Кіріспе

Архаикалық зоологиялық терминология

Пахидермата (грекше паχύς және δέρμα сөздерінен – "қалың тері") – Готлиб Сторр, Жорж Кювье және басқалар сипаттаған, бір кезде көптеген жүйетанушылар мойындаған сүтқоректілердің ескірген тобы. Полифилетикалық болғандықтан, бұл топ қазір қолданылмайды, бірақ жүйетану тарихында маңызды рөл атқарады. Қатаң биологиялық жіктемеден тыс, "пахидерм" термині көбінесе пілдерді, мүйізтұмсықтарды, бегемоттарды және тапирлерді сипаттау үшін қолданылады.

Тарих

1796 жылы жарық көрген зерттеу еңбектерінің бір сериясында Жорж Кувье Пахидерматалар жіктемесін жасады, оған Proboscidiana, Pachydermata Ordinaria және Solipedes деп аталатын сүтқоректілердің үш туысы кірді, олардың барлығы өсімдікқоректілер. Олар қазір Proboscidea (қазіргі түрлер арасында тек үш пил түрі), Perissodactyla (жұп емес саусақтылар, жылқы, тапир және қарақұйрықтарды қоса), Suina (шошқалар мен пекарилер), Hippopotamidae және Hyracoidea (hyraxes) болып бөлінеді. Кувье Pachydermata-ны "тырнақты, қайырмайтын жануарлар" деп анықтаған, ал Сторр оны "екіден астам саусақты тырнақты сүтқоректілер" деп сипаттаған. Кувье бұл жіктемеге жылқыларды қосты. Бір табиғатты зерттеуші, Делабере Притчет Блейн, былай деп болжады:

Пахидерматалардың бұрынғы жіктемесі көбінесе туыс емес сүтқоректілердің жасанды тобы ретінде сипатталғанымен, Чарльз Дарвин сияқты көрнекті зоологтар оны басқа тырнақты жануарлардан өзгеше тырнақты сүтқоректілердің бір деңгейі ретінде мойындады; ал анатомиялық ерекшеліктер "пахидерма" сүтқоректілерінің бір-бірімен және басқа тырнақты жануарлармен байланысын көрсетеді. Генетикалық зерттеулердің арқасында пілдер, қарақұйрықтар, тапирлер және бегемоттар мүлдем бөлек кластарға жатқызылды. Қарақұйрықтар, бегемоттар, шошқалар, пекарилер, жылқылар, зебралар, есектер және тапирлер Laurasiatheria класына, ал пілдер, гиракстар, манатылар және дугонгтар Afrotheria класына жатқызылды.