Кіріспе

Мейн штатындағы темір жол, АҚШ. Вискасет, Уотервилл және Фармингтон темір жолы – 2 футтық тар темір жол. Бұл желі 1895 жылдан 1933 жылға дейін Вискасет, Альбион және Уинслоу қалалары арасында пайда табу мақсатында жұмыс істеді, бірақ 1936 жылы қолданудан шығарылды. Бүгінде Ална қаласында шамамен 5 километрлік жол қайта жаңартылып, коммерциялық емес Вискасет, Уотервилл және Фармингтон теміржол музейі тарапынан мұралық теміржол ретінде пайдаланылуда, жолаушыларға экскурсиялық сапарлар ұйымдастырылып, сондай-ақ кейде жүк тасымалы да жүзеге асырылады.

Тарих

Желі 1895 жылғы 20 ақпанда Уикс Миллзге дейін Вискасет және Квебек темір жолы ретінде жұмыс істей бастады. 1901 жылы желі Вискасет, Уотервилл және Фармингтон темір жолы ретінде қайта ұйымдастырылды, себебі Бернхэм қиылысы маңындағы Белфаст және Мусхед көлі темір жолымен өткел келісіміне келе алмады. Қайта ұйымдастырылған WW&F Уикс Миллден Кеннебек өзеніне дейін Винслоуға дейін тармақ желісін аяқтады, бірақ Фармингтондағы Сэнди Ривер темір жолымен байланыс орнатуға келіспеді, сондықтан Квебекке ешқашан жетпеді. WW&F картоп, ағаш және құс сияқты басқа да жалпы жүктер мен жолаушыларды тасымалдады. 1914 жылғы жүк көлемінің 43% ағаш, 16% картоп және консервіленген жүгері, 14% жем және астық, 10% өңделген тауарлар, 5% көмір және 4% сено құрады. 1920 жылдардың соңында темір жол жолдардың бәсекелесінен қиындықтарға тап болды. Оны Палермода ағаш бизнесімен айналысатын Франк Винтер сатып алды. Ол сонымен қатар екі жүк кемесін сатып алды, олар Бостоннан көмірді солтүстікке тасып, ағашпен оңтүстікке қайтатын болады, ал темір жол Вискасет пен Мэннің ішкі аймақтары арасында көмір мен ағашты тасымалдайтын болады. 1933 жылғы 15 маусымда локомотивтің рельстен шығуы салдарынан жұмыс тоқтатылды және бұл бизнес жобасы іске аспады. Винтер 1936 жылы қайтыс болды. Темір жолдың көп бөлігі бұзылып, кемелер Вискасеттегі темір жол портының жанында тасталып қалды.

Вискасет, Уотервилл және Фармингтон теміржол музейі

1989 жылдан бастап коммерциялық емес ұйым WW&F теміржол мұражайын құрды, ол 2023 жылға дейін жұмыс істеп келеді. Ол бұрынғы WW&F жылжымалы құрамының бірнеше жеке меншіктегі бөліктерін қалпына келтірді және Алнада бұрынғы WW&F теміржолының шамамен 3 мильдік бөлігін қайта жаңарды. Мұражай 2 фут габаритті бу және дизель локомотивтерін, сондай-ақ басқа да тарихи техниканы пайдаланады, ал қалғандары тұрақты көрмеде көрсетіледі.

Филиалдық желі географиясы 19021916

31.5 шақырымдық бекет: Оңтүстік Қытай – агент станциясының жаңа үлгідегі ғимараты, солтүстікке қарай картоп қоймасына кететін қосымша жол бар. Станциядан оңтүстікке қарай шамамен 400 метр жерде жабық су резервуары орналасқан. 32.5 шақырымдық бекет: Қытай көлі – тоқтау орны. 33.7 шақырымдық бекет: Кларк – тоқтау орны. 36.5 шақырымдық бекет: Шығыс Вассалборо – агент станциясының жаңа үлгідегі ғимараты, солтүстікке қарай қосымша жол бар. 39.1 шақырымдық бекет: Солтүстік Вассалборо – агент станциясының жаңа үлгідегі ғимараты, оңтүстікке қарай қосымша жол бар. Станцияның оңтүстігіндегі шағыл кеніне солтүстікке қарай бағытталған қосымша жол қызмет етті. Станцияның солтүстігіндегі американдық жүн компаниясының тігін фабрикасына үш оңтүстікке қарай бағытталған қосымша жолдар қызмет етті; ал тігін фабрикасының солтүстігінде жабық су резервуары болды. 42.7 шақырымдық бекет: Уинслоу – агент станциясының жаңа үлгідегі ғимараты, оңтүстікке қарай қосымша жол бар. Бұл нүкте он жыл бойы теміржолдың негізгі солтүстік терминалы ретінде қызмет етті. 1912 жылы Уинслоудан басталатын тармақтан рельстер алынып тасталды, бірақ теміржол бірнеше жыл бойы Солтүстік Вассалбороға дейін жүк тасымалын жалғастырды.

Бұрынғы бірліктер

Бұрынғы локомотивтер № Құрастырушы түрі Жасалған жылы Зауыт нөмірі Ескертулер 1H. K. Porter18835651916 жылы жойылды. 2Portland Company18946261937 жылы жойылды. 3Portland Company18946271937 жылы жойылды. 4H. K. Porter190224971937 жылы жойылды. 5Hinkley188215641912 жылы жойылды. 6Baldwin Locomotive Works1907316911937 жылы жойылды. 7Baldwin Locomotive Works1907316921937 жылы жойылды. 8Portland Company18926241937 жылы жойылды.

Жылжымалы құрам

Құрылыс 1883 жылы Сэнди-Ривер темір жолы үшін салынған 14 тонналық Портер Форни локомотивімен басталды. Құрылыс барысында Портленд компаниясы темір жолға 10 тонналық бірнеше вагонмен қамтамасыз етті. Олардың арасында №1–20 ашық вагондар, №21–25 жабық вагондар, №26 кабина, №27–30 көмір тасымалдайтын вагондар және №31–36 жабық вагондар болды. Портленд компаниясы сонымен қатар кенелі қар жинағыш, флангер және екі 19 тонналық Форни локомотивін (#2–3) жасады. Джексон мен Шарп төрт жолаушы вагонын жасады. Олар: RPO №1, clerestory төбелі багаж-экспресс вагоны №2–3 және арка төбелі темекі шегу вагоны №4. Темір жол Уинслоуға құрылыс үшін қайта ұйымдастырылғанда Портленд компаниясы тағы 32 вагон салды. Бұл вагондар ұзын, салмағы 12 тонна болатын. Көмір тасымалдайтын вагондар 101–105 нөмірлерімен, ал ашық вагондар 38, 40, 42, 44, 46 және 48–58 нөмірлерімен белгіленді. №33, 35, 37, 39, 41 және 43 жабық вагондар бастапқы жабық вагондармен бірдей биіктікте болды, есік ені 1,22 м-ден №60–64 жабық вагондарына дейін кеңейтілді. Портер 24 тонналық Форни локомотивін (#4) және Джексон & Шарп үш clerestory төбелі жолаушы вагонын жасады. Олар: №5 вагон, №6 багаж-RPO-темекі шегу вагоны және №7 ашық экскурсиялық вагон. Портленд компаниясы Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін тағы 32 вагон салды. №65–74 жабық вагондар 1906 жылы, №106–115 ашық вагондар 1907 жылы және №116–125 1912 жылы салынды. Қар жинағыштан басқа барлық вагондар ауыр шассиде болды. Карсон Пек 1907 жылы үш локомотив сатып алды. №5 – 15 тонналық Форни, ол 1882 жылы Хинкли Бриджтон және Сако-Ривер темір жолы үшін салынған. Болдуин №6 – 26 тонналық 2-6-2 және №7 – 28 тонналық Форни. Бұл екі жаңа сыртқы рамкалы Болдуин локомотивтері 1931 жылы Вискассет локомотив депосындағы өртке дейін басты магистральдық пойыздардың көп бөлігін жүргізді. Франк Винтер Вискассет темір жолын жұмыс істеуі үшін тоқтатылған Кеннебек орталық темір жолынан екі қолданылған локомотив сатып алды. Портленд №8 – 1892 жылы Бриджтон және Сако-Ривер темір жолы үшін салынған 19 тонналық Форни, ал Портленд №9 – 1891 жылы Сэнди-Ривер темір жолы үшін салынған 18 тонналық Форни. Вискассет вагон шеберханасы темір жолдың алғашқы жылында бастапқы алты ашық вагонды жабық вагондарға айналдырудан бастап бірнеше қайта құру жобаларын аяқтады. Содан кейін шеберхана №4 вагонының бір жағын багаж бөліміне айналдырды. 1904 жылы темекі шегу вагоны өртенгеннен кейін, оның шассисі кабинаның астына орнатылды. Кабинаның күмбезі алынып тасталғаннан кейін нөмірі 26-дан 301-ге өзгертілді. 1906 жылы №7 экскурсиялық вагоны RPO-темекі шегу вагонына айналдырылды. Гондолалар жеткізілген кезде ашық вагондарға айналдырылды, ал гондолалар бір жыл ішінде қарапайым ашық вагондарға айналдырылды. №65, 72 және 73 жабық вагондар шарнирлі есіктермен, жылу оқшаулағыш қабырғалармен және сүт банкаларын тиеу және тіркеу үшін қызметкерді тасымалдауға арналған 2 тереземен қайта жабдықталды. Жөндеуді қажет ететін жабық вагондар толық биіктіктегі жабық вагондарға айналдырылып, 300 сериясымен қайта нөмірленді және арнайы мақсаттағы модификациялар енгізілді. №302–304 вагондар жолаушылар пойыздарында экспресс вагондары ретінде пайдалану үшін әр жағында алты терезесі және соңғы есігі болды. 300 сериясының көптеген кейінгі вагондарында қыста картопты тоңудан сақтау үшін пештер орнатылды. Он ашық вагон 1910 жылы картоп тиеуге арналған #501–510 жылытылған оқшауланған вагондарға айналдырылды. №509 вагон 1913 жылы №73 вагон жойылғаннан кейін крем вагон ретінде пайдалану үшін шарнирлі есіктермен қайта жабдықталды. №10 ашық вагон 1913 жылы тас үйіндісін орнатуға арналған кранмен қайта жабдықталды. Қалған үш ашық вагон 1916 жылы #80–82 экспресс вагондарына айналдырылды, оларда соңғы есіктер және 6 фут енді жақтан ашылатын есіктер болды. №6 комбинация вагоны ішкі жиһаздары алынып тасталғаннан және терезелерге қорғаныш тақталар орнатылғаннан кейін экспресс вагонына айналдырылды.