Скарсбрик Холл: Англияның тарихи сарайы

Кіріспе

I дәрежелі тізімделген ағылшын ел үйі, Ұлыбритания.

Скаррисбрик залы – Англияның Ланкашир графтығындағы Скаррисбрик ауылының оңтүстік-шығысында орналасқан ел үйі.

Тарих

Скаррисбрик залы Скаррисбрик отбасының ата-бабаларының үйі болды және Стивен патшаның (1135–1154) заманына дейін сақталып келген. Бастапқы Скаррисбрик залының орны қазіргі ғимараттың солтүстік-батысында жатыр. Ағашпен қапталған арал, өлшемі белгілі, екі жағынан әлі де сулы қақпандармен шектелген, ал солтүстік-шығыс жағы Eas Brook арнасымен қалыптасқан. Бұл жартылай ағаштан салынған үй 13 ғасырдың басындағы құжатта тіркелген. Аймақ ескерткіш мәртебесімен қорғалады. Скаррисбрик отбасы 1238 жылдан бастап, 1946 жылы үй оқу колледжіне сатылғанға дейін осы жерде тұрды. Қазіргі ғимараттың бір бөлігі, Англиядағы Виктория стиліндегі сәулет өнерінің ең көрнекті үлгілерінің бірі саналады және оны архитектор Август Пугин жобалаған. Скаррисбрик залының ең танымал ерекшелігі – 100 фут биіктіктегі мұнарасы, ол көп шақырымнан көрінеді. Энн Скаррисбрик Экклстон (Леди Хунлок) 1860 жылы 72 жасында ағасы Чарльздан Скаррисбрик иелігін мұра етті, бұл иелік бұрын 1-ші баронет сэр Талбот Скаррисбрикке тиесілі болған. Ол сол кезде Корольдік рұқсатымен Скаррисбрик тегін қабылдап, содан кейін Леди Скаррисбрик деп аталды. Ол бұрын 1835 жылы ағасы Томас Скаррисбрик қайтыс болғаннан кейін, Скаррисбрик иелігіне мұрагерлік таласы бойынша Чарльспен ұзақ сот дауын жүргізген. Бес жылдық сот отырысынан кейін ол Чарльсқа жеңіліп қалды. Энн үлкен мінез-құлық пен нық қадамды әйел ретінде танымал болды және Скаррисбрик залын сәулетші Э. В. Пугиннің қатысуымен, сәнді готика стилінде кеңейтіп, жаңғыртуға үлкен үлес қосты. 1788 жылы туған Энн Скаррисбрик жастық шағында өте әдемі болған. 1807 жылы ол Дербиширдегі Вингерворт Холлдан шыққан, өзінен 15 жас үлкен сэр Томас Виндзор Хунлокке (1773–1816) үйленді. Оның күйеуі үйленгеннен кейін тоғыз жыл өткен соң қайтыс болды. Олардың төрт баласы болды – екі ұл және екі қыз. Балалар дүниеге келгеннен кейін отбасы Парижге көшті. Сэр Томас Виндзор Хунлок 1816 жылы сол жерде қайтыс болды. Олардың қызы Элиза кейіннен Парижде маркиз де Кастеяға үйленді. 1861 жылдың маусым айында ғана ол Скаррисбрикке оралып, қалған өмірін Скаррисбрик залында өткізді. 1861 жылы Скаррисбрикке оралғанда, ол үлкен сән-салтанатпен қарсы алынды. Ол 1000-нан астам Скаррисбрик шаруаларына қуырылған қой мен өгіз, сыра және наннан тұратын той дастарқанын ұйымдастырды. Ол келген кезде, Ормаскирктің тұрғындарының көпшілігі қоңыраулар соғып, тулармен қарсы алды. Оның каретасына Скаррисбрик залына бара жатқанда музыкалық тобы да ілесіп келді. Энн ағасынан айырмашылығы, Скаррисбрик залында сән-салтанатпен өмір сүрді. Оның тұсында залға алғаш рет газ шамдары орнатылды. Орталық жылу жүйесі де оның тұрған кезінде орнатылып, пайдаланылған болуы мүмкін. Энн қоғамдық өмірге белсенді қатысып, резиденциясында және иелігінде көптеген гала-кештер ұйымдастырды. Ағасының өсиетіне сәйкес, Энн Скаррисбрик залын ғана мұра еткенімен, оның жиһаздарын емес, ол үйді бұрынғыдан әлдеқайда сәнді ету үшін қайта жаңартуға кірісті. Жөндеу жұмыстарын архитектор Август Пугиннің ұлы Эдвард В. Пугин жүргізді, ол Чарльз Скаррисбрик заманында залдың дизайнын жасаған. Энн жас Пугинге әкесіне қарағанда көбірек еркіндік берді. Осы кезеңде Чарльз Скаррисбрик заманынан қалған ескі сағат мұнарасы француз готика стилінде салынған жаңа, биік мұнарамен ауыстырылды. Жаңа шығыс қанаты салынды, оны Энн әкесінің естелігіне арнады. Бұл қанат ескі ғимаратқа Скаррисбрик отбасының байланысын білдіретін сегіз көгершінмен безендірілген сегізбұрышты мұнара арқылы қосылды. Энн Э. В. Пугинмен жақсы қарым-қатынаста болды, оған көптеген көркемдік еркіндіктер берді және ол оған шатырдан бастап қағаз сиясы сияқты ең ұсақ бөлшектерге дейін сәнді тұрмыс ортасын жасады. Энн 84 жасқа дейін өмір сүрді және 1872 жылы Скаррисбрикте қайтыс болды. Мүліктің мұрагері оның жалғыз тірі қалған қызы Элиза болды, содан кейін оның француз ұрпағы Эммануэль де Бяудос, Кастея маркизі болды. Скаррисбрик залы Кастея отбасының меншігіне қосылды және залға көп өзгерістер енгізілген жоқ. 1878 жылы қайтыс болған әйелінің естелігіне арнап, маркиз бұрынғы католик шіркеуінің орнына Қасиетті Елизавета шіркеуін салдырды. Скаррисбрик залы 1923 жылға дейін Кастея отбасының меншігінде болды, содан кейін Андре де Бяудос де Кастея мен оның әйелі Паулин д'Эспейль оны Чарльз Скаррисбриктің немересі сэр Том Талбот Лейланд Скаррисбрикке сатуға шешім қабылдады. 1964 жылы Чарльз Оксли құрған ғимаратта бүгінде Scarisbrick Hall School деп аталатын, аралас білім беретін жекеменшік мектеп орналасқан және сирек экскурсиялар болмаса, жалпы жұртшылыққа кіруге рұқсат жоқ. Оксли қайтыс болғаннан кейін мектеп сатылды, ал кейінгі иелерінің арасында Nord Anglia және GeMs тобы бар. GeMs мектепті күтпеген жерден сатқаннан кейін ата-аналар бірігіп, мектепті қайта іске қосуға тырысты, бірақ GCSE емтихандарына дайындалып жатқан көптеген оқушылар басқа мектептерге ауысуға мәжбүр болды. Қазіргі таңдағы мектеп Kingswood достары тобының меншігінде, ата-аналар, мұғалімдер және бұрынғы оқушылардан құралған. Скаррисбрик залы I санаттағы ескерткіш болып тіркелген және қауіпті ғимараттар тізіміне енген. Ғимаратты жөндеуге кеткен шығын 2,46 миллион фунт стерлингке бағаланған.

Scarisbrick Hall was the ancestral home of the Scarisbrick family and dates back to the time of King Stephen (1135–1154). The moated site of the original Scarisbrick Hall lies north west of the present building. A tree covered island measuring is flanked on two sides by a still waterlogged moat, with the north eastern arm formed by Eas Brook. This half timbered, manor house is recorded in an early 13th century deed. The area is protected by scheduled monument status. The Scarisbrick family lived on the site from 1238 until the house was sold in 1946 to become a training college. Parts of the present building, which is considered to be one of the finest examples of Victorian Gothic architecture in England, were designed by the architect Augustus Pugin. The most notable feature of Scarisbrick Hall is the 100 foot tower, which is visible from many miles around. Ann Scarisbrick Eccleston (Lady Hunloke) inherited the Scarisbrick estate – previously owned by Sir Talbot Scarisbrick, 1st Baronet – from her brother Charles in 1860 at the age of 72. At about this time she assumed by Royal Licence the surname Scarisbrick, and was thereafter known as Lady Scarisbrick. She had earlier fought a long legal battle with Charles, after the death of their elder brother Thomas Scarisbrick in 1835, over the inheritance claim to the Scarisbrick estate. She lost the case to Charles after five long years of litigation. Ann was known to be a woman of great character and resolve and is credited for the extensive enhancement and restoration of the Scarisbrick Hall in the lavish Gothic style, employing E. W. Pugin as the architect. Ann Scarisbrick, born in 1788, was a great beauty in her youth. In 1807 she married Sir Thomas Windsor Hunloke (1773–1816), of Wingerworth Hall Derbyshire, who was 15 years her senior. Her husband died nine years after their marriage. They had four children, two sons and two daughters. After the birth of these children, the family went to live in Paris. It is there that Sir Thomas Windsor Hunloke died in 1816. Their daughter Eliza married the Marquis de Casteja afterwards, also in Paris. It was only in June 1861 that she returned to Scarisbrick and made Scarisbrick Hall her home for the rest of her life. When she returned to Scarisbrick Hall in 1861, she did so with great pomp and style. She threw a lavish meal of roasted sheep and oxen, beer and bread to more than 1000 Scarisbrick tenants. Upon her arrival, most of Ormskirk turned out ringing bells and waving flags. Her carriage was accompanied with a band on her way to Scarisbrick Hall. Ann, unlike her brother, lived in much splendour at Scarisbrick Hall. During her occupation, the hall was gas lit for the first time. The central heating system seems to have been installed and used during her period of occupation. Ann was popular as a society hostess and held many gala events at her residence and estate. Even though Ann, under the terms of her brother's will, had only inherited Scarisbrick Hall and not its furnishings she set out to redecorate and redesign the house on a much grander scale than had prevailed in the time of her predecessor. The renovations were carried out by Edward W. Pugin, the son of the architect Augustus Pugin who had created the designs of the hall during the time of Charles Scarisbrick. Ann allowed the younger Pugin greater scope than had been afforded to his father. It was during this time that the older clock tower, dating from the time of Charles Scarisbrick, was replaced with a grander and taller example built in the French Gothic style. A new East Wing was added, which Ann dedicated to the memory of her father. This wing was joined to the older building by an octagonal tower which was decorated with eight doves signifying the Scarisbrick family connection. Ann had a good relationship with E. W. Pugin, to whom she gave much artistic freedom and who created a lavish living environment for her, down to the smallest details like her inkstand and notepaper. Ann lived to the age of 84, dying in 1872 at Scarisbrick. The estate was inherited by her daughter Eliza, the sole surviving child, after her death and then to her French progeny, Emmanuel de Biaudos, Marquis de Castéja. Scarisbrick Hall was incorporated into the Castéja family properties and the Hall was subject to very few changes. In memory of his wife who died in 1878, the marquis built the church of St. Elizabeth on the site of the former Catholic chapel. Scarisbrick Hall remained in Castéja's family until 1923 when André de Biaudos de Castéja and his wife Pauline d'Espeuilles decided to sell it to Charles Scarisbrick's grandson, Sir Tom Talbot Leyland Scarisbrick. Founded in 1964 by Charles Oxley, the building is now occupied by a co educational, independent school called Scarisbrick Hall School and there is no public access apart from infrequent guided tours. Following Oxley's death, the school was sold and subsequent owners include the educational group Nord Anglia and GeMs. After GeMs sold the school unexpectedly, the parents rallied together to get the school up and running again but a lot of students trying to do their GCSEs had to move schools. The school is now being rented by the ownership group Friends of Kingswood made up of parents, teachers, and former pupils. Scarisbrick Hall is a Grade I listed building and is on the Buildings at Risk Register. The cost of repairs to the building has been estimated at £2.46 million.

Фильм түсіру орны

Channel 4 телесериалының "Utopia" көріністері 2012 жылдың соңында Скаррисбрик Холлде түсірілді. Ұлы зал және Емен бөлмесі телесериалда көрсетілді. "Жалғыз Джимми Гримбл бар" (2000) фильміндегі ашық ауадағы футбол ойыны Скаррисбрик Холлдың аумағында түсірілді.