Кіріспе

Hanna Reitsch (29 наурыз 1912 – 24 тамыз 1979) – неміс авиаторы және сынақ ұшқышы. Мелитта фон Штауффенбергпен бірге ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның көптеген жаңа ұшақтарын сынақтан өткізіп, көптеген наградаларға ие болды. Рейч 1945 жылғы сәуір айының соңында Фюрербункерде Адольф Гитлермен соңғы тірі кездескен адамдардың бірі болды. Рейч Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін 40-тан астам биіктік рекордтарын, сондай-ақ әйелдер арасындағы жолақсыз және қозғалтқышсыз ұшу рекордтарын орнатты. 1960 жылдары ол Батыс Германия Сыртқы істер министрлігінің қолдауымен Ганада және басқа елдерде техникалық кеңесші болып жұмыс істеді, Ганада жолақсыз ұшу мектебін құрды, онда ол Кваме Нкрумамен бірге жұмыс істеді.

Ерте өмір және білім

Рейч 1912 жылғы 29 наурызда Силезияның Хиршберг қаласында жоғары орта тапқа жататын отбасында дүниеге келді. Ол доктор Вильгельм (Вилли) Рейчтің қызы, ол офтальмология клиникасының басшысы болған, ал оның әйелі – австриялық ақсүйек отбасының мүшесі Эми Хельф Хильбер фон Альпенхайм. Анасы шын ниетті католик болғанымен, Ханна протестант дінінде тәрбиеленді. Оның екі бауыры болды: ағасы Курт – фрегат капитаны және кіші қарындасы Хайди. Рейч 1932 жылы Грунаудағы планерлік мектепте ұшуға оқыды. Берлинде медициналық институтта оқып жүрген кезінде Staaken қаласындағы German Air Mail әуе мектебіне жазылды, онда Klemm Kl 25 ұшағында оқыды.

1933-1937 жылдар

1933 жылы Рейч Киль университетінің медицина факультетінен шығып, Вольф Хирттің шақыруымен Баден-Вюртембергтегі Хорнберг қаласында толық уақытты планер ұшқышы/нұсқаушысы болды. Рейч Уфа кинокомпаниясымен каскадёр-ұшқыш ретінде келісімшарт жасады және әйелдер арасында 11 сағат 20 минуттық ресми емес төзімділік рекордын орнатты. 1934 жылдың қаңтарында ол Вольф Хирт, Питер Ридель және Хайни Диттмармен бірге жылулық ағымдарды зерттеу үшін Оңтүстік Америка экспедициясына қатысты. Аргентинада ол күміс C белгісін алған әлемдегі алғашқы әйел болды және барлық планер ұшқыштары арасында 25-ші орынды иеленді. 1934 жылдың маусым айында Рейч Deutsche Forschungsanstalt für Segelflug (DFS) ұйымына мүше болды және 1935 жылы сынақ ұшқышы болып жұмыс істеді. Рейч Штеттиндегі азаматтық авиация оқу мектебіне қабылданды, онда ол екі қозғалтқышты ұшақпен алысқа сапар жасап, Focke Wulf Fw 44 ұшағында әуеде акробатикалық тәсілдерді орындады. 1937 жылы Эрнст Удет Рейчке Ханс Якобстың планерлерге арналған тежегіштерін сәтті сынақтан өткізгені үшін Flugkapitän құрметті атағын берді. DFS-те ол көліктік және әскер тасымалдауға арналған планерлерді сынақтан өткізді, соның ішінде Форт Эбен Эмаэль шайқасында қолданылған DFS 230 моделін де.

1937-1945 жылдар

1937 жылдың қыркүйегінде Эрнст Удет Рейшты Рехлин-Ларц әуежайындағы Люфтваффе сынақ орталығына жіберді. Оның ұшу шеберлігі, жариялануға құштарлығы және фотосуретке түсуге әдемі келбеті оны нацистік үгіт-насихаттың жұлдызына айналдырды. Ол бойы шағын, өте нәзік, сары шашты, көк көзді және "көңілді күлімсіреген" болды.

Өлім

Рейч 1979 жылғы 24 тамызда Франкфуртта 67 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол ешқашан үйленбеген. Ол Зальцбург қалалық зиратындағы Рейчтер отбасының қабіріне жерленген. Бұрынғы британдық сынақ ұшқышы және Корольдік теңіз күштері офицері Эрик Браун 1979 жылғы тамыздың басында Рейчтен хат алғанын айтты, онда ол: "Бұл бункерде басталды, сонда аяқталады" деген сөздерді жазған. Бірнеше аптадан кейін ол дүниеден озды. Браун Рейчтің Гитлер оған бункерде берген цианид капсуласын қабылдағандығын, және оны Греммен бірлесіп өлімге келу келісімінің бөлігі ретінде ішкенін болжады. Денсаулық сақтау органынан сараптама жасалғандығы туралы ешқандай мәлімет жоқ.

Ханна Рейчтің кітаптары

Ұшу, менің өмірім. 4-ші басылым. Мюнхен: Гербиг, 2001 жыл. (Өмірбаян)
Нкруманың Ганасы үшін ұштым. 2-ші басылым. Мюнхен: Гербиг, 1979 жыл. (түпнұсқалық атауы: Кваме Нкрума үшін ұштым). Менің өмірімдегі бұзылмас нәрсе. 7-ші басылым. Мюнхен: Гербиг, 1992 жыл. Жоғары мен төмендіктер. 1945 жылдан қазіргі уақытқа дейін. Мюнхен: Хейне, 1984 жыл. Жоғары мен төмендіктер. 1945 жылдан қазіргі уақытқа дейін. 2-ші кеңейтілген басылым. Мюнхен/Берлин: Гербиг, 1978 жыл.