Кіріспе

Ламингтон ұлттық паркі – Австралиядағы Квинсленд және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының шекарасындағы Макферсон жотасының Ламингтон үстіртінде орналасқан ұлттық парк. Ол Голд-Кост қаласындағы Саутпорттан оңтүстік-батысқа қарай, ал Брисбеннен солтүстікке қарай жатыр. Ламингтон ұлттық паркі табиғи ортасы, жаңбырлы ормандары, құс байлығы, ежелгі ағаштары, сарқырамалары, жаяу серуендеу жолдары және тау көріністерімен әйгілі. Парк Шығыс Австралияның қоңыржай ормандарының бір бөлігін қорғайды. Шығыстағы Спрингбрук ұлттық паркі және Оңтүстік Уэльстегі Уорнинг тауы маңындағы Твид жотасы бойындағы Шекаралық жоталар ұлттық паркі сияқты қорғалған аймақтар ұқсас ландшафттарды сақтап қана қоймай, сонымен қатар оларды қорғайды. Парк 1986 жылы тізімге енгізілген және 2007 жылы Австралияның Ұлттық мұра тізіміне қосылған Гондвана жаңбырлы ормандарының әлемдік мұрасының қорғаныш жанартау тобының бір бөлігі болып табылады. Парк BirdLife International ұйымы құс түрлерінің бірнеше сирек түрлерін сақтаудағы маңыздылығы үшін анықтаған Scenic Rim маңызды құс аймағының құрамына кіреді. 2009 жылы Q150 мерекелері аясында Ламингтон ұлттық паркі «Табиғи тартымдылық» рөлі үшін Квинслендтің Q150 иконасы ретінде жарияланды.

География

Парктің көп бөлігі тек Тынық мұхитының жағалауынан теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Ламингтон және Спрингбрук ұлттық парктеріндегі платолар мен жартастар – 23 миллион жылдық үлкен Твид жанартауының солтүстік және солтүстік-батыс қалдықтары, оның орталығы Уорнинг тауының төңірегінде орналасқан. Парктің оңтүстігіндегі биіктік кейбір жерлерде жоғары. Солтүстіктегі жер төмендейді. Парктегі таулардың ішінде Хобви, Виджи, Туолона, Коминан, Робертс және Битонгабель таулары бар, олар Австралияның сирек кездесетін бұлтты ормандарының көп бөлігін қамтиды. Неранг, Альберт және Кумера өзендерінің бастауы Лэмингтон ұлттық саябағында. Парктің шығыс бөліктері Нюминба аңғарынан биік көтерілген жартастармен ерекшеленеді. Вангеррибура және Нерангбаллум тайпалары осы плато аумағын өздерінің туған жері деп санайтын. 1863 жылы Квинсленд және Жаңа Оңтүстік Уэльс шекарасын зерттеу жүргізілді. Бұл міндетті Фрэнсис Эдвард Робертс пен Исайя Роуленд, екеуі де геодезистер, тығыз жаңбырлы ормандардағы ең биік нүктелер бойынша шекараны анықтауға тиіс болды, онда көру мүмкіндігі өте шектеулі болды. Кейіннен Ромео Лахи ормандарды сақтаудың маңыздылығын түсінді. Ол осы аймақты Квинслендтегі алғашқы қорғалатын аумақтардың біріне айналдыру үшін күш-жігер жұмсады. О'Райли отбасы 1926 жылы саябақтың жанында қонақ үй ашты, қазір ол О'Райлидің жаңбырлы ормандағы демалыс орны деп аталады. Лахи О'Райлилердің жерді өңдеуді тоқтатып, олардың жерін сатып алуын және О'Райли отбасының таудан кетуін қалады. Ламингтон ұлттық паркі 1915 жылы құрылды. Ұлттық парктегі өрттерді сөндіру үшін су шашатын ұшақтар пайдаланылды.

Табиғи мұра

Квинсленд штатындағы қатаң таулы пейзаждар, сарқырамалар, үңгірлер, жаңбырлы ормандар, жабайы гүлдермен жайылған кең далалар, биік ашық ормандар, кішкентай өзендер, алуан түрлі жануарлар әлемі және тамаша жаяу серуендеуге арналған орындар Лэмингтон ұлттық паркінде қорғалады. Лэмингтон – Австралияның Гондвана жаңбырлы ормандарының Бүкіләлемдік мұра аймағының ядросы, және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы іргелес Шекаралық аймақтар ұлттық паркімен біріктірілген. Бұл паркте 200-ден астам сирек және жоғалу қаупі төніп тұрған өсімдіктер мен жануарлар түрлері қоныстанған. Дэвид Аттенборо 1979 жылы «Жердегі өмір» телесериалын түсірген кезде парке келіп, фильмдер түсірді, онда емен ағаштары мен безгектер көрсетілді.

Флора

Ұлттық парк елдегі өсімдік жамылғысы ең әртүрлі аймақтарының бірін қорғайды. Ақ буяң және қара буяң ағаштары төменгі жағында кең таралған. Паркте қауіпті жағдайдағы ірі құлақты жолақты жарғанат табылады. Басқа сирек кездесетін түрлерге тропикалық орманның салқын скині, эльф скині және Флидің жолақты бақасы, алып жолақты бақа және каскад ағаш бақасы сияқты көптеген бақа түрлері жатады.

Геология

Ламингтон ұлттық паркі Твид жанартауының солтүстік жағында орналасқан. Бұл үлкен қалқандық жанартаудың диаметрі 100 километрден асады және солтүстіктегі Тамборин тауынан оңтүстіктегі Лисморға дейін созылады. Вулканның ортасында Уорнинг тауының вулкандық тығыны орналасқан. Бұл жанартау 23 миллион жыл бұрын Австралияның осы бөлігі мантиядағы ыстық нүкте үстінде болған кезде белсенді болған. Базальттық және риолиттік лавалар шығып, жаңбыр мен ағын судың осы лаваларды эрозияға ұшыратуы нәтижесінде қазір саябақта көрінетін жартастар сияқты көптеген әдемі жер бедері қалыптасқан. Бұл қабаттардың астында вулкандық күл мен ұсақ тастардан тұратын туф қабаты бар, кейбір жерлерде ол қалыңдығына жетеді. Бина Бура маңында базальт қабатының максималды қалыңдығы бағаланған, оған танымал туристік нысандар – Элабана және Бокс Лог (Туллеригумай) шарлауықтары кіреді, олар Жасыл таулар бөлімінде орналасқан. Ярабильгонг және Кумера шарлауықтары Кумера шатқалына құяды. Моранс шарлауығы – бұл ұзын Моранс шарлауығы жолымен өтетін тағы бір шарлауық. Нугарун, Бокс Лог, Жоғарғы Балланжуи, Төменгі Балланжуи, Стайрвей және Нагаригун шарлауықтары да ұлттық паркте орналасқан. 500 шарлауық бар деген мәлімдеме 2022 жылдың сәуір айында жергілікті саяхатшы парктегі 500-ші құжатталған шарлауыққа жеткен кезде расталды.

Бұталық жүру

Парк 200-ден астам нақты белгіленген серуендеу жолдарымен жабылған, олар Ұлы депрессия кезінде салынған және Ромео Лахи жобалаған. Лахи айналасындағы төбелерде сиырлардың қозғалысын зерттеді, олардың жолдарының еңкейісі 1:10-нан аспайтынын анықтады. Ол парктегі жолдарды да осыған ұқсас етіп салып, жаяу жүргіншілердің демі жетпейтінін қамтамасыз етті.