Орта ғасырдағы әйелдер мүлігі: Jointure және күйеудің отбасы мүрасы
Jointure
Жойнтур – орта ғасырлық Англияда күйеудің отбасы әйеліне қамтамасыз ету үшін берген мүлік. Әйел жесір қалғанда осы мүлікке ие болады. Құқықтық термин, дәуір, мүлік.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Jointure – орта ғасырлық және жаңа заманғы Ұлыбританияда күйеуінің отбасы ерлі-зайыптыларға берген мүлікті білдіретін құқықтық ұғым. Оның ең маңызды қызметтерінің бірі – әйел күйеуінен айырылған жағдайда оның күнкөрісін қамтамасыз ету болды, және көбінесе осы мағынада, күйеудің әйеліне берген мүлігі ретінде қолданылды.
Jointure was a legal concept used largely in late mediaeval and early modern Britain, denoting the estate given to a married couple by the husband's family. One of its most important functions was providing a livelihood for the wife if she became widowed, and it is most often used in this sense, interchangeably with dower.
Іс жүзінде
Некеден кейін күйеуінің әкесі жұбайларға жер немесе кіріс бөліп, оларға экономикалық тұрғыдан тәуелсіз өмір сүруге жағдай жасады. Бұл көбінесе мүліктің жалға берілуі түрінде ресімделетін, өмір бойына екі жұбайға бірлесіп тиесілігін қамтамасыз ететін (әйел жесір қалған жағдайда барлық мүліктің оған қалуын кепілдік беретін) келісім арқылы жасалатын. Осылайша, жұбайлардың бірлескен мүлігі әйелге уәде етілген қалың малдың бір бөлігін немесе толық көлемін құрады. Сөздің мағынасы көбінесе осы ретте қолданылады.
After marriage, the father of the husband would settle lands or income on the couple to enable them to lead an economically independent life. This usually took the form of a settlement by deed, giving the couple joint tenancy for the duration of their lives (ensuring that the wife would keep all of the property upon being widowed). In this case, the couple's jointure would form part or whole of the wife's promised dower. It is in this sense that the word is most often used.
Құқықтық бірлестік
1536 жылғы "Пайдалану туралы заң" ағылшын құқығына заңды түрдегі бірлескен мүлік беруді (jointure) енгізді. Заңды бірлескен мүлік беру үшін талаптар: 1) күйеуі қайтыс болған кезде дереу күшіне енуі керек, 2) әйелдің өміріне дейін немесе оның тоқтату құқығымен берілуі керек, 3) некеге тұру алдында жасалуы керек (егер кейін жасалса, әйел жесір қалғаннан кейін оны жоюға құқылы болады), 4) жесірге тиіс қалың малдың толық мөлшерін білдіруі керек. Егер күйеуінің әйеліне некеге тұру алдында қалың малдың орнына басқа мүлік берілсе, ол кейін қалың мал талап ете алмайды; егер ол некеден кейін осындай мүлікті қабылдаса, бірлескен мүлік беруді немесе қалың мал алуды таңдай алады (егер ол бұл мүлікті қалың малдың орнына қабылдағанын айтса да). Заңды бірлескен мүлік беру енгізілгеннен кейін, бірлескен меншік актісімен реттелген бірлескен мүлік берулер құқықта теңдік негізіндегі бірлескен мүлік берулер (equitable jointures) деп аталды.
The 1536 Statue of Uses introduced the concept of legal jointures into English law. The requirements for legal jointure were (1) that it 'must take effect immediately' when the husband died, (2) that it must be for the wife's lifetime or be terminable by her, (3) that it must be made before marriage takes place (if it was made after, the wife could choose to void it after being widowed), and (4) that it must represent the entirety of the dower owed to the widow. If the bride accepted any provision instead of a dower before marriage, she could not lay claim to one later; if she accepted a similar provision after marriage, she could chose between receiving a jointure or a dower (even if she had explicitly stated that she accepted the provision in place of a dower). Following the introduction of legal jointures, jointures settled by a deed of joint tenancy were known as equitable jointures in law.