Вашингтон штатындағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе базасы

Кіріспе

Whidbey Island Әскери-теңіз базасы (NASWI) – Вашингтон штатының Island округіндегі Whidbey аралында, Оак-Харбор қаласының жанындағы екі учаскеде орналасқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе базасы. Базаның негізгі бөлігі, Аult Field, Оак-Харбордан шамамен 5 шақырым солтүстікке қарай орналасқан. Екінші бөлімі, бір кезде онда орналасқан PBY Catalina ұшақтарының су ұшағы базасы деп аталады, аралдың Әскери-теңіз күштерінің көп бөлігін, сондай-ақ әуе станциясының негізгі Әскери-теңіз күштерінің сауда орталығы мен DeCA комиссариатын қамтиды. NASWI командалық офицері сонымен қатар серік әуеайлаққа, Купевилл Әскери-теңіз әуеайлағына (NOLF), Whidbey аралының орталығында, Аult Field-тен шамамен 14 шақырым оңтүстікке қарай басшылық етеді. Негізінен, әуе кемелеріне арналған ұшақтардың әуе кемесіне қону тәжірибесі үшін пайдаланылады, бұл жерде тұрақты тағайындалған персонал жоқ. NASWI EA 18G Growler, MH 60S Seahawk, P 8 Poseidon, EP 3E ARIES және C 40 Clipper ұшақтарын қолдайды.

1940 жылдар

1941 жылдың 17 қаңтарында, АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа кіруіне алты айдан астам уақыт қалғанда, Әскери-теңіз операциялары басқармасының бастығы 13-ші Әскери-теңіз округінің командирінен Пьюджет-Саундты қорғап тұрған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің патрульдік ұшақтарын қайта жарақтандыру және жанармаймен қамтамасыз ету үшін жайды табуды сұрады. Озетт көлі, Индиан аралы, Кейстоун гавані, Пенн шығанағы және Оук гавані қарастырылды, бірақ таулы жер бедері, тік жағалау, қол жетімсіздігі, жеткілікті жағажайлардың болмауы және желден қорғалмаған жағажайлар салдарынан қабылданбады. Он күн ішінде Сиэтл әскери-әуе базасының командирі Крессент-Харбор мен Форбс-Пойнт жағалауындағы Саратога асуын, құралдармен жабдықталған ұшақтар үшін ұшу және қонуға қолайлы база ретінде ұсынды. Оак-Харбор қазіргі Мейлордың Пойнт-Кейпхарт тұрғын үйіне тар жолақпен жалғастырылған. Қалаға су және электр желілерін жүргізу жұмыстары қараша айының соңында басталды, содан кейін құрлықтағы ұшақтар үшін жай табу туралы нұсқау келді. 8 желтоқсанда үш жұмысшы солтүстікке қарай шамамен 6 шақырым жерде орналасқан Аульт алаңының топографиялық картасын жасауды бастады. Аульт алаңының құрылысы 1942 жылдың 1 наурызында басталды. Бірінші ұшақ 5 тамызда қонды, бұл кезде бұрынғы азаматтық инженер және әуежол ұшқышы, кейін әуе станциясының операциялық офицері болған лейтенант Ньютон Уэйкфилд өзінің SNJ бір моторлы оқу ұшағымен аса қызығушылық тудырмады. Барлығы әлі де аяқталмаған ұшу-қону жолағын аяқтаумен айналысты. 1942 жылдың 21 қыркүйегінде әуе станциясының бірінші командирі капитан Сирил Томас Симард әуе алаңын әскери-теңіз базасы ретінде пайдалануға беру туралы бұйрықты оқыды. АҚШ-тың Уидби аралындағы Әскери-теңіз әуе станциясы ресми түрде ашылды. Бір жылдан кейін, 1943 жылдың 25 қыркүйегінде, құрлықтағы ұшақ алаңы, өткен жылғы Коралл теңізі шайқасында қаза тапқан командир Уильям Б. Аульттың құрметіне Аульт алаңы деп аталды. Ведомствоаралық әуе қозғалысын басқару кеңесінің ұсынысы бойынша Купевиллден оңтүстік-шығысқа қарай 4 шақырым жердегі аймақ NAS Сиэтлге қосалқы алаң ретінде бекітілді. Жерді зерттеу жұмыстары 1943 жылдың ақпан айында басталды, ал наурыз айында жұмыс басталды. Купевиллдегі Әскери-теңіз десанттық алаңы (NOLF) қыркүйек айына қарай пайдалануға берілді. Аульт алаңындағы алғашқы эскадрильялар 1942 жылы келген Grumman F4F Wildcats, содан кейін Grumman F6F Hellcats болды. Сол жылы Lockheed PV 1 Venturas оқу үшін келді. 1943 жылдың соңына қарай барлық Wildcats жойылып, олардың орнына Hellcat келді. 1944 жылы Douglas SBD Dauntless пикирлеуші бомбалаушылары Аульт алаңындағы басты ұшақтарға айналды, ал теңіз ұшақтары базасында 1944 жылдың жазында бірнеше Consolidated PBY Catalina және Martin PBM Mariner теңіз ұшақтары болды, оларға сол жылдың басында мақсаттарды сүйреу үшін келген Martin B 26 Marauders қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін операциялар баяулады және станцияның жұмыс деңгейі төмендетілді. АҚШ-тың көптеген әскери-теңіз әуе станциялары жабылды, өйткені олар соғыстан кейінгі әскери-теңіз авиациясының талаптарына сай келмеді; 6000 фут (1829 м) ұшу-қону жолақтары енді ең төменгі стандарт болды және кез келген ауа райында радармен басқарылатын қону жолдарына сәйкес болуы керек еді. 1940 жылдардың соңында келген Lockheed P2V Neptune патрульдік бомбалаушылары NAS Whidbey-де алты патрульдік эскадрилья құрады.

On 17 January 1941, almost 11 months before the United States entered World War II, the Office of the Chief of Naval Operations asked the Commandant of the 13th Naval District to find a location to re arm and refuel U. S. Navy patrol planes defending Puget Sound. Lake Ozette, Indian Island, Keystone Harbor, Penn Cove and Oak Harbor were considered and rejected because of mountainous terrain, bluff shore front, inaccessibility, the absence of sufficient beaches, and lee shores. Within ten days, the commanding officer of Naval Air Station Seattle recommended the site of Saratoga Passage on the shores of Crescent Harbor and Forbes Point as a base suitable for seaplane takeoffs and landings under instrument conditions. A narrow strip of land tied Oak Harbor to what is now Maylor's Point Capehart Housing. Dredging, filling, and running water and power lines to the city were underway at the end of November when the word came to find a land plane site. On December 8, three workers started a topographic survey of what would become Ault Field, about 4 mile (6 km) to the north. Construction of Ault Field started on 1 March 1942. The first plane landed there on 5 August, when Lieutenant Newton Wakefield, a former civil engineer and airline pilot, who later became the air station's Operations Officer, brought his SNJ single engine trainer in with little fanfare. Everyone was busy working on the still incomplete runway. On 21 September 1942, the air station's first commanding officer, Captain Cyril Thomas Simard, read the orders placing the field in use as a Navy facility. U. S. Naval Air Station Whidbey Island was duly commissioned. A year later, on 25 September 1943, the land plane field was named Ault Field, in memory of Commander William B. Ault, missing in action in the previous year's Battle of the Coral Sea. Following the recommendation of the Interdepartmental Air Traffic Control Board, an area 2.5 mile (4 km) southeast of Coupeville was approved as an auxiliary field to serve NAS Seattle. Survey work began in February 1943, and work started in March. Naval Outlying Landing Field (NOLF) Coupeville was in use by September. At Ault Field, the earliest squadrons of aircraft were Grumman F4F Wildcats, which came aboard in 1942, followed by Grumman F6F Hellcats. Later that year, Lockheed PV 1 Venturas arrived for training. By the end of 1943, all Wildcats were gone, replaced by the Hellcat. In 1944, Douglas SBD Dauntless dive bombers became the predominant aircraft at Ault Field, while at the Seaplane Base, several Consolidated PBY Catalina and Martin PBM Mariner seaplanes were aboard in the summer of 1944, augmented by a few land based Martin B 26 Marauders that arrived earlier that year to be used for towing targets. After World War II, operations slowed and the station was placed on reduced operating status. Many naval air stations across the United States were closing because they could not meet the requirements on post war naval aviation; 6,000 feet (1829 m) runways were now the minimum standard and approach paths had to be suitable for radar controlled approaches in any weather. Lockheed P2V Neptune patrol bombers, which arrived in the late 1940s, would eventually make up six patrol squadrons at NAS Whidbey.

1950 жылдар

Корея соғысы NAS Whidbey-ді қайта жандандырып, кеңейту мен құрылысты үдетті. 1950 жылдардың басында Уидбидегі негізгі құрлықтағы патрульдік ұшақ Lockheed P2 Neptune болды. Корея соғысы кезінде патрульдік ұшақтардың белсенділігі күшейді, бірнеше Әскери-теңіз Әуе резерві бөлімдері шақырылып, толыққанды әрекеттегі эскадрильялар ретінде қайта ұйымдастырылды. Соғыс аяқталған кезде Уидбиде алты VP (патрульдік) эскадрильясы және екі флоттық әуе қолдау эскадрильясы орналасқан болатын. 1955 жылы VP 29 Тынық мұхитынан оралғаннан кейін таратылды, ал оның экипаждары Батыс жағалауындағы алғашқы ауыр шабуыл эскадрильясы – Heavy Attack Squadron Two (VAH 2) құрамына кірді. "Ауыр" деген атау ядролық қару жеткізуге бағытталғандығын көрсетеді. Сол жылы ол Сан-Диегодағы NAS North Island-қа Douglas A 3D Skywarrior ұшағына ауысу үшін көшірілді. 1958 жылы Heavy Attack Squadron Six (VAH 6) Калифорниядағы NAS Moffett Field-тен көшіп келді, онда олар Әскери-теңіз күштерінің екінші ядролық шабуыл эскадрильясы болған. CVG 61/CVW 6 құрамында эскадрилья "Форрестал" кемесімен Жерорта теңізіндегі операцияларға CVW 8-ге ауысудан бұрын "Ренджер" кемесімен бірнеше "ВестПак" десанттарына қатысты. 1965 жылдың қыркүйегінде эскадрилья Флорида штатының Санфорд әскери-әуе базасына көшірілді.

1960 жылдар

1960 жылдың бірінші тоқсанында NAS Whidbey Island-та іздеу-құтқару (SAR) тобы құрылды. Бастапқыда екі Sikorsky HRS 2 тікұшағы, көбінесе H 19 Chickasaws деп аталатын, SAR тобына берілді, бірақ олар жақын арада екі HRS 3 тікұшағымен алмастырылды. SAR-ға тағайындалған экипажға бұл екі жылдық сынақ кезеңі екені айтылды, осы уақыт ішінде оның тұрақты жұмысқа айналатыны шешілетін болды. Егер нәтиже болмаса, тоқтатылатын еді. 1965 жылдың басында патрульдік эскадрильялар NAS Whidbey-ден кетуді бастады; VP 47 NAS Moffett Field-ке, ал VP 17 NAS Barbers Point-ке, Гавайиге көшірілді. 1969 жылдың шілдесінде патрульдік күштер Lockheed P 3 Orion-ды ескі Lockheed P 2 Neptune-ді алмастыру арқылы қайта жандануға көшті, бірақ 1969 жылдың қыркүйегінде VP 2 және VP 42 эскадрильялары таратылды.

1970 жылдар

1970 жылдың 1 наурызында VP 1 NAS Барберс-Пойнтқа көшірілді, бұл NAS Уидби аралындағы белсенді күштердің дидропландармен жүзегіне қадағалау операцияларын тоқтатты. Бұл сондай-ақ 1970 жылдың 1 сәуірінде Төртінші Әуе қанатының таратылуына әкелді, ал Патрульдік эскадрилья алпыс тоғыз (VP 69), Әскери-әуе резерві эскадрильясы, NAS Уидби аралындағы жалғыз теңіз патрульдік эскадрильясы болып қалды. 1970 жылдары және одан кейін NAS Уидби аралында 16 Grumman A-6 Intruder эскадрильясы орналасқан. Уидби енді бұл барлық ауа-райы жағдайында жұмыс істейтін, орташа шабуылдық бомбалаушы эскадрильялары үшін Батыс жағалауындағы оқу және операциялар орталығына айналды. 1970 жылдың қазан айында Ауыр шабуыл жасағы 10 (VAH 10) Тактикалық электрондық соғыс жасағы 129 (VAQ 129) болып қайта аталды, ол Әскери-теңіз күштерінің алғашқы Northrop Grumman EA-6B Prowler жасағы және Әскери-теңіз күштері мен АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің Prowler экипаждары үшін жалғыз флотты алмастыру жасағы болды. Жапониядағы NAF Ацугиде орналасқан алдыңғы қатардағы EA-6B эскадрильясы мен Мэриленд штатындағы Вашингтон қаласындағы Эндрюс AFB / NAF-те орналасқан жалғыз Әскери-әуе резервінің EA-6B эскадрильясы (VAQ 209) ерекшеліктерінен басқа, NAS Уидби аралы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің барлық Prowler эскадрильяларын қолдады.

1990 жылдар

1993 жылдың соңында NAS Moffett Field және NAS Barbers Point әскери-әуе базаларының жабылуына байланысты, NAS Whidbey Island әскери-теңіз базасына қосымша P-3C Orion теңіз патрульдік ұшақтары келді, сонымен қатар АҚШ Тынық мұхиты флотының Патрульдік қанаттары Командирі (COMPATWINGSPAC) және Патрульдік қанаттың 10-шы Командирі (COMPATWING 10) штабтары да келді. 1994 жылы Гуамдағы Ағана әскери-әуе базасы жабылуымен бірге, Флоттың әуе барлау эскадрильясы ONE (VQ 1) Lockheed EP-3E Aries II ұшағымен NAS Whidbey Island-қа келді. VQ 1, COMPATWING 10 басқаруына берілді және қанат Патрульдік және барлау қанатының 10-шы Командирі (COMPATRECONWING 10) деп қайта аталды. Резервтік патрульдік қанат таратылғаннан кейін, VP-69 де COMPATRECONWING 10 басқаруына берілді. 1997 жылы Тынық мұхитында орналасқан соңғы A-6E Intruder эскадрильясы VA-196, WESTPAC 1996 аймағындағы ұзақ мерзімді қызметтен кейін таратылды.

2000 жылдар

2009 жылдың қаңтар айында VAQ 129 алғашқы Boeing EA-18G Growler электрондық соғыс ұшағын қабылдады, ол Әскери-теңіз күштерінің EA-6B ұшақтарын ығыстырды.

2010 жылдар

Патрульдік эскадрилья 4 (VP 4) 2016 жылдың қазан айында NAS Whidbey аралында P-8 Poseidon теңіздік патрульдік ұшағына көшуді бірінші болып жүзеге асырды. 2016 жылдың 31 қазанында NAS Whidbey Island-те жаңа P-8A оқу орталығы ашылды.

Қазіргі күн

Барлығы 20 белсенді әскери-теңіз күштері эскадрильясы және 3 әскери-теңіз күштері резервтік эскадрильясы NAS Whidbey аралында орналасқан. Әуе станциясы сондай-ақ екі Sikorsky MH-60S Nighthawk тікұшағы бар іздеу-құтқару бөлімін ұстайды, ол Қорғаныс министрлігінің қызметкерлеріне және Тынық мұхитының Солтүстік-Батыс аймағындағы азаматтарға тәулік бойы, теңіз, құрлық және таулы жерлерде құтқару көмегін көрсетеді. Іздеу-құтқару бөлімі дүйсенбіден бейсенбіге дейін сағат 08:00-ден 02:00-ге дейін немесе палубадағы соңғы ұшаққа дейін, жұма күні 08:00-ден 22:00-ге дейін немесе палубадағы соңғы ұшаққа дейін, ал жылдың қалған уақытында 30 минуттік дайындық күйінде болады. Сонымен қатар, барлық миссияларында Іздеу-құтқару бөлімінің медициналық техниктері болады. NASWI Іздеу-құтқару бөлімі негізінен әскери ұшқыштар экипаждарына қызмет көрсетеді, бірақ қиын жағдайда қалған азаматтарға көмек көрсету миссиялары жиі мақұлданып, орындалады. NAS Whidbey Island-те 50-ден астам ұйымдар оқу, медициналық және стоматологиялық және басқа да қолдау қызметтерін ұсынады, соның ішінде АҚШ Әуе күштерінің (USAF) 390-шы ECS эскадрильясы бар. Бұл эскадрилья АҚШ Әскери-теңіз күштерінің EA-18G Growler эскадрильяларына тағайындалған USAF офицерлерін әкімшілік тұрғысынан қолдайды. База аймақтағы Әскери-теңіз резервінің операциялары мен оқулары үшін маңызды орталық ретіндегі ұзақ жылдардан бері қалыптасқан рөлін жалғастыруда.

Демография

Уидби аралындағы станция сонымен қатар халық санағымен белгіленген аудан (CDP) болып табылады; 2010 жылғы халық санағы бойынша халық саны 1541 адамды құрады. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, CDP-ның жалпы ауданы , оның , немесе 0,30% су құрайды.