Гуамдағы Әуе күштері базасы

Кіріспе

Гуамдағы АҚШ Әуе күштері базасы

Андерсен Әуе күштері базасы (Andersen AFB, AAFB) – АҚШ-тың Гуам аймағында орналасқан Әуе күштері базасы. Андерсен әуе базасының негізгі бөлімі – Тынық мұхиты әуе күштерінің 11-ші әуе күштеріне қарасты 36-шы қанат (36 WG). 36-шы қанат ұшқышсыз база болып табылады, оның миссиясы – АҚШ Әуе күштерінің, Андерсенге келген шетелдік әуе күштерінің және базаға бекітілген бөлімшелерге қолдау көрсету. Екі база арасындағы қашықтық шамамен 48 километрді құрайды. Гавайидің батысындағы ең маңызды әуе базасы саналатын Андерсен – Әуе күштерінің төрт бомбалаушылар алдымен орналасқан базасының бірі және Батыс Тынық мұхитындағы АҚШ-тың ауыр стратегиялық бомбалаушыларын (B-1B, B-2 және B-52 сияқты) тұрақты түрде қызметтендіре алатын жалғыз база. Андерсен – Азия-Тынық мұхиты аймағындағы екі маңызды базаның бірі, екіншісі – Үнді мұхитындағы Диего Гарсия базасы. Гуамның дерлік шектеусіз әуе кеңістігі және Фарлон де Мединилла аралының жақын орналасуы (теңіз бомбалау полигоны, солтүстікке қарай 296 километр қашықтықта) базаны оқу орталығы ретінде өте қолайлы етеді.

Тарих

Андерсен әуе күштері базасы 1944 жылдың 3 желтоқсанында құрылды және бригадир генерал Джеймс Рой Андерсеннің (1904–1945) құрметіне аталды. Андерсен 1926 жылы АҚШ Әскери академиясын бітірді, түрлі әскери орналасқан жерлерде қызмет етті және 1936 жылы Техас штатындағы Келли Филдте қанаттарын алды. 1943–1944 жылдары ол Соғыс министрлігінің Бас штабында қызмет етті. 1945 жылдың қаңтарында Андерсен Тынық мұхиты аймағындағы ӘАҚ штаб-пәтеріне жіберілді. 1945 жылдың 26 ақпанында ол Гавайиге бағытталған кезінде Кваджалейн мен Джонстон аралы арасында B-24 Liberator ұшағының апатында қаза тапты.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Андерсен әуе базасының тарихы 1941 жылдың 7 желтоқсанында басталады, Гуамды Перл-Харборға шабуылдан үш сағат өткен соң, Гуам шайқасында (1941) Жапон империясының қарулы күштері шабуылдаған кезде. АҚШ Әскери-теңіз күштері 10 желтоқсанда Гуамды жапондықтарға тапсырды. Соғыстың қақпасында аралға шамамен 19 000 жапондық сарбаз бен теңізшілер жеткізілді. Гуамды 1944 жылдың 21 шілдесінде, 13 күндік артиллериялық дайындықтан кейін, АҚШ Теңіз жаяу әскерінің 3-ші амфибиялық корпусы Гуам шайқасында (1944) азат етті. Жапондықтар теңіз жаяу әскерін екі жағажайда ұстап тұруға тырысты, бірақ олардың қарсы шабуылы сәтсіз аяқталды. Теңіз жаяу әскері шабуылын жаңартты және 10 тамызда аралдың солтүстік ұшына жетті. Жапондық партизандық әрекеттері соғыс аяқталғанға дейін жалғасты. Кейбіреулері содан кейін де көп жылдар бойы жасырынып жүрді. Гуамды жапондық аралдарға қарсы B-29 Superfortress операцияларын жүргізу үшін әуе базаларын құруға қолайлы деп есептеді. Мариан аралдары Токиодан шамамен 1500 миль (2414 км) қашықтықта орналасқан, бұл B-29 үшін жетілуге болатын қашықтық еді. Ең маңыздысы, оны кемемен АҚШ-тан тікелей жабдықтау желісіне қоюға болады. Андерсен Әуе базасының алғашқы атауы – «Солтүстік Майдан», Гуам азат етілгеннен кейін салынған алғашқы әуе базасы болды. Оның құрылысы 1944 жылдың қарашасында басталды және АҚШ Теңіз күштерінің құрылысшылары қолдады. Солтүстік Майдан және оған іргелес Солтүстік-Батыс Майдан – төрт негізгі ұшу-қону жолағы, такси жолдары, 200-ден астам B-29 үшін нығайтылған тұрақтар және базалық операциялар мен қызметкерлер үшін үлкен аумақтан тұратын алып кешен болды. Солтүстік Майдандағы алғашқы бөлімше – 314-ші бомбалаушы қанат, XXI бомбалаушы армиясы, 20-шы әуе армиясы. 314-ші дивизия 1945 жылдың 16 қаңтарында Колорадо штатының Питерсон базасынан Гуамға келді. 314-ші дивизия 19-шы (М квадраты), 29-шы (О квадраты), 39-шы (П квадраты) және 330-шы (К квадраты) операциялық B-29 бомбалаушы топтарын бақылады. Солтүстік Майданнан B-29 Superfortress миссиялары Жапониядағы стратегиялық нысаналарға шабуылдардан тұрды, олар күндіз және жоғары биіктікте жұмыс істеп, зауыттарды, мұнай өңдеу заводтарын және басқа да мақсаттарды бомбалады. 1945 жылдың наурыз айында XXI бомбалаушы армиясы тактикасын өзгертті және аймақтық нысаналарға төмен биіктіктегі түнгі өртке шабуылдар жасауды бастады. Окинаваға жасалған одақтас әскерлерінің шабуылы кезінде 314-ші бомбалаушы қанатының топтары жапондықтардың қанатын жойған әуеайлақтарға шабуыл жасады. Гуамнан ұшып шыққан 29-шы бомбалаушы тобының сержанты Генри Э. Эрвин 1945 жылдың 12 сәуірінде Жапонияның Корияма қаласы үстіндегі миссия кезінде B-29 ұшағын сақтап қалғаны үшін Құрмет медалімен марапатталды. Фосфорлы түтін бомбасы ұшыру шахтасында жарылып, ұшаққа қайта оқталғанда, сержант Эрвин жанып тұрған бомбаны алып, терезенің алдына алып барып, лақтырып жіберді. Соғыстан кейін Солтүстік Майданнан B-29 ұшақтары одақтас әскерлерінің тұтқындарына азық-түлік пен жабдықтарды тастады және Жапониядағы бірнеше күш көрсету миссияларына қатысты. 29-шы, 39-шы және 330-шы бомбалаушы топтары АҚШ-қа оралды және 1945 жылдың желтоқсанында таратылды. 19-шы дивизия 314-ші бомбалаушы қанаты Джонсон әуе базасына, Жапонияға, оккупациялық міндеттерді орындау үшін кеткеннен кейін станцияның бас бөлімшесі болу үшін Гуамда қалды.

Andersen Air Force Base's origin begins on 7 December 1941 when Guam was attacked by the armed forces of Imperial Japan in the Battle of Guam (1941) three hours after the Attack on Pearl Harbor. The United States Navy surrendered Guam to the Japanese on 10 December. At the height of the war, approximately 19,000 Japanese soldiers and sailors were deployed to the island. Guam was liberated by the United States Marine Corps' 3rd Amphibious Corps on 21 July 1944, in the Battle of Guam (1944), after a 13 day pre invasion bombardment. The Japanese managed to contain the Marines on two beachheads, but their counter attack failed. The Marines renewed their assault, and reached the northern tip of the island on 10 August 1944. Japanese guerrilla activities continued until the end of the war. Some were holdouts for many years afterwards. Guam was considered ideal to establish air bases to launch B 29 Superfortress operations against the Japanese Home Islands. The Marianas Islands are about 1500 mile (2414 km) from Tokyo, a range which the B 29s could just about manage. Most important of all, it could be put on a direct supply line from the United States by ship. "North Field," as Andersen AFB was first named, was the first air base built in Guam after its liberation. Its construction began in November 1944 and was supported by the United States Navy Seabees. North Field and its co located Northwest Field was a massive installation, with four main runways, taxiways, revetments for over 200 B 29s, and a large containment area for base operations and personnel. The first host unit at North Field was the 314th Bombardment Wing, XXI Bomber Command, Twentieth Air Force. The 314th arrived in Guam on 16 January 1945 from Peterson Field, Colorado. The 314th controlled four operational B 29 bomb groups, the 19th, (Square M), 29th (Square O), 39th (Square P), and 330th (Square K). B 29 Superfortress missions from North Field were attacks against strategic targets in Japan, operating in daylight and at a high altitude to bomb factories, refineries, and other objectives. In March 1945, the XXI Bomber Command changed tactics and started carrying out low level night incendiary raids on area targets. During the Allied assault on Okinawa, groups of the 314th Bomb Wing attacked airfields from which the Japanese were sending out suicide planes against the invasion force. Flying out of Guam, S/Sgt Henry E Erwin of the 29th Bombardment Group was awarded the Medal of Honor for actions that saved his B 29 during a mission over Koriyama, Japan, on 12 April 1945. When a phosphorus smoke bomb exploded in the launching chute and shot back into the plane, Sgt Erwin picked up the burning bomb, carried it to a window, and threw it out. After the war, B 29s from North Field dropped food and supplies to Allied prisoners and participated in several show of force missions over Japan. The 29th, 39th and 330th Bombardment Groups returned to the United States and inactivated in December 1945. The 19th remained in Guam to become the station's host unit after the 314th Bombardment Wing moved to Johnson Air Base, Japan for occupation duty.

Соғыстан кейінгі жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Гуам Тынық мұхиты аймағында жиналған артық әскери заттарды жинау орталығы ретінде қызмет етті. 19-шы бомбалау қанаты (BW) 1948 жылы Солтүстік әуе базасында, бұрынғы Солтүстік Гуам әуе күштері базасының (Уақытша) ресурстарынан құрылды. 19-шы қанат Андерсен әуе базасын басқарып, B-29 ұшақтарын пайдалануды жалғастырды. 1949 жылдың мамыр айында Екінші ондық әуе күштерінің штабы Гуамнан Окинавадағы Кадена әуе базасына көшірілді. Оның бұрынғы құрамы 19-шы қанатқа бекітілді. Андерсенде қанат екі белсенді базаны және бір жартылай белсенді базаны, сондай-ақ байланыс, ауа райы, радар, құтқару және басқа да құрылғылар мен бөлімшелерді, оның ішінде Мариан әуе материалдық аймағын – қанаттың көлемімен тең бірлікті қадағалауға жауапкершілік алды. Көптеген бөлімшелер мен нысандар бірнеше ай ішінде жабылды немесе тоқтатылды. 1949 жылдың қазан айында 19-шы қанат Екінші ондық әуе күштерінің басқаруына берілді. Мариана және Бонин аралдарындағы қалған бөлімшелер басқа ұйымдарға ауыстырылды. 1949 жылдың 17 қазанынан 1950 жылдың 28 маусымына дейін қанат B-29 ұшақтарында оқу-жаттығулар, Андерсен әуе базасын пайдалану, құтқару және барлау миссияларын жалғастырды.

1950 жылдар

1950 жылы Солтүстік Корея Оңтүстік Кореяға шабуыл жасағаннан кейін үш күн өткен соң, 19-шы бомбалау тобы Оңтүстік Корея аймағындағы нысаналарды бомбалауды бастау үшін Андерсенге B-29 ұшақтарын жеткізді. Бірнеше күннен кейін топ 19-шы әуе күшінен бөлініп, Окинавадағы Кадена әуе базасына орналастырылды. Қалған бөлімдер 1953 жылға дейін Андерсенде қалып, уақытша ұшақтарға техникалық қызмет көрсетумен және оқ-дәрі қоймаларын басқарумен айналысты. 1951 жылы Стратегиялық әуе қолбасшылығы (SAC) өзінің бомбалаушыларын АҚШ-тан ротациялық түрде жеткізу үшін бірнеше шетелдік базаларды таңдады, бастапқыда B-29 ұшақтарымен, ал кейін B-36 Peacemaker, B-47 Stratojet, B-50 Superfortress бомбалаушыларымен және KB-29 жанармай құю танкерлерімен толықтырды. Кореядағы қақтығыстар азайғаннан кейін, 1953 жылы 19-шы әуе күшінің штабы Окинавадағы Кадена әуе базасына көшірілді, ал оның орнына Қиыр Шығыс әуе күштерінің (FEAF) 6319-шы әуе базасы орналасты. FEAF Бомбалаушы қолбасшылығының 19-шы бомбалаушы қанаты және SAC-тің 98-ші және 307-ші бомбалаушы қанаттары 1954 жылы таратылды. Олардың үш B-29 қанаты құрама Штаттарға қайтарылды және B-47 ұшақтарымен алмастырылды. Олардың орнына 18 маусымда 3-ші әуе дивизиясы құрылды. Оның мақсаты Қиыр Шығыстағы SAC-тің барлық бөлімшелерін бақылау болды. Дивизия 1954 жылдың маусымынан 1955 жылдың сәуіріне дейін жалға алушы бөлімше ретінде жұмыс істеді және 6319-шы әуе базасынан базалық қолдау қызметтерін алды, бұл бөлімше 1955 жылдың 1 сәуірінде таратылғанға дейін жалғасты. 6319-шы әуе базасының орнына SAC-қа бағынышты 3960-шы әуе базасы орналасты. SAC 90 күндік ротациялық оқу бағдарламасын жалғастырды және базаны FEAF-тен басқаруды бастады. 1955 жылдың 1 сәуірінде базаны беру және 3960-шы әуе базасын іске қосудан кейін, B-47 ұшақтары B-36 ұшақтарын ротацияда алмастырды. Аризона штатының Дэвис-Монтан әуе базасынан келген 43-ші бомбалаушы қанаты 1957 жылдың шілдесінен қазан айына дейін жұмыс істеді, ол Андерсеннің тұрақты бөлімшесіне айналды. 1956 жылдың 1 шілдесінде 3960-шы әуе базасы 3960-шы әуе базасы тобы болып қайта аталды. Тынық мұхиты әуе күштерінің 41-ші истребитель-перехватчик эскадрильясы, өзінің F-86 ұшақтарымен бірге, 1956 жылдың тамызынан 1960 жылдың наурызында таратылғанға дейін Андерсенде орналасты. Одан кейін әуе қорғанысы миссиясын F-102 ұшақтарымен Бесінші және Он үшінші әуе күштерінің бөлімшелері жүзеге асырды.

Three days after North Korea invaded South Korea in 1950, the 19th Bomb Group deployed B 29s to Andersen to begin bombing targets throughout South Korea. A few days later, the group was detached from the 19th BW and deployed to Kadena Air Base, Okinawa. The rest of the wing remained at Andersen, providing maintenance for transient aircraft and operating ammunition dumps until 1953. In 1951, the Strategic Air Command (SAC) selected several overseas bases to support rotational unit deployments of its bombers from stateside bases, starting with B 29 units and later including B 36 Peacemaker, B 47 Stratojet, B 50 Superfortress bombers and KB 29 refueling tankers. With decreased hostility in Korea, the 19th BW headquarters was relocated to Kadena Air Base, Okinawa in 1953 and was replaced by the 6319th Air Base Wing of the Far East Air Forces (FEAF). FEAF Bomber Command's 19th Bomb Wing and SAC's 98th and 307th Bomb Wings were inactivated in 1954. Its three B 29 wings returned to the contiguous United States and were replaced with B 47s. The 3rd Air Division was activated on 18 June in its place. Its objective was to control all SAC units in the Far East. The division operated as a tenant unit from June 1954 until April 1955 and received host base support services from the 6319th until that unit was inactivated on 1 April 1955. The 6319th was replaced with the SAC aligned 3960th Air Base Wing. SAC continued its 90 day unit rotational training program and began to take control of the base from the FEAF. After the 1 April 1955 base transfer and activation of the 3960th Air Base Wing, B 47s replaced the B 36s in the rotations. The 43rd Bomb Wing from Davis Monthan Air Force Base, Arizona, operated from July to October 1957, which eventually became Andersen's host unit. The 3960th Air Base Wing was redesignated on 1 July 1956 as the 3960th Air Base Group. The 41st Fighter Interceptor Squadron of the Pacific Air Forces, along with its F 86s, was stationed at Andersen from August 1956 until it was inactivated in March 1960. After that, the air defense mission was provided by deployments of Fifth and Thirteenth Air Force units flying the F 102 aircraft.

Вьетнам

Андерсеннің ротациялық міндеттері B-47 ұшақтары қолданыстан шығарылып, B-52 Stratofortress ұшақтарымен алмастырылды. Бірінші B-52, "Эль-Пасо қаласы", 1964 жылғы наурыз айында Техас штатындағы Биггс әуе базасында орналасқан 95-ші бомбалаушылық қанаттан келді. Одан кейін KC-135 Stratotanker ұшақтары жеткізілді. 1965 жылғы маусымда "Арк-Лайт" операциясы басталған кезде B-52F және KC-135A ұшақтары Вьетнам үстінен тұрақты бомбалау миссияларын бастады және 1973 жылға дейін жалғасты, 1970 жылғы тамыздан 1972 жылғы басына дейін қысқа үзіліс жасалды. "Арк-Лайт" операциясын қолдау үшін SAC 1966 жылғы 1 ақпанда 4133-ші бомбалаушылық қанатты (Уақытша) құрды. 1955 жылы 3960-шы әуе базасының қанаты ретінде құрылған 3960-шы стратегиялық қанат базаның негізгі қанаты болып қызмет етті, 1970 жылғы 1 сәуірде 43-ші стратегиялық қанатпен алмастырылып, таратылды. 43-ші қанат 1970 жылғы 1 шілдеде 4133-ші қанаттың міндеттерін өз мойнына алды. Бұл міндетті 1972 жылғы маусымда АҚШ-тағы техниктерді уақытша тағайындауға арналған әскери операция ("дүние жүзіндегі үйіршік ату") атымен белгілі "Бюлет-Шот" операциясын қолдау үшін 57-ші әуе дивизиясы (Уақытша) және 72-ші стратегиялық қанат (Уақытша) құрылғанға дейін жалғасты. 303-ші біріктірілген ұшақтарды техникалық қызмет көрсету қанаты (Уақытша) 1972 жылғы шілдеде құрылды. Барлық уақытша бөлімшелер бомбалау миссиялары 1973 жылғы 15 қарашада тоқтағанға дейін Андерсенде қалды. "Linebacker II" операциясы "Arc Light" операциясының миссиясын жалғастырды және 1972 жылғы 18-29 желтоқсан аралығында өткен 11 күндік бомбалау науқанымен ерекше көзге түсті, оның барысында 150-ден астам B-52 ұшағы 11 күн ішінде 729 рет ұшты. Андерсендегі B-52 ұшақтары Таиландтағы У-Тапао әуе базасында орналасқан басқа бомбалаушылармен бірге SAC-тің барлық бомбалаушы күшінің 50 пайызын және барлық жауынгер экипаждардың 75 пайызын құрады. Екі базада 13 штаттық бомбалаушылық қанаттың эквиваленті орналасқан еді. 1973 жылғы 27 қаңтарда Вьетнамдағы атысты тоқтату келісімі күшіне енді. B-52 ұшақтары Камбоджа мен Лаос үстінен 1973 жылғы 15 тамызға дейін ұшуын жалғастырды. Осы рейдтер аяқталғаннан кейін 1973 жылғы қазан айына дейін 100-ден астам B-52 (D және G модельдері) әлемнің басқа бөліктеріне орналастырылды. Сегізінші әуе күштері Луизиана штатындағы Барксдейл әуе күштері базасына көшірілді, ал 3-ші әуе дивизиясы 1975 жылғы 1 қаңтарда қайта құрылды. 1975 жылы Солтүстік Вьетнам күштері Оңтүстік Вьетнамды басып алғаннан кейін база "Жаңа өмір" операциясының аясында мыңдаған вьетнамдық эвакуацияланғандарға шұғыл көмек пен баспана берді. Сайгонның құлауынан кейін Андерсен шамамен 40 000 босқынды қабылдады және тағы 109 000-ын АҚШ-қа тасымалдау үшін тіркеді. База 1970-ші жылдардың соңында күнделікті операцияларға оралды, бірақ SAC-тің стратегиялық орналасқан жерлерінің бірі ретінде қызмет етуді жалғастырды. Экипаждар мен ұшақтар Австралия, Аляска және Оңтүстік Корея арасындағы жерлерге үнемі жіберіліп, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің теңіздегі бақылау операцияларын қолдады. Андерсенде сондай-ақ 1960-жылдардан 1980-жылдарға дейін 54-ші ауа райы барлау эскадрильясы "Тайфун қуушылар" орналасқан. WC-130 ұшақтарын ұшыратын экипаждар тайфундарды қадағалап, олардың ішіне еніп, Батыс Тынық мұхитындағы әскери және азаматтық халыққа алдын ала ескерту жасады. Вьетнам соғысы кезінде 54-ші эскадрилья Хо Ши Мин жолы бойында бұлтты себуге және Гуамда болмаған кезде Удорн RTAFB-дан орналасқан синоптикалық барлауды жүзеге асырды. 54-ші WRS 1987 жылғы қыркүйекте таратылды.

Andersen's rotational duties concluded when the B 47 was phased out and replaced by the B 52 Stratofortress. The first B 52, the "City of El Paso," arrived from the 95th Bomb Wing at Biggs Air Force Base, Texas in March 1964. It was followed by KC 135 Stratotankers. With the start of Operation Arc Light in June 1965, B 52Fs and KC 135As began regular bombing missions over Vietnam and continued until 1973, with a break between August 1970 and early 1972. In support of Operation Arc Light, SAC activated the 4133rd Bombardment Wing (Provisional) on 1 February 1966. The 3960th Strategic Wing, which was originally activated in 1955 as the 3960th Air Base Wing, continued as the base's host wing until it was inactivated and replaced by the 43rd Strategic Wing on 1 April 1970. The 43rd assumed the mission of the 4133rd on 1 July 1970. It continued in this capacity until the 57th Air Division (Provisional) and 72nd Strategic Wing (Provisional) were activated in June 1972 in support of Operation Bullet Shot (military operation name for temporary duty assignment of US based technicians — "the herd shot 'round the world."). The 303rd Consolidated Aircraft Maintenance Wing (Provisional) was activated in July 1972. All of the provisional units remained at Andersen until bombing missions ceased on 15 November 1973. Operation Linebacker II continued the mission of Operation Arc Light, and was most notable for its 11 day bombing campaign between 18 and 29 December 1972, in which more than 150 B 52s flew 729 sorties in 11 days. The B 52s at Andersen, combined with other bombers stationed at U Tapao Field in Thailand, constituted about 50 percent of SAC's total bomber force and 75 percent of all combat crews. Two bases contained the equivalent of 13 stateside bomber wings. A ceasefire came into effect in Vietnam on 27 January 1973. The B 52s continued to fly missions over Cambodia and Laos until those were halted on 15 August 1973. With the end of these runs, more than 100 B 52s, both D and G Models, were deployed elsewhere in the world by October 1973. The Eighth Air Force moved to Barksdale Air Force Base, Louisiana, and the 3rd Air Division was reactivated on 1 January 1975. When the North Vietnamese forces overran South Vietnam later in 1975, the base provided emergency relief and shelter for thousands of Vietnamese evacuees as a part of Operation New Life. After the Fall of Saigon, Andersen received almost 40,000 refugees and processed another 109,000 for transportation to the United States. The base returned to routine operations by the late 1970s, but continued to serve as one of SAC's strategic locations. Crews and aircraft were regularly sent to sites between Australia, Alaska and South Korea and supported sea surveillance operations support for the U. S. Navy. Andersen was also home to the 54th Weather Reconnaissance Squadron "Typhoon Chasers" during the 1960s through the 1980s. Air crews flying WC 130s tracked and penetrated typhoons, providing advanced warnings to military and civilian populations throughout the western Pacific. During the Vietnam War, the 54th also provided cloud seeding capability along the Ho Chi Minh Trail and synoptic reconnaissance, deploying from Udorn RTAFB when not in Guam. The 54th WRS was inactivated in September 1987.

Вьетнамнан кейінгі кезең

1983 жылы 43-ші эскадрилья B-52D-ден B-52G-ге өтуді аяқтады және Harpoon кемеге қарсы зымыранымен жабдықталған екі SAC бомбалаушы қанатының бірі болды. 1989 жылы база басқаруды SAC-тен Тынық мұхиты әуе күштеріне өткізгенде, базада маңызды өзгеріс болды. 633-ші әуе базасы қанаты 1989 жылдың 1 қазанында құрылды, бұл 1990 жылдың 26 наурызында 43-ші бомбалау қанатының және 1990 жылдың 30 сәуірінде 60-шы ауыр бомбалау эскадрильясының таратылуына әкелді. 1990 жылдың тамызында Андерсен қызметкерлері Desert Shield және Desert Storm операцияларын қолдау үшін Перс шығанағындағы күштерге 37 000 тоннадан астам оқ-дәрілерді жөнелтті. 1991 жылдың маусымында Пинатубо тауының жарылуына байланысты Андерсен "Отты күзет" операциясы аясында американдық эвакуацияланғандар мен олардың үй жануарларына көмек көрсетті. Желтоқсан айында Андерсен Филиппиндегі Кларк әуе базасынан жарылыс салдарынан эвакуацияланған Он үшінші әуе күштеріне үй болды.

Суық соғыстан кейінгі кезең

Қонақ үй бірлігі 1994 жылдың 1 қазанында 633-ші әуе базасының қанаты таратылған кезде өзгертілді. 36-шы әуе базасы қабылдау операцияларын өз мойнына алды және 2006 жылдың 12 сәуірінде 36-шы қанат деп қайта аталды. 1994 жылдың қазан айында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тікұшақпен ұрыс қолдау эскадрильясы Бес (HC 5) Андерсенге, қазір жабық Әскери-теңіз әуе станциясы Аганадан, Гуамнан көшірілді. Кейіннен HC 5, ХХ 46-дан MH 60S-ке ауысқаннан кейін ХС 25 (HSC 25) теңіз ұрыс эскадрильясы болып қайта аталды. Бұл база әлемдегі НАСА ғарыш кемесінің қонуға рұқсат етілген сирек орындардың бірі болды, ол ғарыш кемесі үшін кеңейтілген апаттық қону алаңы ретінде қызмет етті. 2007 жылы 50 жылдық Оңтүстік ұшу-қону жолағының жағдайы нашарлап кеткені анықталды, сондықтан қауіпсіздікті сақтау үшін ұшу-қону жолағын толық алып тастау және ауыстыру қажет болды. Ол 50 миллион долларлық жоба арқылы ауыстырылды, бұл жобаны Әуе күштерінің инженерлік қолдау агенттігі Tutor Perini Corporation және оның жергілікті еншілес компаниясы Black Construction Company жүзеге асырды. 2008 жылдың 21 шілдесінде B 52 ұшағы, 1944 жылы Гуамды жапондық оккупациядан азат етуді еске алу үшін Гуамда өткен шеруге ұшып өтуге арналған оқу миссиясы кезінде теңізге құлады. 13-ші бомбалау эскадрильясы мен 393-ші бомбалау эскадрильясының B 2 және B 52 ұшақтары базада үздіксіз бомбалаушы күшін қамтамасыз ету үшін кезекпен келді. 2009 жылдың наурыз айында төрт B 2 ұшағымен төрт айлық жұмыс басталды. 2009 жылдың наурыз айында база, қорғалатын аумақтағы экологиялық бұзушылықтар туралы сыбайлас жемқорлықпен күресушінің мәлімдемесін тергеуді жоспарлап отырғанын хабарлады. Бұл айыптаулар браконьерлік, кокос шағалаларын заңсыз ұстау және трофейлік бұғыларды қайта сату, жағажайларды таспен қалау және жойылып бара жатқан қайың және жасыл теңіз қайыңдарының ұялау орындары үшін қолданылатын өсімдіктерді жоюмен байланысты болды. "Қоршаған ортаға жауапкершілігі бар мемлекеттік қызметкерлер" (PEER) "Гуамның табиғи ресурстарын қорғау жөніндегі Әуе күштерінің бағдарламасы толығымен бұзылды" деді. Қорғаныс министрлігінің бас инспекторы (DOD IG) Әуе күштері PEER айыптауларына берген жауаптар көтерілген мәселелерді толыққанды шешкенін анықтады. Осыған байланысты, Қорғаныс министрлігінің инспекторы қосымша тергеу қажет емес деп шешті. Андерсен әуе базасының стратегиялық маңызы 2013 жылдың 12 ақпанында, президент Обаманың ел алдында сөйлеген сөзінен бірнеше сағат бұрын, базаның айналасын екі ресейлік Ту-95 "Аю" H бомбалаушысы айналып өткен кезде айқын көрінді. Олардың ұшуын АҚШ-тың F-15 истребительдері бақылады. Ресейлік бомбалаушылар кейін солтүстік бағытта кетті. АҚШ пен Солтүстік Корея арасындағы шиеленіс күшейген кезде, Солтүстік Корея аралға шабуыл жасауы мүмкін деп қорқытты. 2017 жылдың 21 тамызы мен 30 қыркүйегі аралығында Андерсен әуе күштері базасына 95 миллион доллардан астам құны бар 816,393 дана оқ-дәрі жеткізілді. 2019 жылдың басында базадағы негізгі операциялық және ұшу бөлімшелері 36-шы қанат (PACAF), 624-ші аймақтық қолдау тобының бөлімдері, 734-ші әуе қозғалысын қолдау эскадрильясы (Әуе қозғалысы командасы), 1-ші бөлімше, 69-шы барлау тобы, Northrop Grumman RQ 4 Global Hawk ұшақтарын ұшырып, және екі бестік тікұшақ теңіз ұрыс эскадрильясы (HSC 25), АҚШ Әскери-теңіз күштері, Сикорский MH 60S ұшақтарын ұшырды. 2020 жылдың сәуірінде Андерсендегі он алты жылдық үздіксіз бомбалаушы күші (CBP) тоқтады, өйткені АҚШ Әуе күштері стратегиялық бомбалаушыларды континенттік АҚШ-тан тыс жерде тұрақты түрде орналастырмайтынын мәлімдеді. 2004 жылдан бері B 1B Lancer, B 2A Spirit және B 52G Stratofortress ұшақтары Гуамға ротациялық негізде орналастырылды. Бұл қадамға қарамастан, бомбалаушылардың жағдайға қарай орналасуын жалғастыруы күтілуде. Теңіз жаяу әскерлерінің базалық лагері Блазды құру аясында Андерсенде теңіз жаяу әскерлерін орналастыру үшін қосымша нысандар салынуда. Сонымен қатар, Андерсендегі Солтүстік пандус Теңіз жаяу әскерлерінің әуе операциялары үшін қайта жаңартылуда, ал Андерсен Оңтүстік (базаның оңтүстігінде) тасталған тұрғын үй құрылысы қалалық оқу кешеніне айналдырылуда.

The host unit was changed on 1 October 1994, when the 633rd Air Base Wing was inactivated. The 36th Air Base Wing took over host operations and was redesignated as the 36th Wing on 12 April 2006. In October 1994, the U. S. Navy's Helicopter Combat Support Squadron Five (HC 5) relocated to Andersen from the now closed Naval Air Station Agana, Guam. HC 5 was later redesignated as Helicopter Sea Combat Squadron Twenty Five (HSC 25) following its transition from the CH 46 to the MH 60S. The base was one of the few places in the world where the NASA Space Shuttle was permitted to land, serving as an Augmented Emergency Landing Site for the Shuttle orbiter. In 2007, the condition of the 50 year old South Runway was found to have deteriorated, and complete removal and replacement of the runway was necessary to maintain safety. It was replaced via a 50 million dollar Design Build project from the Air Force Civil Engineer Support Agency to the Tutor Perini Corporation and its local subsidiary, Black Construction Company. On 21 July 2008, a B 52 crashed into the sea while on a training mission that was to fly over a parade in Guam commemorating the U. S. liberation of the island from Japanese occupation in 1944. B 2s and B 52 aircraft from the 13th Bomb Squadron and 393d Bomb Squadron have taken turns in order to provide a continuous bomber presence at the base. One four month deployment involving four B 2s began in March 2009. In March 2009, the base announced that it would investigate allegations made by a whistleblower of environmental violations within the protected area of the base. The allegations included poaching, illegal trapping of coconut crabs and resale of trophy deer, paving beaches, and stripping vegetation used for nesting by endangered hawksbill turtles and green sea turtles. Public Employees for Environmental Responsibility (PEER) said, "The Air Force program for protecting Guam's natural resources has utterly broken down." The Department of Defense Inspector General (DOD IG) determined that the Air Force responses to the PEER allegations adequately addressed the issues raised. Consequently, DoD IG determined further investigation was not warranted. The strategic importance of Andersen AFB was brought to the forefront on Tuesday, 12 February 2013 when the base was circled by two Russian Tupolev Tu 95 Bear H bombers hours prior to President Obama's State of the Union Address. Their flight was monitored by US F 15 fighter jets. The Russian bombers later left the area in a northbound direction. As tensions escalated between the U. S. and the North Korean regime, the latter threatened to strike the island. A total of 816,393 munitions assets valued at over $95 million were delivered to Andersen Air Force Base between 21 August and 30 September 2017. In early 2019, the main operational and flying units on the base included the 36th Wing (PACAF), elements of the 624th Regional Support Group, the 734th Air Mobility Support Squadron (Air Mobility Command), Detachment 1, 69th Reconnaissance Group, flying the Northrop Grumman RQ 4 Global Hawk, and the Helicopter Sea Combat Squadron Two Five (HSC 25), U. S. Navy, flying the Sikorsky MH 60S. In April 2020, sixteen years of continuous bomber presence (CBP) at Andersen ended when the USAF announced it was no longer permanently basing strategic bombers outside the continental United States. Since 2004, B 1B Lancer, B 2A Spirit and B 52G Stratofortress aircraft deployed to Guam on a rotational basis. Despite the move, bombers are expected to continue to deploy on an ad hoc basis. As part of the establishment of Marine Corps Base Camp Blaz, additional facilities are being constructed on Andersen to house Marines to be stationed there. In addition, the North Ramp on Andersen is being converted for Marine Corps air operations and the abandoned housing facility Andersen South (south of the base proper) is being converted to an urban training compound.

Негізгі бірліктер

Андерсен әуе базасында орналасқан ұшатын және ұшпайтын ерекше бірліктер. GSU белгісі қойылған бірліктер – географиялық жағынан бөлек құрамалар, олар Андерсенде орналасқандықтан, басқа жердегі бас құрамаға бағынады.

Білім

Андерсен әуе базасында Андерсен бастауыш мектебі мен Андерсен орта мектебі орналасқан, екеуі де Қорғаныс министрлігінің Білім беру қызметі (DoDEA) басқаруында. DoDEA жүйесіндегі жоғары сынып оқушылары Гуамның Агана Хайтс қаласындағы Гуам жоғары мектебінде білім алады. Базадан жоғары мектепке тек мектеп автобусымен ғана баруға болады. Әскери қызметшілер, Қорғаныс министрлігінің қызметкерлері мен олардың отбасы мүшелері Андерсен базасында Мэриленд университетінің Университет колледжінің (UMUC) Азия бөлімшесі және Орталық Техас колледжінің Тынық мұхитының алыс шығыс бөлімшесі сияқты келісімшартты академиялық мекемелер арқылы жоғары білім алу мүмкіндігіне ие.

Андерсен орта мектебі

Андерсен орта мектебі американдық әскери отбасыларының 6-8 сынып оқушыларына арналған. Мектеп Қорғаныс министрлігінің Білім беру іс-әрекеті мектеп жүйесінің және DDESS Гуам кіші жүйесінің құрамына кіреді. Ол Солтүстік Орталық колледждер мен мектептер қауымдастығынан 5 жылдық аккредитация алды. 1997 жылдың қыркүйегінде DoDEA әскери қызметкерлер балалары үшін өз мектептерін ашты. Андерсен орта мектебінің спорт түрлеріне волейбол, кросс-кантри, софтбол, футбол және баскетбол кіреді. Андерсен орта мектебі 1997 жылы құрылды және Андерсен әуе күштері базасының аумағында орналасқан. Алғашқы мектеп сабақтары бұрынғы әскери жатақханаларда өтті. Көптеген бөлмелердің қабырғалары сыныптардың санын сыйдыру үшін бұзылды. Бастауыш мектептің алғашқы кітапханасы бірінші жылы базалық кітапханамен бірлесіп пайдаланылды. 2012 жылдан бастап ол тұрақты түрде кондиционерленген ғимаратқа көшірілді. Андерсен орта мектебі блоктық сабақ кестесін қабылдады. Міндетті пәндер: дене шынықтыру, математика, ғылым, әлеуметтік тағылымдар, оқу және тіл білімі. Таңдау пәндеріне испан тілі, музыка тобы, оқу дағдылары, бейне өндіріс, мәдениет және драма кіреді. Мектеп арнайы білім беру бағдарламасын және алгебра мен геометрия сияқты жоғары сынып курстарын алу мүмкіндігін ұсынады.

Апаттар мен оқиғалар

2008 жылдың 23 ақпанында "Spirit of Kansas" АҚШ Әуе күштерінің B-2 Spirit стелс-бомбалаушысы Андерсен әуежайының ұшу-қону жолақтарының бірінде ұшып көтерілген сәттен кейін апатқа ұшырады. 2023 жылдың 21 шілдесінде Канада Корольдік әуе күштеріне қарасты Airbus CC-150 Polaris ұшағы, әуежай аумағында француз әуе және ғарыш күштеріне қарасты Airbus A400M Atlas ұшағымен соқтығысты. Ешкім зардап шеккен жоқ. Екі ұшақ та Андерсенде оқу-жаттығуларда болған. Соқтығысудың себебі тергеліп жатыр.