Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Линдсей Картер Уоррен (16 желтоқсан 1889 – 28 желтоқсан 1976) – 1925-1940 жылдар аралығында Солтүстік Каролина штатынан АҚШ Конгресінің депутаты, ал 1940-1954 жылдар аралығында АҚШ-тың үшінші Бас бақылаушысы қызметін атқарған демократ саясаткер.
American politician
Lindsay Carter Warren (December 16, 1889 – December 28, 1976) was a Democratic politician who served as a U. S. Congressman from North Carolina between 1925 and 1940 and the third Comptroller General of the United States from 1940 to 1954.
Ерте өмір және білім
Солтүстік Каролина штатының Вашингтон қаласында туған Уоррен, белгілі заңгер Чарльз Ф. Уорреннің ұлы және саясаткер Эдвард Дж. Уорреннің немересі болды. Уоррен 1903-1906 жылдары Ашвиллдегі Бингхам мектебінде білім алды. Ол 1906-1908 жылдары, содан кейін 1911-1912 жылдары (екінші рет заңды оқып) Чапел-Хиллдегі Солтүстік Каролина университетінде оқыды. 1912 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және туған қаласы Вашингтонда заңгерлікпен айналысты.
Born in Washington, North Carolina, Warren was the son of prominent lawyer Charles F. Warren and the grandson of politician Edward J. Warren. Warren studied at Bingham School in Asheville from 1903 to 1906. He attended the University of North Carolina at Chapel Hill from 1906 to 1908 and then from 1911 to 1912 (the second time studying law). He was admitted to the bar in 1912 and practiced law in his hometown of Washington.
Саяси мансап
Сонымен қатар 1912 жылы Уоррен Солтүстік Каролина штатының Бофорт округіне округтік прокурор болып тағайындалды және округтік Демократиялық партиясының атқару комитетінің төрағасы болып сайланды; ол 1925 жылға дейін екі лауазымды да бірге атқаратын болды. 1917 және 1919 жылдары Солтүстік Каролина штатының Сенатына сайланды, 1919 және 1920 жылдары Сенаттың төрағасы қызметін атқарды, сондай-ақ жұмысшылардың өтемақылары жөніндегі арнайы заңнамалық комиссияның төрағасы болды. 1920 жылы Уоррен әйелдерге сайлау құқығын кепілдейтін 19-шы түзетуді ратификациялау бойынша Сенаттағы дауыс беруге кедері келтірді (бірақ, соған қарамастан, Теннесси штаты келесі күні түзетуді ратификациялады, осылайша түзету бүкіл елде күшіне енді). 1923 жылы Уоррен Солтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасына бір мерзімге сайланды, ал 1924 жылы 69-шы АҚШ Конгресіне сайланды. Ол жеті рет қайта сайланып, 1925 жылдың 4 наурызынан 1940 жылдың 1 қарашасына дейін Конгрестен кеткенге дейін АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті. 72-ден 76-шы Конгресске дейін ол Есеп комитетінің төрағасы болды. Ол сондай-ақ 1932 және 1940 жылдары Демократиялық ұлттық конвенцияларға делегат ретінде қатысты, ал 1930 және 1934 жылдары Солтүстік Каролина штатының Демократиялық конвенциясына төрағалық етті.
Also in 1912, Warren was named county attorney for Beaufort County, North Carolina, and elected the chairman of the executive committee for the county Democratic Party; he would hold both posts until 1925. He was elected to the North Carolina Senate in 1917 and 1919, serving as Senate president pro tem in 1919 and 1920, and as the chair of the special legislative commission on workmen's compensation acts. In 1920, Warren succeeded in preventing a Senate vote on ratification of the 19th Amendment, which would guarantee women's suffrage (nevertheless, Tennessee ratified the amendment the next day, making the amendment effective throughout the country). In 1923, Warren was sent to the North Carolina House of Representatives for a single term before being elected, in 1924, to the 69th United States Congress. He was re elected seven times, serving in the U. S. House of Representatives from March 4, 1925 until November 1, 1940, when he resigned from Congress. During the 72nd through 76th Congresses, he was chairman of the Committee on Accounts. He was also a delegate to the Democratic National Conventions in 1932 and 1940, and chaired the North Carolina Democratic Convention in 1930 and 1934.
Бас бақылаушы
Уоррен Конгресстен кетіп, АҚШ Бақылаушы-генералы лауазымын қабылдады, ол қызметте 1954 жылдың 1 мамырына дейін шамамен он төрт жыл болды. Президент Франклин Рузвельт Уорренге бұл лауазымды 1936 және 1938 жылдары ұсынған, бірақ ол одан бас тартқан. Бақылаушы-генерал ретінде Уоррен Бас есептік кеңсесіне Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде жетекшілік етті және Труман комитетімен бірлесіп, қорғаныс подрядтарына субподрядшылардың пара беруіне тыйым салды. Ол агенттіктің штаттық қызметкерлерінің санын арттыруға және GAO-ны кең ауқымда қайта ұйымдастыруға жетекшілік етті.
Warren left Congress to accept the post of Comptroller General of the United States, serving in that role for almost fourteen years, until May 1, 1954. President Franklin Roosevelt had offered Warren the post in 1936 and in 1938 but he had declined it. As Comptroller General, Warren led the General Accounting Office through World War II and worked with the Truman Committee to outlaw kickbacks by subcontractors to defense contractors. He oversaw an increase in the agency's workforce and extensively reorganized GAO.
Кейінгі өмірі мен мұрасы
Уоррен 1959 және 1961 жылдары Солтүстік Каролина штатының Өкілдер палатасына екі қосымша мерзімге қайта сайланды және 1976 жылы туған қаласы Вашингтонда қайтыс болды. Оның ұлы Линдсей кіші әкесінің жолын жалғап, заңгер болды және Солтүстік Каролина штатының заң шығару органына өтті. 1960 жылы Аллигатор өзені үстінен салынған 2,8 мильдік көпір Солтүстік Каролинадағы ең ұзын көпірлердің бірі болып табылады және Уорреннің құрметіне аталған. Сондай-ақ, 25 автомобиль тасымалдайтын "Линдсей Уоррен" паромдары да оның есімімен аталады. 112 футтық кеме 1970 жылы Солтүстік Каролина штатының Көлік министрлігінің паромдық бөлімі үшін Солтүстік Каролинаның сыртқы жағалауындағы Хаттерас және Окракок аралдары арасындағы Хаттерас шығанағын кесіп өту үшін салынды. "Линдсей Уоррен" паромдары қызметтен алынып, NCDOT-ға сатылды. Қазір "Марисса Мэй Николь" деп аталып, Мобил шығанағында жұмыс істейді.
Warren returned to the North Carolina House of Representatives for two additional terms in 1959 and 1961, and died in 1976 in his hometown of Washington, North Carolina. His son, Lindsay, Jr., followed his father into law and into the North Carolina legislature. A 2.8 mile bridge, one of the longest in North Carolina, was built in 1960 over the Alligator River and is named in honor of Warren. The M/V Lindsay Warren, a 25 car ferry, was also named for him. The 112 ft. vessel was built in 1970 for the North Carolina Department of Transportation Ferry Division to cross Hatteras Inlet between Hatteras and Ocracoke Islands on the outer banks of North Carolina. The M/V Lindsay Warren was taken out of service and sold by NCDOT. Now renamed Marissa Mae Nicole it operates on Mobile Bay.