Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Байтаун және Прескотт темір жолы (B&PR) – Канада провинциясындағы Сент-Лоуренс өзеніндегі Оттава (бұрын Байтаун деп аталған) мен Прескоттты байланыстырған темір жол. Компания 1850 жылы құрылды, ал алғашқы пойыз 1854 жылғы Рождество күні Прескотттан Байтаунға дейін жүрді. Оттаваның сыртқы нарықтарға алғашқы темір жолы, бастапқыда Оттава өзенінде жиналған ағаштарды АҚШ және Монреаль нарықтарына Сент-Лоуренс өзені арқылы тасымалдау үшін пайдаланылды. 1855 жылы Байтаун Оттава болып өзгерді, соған сәйкес темір жолы да атын өзгертіп, Оттава және Прескотт темір жолы (O&PR) аталды. Операциялық компания банкротқа ұшырап, 1866 жылы Сент-Лоуренс және Оттава темір жолы болып қайта құрылды. 1884 жылы бұл желіні Канадалық Тынық мұхиты темір жолы (Canadian Pacific Railway) иелігіне алды және оны Оттава мен Сент-Лоуренс өзені бойындағы басты желілері арасындағы байланыс ретінде пайдаланды. Басқа бағыттар, әсіресе тек батысқа қарай жүретін Канада орталық темір жолы, Торонто аймағына дейін қысқа жолдар ұсынды, ал Монреальге бірнеше тікелей бағыттар бұрыннан қол жетімді болды. Оттава және Прескотт темір жолының қолданылуы азайды және 1966 жылдан бастап рельстері алынып тасталды. Темір жолдың бойы 416 тас жолының көп бөлігімен қатар жүреді және жерден де, әуеден де жақсы көрінеді. Ол әсіресе Прескотттан тыс 416 тас жолының соңғы аялдамасының батысында 401 тас жолының астынан өтетін жерде ерекше көзге түседі. Оттава аймағындағы шағын бөліктері әртүрлі қызметтер үшін, ең бастысы O Train Trillium Line үшін пайдаланылуда.
The Bytown and Prescott Railway (B&PR) was a railway joining Ottawa (then called Bytown) with Prescott on the Saint Lawrence River, in the Province of Canada. The company was incorporated in 1850, and the first train ran from Prescott into Bytown on Christmas Day, 1854. The railway, Ottawa's first to outside markets, was initially used to ship lumber collected on the Ottawa River for further shipping along the St. Lawrence to markets in the United States and Montreal. Bytown became Ottawa in 1855, and the railway changed its name to match, becoming the Ottawa and Prescott Railway (O&PR). The operating company went bankrupt and re formed in 1866 as the St. Lawrence and Ottawa Railway. The line was eventually taken over in 1884 by Canadian Pacific Railway who used it as a link between Ottawa and their mainlines along the St. Lawrence. Other routes, notably the Canada Central Railway running only to the west, provided shorter runs to the Toronto area, and several direct routes to Montreal were already available. The Ottawa and Prescott saw decreasing use, and rails were eventually pulled up starting in 1966. The railway's right of way parallels Highway 416 for much of its length, and is easily visible from the ground and air. It is particularly prominent where it passes under Highway 401 just west of the 416 terminus outside Prescott. Short portions in the Ottawa area remain in use for a variety of services, most notably the O Train Trillium Line.
Шығу тегі
Байтаун тұрғындары 1840 жылдардан бері өз қалаларын Канаданың астанасы ретінде насистеп келді. Сол кезде қаланың әлеммен байланысы тек топырақ жол, Оттава өзені арқылы Монреальге және Ридо су жолы арқылы Кингстонға ғана болатын. Оттава өзені Жоғарғы Канаданың ішкі аймақтарынан, әсіресе қазіргі Алгонкин паркіне кіретін жерлерден Квебек қаласына шыршық тасымалдау үшін маңызды арна болды, онда олар Еуропаға сатуға арналған кемелерге тиелетін. Сент-Лоуренс өзеніне теміржол байланысы туралы алғашқы айтылым 1848 жылға дейін жетеді. Ол кезде АҚШ-та теміржолдар дамып жатқан еді және Прескотт қаласының қарсы жағында орналасқан Огденсбургке (Нью-Йорк штаты) дейін желі салу жоспарланған. Монреальді Торонтоға қосатын теміржол туралы да сөз болды, ол 1852 жылы Grand Trunk Railway болып құрылатын еді. Бұл желілердің Сент-Лоуренс өзенінің солтүстік жағалауымен, Прескотт арқылы өтетіні күтілді. Ұсынылған маршруттың солтүстік ұшындағы табиғи терминал орны – Шаудьер сарқымасының жоғары жағындағы жер еді, онда шыршықтарды тікелей өзеннен пойыздарға тиеуге болар еді. Өзеннен небары бірнеше жүз метр жоғарыда оңтүстік жағалауда кеңейіп, оңтүстік-шығыс бұрышында Непиан шығанағының кішкентай құйылысы бар тыныш судың кең аймағын құрады. Шығанақтың шығыс жағында теміржол депосы үшін өте қолайлы, тегіс Лебретон жазығы (қазіргі ауданның толық атауы) орналасқан. Бұл аймақ бастапқыда Ридо каналы үшін таңдалған, бірақ жер алаялығы нәтижесінде Шаудьер сарқымасынан төменге, әлдеқайда қолайсыз жерге көшірілді. Байтаунның бұрынғы мэрі және кабинет министрі Ричард Уильям Скотт 1850 жылдың басында Эдвард МакГилливреймен (Оттаваның екінші мэрі) Байтаунды «Монреаль мен Торонтоны біріктіретін жоспарланған магистральмен» теміржолмен байланыстыру қажеттігін талқылағанын еске алды. Бұл Скоттты Байтаун мен Прескотт арасында теміржол құрылысын жүзеге асыратын компанияны құру туралы заң қабылдау үшін өтініш дайындауға итермеледі. Жарғы келесі айда, 1850 жылдың тамызында алынды, ал компанияның хатшысы болатын Роберт Беллдің қатысуымен төменгі қала базарындағы қала әкімшілігінде промоутерлердің отырысы өтті. Джон Маккиннон президент болып, Уолтер Шэнли инженер болып тағайындалды.
Bytowners had been promoting their town as the capital of Canada since the 1840s. At the time the town's only connections with the world were via dirt road, the Ottawa River to Montreal and the Rideau Waterway to Kingston. The Ottawa River was a major route for the shipping of logs from the interior of Upper Canada, especially the areas now part of Algonquin Park, to Quebec City where they were loaded on ships for sales in Europe. The first mention of a rail link to the St. Lawrence River dates to 1848, Railways were developing in the United States at this point, and there were plans for a line to Ogdensburg, New York, directly opposite Prescott. There were also talks about a railway connecting Montréal to Toronto, which would form as the Grand Trunk Railway in 1852. It was expected these lines would pass along the north shore of the St. Lawrence, through Prescott. At the northern end of the proposed route, the natural location for the terminus would be just upstream of the Chaudière Falls, where logs could be loaded directly off the river onto trains. Only a few hundred meters upstream the river widened considerably on the southern bank, forming a wide area of calm water with the small inlet of Nepean Bay in the southeastern corner. On the eastern side of the bay was a large area of flat land known as LeBreton Flats (now the name of the entire area), perfect for a railway yard. This area had originally been selected for the Rideau Canal, but a land swindle led to it being moved to a far less advantageous location downstream from the Chaudière Falls. Former Bytown mayor and cabinet minister Richard William Scott recalled that in early 1850, he and Edward McGillivray (Ottawa's second mayor) discussed the need for a rail connection of Bytown with the "contemplated trunk which was to unite Montreal and Toronto". This compelled Scott to prepare a petition asking for an act incorporating a company to construct a railway between Bytown and Prescott. The charter was obtained the following month in August 1850, and a meeting of the promoters was held in the Town Hall at the Lower Town Market, where Robert Bell, later to become secretary of the company, was meeting secretary. John McKinnon was chosen as president, and Walter Shanly was appointed engineer.