Кіріспе

Сүтқоректілер түрі

Аббот дуикері (Cephalophus spadix), суахили тілінде minde деп те аталады, Танзаниядағы бірнеше шашыраңқы аймақтарда ғана кездесетін, орманды мекендейтін ірі дуикер (кішкентай антилопа). Ол сары арқалы дуикердің түршесі болуы мүмкін. Бұл өте сирек жануар, ал Аббот дуикерінің табиғатта түсірілген алғашқы суреті 2003 жылға дейін түсірілмеген.

Сипаттамалары

Эбботтың дуикерлері иығынан шамамен биік тұрады және салмағы шамамен ... килограммға жетеді. Бұл дуикердің жылтыр, қоңыр реңді терісі бар, құрсақ жағы ақшыл. Беті ақшыл сұр түсті, маңдайында үлкен қызыл түк шоғыры болады; мүйіздері жұқа және қысқа. Эбботтың дуикерінің жасырын мінезі, көбінесе түнгі өмір салты және тығыз өсімдіктерді ұнатуы осы түрдің экологиясы мен мінез-құлқы туралы білімді шектеуде. Олар орманның төменгі қабаттарындағы жапырақтармен, орман аралықтарындағы өсімдіктермен қоректенеді, сондай-ақ жемістер, гүлдер және мүктермен де тамақтанады. Бір Эббот дуикері аузында бақамен көрінді; дуикерлер кейде тірі жемді ұстап жейтіні белгілі. Эббот дуикерінің жасырын мінезі мен еңкейгендігі, өкінішке орай, оны толыққанды түрде жыртқыштардан қорғамайды. Жастарды Африканың тәжді бүркіті (Stephanoetus coronatus) мен питон (Python түрлері) аулайды, ал барлық жастағы дуикерлер барыс (Panthera pardus) шабуылына ұшырауы мүмкін. Кейбір аймақтарда арыстан (Panthera leo) мен дақты гиеналар (Crocuta crocuta) да осы дуикер түрін аулайды.

Тіршілік ету ортасы

Эбботтың дуикері Танзанияға ендемик, Шығыс Арка тауларында, Килиманджаро тауында және Оңтүстік жоталарда шашыраңқы популяцияларда кездеседі. Олар негізінен 1700-ден 2700 метр биіктіктегі ылғалды ормандар мен батпақтарда тіршілік етеді, бірақ кейде 4000 метрге дейін жоғары биіктікке шығуы мүмкін. Олардың негізгі тағамы – жемістер, сондай-ақ басқа да өсімдіктердің құрамындағы заттар. Эбботтың дуикерлері түнгі жануарлар, күнді тығыз бұталардың арасында демалып өткізеді. Олар қалың өсімдіктер арасынан тұрақты жолдар салады, сондықтан оларды табу оңай. Қауіп сезгенде, әдетте қашуға тырысады, бірақ қашқанға шара болмаған жағдайда, қуушы иттерді өлтіруге қабілді.

Мәртебе

Әлемде 1500-нен аз Аббот дукері қалған деп есептеледі, олардың тұтқындықтағы популяциясы жоқ. Олардың өмір сүру ортасының жойылуы және браконьерлік салдарынан қорғауға алынуда.