Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз күштерінің адмиралы (1762–1814)
Royal Navy admiral (1762–1814)
Вице-адмирал Сэр Сэмюэл Худ, 1-ші баронет (27 қараша 1762 – 24 желтоқсан 1814), Лондон қаласы, 37 Lower Wimpole Street мекенжайында тұрған, Корольдік теңіз күштерінің офицері болды. 1806 жылы Вестминстер округінен парламент депутаты ретінде қызмет етті. Оны әкесінің туысы, адмирал Сэмюэл Худ, 1-ші виконт Худ (1724–1816)пен шатастырмау керек, ол оны және оның үлкен ағасы капитан Александр Худты (1758–1798) Корольдік теңіз күштеріне қабылдаған.
Vice Admiral Sir Samuel Hood, 1st Baronet, (27 November 1762 – 24 December 1814), of 37 Lower Wimpole Street, London, was an officer of the Royal Navy. He served as a Member of Parliament for Westminster in 1806. He is not to be confused with his father's first cousin Admiral Samuel Hood, 1st Viscount Hood (1724–1816) who sponsored both him and his elder brother Captain Alexander Hood (1758–1798) into the Royal Navy.
Теңіз мансабы
Ол 1776 жылы Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда Корольдік теңіз күштеріне қабылданды. Оның алғашқы қатысуы 1778 жылғы 27 шілдедегі Ушант шайқасы болды. Содан кейін ол Батыс Үндістанға ауыстырылды, және туысының басшылығымен адмирал Джордж Роднидің 1782 жылғы 12 сәуірдегі Сент шайқасындағы жеңісіне әкелген барлық шайқастарда болды. Бейбітшілік орнағаннан кейін, көптеген британдық теңіз офицерлері сияқты, Худ Францияда біраз уақыт өткізді, ал Англияға оралғаннан кейін оған бір шлюптің басқаруы тапсырылды, одан кейін ол бірнеше фрегаттарда қызмет етті. 32 зеңбірекке ие "Юно" фрегатында кеме апатқа ұшыраған бірнеше теңізшіні қауіптен құтқарып, Жамайка жиналысынан алғыс және құрметті қылыш алды. Ол аралдан-аралға иелік етті, көп ұзамай француздар Мартиникадан басқа Батыс Үндістандағы барлық бекіністерін жоғалтты. Худ жасаған шаралардың бірі – Даймонд Рокқа гарнизон орналастыру, оны Мартиникаға жақындауды блокадалау үшін соғыс кемесі ретінде пайдалануға тапсырды. Осы жетістіктері үшін ол Бат орденінің серігі (KB) атағымен марапатталды, сондай-ақ басқа да наградалар алды.
He entered the Royal Navy in 1776 at the start of the American War of Independence. His first engagement was the First Battle of Ushant on 27 July 1778, and, soon afterwards transferred to the West Indies, he was present, under the command of his cousin, at all the actions which culminated in Admiral George Rodney's victory of 12 April 1782 in the Battle of the Saintes. After the peace, like many other British naval officers, Hood spent some time in France, and on his return to England was given the command of a sloop, from which he proceeded in succession to various frigates. In the 32 gun fifth rate frigate Juno his gallant rescue of some shipwrecked seamen won him a vote of thanks and a sword of honour from the Jamaica assembly. Island after island fell to him, and soon, outside Martinique, the French had scarcely a foothold in the West Indies. Amongst other measures Hood took one may mention the garrisoning of Diamond Rock, which he commissioned as a sloop of war to blockade the approaches of Martinique. For these successes he was, amongst other rewards, appointed a Knight Companion of the Order of the Bath (KB).
Кейінгі мансап
А Корунья шайқасынан кейін сер Джон Мур әскері қайта орналасқанда қатысып, Худ Жерорта теңізіне қайтып келді, онда екі жыл бойы британдық флоттың дивизиясына қолбасшылық етті. 1811 жылдың 1 тамызында вице-адмирал шеніне көтерілді. 1814 жылдың жазында [адмирал Худ] өзінің "Minden" кемесімен өкіметінің шығыс бөліктеріне сапар жасады. 1814 жылдың 29 маусымында ол Явадағы Семарангқа жетті. Содан кейін Худ 1814 жылдың 1 тамызында "Minden" кемесімен Батавиядан Мадрасқа бет бұрды. Шығыс Үндістан станциясында қызмет еткен кезде "Оның басқаруы оқиғасыз болды, себебі аймақтағы соғыс Ява мен Маврикийдің басылуымен аяқталды: және көп бөлігі ұйымдастыру және тәртіп мәселелерін реттеуге, сондай-ақ азық-түлікпен қамтамасыз ету әдістерін реформалауға жұмсалды, ол осы бағытта маңызды өзгерістер енгізіп, мемлекетке шамамен отыз процент үнемге қол жеткізуге мүмкіндік берді."
Having been present in the roads of A Coruña at the re embarkation of the army of Sir John Moore after the Battle of A Coruña, Hood thence returned to the Mediterranean, where for two years he commanded a division of the British fleet. On 1 August 1811 he was promoted to vice admiral. "In the summer of 1814 [Admiral Hood] made a voyage, in his majesty’s ship Minden, to the eastern parts of his station.” He eventually arrived at Semarang, Java on 29 June 1814. Hood then "sailed on the Minden from Batavia on 1 August 1814 for Madras. While serving in the East Indies Station "His command was uneventful, the war [in that area] having been brought to an end with the reduction of Java and Mauritius: and the time was mainly occupied in regulating and reforming points of organization or discipline and the methods of victualling, in which he introduced some substantial reforms, effecting a saving to the government of something like thirty per cent.”
Неке
Ол Мэри Элизабет Фредерика Маккензиге, 1-ші Сифорт бароны Фрэнсис Маккензидің үлкен қызы және мұрагеріне үйленді, бірақ балалары болмады.
He married Mary Elizabeth Frederica Mackenzie, eldest daughter and heiress of Francis Mackenzie, 1st Baron Seaforth, but left no issue.
Өлім, жерлеу және мұрагерлік
Худ зейнеткерлікке шығып, Англияға қайтуға дайын тұрды. Оның орнына контр-адмирал сэр Джордж Берлтон тағайындалды, бірақ олар алмасуға үлкермес бұрын, Худ 1814 жылғы 24 желтоқсанда Мадраста үш күндік қызбадан кейін қайтыс болды. Бұл оның Шрирангапатнадағы Типпу Сахибтің бұрынғы сарайын аралауынан кейін болды. Ол Мадрастағы Сент-Мария шіркеуіне жерленді, онда оның қабырғадағы ескерткіші әлі де сақталған. Барондық атағына мұрагер ретінде оның немере інісі, сэр Александр Худ, 2-ші барон (1793–1851), тағайындалды, ол ағасы капитан Александр Худтың (1758–1798) әйелі Элизабет Периамнан туған. Элизабет Периам Джон Периамның (1714–1788) қызы және жалғыз мұрагері болды, Джон Периам Сомерсет графтығындағы Батли Вутон шатырындағы (сонымен қатар "Вутон" деп те аталады) Вуттон Хаус иесі еді.
Hood was about to retire and return to England. Rear Admiral Sir George Burlton had been appointed to succeed him, but before the exchange could take place Hood died at Madras on 24 December 1814 after a three day fever following a visit to Tippoo Sahib's former palace at Srirangapatna. He was buried at St. Mary's Church, Madras, where survives his mural monument. The heir to his baronetcy, under special remainder, was his nephew Sir Alexander Hood, 2nd Baronet (1793–1851), son of his elder brother Captain Alexander Hood (1758–1798) by his wife Elizabeth Periam, daughter and sole heiress of John Periam (1714–1788) of Wootton House (alias "Butleigh Wootton") in the parish of Butleigh, Somerset.
Ескерткіштер
Адмирал Худ монументі деп аталатын биік бағана оның есіне Вутон-хаус иелігіндегі төбеде, Вутон-хаус иелігінің оңтүстік-батысында, Бутли, Сомерсетте орнатылды. Бұл жерді оның немере інісі және мұрагері, сэр Александр Худ, 2-ші баронет (1793–1851) анасы Елизавета Периамнан мұраға алған. Бутлимен байланыс сэр Сэмюэл Худтың атасы (және оның екі танымал адмирал туысының әкесі) Рев. Сэмюэл Худ (1689–1777) арқылы басталды. Ол Сомерсеттегі Бутли және Торнкомб шіркеулерінің викары және Уэллс соборының пребендары болған. Монументтің оңтүстік жағына мына жазу ойылған:
«Бұл ескерткіш қаза болған қолбасшыға британдық офицерлердің құрметі мен ықыласымен арналған. Олардың көптегені оның осы қорқынышты соғыс оқиғаларындағы адал ізбасарлары болды. Олар адамның қадір-қасиеттерін оянтып қана қоймай, оның көркем мінез-құлықтарын дамытуға мүмкіндік берді. Ол 1814 жылдың 24 желтоқсанында Мадраста қайтыс болды.» Басқа ескерткіштер Бутли шіркеуінде (акын Роберт Саути жазған жазумен) және Мадрастағы Сент-Мария шіркеуінде сақталған. Шри-Ланканың Триномали қаласындағы Худ мұнарасы мұражайы атын Форт-Остенбургтегі оның құрметіне аталған өртке қарсы бақылау мұнарасынан алған.
A lofty column, the Admiral Hood Monument, was raised to his memory on a hill on the Wootton House estate, to the south west of Wootton House, Butleigh, Somerset, inherited by his nephew and heir Sir Alexander Hood, 2nd Baronet (1793–1851) from his mother Elizabeth Periam. The Butleigh connection started with Sir Samuel Hood's great uncle (and the father of his two famous Admiral cousins) Rev. Samuel Hood (1689–1777) who was Vicar of Butleigh and of Thorncombe in Somerset and was a Prebendary of Wells Cathedral. The south face of its base is inscribed:
This monument is dedicated to the late Commander by the attachment and reverence of British officers of whom many were his admiring followers in these awful scenes of war; in which, while they call forth the grandest qualities of human nature, in his likewise gave occasion for the exercise of its most amiable virtues. He died at Madras, December 24th 1814. Other monuments survive in Butleigh Church (with an inscription written by the poet Robert Southey) and in St. Mary's Church, Madras. The Hoods Tower Museum in Trincomalee, Sri Lanka, gains its name from the fire control tower named after him at Fort Ostenburg.