimentation at Versailles.
Қауырсын
Көлдің жанында көгершінхана мен қанағаттар орналасқан еді. 1785 жылы Мари-Антуанеттаның қолдануы үшін Францияның батысынан әртүрлі тұқымдас әтештер мен тауықтар әкелініп, құсханаға қоныстандырылды.
The dovecote and pigeon coops were near the lake. Roosters and hens of various species were brought from the west of France and settled in the aviary in 1785 for Marie Antoinette's use.
Күзет үйі
Бұл ғимарат даланың шетінде, орманға жақын орналасқан. Оның алғашқы тұрғыны швейцариялық сақшы Жан Берси болды, ол отбасымен бірге тұрды. Гамлет тұрғындарының мәртебесіне байланысты, Мария Антуанеттаның қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін сақшы қажет болды.
This building is situated on the edge of the field near the woods. Its original occupant was the Swiss guard, Jean Bersy, who lived there with his family. Because of the prominence of the occupants of the Hamlet, the guard was necessary for Marie Antoinette's security.
Гранж
Қора сонымен қатар би залы ретінде де пайдаланылған. Ол Франция революциясы кезінде қиратылып, Бірінші империя тұсында толығымен жойылған.
The barn also served as a ballroom. It was badly damaged during the French Revolution and destroyed during the First Empire.