Кіріспе
Британдық шабуыл, 1941 жылғы Екінші дүниежүзілік соғыс
Ұлыбритания Ассириялық жасақтары
Пальмах
Иордания Трансжордания
Чехословакия
| жауынгер2 = Сирия
Ливан
| командир1 = Арчибальд Уэвелл, Генри Уилсон, Джон Лаварак, Пол Легентиль-Хомме
| командир2 = Анри Денц
| күш1 = 50-ден астам ұшақ, 1 десант кемесі, 5 крейсер, 8 эсминец
| күш2 = Виши Франциясы: 90 танк, 289 ұшақ, 2 эсминец, 3 суасты кемесі. Неміс Люфтвафесі: кем дегенде 10 бомбалаушы ұшақ
| құрбандықтар1 = шамамен 4,652. Австралиялықтар: 1,552. Бос француздер: шамамен 1,300. Иорданиялықтар: шамамен 250. Британдықтар мен үнділіктер: 1,800, 1,200 әскери тұтқын, 3,150 ауру, 41 ұшақ
| құрбандықтар2 = Виши Франциясы: 6,352 (Виши мәліметтері), 8,912 (Британ мәліметтері), 179 ұшақ, 1 суасты кемесі батқан, 5,668 дезертир. Германия: 4 ұшақ.
Британдықтар маусым айында Сирия мен Ливанға шабуыл жасады, өйткені Германия мен Италия тарапынан қолдау алатын Виши Франциясының Сирия және Ливан Республикаларын Египетке шабуыл жасау үшін база ретінде пайдалануынан қорқуға себеп болды. Бұл Грекия шайқасы (6-30 сәуір 1941 ж.) және Крит шайқасы (20 мамыр – 1 маусым) нәтижесіндегі жеңілістерден кейін туған қауіптің салдары болды. Солтүстік Африкадағы Батыс Шөл кампаниясында (1940–1943) британдықтар Тобрукты қоршаудан босату үшін «Битва-Балта» операциясын дайындап жатты және Эфиопия мен Эритреядағы Шығыс Африка кампаниясында (10 маусым 1940 ж. – 27 қараша 1941 ж.) күресіп жатты. Француздар Сирияны қарқынды түрде қорғады, бірақ 10 шілдеде 21-австралиялық бригада Бейрутке кіруге азық болғанда, француз тарапы келісімге қол қоюға тырысты. 12 шілдеде түнгі сағат бірде атыс тоқтатылып, кампания аяқталды. 14 шілдеде қаланың шетіндегі Сидни Смит казармасында Сен-Жан-д'Акре (Акре келісімі) қарулы келісіміне қол қойылды. Сыйлықтарды табыстау кезінде Time журналы Сирия-Ливан кампаниясын «аралас қойылым» деп сипаттады, және осы кампанияға қатысқан елдердің өзінде де осы күнге дейін салыстырмалы түрде белгісіз болып қала береді.
🏴 United Kingdom Assyrian Levies
Palmach
🏴 Jordan Transjordan
Czechoslovakia
| combatant2 =
Syria
Lebanon
| commander1 = Archibald Wavell Henry Wilson John Lavarack Paul Legentilhomme
| commander2 = Henri Dentz
| strength1 =
50+ aircraft1 landing ship5 cruisers8 destroyers
| strength2 = Vichy France:
90 tanks289 aircraft2 destroyers3 submarines German Luftwaffe: At least 10 bomber aircraft
| casualties1 = c. 4,652 Australian: 1,552 Free French: c. 1,300 Jordanian: c. 250 British and Indian: 1,800, 1,200 POW, 3,150 sick41 aircraft
| casualties2 = Vichy France: 6,352 (Vichy figures) 8,912 (British figures)179 aircraft1 submarine sunk5,668 defectors Germany: 4 aircraft The British invaded Syria and Lebanon in June, to prevent the Axis powers from using the Vichy French controlled Syrian Republic and French Lebanon as bases for attacks on Egypt, during an invasion scare in the aftermath of the Axis victories in the Battle of Greece (6–30 April 1941) and the Battle of Crete (20 May – 1 June). In the Western Desert Campaign (1940–1943) in North Africa, the British were preparing Operation Battleaxe to relieve the siege of Tobruk and were fighting the East African Campaign (10 June 1940 – 27 November 1941) in Ethiopia and Eritrea. The French conducted a vigorous defence of Syria but, on 10 July, as the 21st Australian Brigade was on the verge of entering Beirut, the French sought an armistice. At one minute past midnight on 12 July, a ceasefire came into effect and ended the campaign. The Armistice of Saint Jean d'Acre (Convention of Acre) was signed on 14 July at the Sidney Smith Barracks on the outskirts of the city. While the surrender was being held, Time magazine referred to the Syria Lebanon campaign as a "mixed show", and the campaign to this day remains relatively unknown, even in the countries that participated in it.
Өмірбаян
1941 жылдың 28 мамырында Виши Франциясы атынан адмирал Франсуа Дарлан Париж хаттамасына қол қойды, бұл келісім Германияға Виши бақылауындағы Сириядағы әскери нысандарға қол жеткізуге мүмкіндік берді. Хаттамалар ратификацияланбаған, бірақ Вишидің соғыс министрі Чарльз Хантцигер Левант жөніндегі жоғарғы комиссар Анри Денцке Германияның Люфтваффе және Италияның Регия Аэронавтикасының ұшақтарына Сирияда май құюға рұқсат беру туралы бұйрық жіберді. Ирак ұшағы деп белгіленген, Fliegerführer Irak құрамындағы Орталық державалардың ұшақтары Англия-Ирак соғысы кезінде Ирак Корольдігіне бара жатқанда Сирияға қонды. Ағылшындықты жек көретін Дарлан неміс және итальяндық ұшақтарға Сирияның әуеайлақтарын пайдалануға рұқсат берді, себебі британдықтар Виши Франциясының кемелеріне шабуыл жасады. Ол 1940 жылдың шілдесінен бері британдық күштер 167 француз кемесін басып алғанын есептеді. Париж хаттамасына сәйкес, француздар британдықтар бақылап отырған Ирактың мұнай кен орындарына қарсы шабуыл жасауға келісті, бұл ұсынысты Дарлан енгізді. Оның қарамағында француз әскерлерінің жеті жаяу әскер батальоны болды, олардың ішінде Француз шетел легионының 6-шы шетелдік жаяу әскер полкі, 24-ші отаршыл жаяу әскер полкі және "арнайы әскерлердің" он бір жаяу әскер батальоны, соның ішінде кем дегенде 5000 атты әскер және мотожарақтандырылған бөлімшелер, екі артиллерия тобы және қолдау бөлімшелері болды. 1941 жылдың 14 мамырында Корольдік әуе күштерінің (RAF) Bristol Blenheim бомбалаушы ұшағының экипажы Сирияның орталық бөлігіндегі Пальмира үстінен барлау миссиясын орындап ұшып келе жатқанда, Junkers Ju 90 көлігінің ұшып шығып бара жатқанын байқады, сондай-ақ сол күні неміс және итальяндық ұшақтары да көбейді. Сол күні кешке әуеайлаққа шабуыл жасауға рұқсат берілді. Сирия арқылы өтетін неміс және итальяндық ұшақтарына қарсы шабуылдар жалғасты, ал британдықтар 8 маусымға дейін алты Орталық державалар ұшағын жойғанын мәлімдеді. Виши Франциясының күштері 28 мамырда бір Blenheim ұшағын атып түсіріп, экипажын қаза қылды, ал 2 маусымда тағы біреуін жерге қондырды. 28 мамырда француз Morane Saulnier M.S.406 истребительдері неміс Junkers Ju 52 ұшақтарын Иракқа сүйемелдеп ұшты. Германияның Сирия мен Ливанға деген қызығушылығы шектеулі болғандықтан, Адольф Гитлер француз әскерін күшейтуге рұқсат берді. Ол Алжирден Сирияға бара жатқан француз ұшақтарына Орталық державалар бақылап отырған аумақтан ұшып өтуге және Грекиядағы Германия бақылап отырған Элеузина әуе базасында май құюға рұқсат берді. Грек және Эгей теңізіндегі Додеканес аралдарында орналасқан неміс ұшақтарының қызметін британдықтар Виши әскерлеріне қолдау ретінде қарастырды, бірақ Денц неміс көмегін қабылдауды қысқа уақытқа ойласа да, 13 маусымда бұл ұсыныстан бас тартты. Англия-Ирак соғысының соңына қарай, Сирияға жіберілген 14 түпнұсқа неміс Messerschmitt Bf 110 ұшағының барлығы, бес Heinkel He 111 және көптеген көлік ұшақтары британдықтармен жойылды.
Палестина мен Ирак
Британдықтар Сирия мен Ливанға басып кіруді бастады, мақсаты Виши Франциясының бақылауындағы Сирия Республикасы мен Үлкен Ливанды Мысырға шабуыл үшін Германия пайдалануына жол бермеу болды. Британдықтар Солтүстік Африкадағы Ось күштеріне қарсы Батыс Шөл Кампаниясында (1940–1943 жж.) шайқасқанда, Германияның осы аймақтарды шабуылға пайдалануынан қаушады. 1936 жылдың қыркүйегінде француздар Сирияға автономия бергенімен, аумақтағы кейбір қарулы күштер мен екі әуежайды ұстап тұру құқығын сақтап қалды. Британдықтар Сирия мен Ливандағы нацистік Германияның күрт шабуылынан, немесе немістердің сол жердегі әуежайларды бақылауына ие болуынан алаңдады. Тағы бір маңызды мәселе – егер Германия Кеңес Одағын жеңіп алса, Кавказ арқылы оңтүстікке қарай жылдамдап, Виши күштерімен бірігу мүмкіндігі болды. Бұл екі жағдайдың да орын алуы ықтимал емес еді, бірақ бұл Мысырдағы одақтас күштерді батыстан Ось күштерінің шабуылын тоқтату үшін барлық күшін жұмылдыру қажет болған кезде, солтүстік майданға шығару қаупін тудырар еді. 1941 жылдың 1 сәуірінде Сирияның шығыс шекарасындағы Иракта төңкеріс болды, нәтижесінде Рашид Әли бастаған ұлтшылдар билікке келді, олар неміс қолдауын сұрауға дайын еді. Англия-Ирак соғысы (2–31 мамыр 1941) британдықтарға жақын үкіметтің орнатылуына әкелді. Сирияның оңтүстігіндегі британдық күштер генерал сэр Генри Мэтленд Уилсонның басқаруында болды және 7-ші австралиялық дивизиядан (Тобрукты қоршауға алған Солтүстік Африкадағы 18-ші бригаданы есептемегенде), 1-ші еркін француз дивизиясының екі еркін француз бригадасынан (оның ішінде 1-ші еркін француз бригадасына қосылған 13-ші шетелдік легионның екі батальоны) және 5-ші үнділік жаяу әскер бригадасынан (4-ші үнділік жаяу әскер дивизиясы) тұрды. Солтүстік және орталық Сирияда Ирак командованиесі (генерал-лейтенант сэр Эдвард Куиннан) шығыстан шабуыл жасау үшін қолданылды, оған 10-шы үнділік жаяу әскер дивизиясы, 17-ші үнділік жаяу әскер бригадасының (8-ші үнділік жаяу әскер дивизиясы) бөлімдері және Хабфорс, 4-ші атты әскер бригадасы және Джон Глуббтың (Глубб Паша) басқаруындағы Араб легионы кірді. No. 11 (Шотландия) командосы Кипрден, сондай-ақ Палестинаның Пальмах жарымәскери және Миста'арвим отрядтарынан командалық және рейдтік операциялар жүргізілді. Әуе көмегін Ұлыбритания Корольдік әуе күштері (RAF) және Австралия Корольдік әуе күштері (RAAF) ұсынды. Жағалаудағы құрлық әскерлері Жерорта теңізінің Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты (RN) және Австралия Корольдік теңіз флоты (RAN) бөлімшелерінің бомбалауымен қолдады. Бастапқыда, RAF Палестина және Трансжордания штабының әуе офицері (AOC) L. O. Браунның қолбасшылығында 11 эскадрилья (Blenheim Mk IV), 80 эскадрилья (Hawker Hurricanes-пен қайта жабдықталатын), 3 эскадрилья RAAF (Curtiss Tomahawks-қа ауысатын), 208 (Армиямен ынтымақтастық) эскадрильясы (Hurricane ұшақтарымен) және X Flight (Gloster Gladiators) болды. Кипрдегі 815 әскери-әуе эскадрильясының (Fairey Swordfish торпедалық бомбалаушылары) және Ирактағы 84 эскадрильясының (Blenheims) жасақтары бірлесіп әрекет етуі тиіс еді. Британдық резервтегі күштерге 6-шы жаяу әскер дивизиясы (Чехословакияның 11-ші жаяу әскер батальоны 23-ші жаяу әскер бригадасына қосылған) және 17-ші австралиялық бригада кірді. Маусымның ортасында дивизия екі жаяу әскер бригадасымен бірге, негізінен Дамаск майданында күшейту ретінде желіге келді, ал оңтүстік күш 19 маусымда 1-ші Австралия корпусының басқаруына берілді. Экспортер операциясының басында британдық және одақтас күштерінің құрамында 34 000 адам болды (18 000 австралиялық, 9 000 британдық, 2 000 үнділік және 5 000 еркін француз әскерлері). RAF және RAAF-тың шамамен 50 ұшағы болды, ал теңіз күштері десант кемесін, бес крейсерді және сегіз эсминецті ұсынды.
Британдық шабуыл жоспары
Уилсонның британдық шабуыл жоспары төрт бағыттан шабуыл жасауды көздеді: Дамаск және Бейрут, Палестина, Солтүстік Сирия мен Пальмира, Орталық Сирия, Ирактан және Триполи (Солтүстік Ливан), сондай-ақ Ирактан. 5-інжі Индиялық бригада тобына (бригадир Уилфрид Льюис Ллойд) Палестинадан Сирия шекарасын кесіп, Кунейтра мен Дераа қалаларын басып алуға бұйрық берілді. Бұл, 1-ші еркін француз дивизиясының Дамаскқа қарай жылжуына мүмкіндік беруі күтілді. Операция басталғаннан кейін төрт күн өткен соң, күштер біріктірілген басқаруға көшті және француз командирі генерал-майор Пол Луи Ле Джентильомның құрметіне «Gentforce» деп аталды. 7-ші Австралиялық дивизия (генерал-майор Джон Лаварак, 18 маусымда генерал-майор Артур «Табби» Алленмен алмастырылды, Лаварак Австралиялық I корпустың басшылығына өтті) Палестинадан Хайфадан Бейрут бағытына, жағалау жолымен жылды. Австралиялық 21-ші бригада Тирден бастап, Литани өзені арқылы Сидонға қарай жағалау бойымен Бейрутты басып алуы тиіс болды. Австралиялық 25-ші бригада 21-ші бригададан ішкі жағына қарай жылдамдап, Раяктағы үлкен Виши Франциясының әуе базасына шабуыл жасау жоспарланған. Операцияға Кипрден Литани өзенінің оңтүстігіне десант түсіретін командалық тобының қолдау көрсетуі де кірді. Екі оңтүстік бағыт жеткілікті күшке ие болғаннан кейін, Сирияға шабуыл үшін Ирак командованиесінен алынған үшінші күштер тобы жоспарланды. 10-шы Индиялық жаяу әскер дивизиясының басым бөлігі (генерал-майор Уильям «Билл» Слим) Евфрат өзенімен Хадитадан (Багдадтан жоғары ағыс) солтүстік-батысқа қарай, Дейр-эз-Зорға, содан кейін Ракка мен Алеппоға қарай жылжуы керек еді. Бұл маневр Бейрутты оңтүстіктен шабуылдайтын австралиялықтардың қозғалысын қорғайтын Виши күштерінің байланыс және жабдықтау желілерін бұзуға бағытталған. Атап айтқанда, Алеппо арқылы солтүстікке қарай Түркияға баратын теміржол желісіне қауіп төндіруді көздеді, өйткені кейбір британдық стратегиялар Виши мен Германияға жақын екенін есептеді. 20-шы Индиялық жаяу әскер бригадасы (10-шы Индиялық дивизия) және 17-ші Индиялық жаяу әскер бригадасы (8-ші Индиялық дивизия) екі-екі батальоннан тұратын топтар Солтүстік-Шығыс Сирияның барлық аумағын басып алу үшін тәуелсіз түрде әрекет етеді. 20-шы Индиялық жаяу әскер бригадасы Мосулдан шабуылдық қимылдар жасап, ал 17-ші Индиялық жаяу әскер бригадасы Алепподан Мосул мен Бағдадқа қарай шығысқа қарай созылған «Бек-ду-Канард» (Аққудың тұмсығы) айманына қарай жылды. «Habforce» Иракта Ирак командованиесіне қарасты болды, өйткені ол Англо-Ирак соғысы кезінде RAF Хаббанияға көмек көрсету үшін Трансжордан шекарасынан шөл арқылы шабуыл жасаған. «Habforce» құрамына 4-ші атқыштар бригадасы, 1-ші батальон, Эссекс полкі және Араб легионының механикаландырылған полкі, сондай-ақ артиллериялық бөлімдер кірді. Евфрат өзенімен жылдамдау кезінде «Habforce» солтүстік-батысқа қарай жылдамдап, Пальмираны (Сирия) басып алып, Хадитадан Триполиге дейінгі мұнай құбырын қамтамасыз етеді.
Әуедегі соғыс
Виши француз әуе күштерінің (Armée de l'Air de Vichy) бастапқы артықшылығы ұзаққа созылмады. Виши француздары ұшақтарының көп бөлігін жоғалтты, олар тегіс жер бедері, инфрақұрылымның жетіспеуі және заманауи әуе шабуылына қарсы артиллерияның болмауы салдарынан әуе шабуылдарына осал болды. 26 маусымда Хомс әуежайында RAAF 3-эскадрильясының Tomahawk ұшақтары жасаған шабуыл кезінде II/3 истребительдер эскадрильясының (Groupe de Chasse II/3) бес Dewoitine D.520 ұшағы қиратылды, ал тағы алтысы зақымдалды. 10 шілдеде бес D.520 ұшағы 45-ші эскадрильяның Bristol Blenheim бомбалаушыларына шабуыл жасады, оларды 3-ші эскадрильяның жеті Tomahawk ұшағы сүйемелдеп ұшып келді. Француз ұшқыштары үш Blenheim ұшағын жоқ қылды деп мәлімдеді, бірақ кем дегенде төрт D.520 ұшағы австралиялықтар тарапынан жойылды. Келесі күні Dewoitine ұшқышы 3-ші эскадрильяның Tomahawk ұшағын атып түсірді, бұл науқан барысында жоғалған жалғыз ұшақ болды.
Теңіздегі соғыс
Теңіздегі соғыс «Экспортер» операциясының маңызды бөлігі болмағанмен, бірқатар ірі шайқастар болды. Литани өзені шайқасындағы құйынды теңіз жағалауға коммандостардың бірінші күні түсуіне кедергі келтірді. 1941 жылдың 9 маусымында француз эсминдері «Вальми» мен «Геппар» Литани өзенінде шабуылдап келе жатқан австралиялықтарға атыс ашты, бірақ жағалаудағы артиллерия отымен кері шегінді. Француз эсминдері кейін британ эсминдерімен атысқа түсті. «Жаңа Зеландия Корольдік теңіз күштерінің» жеңіл крейсері «Янусқа» алты британ эсминдерімен бірге көмекке келді, содан кейін француздар шегінді. 15 маусымда Люфтваффе француз теңіз күштеріне көмектесуге тырысты. II./LG 1 (Lehrgeschwader 1-дің 2-тобы) Юнкер Ju 88 ұшақтары Сирия жағалауындағы британ кемелеріне шабуыл жасап, эсминдерге нұқсан келтірді. Сол кеште 4-ші теңіз авиациялық тобының француз ұшақтары Сирия жағалауындағы британ теңіз күштерін бомбалады. Француздар 25 маусымда одан әрі шығынға ұшырады, британдық су асты кемесі Ливан жағалауында француз су асты кемесі «Суффлёрді» торпедалап батырды; одан кейін Таяу Шығыстағы француз күштерінің барлық жанармай қорын тасыған француз танкері «Адур» британдық торпедалық ұшақтардың шабуылына ұшырап, ауыр зақымдалды.
Атыс тоқтату
10 шілдеде Австралияның 21-бригадасы Бейрут қаласына енуге азық болған кезде Денц соғысты тоқтату туралы келісімге қол қоюға ұсыныс жасады. 12 шілдеде түнгі сағат бірде атысты тоқтату күшіне еніп, науқан аяқталды. Сент-Жан-д'Акредегі келісім (сонымен қатар "Акре конвенциясы" деп те белгілі) 14 шілдеде Акре қаласының шетіндегі Сидни Смит казармасында қол қойылды.
Талдау
Уэвелл Сириядағы алаңдатушылықты қалаған жоқ, себебі Жерорта теңізіндегі британдық күштердің мүмкіндігі бұрыннан да шектеулі еді. Дегенмен, саяси факторлар, оның ішінде Черчилль пен CIGS-тің қысымы, сондай-ақ еркін француздердің Сирия мен Ливанға жасалатын операцияға аз қарсылық болатыны туралы кепілдіктері, оны осы қадамға мәжбүр етті. Нәтижесінде, Виши үкіметі өз әскерлеріне басып кіруге қарсы тұруды бұйырды және олардың әскерлері алға жылжыған Британ империясының күштеріне күшті қарсылық көрсетті. Виши үкіметі Францияда тиімді үгіт жүргізіп, халықты «тарихи жаумен» (Британмен) күресуге шақырды және Сирияны қорғауды ұлттық мәртебе мәселесі деп бағалады. Күтпеген қарсылықтың нәтижесінде британдық күштерге дереу күшейтеру қажет болды, бірақ оны бөліп-бөліп беруге ғана мүмкіндік болды. Британ және Ұлттар Достастығының көптеген әскерлері жаңа ғана келген жауынгерлер еді, ал ыстық, құрғақ, таулы жергілікті жағдай олар үшін ауыр сынақ болды, онда Үнді армиясының бөлімдері ерекше көзге түсті. Австралиялық контингент ең қиын жағдаймен күресуге тура келді, бірақ «жақсы жоспармен және зор нық қадаммен» ең тиімді шабуылды жүргізді. Әуеде басымдыққа қол жеткізуде ұшақтардың жетіспеушілігі кешігуге себеп болды, бірақ жағдайдың шұғыл сипаты теңіз және құрлық әскерлерінің күтуін мүмкін етпеді. Виши француз әуешілері шабуылдарын кемелерге және құрлықтағы нысаналарға бағыттап, олар солтүстікке қарай жылжығанға дейін өте тиімді болды. Немістердің Криттегі сәттілігінен туған алаңдаушылық асыра бағаланған еді, өйткені Нидерланды мен Критке жасалған неміс парашюттік және планерлік шабуылдары өте қымбатқа түскен және немістердің Сирияда плацдармды басып алуының ықтималдығы төмен еді. Германия өз күштерін сақтап қалу және британдықтарға басып кіруге себеп іздеуге жол бермеу үшін Сириядан әскерін шығарды. Британдықтар Сирияға қарамастан басып кірді және Суэц каналынан солтүстікке қарай теңіз және әуе базаларын алды, осылайша Ирактағы Басрадан Бағдадқа, содан Палестинадағы Хайфаға дейінгі мұнай жолының қауіпсіздігін арттырды.
Шығындар
Тамыз айында Виши билігі 6 352 адамның қаза тапқанын жариялады, оның ішінде 521 адам қаза болды, 1037 адам із-түзсіз жоғалды, 1790 адам жарақат алды және 3004 адам тұтқынға алынды. Соғыстан кейін Денц 1092 адамның қаза тапқанын мәлімдеді, бұл 1790 жараланған, 466 жоғалған және 3004 тұтқынға түскен дегенді білдіреді. Британдық тараптың мәлімдемесі бойынша барлық түрдегі қазалардың саны 8912 адамды құрады. Виши әуе күштері 179 ұшақты жоғалтты, олардың көпшілігі жерде қирады, теңіз күштері бір су асты кемесін жоғалтты, ал 5668 адам бос француздерге қашып кетті. Соғыс бітісі туралы келісім 7 тамыздан 27 қыркүйекке дейін Францияға 37 563 әскери және азаматтық қызметкерді сегіз конвоймен қайтаруға әкелді, оның ішінде үш госпитальдық кеме және бір "жиыншы" кеме болды. Виши француздары тұтқындаған тұтқындар қайтарылды, бірақ бірнеше британдық әскери тұтқындар Сириядан жіберілді, олардың кейбіреулері соғыс бітісінен кейін болды. Бұл тұтқындарды қайтарудың кешігуі Дентц пен Палестинадағы 29 жоғары шенді офицердің тұтқындалуына әкелді, олар британдық тұтқындар Сирияға қайтарылғаннан кейін босатылды. Британдық және Ұлттар Достастығының әскерлерінің қазасы шамамен 4 652 адамды құрады; Австралиялықтар 1 552 адамды жоғалтты (416 адам қаза тапты және 1 136 адам жарақат алды). Бос француздер шамамен 1300 адамнан айырылып, 1100 адам тұтқынға алынды; Британдық және үнді әскерлерінің 1800 адам жарақат алды, 1200 адам тұтқынға алынды және 3150 адам ауырды, оның ішінде 350 адам безгекпен ауырды. RAF және RAAF 27 ұшақты жоғалтты.
Кейінгі оқиғалар
Сириядағы Виши режиміне қарсы операциялар тек Батыс шөлінен алынған әскерлермен жүргізілуі мүмкін болды, бұл «Battleaxe» операциясының жеңілісіне себеп болып, Сирия кампаниясын қажеттінен ұзаққа созды. Черчилль мамыр айының басында Уэвеллдің күштерін Иракқа жөнелтуден бас тартқаны үшін оны қызметтен босатуға шешім қабылдады. Уэвелл 22 маусымда босатылып, 5 шілдеде қолбасшылықтан бас тарды және екі күннен кейін Үндістанға кетті. 1941 жылдың шілде айының соңында де Голль Бразавильден ұшып келіп, жеңімпаздарды құттықтады. Еркін француз генералы Жорж Катру Сирия мен Ливанды басқаруға тағайындалды және 26 қарашада, осы лауазымға келгеннен кейін көп ұзамай, Катру Эркін француз қозғалысы атынан Сирия мен Ливанның тәуелсіздігін мойындады. 1943 жылдың 8 қарашасында өткен сайлаулардан кейін Ливан 1943 жылдың 22 қарашасында тәуелсіз мемлекетке айналды, ал 1945 жылдың 27 ақпанында Германия мен Жапония империясына соғыс жариялады. Алайда, 1945 жылға қарай, Леванттағы француз әскерлерінің қалуы ұлтшыл наразылықтарға әкеп соқты, оларды француз тарапы басуға тырысты. Сирияда, әсіресе Дамаскіде көптеген адамдар қаза болды, Черчилль француз әрекеттеріне қарсы болды, бірақ Шарль де Голльдің қарсылығынан кейін ол Иорданиядан Сирияға британдық күштерді француз әскерлеріне оқ атуға бұйрық берді. «Левант дағдарысы» деп аталған оқиғада британдық бронетехникасы мен әскерлері Дамаскіге жетті, содан кейін француз әскерлері казармаларына қайтарылып, қамауға алынды. Саяси қысымның арқасында де Голль атысты тоқтатуға бұйрық берді және Франция келесі жылы Сириядан шығып кетті.
Журналдар
Андерсон, Бетти С. және Гёц Нордбрух. "Сирия мен Ливан елдеріндегі нацизм: 1933–1945 жылдардағы неміс таңдауының екіұштылығы". Халықаралық Таяу Шығыс тағылымдамалары журналы 44.1 (2012).