Жәкепшілік қозғалысының қайғылы тағдыры: Джон Фенвик баронының өмірі мен өлімі
Sir John Fenwick, 3rd Baronet
Жон Фенвик (1645-1697) – Англия армия офицері, саяхатшы, Якобиттердің қолдаушысы. III Уильямды өлтіруге қастандық жасағаны үшін өлім жазасын алды. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Джон Фенвик, 3-ші баронет (шамамен 1645 – 28 қаңтар 1697) – ағылшын армиясының офицері және саясаткер. Ол әкесі, сэр Уильям Фенвик қайтыс болғаннан кейін Фенвик баронеттігіне ие болды. Якобиттердің жақтаушысы болған Фенвик Англияның Вильгельм III-ті өлтіруге қастандық жасауға қатысты және осының салдарынан 1697 жылы бас кесіліп өлім жазасына кесілді.
Sir John Fenwick, 3rd Baronet (c. 1645 – 28 January 1697) was an English Army officer and politician. He succeeded to the Fenwick baronetcy after the death of his father, Sir William Fenwick. A supporter of the Jacobite cause, Fenwick was involved in a conspiracy to assassinate William III of England, and was executed by beheading in 1697 as a result.
Өмір
Фенвик – Нортумберлендтегі ескі әулеттің мүшесі, сэр Уильям Фенвик немесе Фенвиккедің үлкен ұлы. Ол 1688 жылы армияға генерал-майор болып кірді, бірақ осыған дейін 1677 жылдан 1687 жылға дейін Нортумберленд округі үшін Парламент мүшесі ретінде әкесінің орнына сайланды. Ол король Джеймс II-нің жақтасы болды және 1685 жылы Монмут герцогына қарсы айыптау актісін қолдағандардың бірі болды; бірақ 1688 жылғы төңкерісте Уильям III таққа отырғанда Англияда қалды. Ол қаржылық қиындықтарға тап болды және 1688 жылы отбасы мүліктерінің қалдығы мен Уоллингтон Холлды сэр Уильям Блэкеттке 4000 фунт стерлинг және жылына 2000 фунт стерлинг аннуитетке сатты. Аннуитет оның және оның әйелі Мэридің өмір бойына төленуі керек еді. Блэкетт келісімге риза болды, өйткені ол жерде қорғасын тауып, байыды. Фенвик жаңа король Уильямға қарсы қастандық жоспарлай бастады, осы үшін 1689 жылы мамырдан қазанға дейін қысқа мерзімге түрмеге қамалды. Ұзақ және қызу пікірталасқаннан кейін заң жобасы Парламенттің екі палатасынан өтті (Акт 8 және 9 Уилл. 3. c. 4), Фенвикке мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп үкім шығарылды, оның жазасы өлім болды. Оның әйелі Мэри оның өмірін сақтау үшін бар күшін салды, бірақ оның әрекеттері нәтижесіз болды және Фенвик 1697 жылғы 28 қаңтарда Лондонда басы кесілді, бұл жаза теңдес асылу рәсімімен орындалды. Маколей барлық якобиттердің ішінде, тіпті ең бейшаралардың арасында, Уильямға осы деңгейде жеке қарсылық білдірген жалғыз адамның (Фенвик) осы болғанын айтады. Фенвик патшаға деген жеккөрушілігінің Голландияда қызмет еткен кезінен басталатыны және сол кездегі Оранж принці Уильям оны сөккені айтылады. Фенвикке тиесілі White Sorrel атты жылқысы, оның мүлігінен король тәркілеген заттардың бірі болды және сол жылқыдан құлау Уильямдың өліміне ықпал етті. Жылқы түйеқұмдыққа тапталған деп хабарланды. Осының құрметіне якобиттердің құпия тостысы «Қара барқыт киген кішкентай мырзаға» болды. Ол сондай-ақ халық әнінде, «Сэр Джон Фенвик – Барлығының арасындағы гүл» деп те еске алынды. Оның әйелі Йорк соборында оған ескерткіш орнатты және ол 1708 жылғы 27 қазанда қайтыс болғаннан кейін сол жерге жерленді.
Fenwick was the eldest son of Sir William Fenwick, or Fenwicke, a member of an old Northumberland family. He entered the army, becoming major general in 1688, but before this date, he had been returned in succession to his father as one of the Members of Parliament for Northumberland, which county he represented from 1677 to 1687. He was a strong partisan of King James II, and in 1685 was one of the principal supporters of the act of attainder against the Duke of Monmouth; but he remained in England when William III ascended the throne in the Revolution of 1688. He had financial problems and in 1688 he sold the rump of the family estates and Wallington Hall to Sir William Blackett for £4,000 and an annuity of £2,000 a year. The annuity was to be paid for his lifetime and that of his wife, Mary. Blackett was happy with the deal as he discovered lead on the land and he became rich. Fenwick began to plot against the new King William, for which he underwent a short imprisonment in 1689 from May to October. After a long and acrimonious discussion the bill passed through both Houses of Parliament (Act 8 & 9 Will. 3. c. 4), finding Fenwick guilty of high treason, punishable by death. His wife, Mary, persevered in her attempts to save his life, but her efforts were fruitless, and Fenwick was beheaded in London on 28 January 1697, with the same formalities as were usually observed at the execution of a peer. Macaulay says that of all the Jacobites, the most desperate characters not excepted, he (Fenwick) was the only one for whom William felt an intense personal aversion. Fenwick's hatred of the king is said to date from the time when he was serving in Holland, and was reprimanded by William, then Prince of Orange. A horse, White Sorrel, owned by Fenwick was among items of his estate confiscated by the Crown on his attainder and a fall from that horse was partly responsible for William's death. The horse purportedly stumbled when it stepped on a molehill. In recognition of this, the Jacobites' secret toast was to 'The little Gentleman in Black Velvet.' He is also commemorated in the folk tune Sir John Fenwick's The Flower Among Them All. His wife had a memorial created for him in York Cathedral and she was buried there after she died on 27 October 1708.