Кіріспе
Николай II-нің ұлы, Ресейдің Ұлы князі Алексей Петрович (28 ақпан 1690 – 26 маусым 1718) – Ресейдің тәж мұрагері. Ол Мәскеуде, патша Петр I және оның бірінші әйелі Евдокия Лопухинаның ұлы болып дүниеге келді. Алексей әкесін жек көріп, Петрдің оны таққа отырғызып, саясатын жалғастыру жоспарларын қайтталап бұзды. Оның Австрияға қашқандығы Ресей үкіметін қатты наразылыққа түсірді, нәтижесінде Алексей мен оның жақтастарына қатал жаза қолданылды. Алексей тергеу кезінде азаптаудан қайтыс болды, ал оның кіші жартылай інісі Петр Петрович жаңа мұрагер атанды.
Grand Duke Alexei Petrovich of Russia (28 February 1690 – 26 June 1718) was a Russian Tsarevich. He was born in Moscow, the son of Tsar Peter I and his first wife, Eudoxia Lopukhina. Alexei despised his father and repeatedly thwarted Peter's plans to raise him as successor to the throne, to continue his policies. His brief defection to Austria scandalized the Russian government, leading to harsh reprisals against Alexei and his associates. Alexei died after interrogation under torture, and his younger half brother Peter Petrovich became the new heir apparent.
Балалық шақ
Жас Алексейді анасы тәрбиеледі, ол әкесі, патшаға деген жеккөрушілік сезімін қалыптастырды. Алексейдің әкесімен қарым-қатынасы әкесі мен анасы арасындағы араздықтан зардап шекті, себебі анасының ең жаман жауына деген құрмет сезімін тудыру оған өте қиын болды. 6-9 жасында Алексейді Вяземский тәрбиеледі, бірақ анасы Ұлы Петр тарапынан Покровский монастыріне (Суздаль) көшірілгеннен кейін, Алексей білімді шетелдіктердің қамқорлығына берілді, олар оған тарих, география, математика және француз тілін үйретті.
Ұшу
Финляндиядан оралғаннан кейін Алексейді әкесі Старая Руссаға және Ладога көліне жаңа кемелер салуға жіберді. Бұл оның соңғы тапсырмасы болды, себебі Петір ұлының еңбегіне және ынтасының жетіспеуіне риза болмаған еді. Петір Алексейден механика мен математикадағы білімін көрсетуін сұрағанда, ол оң қолына атып, жауап берді, ал Петір оған енді қызығушылық танытпады. Дегенмен, Петір ұлын қайтаруға соңғы күшін салды. 1715 жылдың 22 қазанында Шарлотта ұлы, болашақ император Петр II-ні дүниеге әкелгеннен кейін қайтыс болды. Қорқыныш күні Петір Алексейге қатаң хат жолдап, мемлекеттік істерге қызығушылық танытуға шақырды. Петір, егер ол әкесінің қалауынша әрекет етпесе, одан бас тартатынын айтты. Алексей әкесіне өте қайғылы хат жазып, мұрагерлік құқығынан, кішкентай ұлы Петрдің пайдасына бас тартуға дайын екенін білдірді. Петір келіседі, бірақ Алексейдің династиялық қауіп тудырмауы және монахқа айналу шартымен. Алексей мүмкіндіктерін ойластырып жатқанда, 1716 жылдың 26 тамызында Петір шетелден хат жазып, егер ол царевич болып қалуды қаласа, оған және әскерге дереу қосылуын талап етті. Осы сынаққа бетке барудың орнына Алексей Венаға қашып, әйелінің інісі, император Карл VI-ның қорғауына өтті. Ол оны қауіпсіздігі үшін алдымен Тирольдегі Эренберг бекінісіне (Ройттеге жақын), содан кейін Неапольдегі Сант-Эльмо сарайына жіберді. Оның бүкіл сапарында Афросиния бірге болды. Император Алексейге шынайы көңіл білдіргені және Петірдің ұлына қарсы кісі өлтіру жоспарларын құрып отырғанына күдіктенгені, Ұлыбританияның Георгий I-іне жазған құпия хатынан көрінеді, ол осы деликатты мәселе бойынша кеңес сұрады. Петір өзін қорланған сезінді: царевичтің шетелдік билеушіге қашуы – намыс пен дағдалы болды, оны кез келген құнмен Ресейге қайтарып әкелу қажет еді. Бұл қиын міндетті Петірдің ең сақты және адалсыз қызметшісі граф Петр Толстой орындады.