Кіріспе

Шотландияның Мидлотиан облысындағы қала

Пеникуик (/'pɛnɪkjuːk/; Peighinn na Cuthaig) – Шотландияның Мидлотиан облысындағы қала және бұрынғы боронды қала. Ол Солтүстік Эск өзенінің батыс жағасында орналасқан. Эдинбург пен Пиблс қалаларының арасындағы A701 тас жолының ортасында, Пентленд тауларының шығысында жатыр.

Атауы

Қаланың атауы "Pennycook" деп айтылады және ол Pen Y Cog сөзінен туындаған, бұл ежелгі бритон тілінде ("Ескі британдық" және қазіргі уэльс тілінің алдастысы ретінде де белгілі) "Құмай төбесі" деген мағынаны білдіреді.

Тарих

1296 жылы Томас Раймердің "Фоедерасында" "Эдинбургтың оңтүстігіндегі Пеникок тұрғыны Уолтер Эдгар" деп айтылады, бұл логикалық тұрғыдан қазіргі Пеникуик болуы мүмкін. Пенькук 1682 жылғы Джон Адейрдің картасында аталады, ал зираттың ортасындағы қираған ескі шіркеу 17 ғасырдың соңына жатады. 1709 жылы Агнес Кэмпбелл құрған Valleyfield Mill қағаз фабрикасының алғашқысы болды. Поматхорн көпірі – Эск өзені арқылы өтетін және солтүстіктегі Эдинбург пен оңтүстіктегі Шотландия шекаралары арасындағы басты жол еді. "Жас претендент" Чарльз Эдвард Стюарт 1745 жылғы 8 қарашада оңтүстікке қарай жорық жасағанда Эск өзенін кесіп өткені жазылған. Қала 1770 жылы сэр Джеймс Клерк, Пеникуиктің 3-ші баронеті, Эдинбургтың Жаңа қаласы үлгісінде жоспарланған ауыл ретінде кеңейтілді. Гленкорс казармасында, Шотландия Корольдік полкінің 2-ші батальоны – Корольдік таулы атыскерлері орналасқан. Ол Наполеон соғыстары кезінде француз әскери тұтқындарын қамау үшін салынды және 1803 жылы аяқталғанда Гринлоу әскери түрмесі деп аталды. 1779 жылы Valleyfield Mill-ді сатып алған Чарльз Коуэн, оны 1811 жылы соғыс тұтқындарына қосымша жағдай жасау үшін Соғыс министрлігіне сатты. 1830 жылы Александр Коуэн, Томас Гамильтон жобалаған ескерткішті, соғыс тұтқындары лагерьлерінде қаза болған 309 тұтқынның құрметіне орнатты. 1847 жылы Пеникуикте Шотландияның солтүстігі мен оңтүстігі арасындағы керлингтен алғашқы үлкен жарыс өтті. Бұл "төменгі көлде" емес, "жоғарғы көлде" болды, ол кейде керлинг үшін қолданылады. Қала, әдетте архитектуралық жағынан ерекшеленбесе де, Фредерик Томас Пилкингтонның екі шедеврін қамтиды: Оңтүстік шіркеу (алғашқыда Біріккен еркін шіркеу, 1862 ж.) және Бридж көшесіндегі "Парк-Энд" үйлері, сондай-ақ 1862 ж. 1889 жылы Морисвуд шахтасындағы өрт 63 ер адам мен баланың қаза болуына әкелді, тек жеті адам ғана аман қалды. Оның иелері, Шоттс темір компаниясы, апаттан кейін шахтаны жапты. Коуан институты, қазір Пеникуик қалалық үйі деп аталады, Коуан отбасының қаржыландыруымен салынды және 1893 жылы Кэмпбелл Дуглас жобалады. Аушэндиннидегі Солтүстік Эск өзеніндегі Далмор қағаз фабрикасы 2004 жылы жабылды.

Мектептер

Пеникуикте бес бастауыш мектеп бар: Куикен бастауыш мектебі, Корнбанк Сент-Джеймс бастауыш мектебі, Сакрад-Харт бастауыш мектебі (рим-католик), Стратеск бастауыш мектебі және Морисвуд бастауыш мектебі. Сонымен қатар екі жоғары мектеп бар, Пеникуик жоғары мектебі және Бислак жоғары мектебі (құрметті тұрғындар, жақын арада Пеникуик қаласынан көшіріледі).

Климат

Пеникуикте теңіздік климат басым, жаздары салқын, қыстары жұмсақ. Қаланың біршама биік орналасуы (180 м теңіз деңгейінен) оны жақын орналасқан Эдинбургке қарағанда қарға осалдырақ етеді; 1951 және 1980 жылдар аралығында жылына орташа есеппен 30 күн қар жауып тұрды, ал Эдинбургте бұл көрсеткіш 14 күнды құрады. 1960 жылдан бері тіркелген ең жоғары температура 1983 жылдың шілдесінде 30,2 °C (86 °F) ал ең төменгі температура 1982 жылдың қаңтарында -19,2 °C (3 °F) болды. Соңғы жылдардағы ең суық температура 2010 жылдың қаңтар айында -12,5 °C (10 °F) тіркелді.

Демография

2011 жылғы халық санауы бойынша, оның халқы 2010 жылғы елді мекеннің анықтамасымен есептелген 15 930 адамды құрады.

Радио

Crystal FM – Пеникуик және Оңтүстік-Батыс Мидлотиан аймақтарын 107.4FM жиілігінде қамтамасыз ететін қоғамдық радиостанциясы.

Танымал мәдениетте

Пенникуик қаласының жанында Гленкорс приходтық шіркеуі орналасқан, ол Роберт Луис Стивенсонның «Гермистон» романына шабыт берген.