Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста Германияның Свальбардқа жасаған шабуылы
1943 German raid on Svalbard during WW2
«Цитронелла» операциясы, сондай-ақ «Сицилия» операциясы (Unternehmen Sizilien) деп те аталады, 1943 жылдың 8 қыркүйегінде Свальбард архипелагындағы Шпицбергенге жасалған сегіз сағаттық неміс шабуылы болды. [[Неміс соғыс кемесі Тирпиц (өзінің жалғыз шабуылдық әрекеті) және [[Неміс соғыс кемесі Шарнхорст]], сонымен қатар тоғыз эсминец архипелагқа барып, Исфьордендегі одақтас әскерлері басып алған елді мекендерді бомбалады және десанттық топты қолдады. Алты норвегиялық қаза тауып, 31 адам тұтқынға алынды; он алты неміс жараланды, соның біреуі жараларынан көз жұмды.
Operation Zitronella, also known as Unternehmen Sizilien (Operation Sicily), was an eight hour German raid on Spitzbergen, in the Svalbard Archipelago, on 8 September 1943. The battleships [[German battleship Tirpitz (in its only offensive action) and [[German battleship Scharnhorst, plus nine destroyers, sailed to the archipelago, bombarded Allied occupied settlements in Isfjorden and covered a landing party. Six Norwegians were killed and 31 were taken prisoner; sixteen Germans were wounded, one dying of his wounds.
Шпицберген
Свалбард архипелагы Солтүстік Мұзды мұхитта орналасқан, Солтүстік полюстен шамамен бірдей қашықтықта, ал Норвегияға оңтүстікке қарай да сондай арақашықтықта. Аралдар таулы, тұрақты қармен жабылған шаңырақтары бар, кейбіреулері мұздықтармен қапталған; тік жартастардың төменгі бөлігінде сирек өзен террассалары және жағалау жазықтары кездеседі. Қыста аралдар қармен қапталып, шығанақтар мұз қатып қалады. Батысында Шпицберген аралының батыс жағалауында бірнеше ірі фьордтар бар; Исфьорденнің ені дейін жетеді. Гольфстрім суды жылытады, сондықтан теңіз жазда мұзсыз болады. 1940 жылдары Лонгйербьен (Лонгйер қаласы) және Баренцбург Исфьорденнің оңтүстік жағалауындағы шағын шығанақтарда, жағалаудың солтүстігіндегі Кингс-Бей (Кваде-Хок) және оңтүстікке қарай Ван-Миенфьорденде орналасқан. Бұл елді мекендер көптеген елдерден келген қоныс аударушыларды тартты; 1920 жылғы шарт аралдарды бейтарап аймақ деп жариялады және қатысушы елдердің минералдық және балық аулау құқықтарын мойындады. 1939 жылға дейін халық саны шамамен 3000 адамды құрады, олардың көп бөлігі норвегиялық және советтік кеншілер болды. Кен орындары жоғары кабельдік жолдармен немесе рельстермен жағаға қосылды, ал қыста жиналған көмір жазғы ерігеннен кейін кемемен әкетілді. 1939 жылғы өндіріс көлемі Норвегия мен КСРО арасында бөліскен бір жылға жуық болды.
The Svalbard Archipelago is in the Arctic Ocean, from the North Pole and a similar distance to Norway to the south. The islands are mountainous, with permanently snow covered peaks, some glaciated; there are occasional river terraces at the bottom of steep valleys and some coastal plains. In winter, the islands are covered in snow and the bays ice over. To the west, Spitzbergen Island has several large fiords along its west coast; Isfjorden being up to wide. The Gulf Stream warms the waters and the sea is ice free during the summer. In the 1940s, there were settlements at Longyearbyen (Longyear Town) and Barentsburg, in inlets along the south shore of Isfjorden, in Kings Bay (Quade Hock) further north along the coast and in Van Mijenfjorden to the south. The settlements attracted colonists from many places; the treaty of 1920 neutralised the islands and recognised the mineral and fishing rights of the participating countries. Before 1939, the population consisted of about 3,000 people, mostly Norwegian and Soviet workers in the mining industry. Drift mines were linked to the shore by overhead cable tracks or rails and coal dumped over the winter was collected by ship after the summer thaw. By 1939 production was about a year, split between Norway and the USSR.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Шпицберген архипелагы бірнеше әскери операциялардың ортасы болды. 1941 жылдың тамызында британдық, канадалық және еркін норвегиялық күштері "Гантель" операциясы аясында Шпицбергенге қонды, мақсаты – көмір өнеркәсібін, оған байланысты жабдықтар мен мүліктерді жою еді. Гарнизон құруға әрекет жасалмады және азаматтық халық эвакуацияланды. Нацистік Германия Арктикада адамдармен жұмыс істейтін метеорологиялық станциялар құрды, бұл Ұлыбританиядан КСРО-ға бағытталған одақтас конвойларына қарсы соғыс жүргізу үшін маңызды болды. Бұрынғы поляр зерттеушісі доктор Эрих Этьен аралдарда адамдармен жұмыс істейтін станцияны орнату бойынша операцияны басқарды. Ұшу үшін қауіпсіз жағдайлар бар кең алқабымен Адвент шығанағы (Адвентфьорден) таңдалды. Аллювиалды қиыршық тас топырағы ұшу-қону жолағына жарамды болды, ал биік жердің оңтүстік-шығысқа қарай орналасуы Норвегиядағы Банакпен радиобайланысқа кедергі келтірмеді; Лонгьербьен елді мекені де жақын жерде орналасқан. Бұл орын "Бансё" (Банак және Шпицберген Оясынан) деген кодолық атау алды, ал 25 қыркүйекте адамдар, жабдықтар мен жабдықтамаларды тасымалдау басталды. Британдықтар Блетчли Паркте "Ультра" арқылы оқиғаларды қадағалады, төрт британдық мина тазартқыш кемелері зерттеу үшін бағытталды және 19 қазанда Исфьорденге жетті. Wettererkundungsstaffel Wekusta 5 ұшақ экипажы кемелерді байқады, ал Адвентфьордендегі отыз адам тез арада ұшақпен және екі Junkers Ju 52 көліктік ұшағымен қауіпсіз жерге эвакуацияланды. Британдықтар келгенде Адвентфьорденде ешкім қалмады, бірақ бірнеше кодолық кітаптар табылды; кемелер кеткеннен кейін немістер қайта оралды. Доктор Альбрехт Молл мен үш адам 1941–1942 жылдардың қысында ауа райы туралы хабарларды жіберу үшін келді. 1941 жылдың 29 қазанында Ханс Кноспель мен бес метеоролог Кригсмарин арқылы Сигнехамнаға орналастырылды, ол Шпицбергеннің солтүстік-батысындағы Кроссфьорденнің тармағы Лиллихёкфьордендегі шағын шығанақ еді. Термометр, барометр, хабар таратушы және батареялары бар автоматты ауа райы станциясы ("Кроте") Банакқа жеткізілді, содан кейін Бансёға ұшып кетеді және Молл тобы қайтарылады. Қолайлы ауа райы 12 мамырға дейін күтілді; Heinkel He 111 және Junkers Ju 88 ұшақтары "Кроте" станциясын орнату үшін техникалық қызметкерлермен және жабдықтармен жіберілді. 1942 жылдың сәуірінде "Фритам" операциясы, аралдарды басып алу мақсатымен Баренцбургке норвегиялық күшін қондыру, сәтсіз аяқталды, бірақ 1943 жылдың жазында одақтас "Гирбокс" және "Гирбокс II" операциялары аралдардың одақтастардың бақылауында болуын қамтамасыз етті.
During the Second World War, the Svalbard Archipelago was the scene of several military operations. In August 1941, British, Canadian and Free Norwegian Forces landed on Spitzbergen during Operation Gauntlet to destroy the coal industry, associated equipment and stores. No attempt was made to establish a garrison and the civilian population was evacuated. Nazi Germany set up manned meteorological stations in the Arctic to improve weather forecasts, vital for the warfare against Allied convoys from the UK to the USSR. Dr Erich Etienne, a former Polar explorer, commanded an operation to install a manned station on the islands. Advent Bay (Adventfjorden) was chosen for its broad valley, a safer approach and landing ground for aircraft. The subsoil of alluvial gravel was acceptable for an airstrip and the south eastern orientation of the high ground did not impede wireless communication with Banak in Norway; the settlement of Longyearbyen was close by. The site received the code name Bansö (from Banak and Spitzbergen Öya) and ferry flights of men, equipment and supplies began on 25 September. The British followed events from Bletchley Park through Ultra, four British minesweepers were diverted to investigate and reached Isfjorden on 19 October. A Wettererkundungsstaffel Wekusta 5 aircraft crew spotted the ships and the thirty men at Adventfjorden quickly were flown to safety by the aircraft and two Junkers Ju 52 transport aircraft. Adventfjorden was deserted when the British arrived but some code books were recovered; the Germans returned once the ships had departed. Dr Albrecht Moll and three men arrived to spend the winter of 1941–1942 transmitting weather reports. On 29 October 1941, Hans Knoespel and five weathermen were installed by the Kriegsmarine at Signehamna, a small bay on Lilliehöökfjorden, a branch of Krossfjorden in north western Spitzbergen. An automatic weather station (Kröte) with a thermometer, barometer, transmitter and batteries arrived at Banak, to be flown to Bansö and the Moll party to be brought back. It took until 12 May for favourable weather; a Heinkel He 111 and a Junkers Ju 88 were sent with supplies and the technicians to install the Kröte. In April 1942, Operation Fritham, the landing of a Norwegian force at Barentsburg to occupy the islands, met with disaster but by the summer of 1943, the later Allied Operation Gearbox and Operation Gearbox II secured Allied control of the islands.
Германияның жоспарлары
Неміс жауынгерлік кемелері «Тирпиц» (Kapitän zur See (KzS) Ханс Карл Майер) және «Шарнхорст» (KzS Фридрих Хюффмайер) және 4-ші (KzS Рольф Йоханнессон), 5-ші (KzS Макс Эккарт Вольф) және 6-шы (KzS Фридрих Коте) жойғыш флотилияларының тоғыз жойғышы, сонымен қатар «Нарвик» класындағы жойғыштар «Z27», «Z29», «Z30», «Z31», «Z33» және «Z15 Эрих Штайнбринк», «Z20 Карл Галстер», «Z6 Теодор Ридель» және «Z10 Ханс Лоди», 230-шы жаяу әскер дивизиясының 349-шы гренадер полкінің бір батальонына мінгізілді. Кемелер 6 қыркүйекте Шпицбергенге бағыт алды. «Тирпиц» «Шарнхорстты» бастап кетті, ал «Карл Галстер», «Теодор Ридель» және «Ханс Лоди» кемелер Стернсундеттің жанынан өтетін кезде суастына қарсы қорғаныс шебін жасады, «Эрих Штайнбринк», «Z27» және «Z30» – оң жақта, ал «Z29», «Z31» және «Z33» – сол жақта болды. 7 қыркүйектегі сағат 8:00-ге дейін күш Айыз аралының жартысына жетті. Кешке, сағат 16:45-те британдық барлау ұшағы Альте-Фьорд үстінен ұшқандығы туралы хабарлама келіп түсті, сол кезде кемелер Свалбардтан ғана алыс еді, ал британдықтар тіпті толық жылдамдықпен де елу сағаттық қашықтықта болды.
The battleships [[German battleship Tirpitz (Kapitän zur See (KzS) Hans Karl Meyer) and [[German battleship Scharnhorst (KzS Friedrich Hüffmeier) and nine destroyers of the 4th (KzS Rolf Johannesson), 5th (KzS Max Eckart Wolff) and 6th (KzS Friedrich Kothe) destroyer flotillas, with the Narvik class destroyers [[German destroyer Z27, [[German destroyer Z29, [[German destroyer Z30, [[German destroyer Z31, [[German destroyer Z33 and [[German destroyer Z15 Erich Steinbrinck, [[German destroyer Z20 Karl Galster, [[German destroyer Z6 Theodor Riedel and [[German destroyer Z10 Hans Lody, embarked a battalion of the 349th Grenadier Regiment, 230th Infantry Division. The ships sailed for Svalbard on 6 September. Tirpitz led Scharnhorst, with Karl Galster, Theodore Riedel and Hans Lody providing an anti submarine screen ahead, Erich Steinbrinck, Z27 and Z30 to starboard and Z29, Z31 and Z33 to port, as the ships sailed past Stjernsundet. By 8:00 a. m. on 7 September, the force was half way to Bear Island. During the evening a message was received that a British reconnaissance aircraft had flown over Alte Fjord at 4:45 p. m., when the ships were only from Svalbard, with the British fifty hours away, even at full speed.
Іс-қимыл
8 қыркүйек күні таңғы сағат 3-те «Шарнхорст» және 5-ші мен 6-шы эсминецтер флотилиялары Адвент шығанағына әскер түсірді, ал «Тирпиц» пен 4-ші флотилия Баренцбургке бет алды, «Тирпиц» алдау үшін ақ ту көтерді. Кемелер от ашу алдында Грøнфьордтан үш крейсер мен жеті эсминец келгені туралы радиохабарламаны ұстады; «Тирпиц» жиілікті басуға кірісті, бірақ хабарлама тоқтатылғанын анықтай алмады. Сағат 4-те Рейкьявиктан келген жауап хабарлама қабылданғанын көрсетті, ал «Тирпиц» негізгі қаруларымен тарату стансасын нысанаға алды. Баренцбургтегі «Тирпицтің» сегіз 15 дюймдік зеңбірегінің (елу екі 15 дюймдік және сексен екі 5,9 дюймдік снаряд) және Лонгйербьендегі «Шарнхорсттың» тоғыз 11 дюймдік зеңбірегінің атысымен қолдау көрсетілді, қорғаушылардың екі 3 дюймдік зеңбірегіне қарсы, эсминецтер бекініс әскерлерінің батальонын түсірді. Норвегиялық зеңбіректер істен шығарылды, көмір қоймалары, азық-түлік, су және электр генераторлары қиратылды. Z29, Z31 және Z33 Grønfjorden-ге, Баренцбургке әскер түсіру үшін жүзіп келе жатқанда, «Тирпицтің» алдынан өтті, ал екі 40 мм Bofors зеңбірегінің мергендері 150-ге жуық снарядты эсминецтерге атып, олар «Тирпицке» еркін ату үшін жаққа жылжыды. Z29 және Z33 екеуі де зақымдалды, Z33 сүйреуге алынуы тиіс болды. Он екі снарядтан жасалған жарылыс Bofors зеңбіректерді үнсіз қылды. «Тирпиц» Heerodden-дегі көмір шахтасына негізгі зеңбіректермен оқ жауып, өртке салды. Z29-дан келген хабарлама «Тирпицті» Grønfjorden-ге тереңірек жүзуге және тағы жиырма снаряд атуға итерді, ал таңғы сағат 5:00-де Йоханнессон әскерлердің жоспарланғандай қонғанын хабарлады. Норвегиялықтардың қалғандары Баренцбургтегі нысандарды басып алған кезде, жанған көмір қоймасын жасырып, ішкі аймаққа қашты. Куммец норвегиялықтардың жіберген радиохабарынан алаңдады, себебі Жеке флот теңізде болуы мүмкін және ол 11:00-ге дейін жаяу әскерін кемелеріне қайтаруды қалады. «Шарнхорст» Isfjorden арқылы Лонгйербьенге жүзіп, 5:12-ге дейін норвегиялықтарты басып алғанын хабарлады. Таңғы сағат 7:00-де жаяу әскер командирі полковник Вендте бұзғыштар 8:00-ге дейін аяқталады деп хабарлады. Жүйелі бомбалаудан кейін неміс кемелері 11:00-ге дейін қондырғы тобын және тұтқындарды қайтадан кемеге көтеріп, теңізге шықты, «Тирпиц» Баренцбургтен тыс жердегі оқ-дәрі және жанармай қоймаларына тағы сегіз снаряд атып. Соңғы гидроұшақтарды жинау «Тирпицтің» 12:00-ге дейін кешіктірді, содан кейін неміс кемелері Норвегиялықтар радио байланысын қалпына келтіріп, байқау туралы хабарлама жіберді, бұл Жеке флоттың Скапа-Флоудан шығуына себеп болды, бірақ неміс кемелерін тоқтатуға тым кеш болды, олар 9 қыркүйекте портқа жетті.
At 3:00 a. m. on 8 September, Scharnhorst and the 5th and 6th Destroyer Flotillas landed troops in Advent bay, while Tirpitz and the 4th flotilla sailed to Barentsburg, Tirpitz flying a white ensign as a ruse. Just before the ships opened fire, a wireless message from Grønfjord was intercepted by the ships that three cruisers and seven destroyers had arrived; Tirpitz began to jam the frequency but could not tell if the message was blocked. At 4:00 a. m. a reply from Reykjavik suggested that the message had been received and Tirpitz silenced the transmitter with shells from its main armament. Supported by the gunfire of the eight 15 inch guns of Tirpitz at Barentsburg (fifty two 15 inch and eighty two 5.9 inch rounds) and the nine 11 inch guns of Scharnhorst at Longyearbyen, against the two 3 inch guns of the defenders, the destroyers landed the battalion of fortress troops. The Norwegian guns were put out of action and coal heaps, supplies of food, water and electricity generators were destroyed. When Z29, Z31 and Z33 manoeuvred into Grønfjorden, to land troops at Barentsburg, they sailed in front of Tirpitz and the gunners of the two Bofors 40 mm guns took advantage and fired about 150 rounds at the destroyers, which moved aside to give Tirpitz a clear field of fire. Z29 and Z33 were both damaged, with Z33 having to be taken in tow. A broadside of twelve shells silenced the Bofors guns. Tirpitz fired its main guns at a coalmine at Heerodden and set it on fire. A message from Z29 led Tirpitz to sail further into Grønfjorden, fire another twenty shells and at 5:00 a. m. Johannesson reported that the troops had landed as planned. The surviving Norwegians fled into the hinterland, using a blazing coal dump for cover as the landing party seized the installations at Barentsburg. Kummetz was apprehensive about the wireless message sent by the Norwegians, in case the Home Fleet was already at sea and wanted the infantry back on board his ships by 11:00 a. m. Scharnhorst had sailed further into Isfjorden to Longyearbyen and reported by 5:12 a. m. that the Norwegians had been overrun. At 7:00 a. m., the infantry commander, Colonel Wendte, reported that the demolitions would be complete by 8:00 a. m. After a methodical bombardment, the German ships re embarked the landing party, their prisoners by 11:00 a. m. and put to sea, Tirpitz firing another eight shells at ammunition and fuel dumps outside Barentsburg. Recovering the last of the floatplanes caused a delay to Tirpitz until 12:00 p. m. and then the German ships left at The Norwegians repaired their wireless and got off a sighting report, which led to the Home Fleet sailing from Scapa Flow but too late to intercept the German ships, which reached port on 9 September.
Талдау
Unternehmen Zitronella/Sizilien – белгілі бір деңгейде сәтті аяқталды, бірақ ұзақ мерзімді пайда әкелмеді, себебі одақтастар Шпицберген аралын қайта басып алды. 19 қазанда "Tuscaloosa" крейсері норвегиялық гарнизонға көмек және күшейте беру үшін Баренцбургке келді. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ресми тарихшысы Сэмюэл Элиот Морисон "Zitronella" операциясын Kriegsmarine-нің саяси қадамы ретінде сипаттады, оның мақсаты Гитлерге неміс беткей флотының әлдебір құндылығы бар екенін көрсету болды. Морисон бұл күш-жігердің нәтижелерге пропорционалды еместігін айтты, сондай-ақ осы мақсаттарға оңайырақ қол жеткізуге болатындығын ұсынды. 2013 жылы Никлас Зеттерлинг пен Майкл Тамеландер бұл операцияны экипаждар үшін пайдалы жаттығудан басқа ешқандай маңызға ие емес деп бағалады.
Unternehmen Zitronella/Sizilien was a qualified success; it brought no lasting benefit, since the Allies quickly re occupied Spitzbergen island. On 19 October, the cruiser Tuscaloosa arrived at Barentsburg with relief and reinforcements for the Norwegian garrison. Samuel Eliot Morison, the official historian of the US Navy, described Zitronella as a political move on the part of the Kriegsmarine, to show Hitler that the German surface fleet had some value. Morison judged the effort disproportionate to the results, suggesting that the same ends could have been achieved more simply. In 2013, Niklas Zetterling and Michael Tamelander called the operation insignificant, apart from useful training for the crews.
Шығындар
16 неміс теңізшісі жараланды, біреуі жараларынан көз жұмды, ал 6 норвегиялық қаза болды. Капитан Мортен Бредсдорф пен отыз тұтқын бұрынғы Польша мемлекетінің аумағындағы Рейхсгау Вартлендтегі Шилдбергке (қазіргі Острешув) Oflag XXI C лагеріне жіберілді, онда бұрыннан 1089 норвегиялық офицер ұсталып тұрған еді. Неміс бас теңізшісі эсминецтен әскери сотта қорқақтық жасағаны үшін өлім жазасына кесілді (ол әскерлерді жағаға сүйемелдемей, кемесінде жасырынған) және «Шарнхорст» кемесінің палубасында атылды. Бұл оқиға, сондай-ақ медальдарды бөлу туралы дау, «Шарнхорст» экипажы 160 Темір крест алғанда, ал «Тирпиц» экипажы 400 алғанда, экипаждар арасындағы жағдайды одан бетер нашарлатты.
Sixteen German sailors were wounded, one dying of his wounds and six Norwegians were killed. Captain Morten Bredsdorff and thirty prisoners were sent to Oflag XXI C in Schildberg (now Ostrzeszów) in the Reichsgau Wartheland in the former state of Poland, joining 1,089 Norwegian officers interned there. A German Leading Seaman from a destroyer was court martialled and sentenced to death for cowardice (he had hidden on his ship rather than accompanying troops to the shore) and was executed on the quarterdeck of Scharnhorst. This episode, along with a dispute over medal allocation, when the crew of Scharnhorst received only 160 Iron Crosses against 400 for the crew of Tirpitz, exacerbated the bad relationship between the crews.
Кейінгі операциялар
Шабуылдың астына Луфтваффе Хопен аралына ауа райы стансасын орнатты. (Нацистік Германияның 1945 жылдың мамыр айында капитуляциялауымен бірнеше ай бойы оқшауланған Хопен аралындағы ұшқыштар 1945 жылдың қыркүйегінде норвегиялық балық аулау қайығының капитанына өздерін тапсырды.) Кемелер Шпицбергенге қарай жүзіп кеткен кезде, Альтафьордтағы Тирпиц пен Шарнхорстқа британдық-советтік шабуыл дайындалып жатыр еді. Шотландияның Шетланд аралдарындағы Сулом Вое базасында орналасқан 190 эскадрильяның Каталина ұшатын қайығына Исфьорденді барлау тапсырылды және ол сағат 17:00-де ұшып кетті. Экипаж Свалбардқа ұшып, содан кейін Норвегия жағалауындағы оңтүстік нүктеге, шығысқа бұрылып Мурманскқа қонуға тиіс еді. Егер неміс кемелері көрінсе, Каталина экипажы оларды атып түсіргенге дейін немесе қауіпсіз ұшу шегіне жеткенге дейін іздеп ұшуға тиіс еді, содан кейін Кола шығанағындағы Граснаяға ұшып кетуге тиіс еді. "Каталина" отынмен толықтырылды және тереңдік бомбалары қалдырылды. "Каталина" Соркапқа ұшып, содан кейін батыс жағалау бойымен Исфьорденге дейін барды, Капп Линне, Баренстбург, Грин Харбор, Грумант және Лонгйербьен айналасында өмірдің белгілерін іздеді, суретке түсірді және немістердің қолынан туған өрттердің күлі мен қираған ғимараттарды ғана тапты. (Ұшқыштар кейіннен тауларда аман қалған адамның оларды естіп, жағаға қашқандығын, бірақ оны ешкім көрмегенін естіді.) "Каталина" неміс кемелерінің күтілетін бағытымен Норвегияға қарай ұшты, олардың Альта-Фьордқа бет алғанын болжады. Теңізде мұнайдың ізі байқалды және бір Ju 88 жоғарыда, қарсы бағытта ұшып келе жатты, бірақ кемелерге тап болмады. "Каталина" жоспарланғандай қонды және экипажға бұл ұшудың Кемелерге қарсы X Craft (кішкентай су асты кемесі) шабуылына қолдау көрсету мақсатында екені айтылды; олардың барлау суреттері брифинг үшін Ұлыбританияға жіберілуі керек еді.
Under cover of the attack, the Luftwaffe installed a weather station on Hopen Island. (Isolated for months after the Nazi German surrender in May 1945, the airmen on Hopen Island gave themselves up in September 1945 to the captain of a Norwegian fishing boat.) A British–Soviet attack on Tirpitz and Scharnhorst in Altafjord was being prepared when the ships had sailed for Svalbard. A Catalina flying boat of 190 Squadron, based at Sullom Voe in the Shetland Isles, in Scotland, was ordered to reconnoitre Isfjorden and took off at 5:00 p. m. The crew was to fly to Svalbard, then south to a point off the Norwegian coast, turning east to make landfall at Murmansk. If the German ships were sighted, the Catalina crew were to shadow the ships until shot down or the prudent limit of endurance (PLE) was reached, then fly to Grasnaya on the Kola Inlet. The Catalina was filled with fuel and left behind its depth charges. The Catalina flew to Sørkapp, then navigated up the west coast to Isfjorden and searched for signs of life around Kapp Linné, Barenstburg, Green Harbour, Grumant and Longyearbyen, taking photographs and finding only destroyed buildings and smoke from the fires started by the Germans. (The aviators heard later that a survivor in the hills heard them and ran to the shore but was not seen.) The Catalina was flown towards Norway along the expected track of the German ships, assuming that they were making for Alta Fjord. Some oil was seen on the sea and a Ju 88 was spotted high up, flying the other way but no ships. The Catalina landed as planned and the crew were told the flight was in support of Operation Source, an X Craft (midget submarine) attack against the ships; their reconnaissance photos were to be flown to Britain for briefing material.