Кіріспе

Анатолий (Отто) Алексеевич Солоницын (30 тамыз 1934 – 11 маусым 1982) – Андрей Тарковский фильмдеріндегі рөлдерімен танымал совет актері. Ол 31-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде «Үздік актер» номинациясы бойынша күміс аю сыйлығын жеңіп алды.

Кино мансабы

Солоницын Богородск қаласында дүниеге келген. Туған кезде оған полярлық зерттеуші Отто Шмидт есімі берілді. Кинодағы дебютін Глеб Панфиловтың "Курт Клаузевиц ісі" (1963) қысқаметражды фильмінде жасады, ол Свердловск киностудиясында түсірілген. Солоницын Батыста Андрей Тарковскийдің бірнеше фильміндегі рөлдерімен әйгілі, оның ішінде "Солярис" (1972) фильміндегі доктор Сарториус, "Сталкер" (1979) фильміндегі жазушы, "Айна" (1975) фильміндегі дәрігер және "Андрей Рублев" (1966) фильміндегі басты рөл. Тарковский "Уақытта мүсін жасау" кітабында оны өзінің сүйікті актері деп атап, Солоницынның өзінің барлық фильмдерінде басты рөлдерді ойнауға ниеттенгенін жазады. "Ностальгия" (1983) және "Құрбандық" (1986) фильмдерінде де оның рөлі болған, бірақ актер олар түсірілмес бұрын қайтыс болды. Тарковский Солоницынның режиссердің идеяларын толыққанды түсіну және оларды іске асыру қабілетіне қатты риза болды. Тарковский Достоевскийдің "Ақымақ" романын киноға түсіруді жоспарлағанда, Солоницын тіпті атақты орыс жазушысына ұқсау үшін пластикалық операция жасауға дайын болған. Бұрынғы Кеңес Одағында ол "Жат жұрт арасында" (1974), "Поезд тоқтады" (1982) және тағы да көптеген фильмдердегі рөлдерімен танымал.

Марапаттар

1981 жылы Александр Зархидің "Достоевскийдің өмірінен жиырма алты күн" фильміндегі рөлі үшін 31-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде "Үздік актер" номинациясы бойынша күміс аю сыйлығын жеңіп алды. Сол жылы оған РСФСР-дің Еңбек сіңірген артисі атағы берілді.

Өлім

Солоницын 1982 жылы 47 жасында өкпе рагынан қайтыс болды. "Сталкер" фильмінің дыбыс режиссері Виктор Шарунның сөзіне сүйенсек, Солоницын, Тарковский және Лариса Тарковская фильм түсірілімі кезіндегі уытты химиялық заттарға ұшырау салдарынан ауырған.