Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Windsor & Eton Central станциясы – Англияның Беркшир графтығындағы Виндзор қаласына қызмет ететін екі терминалдық станцияның бірі. Темір жол станциясының шағын бөлігі әлі де қолданыста болса, станция ғимаратының басым бөлігі туристерге арналған сауда орталығына айналдырылды, ол Виндзор Корольдік сауда орталығы деп аталады. Ол Темза көшесінде, Виндзор қамалының негізгі қоғамдық кіреберісі – Касл Хиллдің тіке қарсысында орналасқан. Бастапқыда Виндзор деп аталған станция екі рет қайта аталды: алғаш 1904 жылдың 1 маусымында Виндзор және Итон, ал кейін 1949 жылдың 26 қыркүйегінде Слаудан тармақ желісі аяқталғаннан кейін Виндзор және Итон Орталық деп аталды. Бірақ Итон колледжінің басшылығы, темір жолдың жанында болу Итон оқушыларын адастырады деп сенгендіктен, бұл мәселеге қарсылық көрсетті. 1871–72 жылдары тармақтың оңтүстікке қарай Дедворт және Аскот арқылы жалғастыру жоспары жасалды. Көпірдің оңтүстігіндегі виадуктен батысқа бұрылыс жасау жоспарланған. Жобалаудың жетілген кезеңіне жеткеніне, сондай-ақ бірқатар жер сатып алынғанына және мүмкін станция ғимаратының құрылысы басталғанына қарамастан, жоспарлар ешқашан аяқталмады және 1914 жылға дейін толығымен тоқтатылды.
Windsor & Eton Central station is one of two terminal stations serving the town of Windsor, Berkshire, England. Although a small part is still a railway station, most of the station building has been converted into a tourist oriented shopping centre, called Windsor Royal Shopping. It is situated on Thames Street, almost immediately opposite Castle Hill, the main public entrance to Windsor Castle. Originally named Windsor, the station was renamed twice: first to Windsor & Eton on 1 June 1904; and then to Windsor & Eton Central on 26 September 1949. on the completion of the branch line from Slough but only after considerable opposition from the leadership at Eton College, which was convinced that the proximity of a railway would lead the Eton boys astray. An extension of the branch was planned in 1871–72 to connect to the south via Dedworth and Ascot. It was planned to diverge west from the viaduct, just to the south of the river bridge. Despite reaching an advanced stage of design and with some property purchased plus the construction of a possible station building, the plans were never completed and were abandoned completely by 1914.
Қалалық және аудандық темір жолдар
1863 жылы Лондон қаласындағы Лондон Паддингтон мен Фаррингдон көшесі арасында Метрополитен темір жолы әлемдегі алғашқы метрополитенді ашқанда, Ұлы Батыс темір жолы Фаррингдоннан Виндзорға үздіксіз қызмет көрсетті. Бастапқыда бұл кең еңісті пойыздар болды, себебі алғашқы Метрополитен жеке стандартты және кең еңісті рельстерге салынған еді, және бірнеше ай бойы локомотивтер мен вагондар Ұлы Батыс темір жолынан жалданып алынды. 1865 жылға қарай, бұл бағытта күніне он пойыз қатынайтын болды.
When, in 1863, the Metropolitan Railway opened the world's first underground railway, between London Paddington and Farringdon Street in the City of London, the Great Western Railway ran regular through services to Windsor from Farringdon. Initially these were broad gauge trains, as the original Metropolitan was laid for mixed standard and broad gauges and, for some months, the engines and coaches were hired from the GWR. By 1865, there were ten trains daily on the route.
Құрылымы
Станцияға кірпіштен салынған жол бойымен және Виндзор теміржол көпірісімен келіп тіреледі, бұл Исэмбард Кингдом Брунел жобалаған соңғы қолдан жасалған темір көпір. Алғашқы ғимарат қарапайым пойыз депосынан аспады. Бұл ғимарат Ұлы Батыс теміржолы Виктория патшайымның Алмаз мерейтойына орай толық қайта жаңартылды, оның фасады әлдеқайда сәнді және ішкі дизайны Паддингтонды еске түсіреді. Екі аралды платформа және оңтүстік жағында қосымша жол жасалды. 4-ші платформада патшалық күту бөлмесі болған. 1936 жылғы қаңтарда Георг V-нің қосылу рәсімінде соңғы рет пайдаланылғаннан кейін, 1950 жылы ол Ұлыбритания көлік полициясының қажеттілігі үшін қайта жаңартылды.
The station is approached by a brick viaduct and Windsor Railway Bridge, the last surviving wrought iron bridge designed by Isambard Kingdom Brunel. The original building was little more than a glorified train shed. This was completely rebuilt by the Great Western Railway for Queen Victoria's Diamond Jubilee, with a much grander frontage and an interior reminiscent of Paddington. Two island platforms and a bay on the south side were provided. A royal waiting room existed on platform 4. Having last been used during the funeral of George V in January 1936, in 1950 it was converted for use by the British Transport Police.
Тауарлар сарайы
Станцияның солтүстігінде, станция мен Темза өзені арасында жер бетінде үлкен жүк ауласы салынған. Станция біршама биік салынғандықтан, аулаға виадуктің қабырғасына қарсы салынған тік еңіс арқылы түсу қажет болды. Еңіс өзен көпірінің жанындағы қысқа бас жолға қарай төмен түсіп, ауланың теміржол бұтақтарына кіруге мүмкіндік берді. Бұл құрылым бір ретте аулаға және одан вагондардың тасымалданатын санын шектеді. Виндзор және айналасындағы елді мекендерге қызмет көрсетуден басқа, аула Виндзор газ зауыты үшін қойма ретінде пайдаланылды, көмір түсіріліп, кокс пен қара шайыр шығарылды. 1960 жылдары жүк тасымалы тоқтатылғаннан кейін, жүк ауласы мен еңіс алынып тасталды. Аула автобус тұрағына айналды, бірақ виадуктің жанында еңістің орны әлі де көрініп тұр.
To the north of the station, a large goods yard was laid out between the station and the River Thames at ground level. Since the station was built somewhat higher up, the yard had to be reached by a steep incline built against the side of the viaduct. It sloped down towards a short headshunt, near the river bridge, which allowed switchback access to the yard sidings. This arrangement limited the number of wagons that could be transferred to and from the sidings in one go. In addition to serving the populace of Windsor and surrounding area, the yard provided a depot for Windsor gas works, receiving loads of coal and removing coke and tar. When freight services ceased in the 1960s, the goods yard and incline were removed. The yard became a coach park but, on the side of the viaduct, it is possible to see where the incline was.
Құлдырау
1968 жылдың 17 қарашасында 3 және 4 платформалар қолданыстан шығарылды, содан кейін 1969 жылдың 5 қыркүйегінде 2 платформа да қолданыстан шығарылды. Кейіннен, қалған платформа да станцияның әр қайта құрылысында екі рет қысқартылды.
On 17 November 1968, platforms 3 and 4 were taken out of use, followed on 5 September 1969 by platform 2. Later, the remaining platform was also truncated, twice, at each rebuild of the station.
Патшалық және империя
1982 жылы Британдық темір жолы мен Мадам Тюссо стансаны қайта жаңартып, «Роялти & Империя» (алғашқыда «Роялти & Темір жолдар») атты көрме ұйымдастырды. Көрмеде 1897 жылы королева Викторияның Алмаз мерейтойы еске түсірілді, онда балауыз мүсіндер мен аудиовизуалды шоу көрсетілді. Билет кассасы арқылы көрмеге кіргеннен кейін, келушілерді платформадағы королдік пойыздың келуін бейнелейтін көрініс қарсы алды, станция қызметкерлерінің мүсіндері мен толық көлемдегі пойыздың көшірмесі болды. «The Queen» деп аталған GWR 3031 кластың толық көшірмесі Steamtown, Carnforth қаласында салынды және бұрынғы Оңтүстік-Шығыс және Чатем темір жолының тендерімен, сондай-ақ GWR тендерінен алынған бөлшектермен жабдықталды. Локомотивтің жүк көтергіш доңғалағы мен артқы доңғалақтары да басқа GWR тендерінен алынған, бірақ үлкен жетек доңғалақтары жартылай ғана (төменгі жартысы) толыққанды және тікелей рельстерге орналаспады. Бұл локомотивті көрме құрылымы кезінде өз орнына итеруге мүмкіндік берді. Көшірме 1982 жылдың желтоқсанында аяқталды және 1983 жылдың қаңтарында автомобильмен жеткізілді. Екі мобильді кран оны эстакадаға көтеріп, уақытша рельстерге орналастырды. Тюссо бу және түтін генераторларын орнатты, сондықтан бу кабинадан, сыбызғылар мен қауіпсіздік клапандарынан, ал түтін – мұржадан шықты. Сонымен қатар, дыбыс блогы орнатылды. Корольдік пойыздың көшірмесін жасау үшін екі вагон пайдаланылды. Локомотивтің тікелей артында No. 229, бұрынғы Британдық темір жолының BG Full Brake шассиіне орнатылған және Корольдік отбасының әртүрлі мүшелерінің балауыз мүсіндерін қамтитын вагонның көшірмесі болды. Екінші вагон – No. 9002, бұл вагон көрменің мақсаты үшін Уэльстің Аберпорт қаласындағы тік жардан құтқарылған түпнұсқа королдік салон болды. Платформадан шыққаннан кейін келушілер «Royal Parade» аймағына өтуден бұрын, королева Виктория мен Уэльс принці мен принцессасының мүсіндері бар қайта жаңартылған королдік күту бөлмесін көре алды. Жаяу өтетін жол навес үстінен және айналасынан салынды, бұл келушілерге королдік делегацияның күту бөлмесінен шығып, королеваның Аскот экипажына отыруын көруге мүмкіндік берді. Бұл көріністе 2-ші батальонның 70-тен астам гвардиялық мүсіндері бейнеленген. Көрменің соңғы бөлігі «Алпыс даңқты жыл» аудиовизуалды шоуы болды. Шоуда слайдтар мен проекциялар арқылы Ұлыбританияның өсуі көрсетілді, содан кейін экран Виктория дәуірінің көрнекті тұлғаларының, соның ішінде королева Викторияның өзінің қозғалатын аниматроникалық мүсіндерін ашу үшін суға батып кетті. Көрме 1990-шы жылдардың соңында жабылды және экспонаттардың көп бөлігі алынып тасталды. «The Queen» локомотивін алып тастау өте қымбат болды, сондықтан оны бөлшектемей, бүгінгі күнге дейін сақталған конкорстағы мейрамхананың бөлігі ретінде пайдаланды. Тендер – көшірме локомотивтің жалғыз түпнұсқа (және тарихи) бөлігі – металл жинаушыға сатылып, бөлшектелді, бірақ пружиналар мен осьтік қораптар Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолының Атлантика жобасы үшін Блубелл темір жолындағы көшірмеде пайдаланылды, ал бір жағының бөлігі Слау және Виндзор темір жолы қоғамы құтқарып алды, қазір ол көрмеге қойылған. Түпнұсқа No. 9002 королдік салон Ұлы Батыс темір жолы мұражайында сақталған. Көшірме вагонның тағдыры белгісіз. Королдік күту бөлмесі конкорстағы мейрамхананың бөлігі болып табылады.
In 1982 British Railways and Madame Tussauds restored the station, creating an exhibition called Royalty & Empire (initially Royalty & Railways). The exhibition recalled the Diamond Jubilee of Queen Victoria in 1897, using displays of wax models and an audio visual show featuring early Audio Animatronic figures. After entering the exhibition via the ticket office, visitors would be greeted by a scene on the platform depicting the arrival of the Royal Train, complete with figures of station staff and a full size replica train. A full size replica steam locomotive GWR 3031 Class named The Queen was built at Steamtown, Carnforth, and this was combined with an ex South Eastern & Chatham Railway tender and fittings from a GWR tender. The locomotive's bogie and rear wheels are also from another GWR tender, but the large driving wheels are only half complete (the lower half) and they do not sit directly on the rails. This allowed the locomotive to be rolled into position when the exhibition was built. The replica was completed in December 1982 and delivered by road in January 1983. Two mobile cranes hoisted it onto the viaduct, then it was rolled into position on temporary track. Tussaud's fitted smoke and steam generators so that steam was emitted from the cab, whistles and safety valves, and smoke from the chimney. A sound unit was also fitted. Two carriages were used to form a replica of the Royal Train. Directly behind the loco was No. 229, a replica coach mounted on an ex British Railways BG Full Brake underframe and containing waxwork figures of various members of the Royal Family. The second coach was the original Royal Day Saloon No. 9002 that was rescued for the exhibition from a cliff top in Aberporth, Wales. After leaving the platform, visitors could see the restored royal waiting room with figures of Queen Victoria and the Prince and Princess of Wales, before entering 'The Royal Parade' area. A walkway was constructed up and around the canopy, allowing visitors to view figures of the royal party exiting the waiting room and the queen boarding her Ascot landau. Over seventy wax figures of 2nd Battalion Coldstream Guards formed part of this scene. The last part of the exhibit was the 'Sixty Glorious Years' audio visual show. The show outlined the growth of Great Britain using slides and projections, before the screen sank to reveal moving animatronic figures of some of the great personalities of the Victorian age, including Queen Victoria herself. The exhibition closed in the late 1990s and almost all of the exhibits were taken away. The locomotive The Queen was too expensive to remove, so, rather than being cut up, it was incorporated as a feature of a restaurant on the concourse where it remains today. The tender – the only original (and historic) part of the replica engine – was sold to a scrap dealer and cut up, although the springs and axleboxes were salvaged for use in the replica London, Brighton & South Coast Railway Atlantic project at the Bluebell Railway, and part of one side was rescued by the Slough and Windsor Railway Society, where it is now on display. The original Royal Saloon No. 9002 is preserved at the Museum of the Great Western Railway. It is not known what happened to the replica coach. The Royal Waiting Room is part of a restaurant on the concourse.
Қазіргі күн
1997 жылы Axa станция ғимараттарын сатып алып, оларды кеңейтіп, «Виндзор Корольдік сауда орталығы» деп аталған сауда кешеніне айналдырды.
In 1997, Axa bought the station buildings and enlarged and remodelled them as a shopping complex called Windsor Royal Shopping.
Танымал мәдениетте
Pinewood Studios-тан шалқары емес, Орталық станция "Carry On Loving" фильмінде, "Carry On" фильмдерінің бірінде кеңінен пайдаланылды. Фильм 1970 жылы шықты, сол кезде станцияның көп бөлігі сақталған еді. Фильмнің басында станция "Жасыл жеңілде көп сүйісу" деп көрсетіледі, онда Терри Скотттың кейіпкері British Rail DMU-ға мінеді. Кейін фильмде Сидни Блис (Сид Джеймс) Чарльз Хотри киімін киіп, дәретханаға кіргеннен кейін таксиге отырғанда, такси тоқтағы мен станцияға жақын жолдар қолданылды. Роберт Донаттың "Өмірді жалға алу" (1954) фильміндегі теміржол көріністері Виндзор және Итон Орталық станциясында түсірілді. Станцияның ішкі жағы 1973 жылғы Ричард Беккинсейл мен Паула Уилкокспен түсірілген "Ғашықтар!" фильміндегі көріністерге пайдаланылды.
Being not far from Pinewood Studios, Central station was extensively used in Carry On Loving, one of the Carry On films. The film was released in 1970, at which time much of the original station was still intact. In the opening sequence, the station doubles as 'Much Snogging On The Green', where Terry Scott's character boards a British Rail DMU. Later in the film, the taxi rank and approaches to the station are used as Sidney Bliss (Sid James) boards a taxi after being followed into the toilets by Charles Hawtrey in disguise. Railway scenes in the Robert Donat film Lease of Life (1954) were filmed at Windsor & Eton Central station. The interior of the station was used for scenes in the 1973 Richard Beckinsale and Paula Wilcox film The Lovers!.
Қызметтер
Виндзор және Итон орталық станциясы Слаудан Great Western Railway компаниясы жүзеге асыратын шаттл қатынайды. Сапар бір бағытқа алты минутты құрайды, ал қайта оралу рейстері 20 минут сайын жасалады. Слауда Great Western Railway және Elizabeth желісімен Лондон Паддингтонға қарай жартылай жедел және барлық аялдамаларда тоқтайтын пойыздар бар.
Windsor & Eton Central station is served by a Great Western Railway operated shuttle service from Slough. The journey takes six minutes each way, and return trips run every 20 minutes. At Slough, there are semi fast and stopping services, operated by Great Western Railway and the Elizabeth line respectively, to and London Paddington.