Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қанават (قَنَوَات) – Сириядағы ауыл. Әл-Сувейдадан солтүстік-шығысқа қарай 7 шақырым қашықтықта орналасқан. Теңіз деңгейінен шамамен 1200 метр биіктікте, өзенге жақын және ормандармен қоршалған жерде жатыр. Ауылдың тұрғындары толығымен дрюз қауымынан. Сирияның Орталық статистика бюросының (ОСБ) мәліметі бойынша, 2004 жылғы халық санағында Қанаватта 8324 адам тұрған.
Qanawat (قَنَوَات) is a village in Syria, located 7 km north east of al Suwayda. It stands at an elevation of about 1,200 m, near a river and surrounded by woods. Its inhabitants are entirely from the Druze community. According to the Syria Central Bureau of Statistics (CBS), Qanawat had a population of 8,324 in the 2004 census.
Тарих
Қанават – Басан және Хауран аймақтарындағы ең ерте қалалардың бірі. Еврей Библиясында ол Кенет (Еврейше: קְנָת, ) деп көрсетілген болуы мүмкін. Алғашқы дәлелдер б.з.д. 20-19 ғасырлардағы египеттік эксекрация мәтіндерінің (екінші топ) және б.з.д. 14 ғасырға жатқан Амарна хаттарында (ЕА 204-те Қану ретінде) кездеседі.
Qanawat is one of the earliest cities in the Bashan and Hauran areas. It is probably evidenced in the Hebrew Bible as Kenath (Hebrew: קְנָת, , ). Possible earlier evidence, is from Ancient Egyptian documents like the execration texts (second group) of the 20th 19th century BC, and the Amarna letters of the 14th century BC (as Qanu, in EA 204).
Геллендік және римдік тарих
Ежелгі грек-римдік Канатха қаласы (сондай-ақ Канатха, көне грек тілінде Κάναθα), алғаш рет Ирод Ұлының билік құрған кезінде (б.з.д. I ғасыр) айтылады, сол кезде Набатей араб әскерлері еврей әскерін жеңді. Бұл екі күш арасындағы келіспеушіліктердің себебі болды. Помпейден Траянға дейінгі кезеңде, ол Декаполистің қалаларының бірі болды, римдіктерге белгілі бір тәуелсіздік беретін еркін одақ. Біздің заманымыздың I ғасырында ол Сирияның римдік провинциясына қосылды, ал II ғасырда Септимий Север оны Септимия Каната деп қайта атап, Рим колониясы ретінде Арабия провинциясына қарастырды.
The ancient Hellenistic Roman city of Canatha (also Kanatha, Κάναθα in Ancient Greek), is mentioned for the first time in the reign of Herod the Great (1st century BC), when Nabatean Arab forces defeated a Jewish army. It remained an issue of contention between the two powers. From Pompey's time until Trajan's, it was a city of the Decapolis, a loose federation of cities allowed by the Romans to enjoy a degree of autonomy. In the 1st century AD it was annexed to the Roman province of Syria, and in the 2nd century it was rechristened Septimia Canatha by Septimius Severus, a Roman colony, and transferred to the province of Arabia.
Епископтық
Каната епископтарының тек біреуі ғана атымен белгілі: Теодосий 449 жылы Эфесте өткен қарақшылар кеңесіне, 451 жылы Халкидон кеңесіне және 459 жылы Константинополь патриархы Геннадий I шақырған, ақшаға дін қызметін сатуға қарсы синодқа қатысқан. Қазіргі кезде тұрақты епископтық болмай, Каната католик шіркеуінің титулярлық орыны ретінде тізілген.
Only one of the bishops of Canatha is known by name: Theodosius took part in the Robber Council of Ephesus in 449, in the Council of Chalcedon in 451, and in a synod called by Patriarch Gennadius I of Constantinople in 459 against simony. No longer a residential bishopric, Canatha is today listed by the Catholic Church as a titular see.
Ерте ислам дәуірі
Бұл аймақтағы христиандықтың маңызды орталығы болған Каната 637 жылы мұсылман арабтарының шабуылына түсті және 9-ғасырға қарай маңыздылығын жоғалтып, кедей ауылға айналды.
A center of Christianity in the area, Canatha was captured by the Muslim Arabs in 637, and declined in importance until in the 9th century it was reduced to a poor village.
Осман дәуірі
1596 жылы Қанауат Осман салық тізілімдерінде Хауран санджағының Бани Насия нахиясының (кіші ауданының) құрамында тіркелді. Онда он екі мұсылман және бес христиан шаңырағы болды. Тұрғындарының арасында көшпенді бедуиндер де кездесті. Ауыл тұрғындары бидай, арпа, жаздық дақылдар, ешкілер және/немесе ара ұялары сияқты әртүрлі ауыл шаруашылығы өнімдері үшін 20% мөлшерінде белгілі бір салық төледі, жалпы сомасы 4750 акче құрады. Қанауат 17-18 ғасырларда тасталып қалды. Бірақ 1820 жылдарға қарай, Ливан тауынан көшіп келген друздардың қоныстанған алғашқы Джабал Хауран ауылдарының біріне айналды. Ол кезде ауылға бес-алты друз отбасы қоныстанды. Дегенмен, 1830 мен 1850 жылдар аралығында оның халқы біртіндеп артты. 1840 жылы Ибрайым қайтыс болды, оның орнын ұлы Хусейн басты. Соңғысы Қанауатты тек атақты түрде басқарды, ал әл-Хаджари әулеті ауылдың істерін машайхат әл-ақл арқылы тәуелсіз түрде жүргізді.
In 1596 Qanawat appeared in the Ottoman tax registers as part of the nahiya (subdistrict) of Bani Nasiyya of the Hauran Sanjak. It had a population of twelve Muslim and five Christian households. Among the inhabitants were a group of settled Bedouin. The villagers paid a fixed tax rate of 20% on various agricultural products, including wheat, barley, summer crops, goats and/or beehives; a total of 4,750 akçe. Qanawat was abandoned between the 17th and 18th centuries. However, by the 1820s, it was among the first villages in the Jabal Hauran to be repopulated by Druze migrants from Mount Lebanon. At the time, five or six Druze families settled the village. However, its population had only incrementally increased between 1830 and 1850. Ibrahim died in 1840 and was succeeded by his son Husayn. The latter only nominally controlled Qanawat with the al Hajari family running the village’s affairs independently through the mashaykhat al aql.
Негізгі көрікті жерлер
Қаланың кең ауқымды ежелгі қираған жерлерінің ұзындығы 1500 м, ені 750 м. Олардың арасында римдік көпір және тасқа қашалған театр бар, онда тоғыз қабатты орындықтар мен диаметрі 19 метрлік оркестр орналасқан, сондай-ақ нимфеум, су құбыры және портигі мен колонналары бар үлкен ғибадатхана да бар. Қаланың солтүстік-батысында 2-ші ғасырдың соңы немесе 3-ші ғасырдың басында салынған периптерлік ғибадатхана бар, ол биік платформада орналасқан және колонналармен қоршалған. Көп жылдар бойы бұл ғибадатхана Гелиос құдайына арналған деп есептелді, бірақ 2002 жылы табылған жазу оның жергілікті құдай Раббосқа арналғанын көрсетті. Ес Серай (сонымен қатар Серая, "сарай") деп аталатын ескерткіш шамамен 2-ші ғасырдың басында салынған, бастапқыда ғибадатхана болған, ал 4-ші/5-ші ғасырлардан бастап христиан базиликасы болды. Оның ұзындығы 22 м, ал оның алдында сыртқы портик және он сегіз бағаналы атриум болған. Неміс саяхатшысы Герман Бурхарт 1895 жылы қалаға сапар шегіп, оның көнеліктерін суретке түсірді, қазір бұл суреттер Берлиннің этнологиялық мұражайында сақтаулы.
The city's extensive ancient ruins are 1500 m in length and 750 m in breadth. Among them are a Roman bridge and a rock hewn theatre, with nine tiers of seats and an orchestra nineteen meters in diameter, also a nymphaeum, an aqueduct, and a large prostyle temple with portico and colonnades. North west of the town is a late 2nd or early 3rd century peripteral temple, built on a high platform surrounded by a colonnade. For years, this temple was believed to honour Helios, but an inscription discovered in 2002 shows that it was dedicated to a local god, Rabbos. The monument known as Es Serai (also Seraya, "palace") dates from around the 2nd century AD and was originally a temple, and then, from the 4th/5th centuries, a Christian basilica. It is 22 m long, and was preceded by an outside portico and an atrium with eighteen columns. The German explorer Hermann Burchardt visited the town in 1895, taking photographs of its antiquities, photographs which are now held in the Ethnological Museum of Berlin.