Кеннебек Орталық Темір Жолы: Мейн штатындағы ветерандарға арналған тарихы

Кіріспе

Кеннебек орталық темір жолы – Рэндольф пен Тогус, Мэн арасында жұмыс істейтін 2 футтық тар темір жол. Темір жол Тогуста тұратын Америка Азамат соғысының ардагерлерін жақын орналасқан Гардинер қаласына тасымалдау мақсатымен салынған. 25 фунттік болат рельстердің жолағы Рэндольфтен (Мэйн штаты, Гардинерден Кеннебек өзені арқылы) Тогустағы ардагерлер үйіне дейін бес шақырымға созылды. Пойыз қызметі 1890 жылдың 23 шілдесінде басталды. Рэндольф терминалында кішкентай, королева Анна стиліндегі станция және жолаушылар Гардинерге жету үшін пайдаланған жабық көпірге дейінгі ұзын баспалдақ болды. Бастапқы құрамға алты ашық вагон және Мэн штатының Стронг қаласындағы В. Х. Дайер жасаған екі жабық вагон, Джексон & Шарп жасаған екі жолаушы вагоны және бір жолаушы-багаж вагоны, сондай-ақ Болдуин локомотивтер зауытында жасалған 16 тонналық 0-4-4 Форни локомотивтері кірді. Бірінші жазғы операциялық тәжірибе Джексон & Шарптан екі ашық, аркалы төбелі экскурсиялық вагон сатып алуға ықпал етті. Портленд компаниясы бір локомотивті жөндеуге қажеттілік туғанда, қызметтің сенімділігін қамтамасыз ету үшін 18 тонналық 0-4-4 Форни локомотивін жасады. Тогустағы ардагерлер жазғы демалыс күндері концерттер өткізіп, басқа ардагерлер бейсбол ойнады. Жексенбі және мереке күндері жолаушылар қызметі барлық вагондарды және экскурсиялық вагондарды жергілікті тұрғындармен толтырып, олар кең аумақта, оның ішінде бұғылардың үйірімен демалыс күнін өткізді. Көмір баржалармен және шхуналармен Кеннебек өзені мен Рэндольф станциясы арасындағы мемлекеттік қоймаға жеткізілді. Көмір, Тогус буды қыздыру станциясын қамтамасыз ету үшін, жалпақ вагондарға тиеліп, тіреулер арқылы тасымалданды. Портленд компаниясы 1904 жылы екі төмен жақты гондола және 1907 жылы тағы үш гондола жасады, бұл кеңейіп жатқан объектіні жылыту үшін қажетті көмірдің көлемін арттыруға көмектесті. Автомобильдердің пайда болуынан кейін экскурсиялық вагондардың бірі екінші құрама вагонға айналдырылды, себебі жолаушылар саны азайды. Темір жол 1922 жылы алғашқы локомотиві тозған кезде Бриджтон және Сако өзендері темір жолынан 19 тонналық Портленд компаниясының Форни локомотивін, ал 1926 жылы екінші локомотивін ауыстыру үшін Санди өзені және Ренгли көлдері темір жолынан тағы бір 18 тонналық Портленд компаниясының Форни локомотивін сатып алды. 1929 жылдың 29 маусымында федералды үкімет көмір тасымалын жүк тасымалдау компаниясына тапсырғаннан кейін қызмет кенеттен тоқтатылды. Локомотивтер екі станоктағы Рэндольф локомотив депосында сақталды; Кеннебек орталық темір жолының №3 және №4 локомотивтері Вискасетке тасымалданды, қайта боялды және сәйкесінше 8 және 9 нөмірлерімен жаңадан нөмірленді. Кеннебек орталық темір жолының рельстері мен вагондары металл терісіне айналды.

The Kennebec Central Railroad was a 2ft narrow gauge railroad operating between Randolph and Togus, Maine. The railroad was built to offer transportation for American Civil War veterans living at Togus to the nearby City of Gardiner. Tracks of 25 pound steel rails ran five miles from Randolph, Maine (across the Kennebec River from Gardiner) to the veterans home at Togus. Train service began on 23 July 1890. The Randolph terminal included a small, Queen Anne style station and a long set of stairs up to the covered bridge passengers used to reach Gardiner. Initial rolling stock was six flat cars and two box cars built by W. H. Dyer of Strong, Maine, two passenger coaches and a combination passenger baggage car built by Jackson & Sharpe, and a 16 ton 0 4 4 Forney locomotive built by Baldwin Locomotive Works. Operational experience during the first summer encouraged purchase of two open, arch roofed excursion cars from Jackson & Sharp to handle the crowds traveling during fair weather. Portland Company built a spare 18 ton 0 4 4 Forney to provide reliable service when one engine required repairs. The veterans at Togus gave a band concert on summer Sundays while other veterans played baseball games. Sunday and holiday passenger service filled all the coaches and excursion cars with local civilians enjoying a Sunday afternoon on the spacious grounds including a herd of deer. Coal was delivered by barges and schooners to a large government owned coal shed between the Randolph yard and the Kennebec River. Coal was loaded onto flat cars for transport to a trestle feeding the Togus steam heating plant. Portland Company built two lowside gondolas in 1904 and three more in 1907 to help the railroad carry increasing quantities of coal needed to heat the expanding facility. One of the excursion cars was rebuilt into a second combination car after availability of automobiles reduced the number of passengers. The railroad purchased a used 19 ton Portland Company Forney from the Bridgton and Saco River Railroad when their first engine wore out in 1922 and purchased another used 18 ton Portland Company Forney from the Sandy River and Rangeley Lakes Railroad to replace their second engine in 1926. Operations were suspended abruptly on 29 June 1929 after the federal government awarded the coal haul contract to a trucking firm. The locomotives were closed up in the two stall Randolph enginehouse; Kennebec Central engines #3 and #4 were trucked to Wiscasset, repainted, and renumbered 8 and 9. Kennebec Central rails and car hardware became scrap metal.

Локомотивтер

+NameNumberBuilderTypeBuiltAcquiredRetiredDispositionNotesVolunteer1Baldwin Locomotive Works0 4 4t189018901922Жарамсыз жағдайға келтірілді (Scrapped) Қызмет еткен ветеран2The Portland Company0 4 4t12/189018901925Жарамсыз жағдайға келтірілді (Scrapped)3The Portland Company0 4 4t4/1892192019291933 жылы Вискасет, Уотервилл және Фармингтон #8 локомотивіне сатылды. Birdgton & Saco River компаниясынан #34 сатып алынды. Бастапқыда Sandy River #5 болған. Вискасет, Уотервилл және Фармингтон теміржол музейінде сақтаулы.