Кіріспе

Қытай суретшісі (1195–1224)

Ся Гуй (;; өмір сүрген 1195–1224), әдепті аты Юю (禹玉), Сун әулетінің қытай пейзаж суретшісі. Оның өмірі туралы көп мәлімет белгілі емес, және оның туындыларының тек бірнеше ғана үлгісі сақталған, бірақ ол Қытайдың ең ұлы суретшілерінің бірі саналады. Ол Ли Танның дәстүрін жалғастырып, ертерек Сун стилін одан әрі қарапайымдастырып, тікелей әсерге және керемет көрініске қол жеткізді. Ма Юаньмен бірге ол сол кезеңнің ең маңызды мектептерінің бірі – Ма Ся (馬夏) мектебін құрды. Ся өмір бойында танымал болғанымен, оның абыройы өлімінен кейін, Оңтүстік Сун академиясының барлық суретшілерімен бірге төмендеді. Дегенмен, бірнеше суретшілер, оның ішінде жапон шебері Сесшу, Сяның дәстүрін жүздеген жылдар бойы, 17 ғасырдың басына дейін жалғастырды.

Өмір

Шыяның туған және қайтыс болған күндері, тегі мен білімі туралы ешқандай мәлімет сақталмаған. Ол, басымдықпен, сол кездегі Оңтүстік Сунның астанасы болған Ханчжоуда туған болуы мүмкін. Император Нингцзонг билігі кезінде, сол қаладағы Императорлық сурет академиясында (Юхуаюан 廷畫院) қызмет еткен, сол замандағы көптеген көрнекті суретшілер сияқты. Оның ұстаздары белгісіз, бірақ сақталған туындылары 12-ғасырдағы қытай пейзаж суретшілеріне зор ықпал еткен көрнекті академиялық суретші Ли Танның күшті әсерін көрсетеді. Ся Гуй және оның замандасы Ма Юань өздерінің заманының ең ықпалды суретшілері болды; олардың көптеген ізбасарлары болды, қазір олар Ма Ся мектебіне жатады деп есептеледі. Оңтүстік Сунның академиялық өнері кейінгі кезеңдерде, атап айтқанда 16 ғасырдың соңында және одан кейін онша бағаланбады, сондықтан Сяның танымалдылығы төмендеді. Дегенмен, кейбір сыншылар оның суреттерін Сун әулетінің ең жақсы туындыларының бірі деп санады, ал кейбір қытай суретшілері әлі де Сяның стилінен шабыттанған туындылар жасап келеді. Сесшу Тойо 15 ғасырда Қытайға сапар шекті және Ся Гуйдың еңбектері мен ізбасарларының ықпалына түсті. Сесшу Тойо Хуа Кейдің пейзаждық суреттерінен фен-қалам (ескі шедеврлердің эскизі/оқу көшірмесі) жасады, оларға Сесшу Тойоның қолы қойылған. Олардың екеуі Жапонияда сақталған. Сесшудың көптеген ізбасарлары, Ункокурин мектебі деп аталатын, кейде ұстаздары Сядан алған стильді еліктеді.

Жұмыс

Шыяның сақталған туындыларының басым көпшілігі Сонг академиясы суретшілерінің сүйікті жанры – кішкентай альбомдық жапырақтар. 1970 жылғы мәжілістегі барлық ғалымдар келіскен нағыз туынды – Бостонның Көркем өнер мұражайындағы «Желкенді қайық дауылда» альбомының жапырағы. Ол аса егжей-тегжейлі, күрделі суреттер салудың орнына, материалдарын шектеу арқылы тез әсерге қол жеткізді. Ли Танның көптеген ізбасарлары болды, және Ся да олардың бірі болды; алайда, оның туындылары көрсеткендей, ол тез арада жеке стилін қалыптастырды. Оның альбомдық жапырақ форматындағы туындыларының мысалдары – Токио ұлттық мұражайындағы екі жібекке сызылған сурет (олардың бірі танымал «Баушаны щеткамен өрілген» (Hikkoen) жинағынан): екеуінде де мүмінкінше тепе-теңдік сақталған диагональдық композиция, онда бос кеңістік пен нысан бірдей маңызды рөл атқарады, сонымен қатар шеберлікпен қолданылған сия техникасы бар. Сяның қолға жазылған туындыларындағы әдістері одан да таң қалдырады, бірақ олардың көп бөлігі сақталмаған. Ең танымал – 9 метрлік (30 фут) «Ағын мен таулардың таза және алыс көрінісі» (қағазға сызылған сия). Бұл туынды толық сақталмаған, суретшінің қолы қойылған соңғы бөлігі жоқ. Өте нәзік, түрлі сия бояулары мен бір-біріне үйлесімді қылқалам соққылары тұман, аспан және шексіздік сияқты күрделі атмосфералық эффектілерді жасады. Ся Гуидің басқа қолға жазылған туындылары: «Янцзы өзенінің он мың шақырымы», ол тек 16 ғасырға жатпайтын көшірмеде сақталған, және «Шатырдан он екі көрініс». Соңғысы бірнеше көшірмеде сақталған; ал түпнұсқасы, болжам бойынша, АҚШ-тың Миссури штатындағы Канзас-Сити қаласында орналасқан Нельсон Аткинс өнер мұражайындағы фрагментті туынды. Ся Гуидің ілгеріліп кеткен туындылары сирек кездеседі. Жапониядағы Кавасаки коллекциясындағы танымал «Жаңбырлы дауыл» қазір көшірме деп есептеледі. Фриер өнер галереясында екі нағыз туынды сақталған: «Тау аңғарындағы шатқал» (сонымен қатар «Тұманды шатқал» деп те аталады, қолтаңбасы бар жоғарғы бөлігі жоқ) және «Донгтинг көліндегі күзгі ай» . Ескі құжаттарда Ся өте жылдам және оңай жұмыс істейтін суретші деп сипатталған. «Ағын мен таулардың таза және алыс көрінісі» – сияны тез сіңіретін қағазға салынған туынды, сондықтан осылай спонтанды жаратылыстың үлгісі болуы керек. Ся архитектураны және осыған ұқсас нысандарды сызудағы техникалық шеберлігі үшін де мақталды. Кейбір дереккөздер суретшінің тік ұштардан тозған қылқаламдарды қолдануын, артық тегіс болудан сақтану үшін, және бір уақытта екі немесе одан да көп соққы жасауға мүмкіндік беретін «бөлінген» қылқаламдарды қолдануын айтады.