Кіріспе
Неміс ұшқышы және секс-шоп кәсіпкері Беате Ухсе Ротермунд (; туған Беате Кёстлин, 25 қазан 1919 – 16 шілде 2001) – неміс ұшқышы, кәсіпкер және секс индустриясының новаторы. Ол 1930-шы жылдары Германиядағы санаулы әйел-каскадерлердің бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс Люфтваффесі үшін ұшақтарды жеткізіп, соғыстан кейін секс-шоп ашты. Ол құрған Beate Uhse AG компаниясы Франкфурт қор биржасында тіркелген.
Beate Uhse Rotermund (; born Beate Köstlin , 25 October 1919 – 16 July 2001) was a German pilot, entrepreneur and sex pioneer. She was one of the very few female stunt pilots in Germany in the 1930s. During World War II she ferried planes for the German Luftwaffe and after World War II she started a sex shop. The company she started, Beate Uhse AG, is listed on the Frankfurt Stock Exchange.
Ерте өмір
Ухсе Шығыс Пруссияның (қазіргі Зеленоградск, Ресей) Кранц ауданындағы Варгенау қаласында дүниеге келген. Ол фермер Отто Кёстлин мен дәрігер Магарете Кёстлиннің (Германияның алғашқы бес дәрігер әйелінің бірі) үш баланың ең кішісі болды. Сегіз жасында ағасы оған Икар туралы аңыз айтып береді. Бейт бұл оқиғаға қызығып, ұшып кету идеясына қатты қызығады, сондықтан ол тауық қауырсындарын жинап, бірнеше қанатты біріктіріп, ата-анасының верандасынан секіріп кетті. Бейт - бала кезден еріншек бала еді. Ата-анасы оған үстемдік етуге тырыспады, қайта, қызының қызығушылығы мен қалауларын көтермеледі. Олар оған "Шуле ам Меер" және "Одвенвальдсшуле" мектеп-интернаттарында жақсы білім алуға көмектесті. Олар балаларына жыныстық қатынас туралы ертерек, жыныстық қатынас және контрацепция туралы ашық айтып берді. 15 жасында Беат германиялық найза шебері атанды.
Азаматтық авиация
16 жасында Беат Кёстлин ағылшын тілін үйрену үшін бір жылға Англияға барып, ау-пэйр болып жұмыс істеді. Кейін ол ата-анасының үйіне оралды, онда ата-анасын риза ету үшін "қалыпты" білім алды (шаруашылық саласында). Берлинге сапар барысында оның әкесі Германияның Аэро клубының (ұшумен айналысатын коммерциялық емес ұйым) автоспорт лекторы Саксенберг мырзамен кездесіп, оған "ұшуға құмар" қызы және әйел пилоттардың "ақылға сыймас" идеясы туралы шағымданды. Саксенберг керісінше, бұл идеяға қуанды және он жеті жасар Беатке пилот куәлігін алу туралы ақпарат жіберді. Ақыры ата-анасы оның тілегіне келісіп, 1937 жылы ол Берлинге жақын Рангсдорф ұшқыштар мектебіне оқуға түсті. Сол жылдың қазан айында, 18 жасқа толған күні ол пилот куәлігін алды. 1938 жылы ол каскадерлік пилот емтиханын сәтті тапсырып, көп ұзамай Бельгияда жарысқа қатысты. Ол өз санатында жеңіске жетіп, сонымен қатар нысанаға қонуда жалпы екінші орынды және "дәл уақытында ұшуда" үшінші орынды иеленді. Содан кейін ол Рангсдорфтағы Bücker ұшақ зауытында сынақ пилоты болып жұмыс істеді, ал кейін 19 жасында Берлиннің шығысындағы Штраусбергте Альфред Фридрих ұшақ компаниясында жеткізу пилоты болып жұмыс істеді. Біраз уақыттан кейін UFA кинокомпаниясы оны фильмдерде дублер ретінде жұмыс істеуге шақырды. Ол өте бағалаған киножұлдыз Ханс Альберспен және тағы көптеген актерлермен бірге жұмыс істеді. Неміс үгіт фильмінде [[:de:Achtung! Feind hört mit!] ол неміс актері Рене Делтгеннің дублері болды, онда ол шарлар арқылы ұшып өтіп, бақылаусыз құлауды сомдады. Беат каскадерлік нұсқаушысы Ханс Юрген Ухсеге ғашық болды, бірақ оның үйлену ұсыныстарын бірнеше рет қабылдамады. Ол "ешқашан да ер адам үшін ұшудан бас тартпаймын" деп серт берді. Алайда Ханс Юрген оның амбицияларын жақсы қолдағандықтан, ол ақырында келісім берді, бірақ оның әкесі қарсы болды. Бір жыл бойы әкесі олардың некелерін мақұлдаудан бас тартты. Соңында 1939 жылдың 10 қазанына салтанатты той ұйымдастырылды. Бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан, тойды өткізуге тура келді. 28 қыркүйекте Ханс Юрген Ухсенің әскерге шақыру күні болды, жұбайлар оның аттанатын алдында төрт сағат бұрын жасырын үйленді.
Люфтваффе көлік ұшқышы ретінде
Соғыс кезінде каскадерлік ұшу мүмкін болмады және Бейте Ухсе ұшудан шеттетілді. Рансдорфтағы шағын үйінде ол тығырыққа тірелгендей сезінді, сондықтан Люфтваффеден ұшақтарды тасымалдау бөлімінде жұмыс істеу туралы ұсынысты қабылдады. Осылайша, ол әдетте ұшуға рұқсаты жоқ жауынгерлік ұшақтармен де, кейде ұшу мүмкіндігіне ие болды: Junkers Ju 87 Stuka, Messerschmitt Bf 109 және 110, Focke Wulf Fw 190 және соғыстың соңында тіпті әлемдегі алғашқы операциялық реактивтік истребитель – Messerschmitt Me 262. Одақтас әскерлерінің шабуылына бірнеше рет ұшырағанына қарамастан, ол соғыстан кейін осы тәжірибесінің арқасында ұшқыш мамандығын игере алатынына сенімді болды. 1943 жылы оның ұлы Клаус дүниеге келді. Бала туғаннан кейін, ол соғыс үшін маңызды рөлде болғандықтан, ұшуға рұқсат алды және бала күтуші жалдауға мүмкіндік берілді. 1944 жылдың қазан айында капитан шеніне көтеріліп, Берлин Стаакенде орналасқан 1-ші тасымалдау эскадрильясына (Überführungsgeschwader 1) тағайындалды. 1945 жылы оның күйеуі Ханс Юрген авиакатастрофада қаза тапты, Бейтені 24 жастағы жесір және бір жасар ұлымен қалдырды. 1945 жылдың сәуір айында Берлин совет әскерлерімен қоршалды. Ухсе эскадрильясының командирі батальонды батысқа қарай жылжытқысы келді. Ухсе қираған қала арқылы Рансдорфтағы үйіне жетіп, ұлы мен оның бала күтушісін алып, әуежайға келді, бірақ оның бөлімі және ұшағы бұрыннан кетіпті. Ол ұшқышы жоқ шағын Siebel Fh 104 ұшағын тапты және ол бұрын осы типте ұшпағандықтан, жанармай құю кезінде ұшақтың нұсқаулығын зерттеді. Ұлымен және бала күтушісімен бірге, тағы төрт жолаушымен, олардың екеуі жараланған, ол шайқастағы Берлиннен солтүстік-батысқа қарай ұшып, Солтүстік Фризеландтағы Лекке қонды. Сол жерде оны британдық әскерлер тұтқынға алды. Босатылғаннан кейін ол ұлымен бірге кейін Батыс Германияның бір бөлігіне айналған Фленсбургке қоныстанды.
Бизнесмен ретінде
Соғыстан кейінгі алғашқы кезеңде Люфтваффе бұрынғы мүшелеріне ұшуға рұқсат берілмеді, ал Ухседің авиациялық мансабы аяқталды. Алғашқыда ол қара нарықта жұмыс істеді. Ол үйден-үйге тауар сататын, көптеген үй шаруасындағы әйелдермен кездесетін және олардың проблемаларын білді: соғыстан оралған бұрынғы солдаттар әйелдерін жүкті етіп, "пәтерсіз, табыссыз және болашақсыз" балалардың бар екеніне мән бермейтін. Көптеген әйелдер тәжірибесіз аборт жасаушыларға жүгінді. Ухсе соғыста қайтыс болған анасының жыныстық қатынас, жыныстық гигиена және контрацепция туралы берген дәрістерін еске түсірді. Ол Knaus Ogino ритм әдісі туралы ақпарат іздеді және әйелдерге құнарлы және құнарсыз күндерін қалай анықтауға болатынын түсіндіретін брошюра жасады. 1947 жылы ол "Бету" пошта арқылы тапсырыс компаниясы арқылы "X памфлетінің" 32 000 данасын сатты және Гамбург пен Бремен сияқты ірі қалаларға кеңейе бастады. Көптеген адамдар оған хат жазып, жыныстық қатынас және эротизм туралы кеңес сұрады. "Бұл адамдар өмірдің шындығын білмейтін", - деп жазды ол өзінің өмірбаянында. Көп ұзамай ол презервативтер мен "некеге арналған нұсқаулар" сата бастады. 1951 жылы төрт қызметкерімен бірге "Beate Uhse Mail Order Co" компаниясын құрып, "ерлі-зайыптылардың гигиенасы" туралы презервативтер мен кітаптар ұсынды. Екі жылдан кейін компанияда 14 адам жұмыс істеді. Ухсе саудагер Эрнст Вальтер Ротермундқа үйленді және екінші баласы Ульрих дүниеге келді. 1962 жылы Фленсбургте ол "ерлі-зайыптылардың гигиенасы үшін арнайы дүкенін" ашты, ол негізінен сексуалдыққа бағытталғандықтан, алғашқы секс-шоп ретінде қарастырылады. Ол дүкенінде де, каталогында да "ерлі-зайыптылардың гигиенасына арналған" қосымша тауарлар ұсынды. Көп ұзамай полиция оның дүкеніндегі "адепсіздік пен моральға қайшы келетін құмарлықты қоздырып, қанағаттандыруға" арналған заттарға қарсы шара қолдана бастады. 1992 жылы оның дүкені 2000-нан астам рет айыпталды. Оған басқа ұйымдар да, соның ішінде "Бөрсенверейн дес Дойчэн Буххандлс" (неміс кітап индустриясының қаржылық ұйымы) да кемсітушілікпен қарады, ол "моральдық алаңдаушылықтар" салдарынан оның баспасын қабылдаудан бас тартты. Фленсбург теннис клубы "жалпы алаңдаушылық" салдарынан оны қабылдамады. 1979 жылы ол екінші күйеуінен ажырасты. 1983 жылы оған асқазан қатерлі ісігі диагнозы қойылды, бірақ ол сауығып кетті. 75 жасында ол суға секіруші куәлігін алды. 1996 жылы ол көптен күткен арманын орындады және Берлинде Беате Ухсе Эротикалық мұражайын ашты. Үш жылдан кейін, 1999 жылы оның компаниясы Beate Uhse AG Германия қор биржасында тіркелді және қаржы қоғамдастығында үлкен қызығушылық тудырды. Акция IPO-да 64 есе артық сатылды. Алғашқы акциялар сертификаттары екі жартылай киінген әйелдің суреті болғандықтан, олар өте құнды. Beate Uhse бизнесі бүкіл Еуропа бойынша Beate Uhse, Pabo және et Eve аттарымен сауда-саттық жүргізуді жалғастыруда. 2001 жылы Ухсе Швейцарияның Сент-Галлен қаласында пневмониядан қайтыс болды. Ухсе неміс тілді әлемде сексуалдық азаттыққа үлес қосқан ең маңызды тұлғалардың бірі болды. 1989 жылы ол "Федералдық Еңбек Ойыны" орденін алды. Әйелдердің жыныстық өмірін жақсартуға үлес қосқанына қарамастан, Беате Ухсе радикалды феминистер үшін даулы тұлға болып қала береді, олар әйелдермен ынтымақтастықтан бас тартқанына және өнімдерін сату үшін "әйелдердің" денесін объективтегеніне үнемі шағымданады.