Америка Азамат Соғысы: Тотопотомой Көлінің Шайқасы

Кіріспе

Америка Азамат Соғысы шайқасы

Грант Солтүстік Анна шайқасынан (23-26 мамыр) кейін туындаған соқпақты тоқтатып, Лидің оң қанатын тағы да кеңінен айналып өтуге тырысты, оның оңтүстік-батысқа қарай жылжуын Памунки өзенімен жасырып отырды. Ли әскері тікелей оңтүстікке жылжып, Тотопотомой ағысының оңтүстік жағалауында орналасты. Конфедерация генералы Гранттың келесі қадамдарын білу үшін генерал-майор Уэйд Хэмптон басқаратын атты әскерді жіберді. 28 мамырда Хэмптонның әскерлері генерал Дэвид МакМ. Грегг басқаратын одақтың атты әскерімен кездесті. Көбінесе жаяу шайқасқан және қорғану үшін бекіністерді пайдаланғандықтан, екі тарап та ешқандай артықшылыққа ие бола алмады. Грегг генерал Альфред Т. А. Торберт дивизиясының екі бригадасымен күшейтілді, ал генерал Джордж А. Кастер басқаратын бригада Хэмптон әскерлеріне кері шегінуге бұйрық берген сәтте қарқынды шабуылға шықты. Жеті сағатқа созылған шайқас шешімсіз аяқталды, бірақ ол құрлықтағы науқанның екінші маңызды атты әскер шайқасы және соғыстың ең қанды шайқастарының бірі болды. Екі тарап та жеңіске жеткенін мәлімдеді. Одақтың атты корпусының қолбасшысы генерал-майор Филип Шеридан өзінің әскерлері Хэмптонды шайқас алаңынан ығыстырып, одақтың атты әскерінің басымдығын көрсеткенін мақтан тұтты. Бірақ Хэмптон одақтың атты әскерін жеті сағат бойы тоқтатты, оның барлау мақсаттарына жетуіне кедергі келтірді және генерал Лиге Грант әскерінің орналасуы туралы құнды ақпарат ұсынды.

Қарсылас күштер

Уэйд Хэмптон, марқұм генерал-майор Дж.Е.Б. Стюарттың кавалерия корпусының басшылығына үміткер екі жетекшінің бірі, өзімен бірге Лорел бригадасын әкелді, оған Бригадия генерал Томас Л. Россер басшылық етті. Басқа бір жетекші үміткер, генерал-майор Фитцху Ли, Бригадия генерал Уильямс К. Уикхэмнің бригадасымен бірге келді. Хэмптонның қалған күштері Бригадия генерал Джон Р. Чамблис басқаратын бригададан, және генерал-майор В.Х.Ф. "Руни" Ли дивизиясынан полковник Джон А. Бейкер бригадасының бөлімдерінен (жаңа құрылған және тәжірибесіз Оңтүстік Каролинаның 4-ші және 5-ші атқыштар полктері, уақытша полковник Б. Хугер Ратледж басқарып, лейтенант-полковник Джон М. Милленнің 20-шы Джорджия батальоны), сондай-ақ атты артиллерияның бірнеше бөлімдерінен тұрды. Хэмптонға тікелей бағытталған одақтың атты әскер күші Бригадия генерал Дэвид МакМ. Грегг басқаратын 2-ші дивизия болды, ол Бригадия генерал Генри Э. Дэвис кіші және полковник Дж. Ирвин Грегг (Дэвидтің туысы) басқаратын екі бригададан құралды. Шайқас барысында Бригадия генерал Альфред Т.А. Торберттің дивизиясынан күшейте түсуге қосымша күштер келді: Бригадия генералдар Джордж А. Кастер мен Уэсли Мерриттің бригадалары, және полковник Томас С. Девин бригадасының полкі.

Шайқас

28 мамыр күні таңғы сағат 8-де Хэмптон Атли станциясынан атпен кетті. Гранттың көбірек жаяу әскері Памункидегі понтон көпірінен өтіп бара жатқанда, Грегг өзінің атты әскер дивизиясын Ханновертауннан батысқа қарай Лиді іздеуге жіберді, ал Торберт дивизиясы Крамп өзені бойында, Ханновер сотының үйіне қарай күзетке шықты. Ханновертауннан батысқа қарай үш миль, Хоу дүкені деп аталатын үлкен темір шеберханасынан бір миль қашықтықта, Грегг Хэмптонды Енон шіркеуінің жанында кездестірді. Конфедерациялық атты әскерлер орманды жерде аттан түсіп, ағаш пен рельстерден асығыс көкжиектер тұрғызып, артиллериямен жақсы қорғалған еді. Дэвис Хэмптонның алдына 10-шы Нью-Йорк атты әскерінен күзетшілерді орналастырды, бірақ Хэмптонның алдыңғы құрамы – 2-ші Вирджиния атты әскері күзет желісін кері тартты. Конфедерациялықтар Викхэмнің төрт Вирджиния полкімен қатар тұрды, Россердің әскері мен атты артиллерия олардың сол жағында болды. Олар жерге көмкерілген мылтық орындарын қазып, оларды ағаш пен қоршаудан жасалған көкжиектермен нығайтты. Крамп-Крик пен Милл-Крик өзендерінің сазды салаларының салдарынан, осы позицияны айналып өту мүмкін емес еді. Хэмптон одақтың аз санды күштерін көріп, «Енді біз янкилерді қалағандай ұстадық» деді. Хэмптон шабуылға көшпес бұрын, Ирвин Грегг бригадасы келді және Дэвистің әскерінің оң жағына жылжып, оның қанатын кеңейтті. Одақтың екі атты артиллериясы «Оак Гроув» үйінің батысында орналасты. Конфедерациялық атты әскердің шабуылы 1-ші Пенсильвания атты әскерімен тойтарылды, бірақ пенсильваниялықтар екі жағынан да шабуылға ұшырады. 1-ші Нью-Джерси атты әскері оларға көмекке келді және жағдай тұрақталды. Хэмптон оң жағына 4-ші Оңтүстік Каролинаның жаңа келген әскерін қосты, олар Дэвистің келесі шабуылын отпен қарсы алды. Бұл конфедерациялықтар Федералды атты әскердің карабинтерінен асып түсетін ату қашықтығына ие Энфилд мылтықтарын алып жүрді, 256 адамды өлтірді немесе жарақаттады. Дэвис шайқасқа кіргенде, оның семсерін Миние оғы екіге бөлді, ал атының құйрығы атылып түсті. Одақтың қарсы атысы да күшті болды, өйткені атты әскерлер жеті оқ атуға қабілетті Спенсер қайталайтын карабинмен қаруланған еді. Пенсильваниялық әскердің бірінің бағалауынша, олардың құрамындағы 200 адам 18 000 оқ атқан. Олардың карабинтері соншалықты қызғандықтан, кейде салқындату үшін тоқтауға мәжбүр болды. Дэвистің алғашқы шабуылы тоқтап, Ирвин Грегг бригадасының шабуылы конфедерациялықтарды ығыстыра алмағандықтан, Дэвид Грегг Шериданнан күш-жабдық сұрады, ол Торберт дивизиясынан екі бригаданы жіберді. Торберттің резервтік бригадасы, Бриг. генерал Уэсли Меритт Греггтің қатарын оңға қарай кеңейтіп, Хэмптонның Чэмблис бригадасымен жасаған қанаттық маневрін тоқтатып, жоққа шығарды. Жақын маңда күш-жабдықтар үшін шақыруға болатын жаяу әскердің көп бөлігі болды, генерал-майор Винфилд С. Хэнкоктың II корпусы солтүстікке қарай шамамен бір мильдей қазылған еді. Шериданның осындай көмек сұрағанына ешқандай құжаттамалық дәлел жоқ, бірақ ол бірнеше жылдан кейін өзінің естеліктерінде Потомак армиясының қолбасшысы генерал-майор Джордж Г. Мидтен екі бригада сұрағанын айтты, ол Хэнкоктың әскері тым «шаршаған» деп, өтінішті қабылдамады. Торберттің басқа бригадасы, Бриг. генерал Джордж А. Кастер кешкі сағат 4-те келді. Кастердің әскері аттан түсіп, жаяу әскерлер сияқты ұзын, екі қатарлы майданға орналасты. Алайда Кастер өз әскерін алға жетелеп, жаудың көз алдында шапанын сілтеп, оларды жігерлендірді, ал бригаданың оркестрі Янки Дудль ойнады. Оқ-дәрі мен артиллерияның қатты атысына ұшыраған одақтың 41 атты әскері, сондай-ақ Кастердің аты да қаза тапты – соғыс кезінде генерал жетінші рет атын жоғалтты. Кастер кейінірек өзінің бригадасының Хоу дүкеніндегі жоғалтуы «нақ осы науқандағы кез келген басқа ұрыстан артық болды» деді. Осы уақытта, шайқастың солтүстік жағында конфедерациялықтардың бірі аттан түскен одақтың атты әскерін жаяу әскер деп жаңылысып, Хэмптонға хабарлады. Атты әскердің командасы оқшауланып, жаяу әскердің шабуылына ұшырайды деп уайымдап, Хэмптон кері шегінуге бұйрық берді. (Хэмптон тұтқындардан Памункиден өткен екі одақтық корпустың орналасқан жері туралы ақпарат алды, бұл оның барлау миссиясы сәтті аяқталғанын білдірді.) Конфедерациялық бригадалар солтүстіктен оңтүстікке қарай шегінді. Чэмблис, Россер және Викхэм кеткеннен кейін, Ратледж және 20-шы Джорджия батальоны ашық қалды. Кастер осы мүмкіндікті пайдаланып, алға шабуылдап, георгиялықтарды басып тастады, олардың командирі, лейтенант-полковник Джон М. Милленді өлтірді және олардың көптеген әскерлерін тұтқынға алды. Дэвистің бригадасы шабуылға қосылды және қалған конфедерациялық қатар жеңіліске ұшырады, бірақ түнде Хэмптонның атты әскері Тотопотоми өзенінің батысында қауіпсіз болды.

At 8 a. m. on May 28, Hampton rode off from Atlee's Station. As more of Grant's infantry crossed the pontoon bridge over the Pamunkey, Gregg led his cavalry division probing west from Hanovertown, searching for Lee, while Torbert's division began to picket along Crump's Creek in the direction of Hanover Court House. Three miles west of Hanovertown, and a mile beyond a large blacksmith shop called Haw's Shop, Gregg's troopers ran into Hampton at Enon Church, finding the Confederate cavalrymen dismounted in a wooded area, hurriedly erecting breastworks made of logs and rails, and well covered by artillery. Davies deployed pickets from the 10th New York Cavalry to Hampton's front, but the 2nd Virginia Cavalry, Hampton's leading element, drove the picket line back. The Confederates deployed in line with Wickham's four Virginia regiments deployed in the woods behind Enon Church, with Rosser's men and the horse artillery to their left. They dug shallow rifle pits and faced them with log and fence rail breastworks. Because of a swampy tributary of Crump Creek to the north and Mill Creek to the south, it was impossible to turn the position. Hampton viewed the outnumbered Union force and reportedly exclaimed, "We've got the Yankees where we want them now." Before Hampton could attack, Irvin Gregg's brigade arrived and moved to the right of Davies's men, extending his flank. Two batteries of Union horse artillery set up just west of the Haw house, "Oak Grove". A Confederate mounted charge, followed by dismounted troopers, was repulsed by the 1st Pennsylvania Cavalry, but the Pennsylvanians were soon flanked on both sides. Dismounted men from the 1st New Jersey came to their aid and the lines were stabilized. Hampton fed in the green troops of the 4th South Carolina on his right and they met Davies's next charge with a wall of fire. These Confederates carried Enfield rifles, which had firing ranges superior to the carbines carried by the Federal cavalry, killing or wounding 256 men. As Davies rode into the fighting, his saber was cut in half by a Minié ball and his horse's tail was shot off. Union return fire was heavy as well, because the troopers were armed with seven shot Spencer repeating carbines. One Pennsylvania trooper estimated that the 200 men in his unit fired 18,000 rounds. Their carbines got so hot that from time to time the men had to pause to let them cool. As Davies's first attack ground to a halt, and the attack of Irvin Gregg's brigade failed to dislodge the Confederates, David Gregg sent for reinforcements from Sheridan, who released two brigades from Torbert's division. Torbert's reserve brigade under Brig. Gen. Wesley Merritt extended Gregg's line to the right, thwarting a flanking maneuver attempted by Hampton with Chambliss's newly arrived brigade. There was plenty of infantry nearby that could have been called for reinforcements, with Maj. Gen. Winfield S. Hancock's II Corps dug in about one mile to the north. There is no documentary evidence that Sheridan requested such assistance, although he claimed years later in his memoirs that he asked for two brigades from Army of the Potomac commander Maj. Gen. George G. Meade, who supposedly refused the request, claiming that Hancock's men were too "weary." Torbert's other brigade, under Brig. Gen. George A. Custer, arrived about 4 p. m. Custer's men dismounted and deployed in a long, double ranked line of battle, as if they were infantrymen. However, Custer inspired his men by staying mounted as he led them forward, waving his hat in full view of the enemy, while his brigade band played Yankee Doodle. Receiving heavy rifle and artillery fire, 41 of the Union cavalrymen fell in the attack, as did Custer's horse—the seventh time the flamboyant general lost a horse during the war. Custer later claimed that his brigade's loss at Haw's Shop was "greater than in any other engagement of the campaign." Meanwhile, on the northern end of the battle, a Confederate mistakenly identified some dismounted Union cavalrymen as infantry and reported this to Hampton. Concerned that his cavalry command would be isolated and overwhelmed by an infantry attack, Hampton gave the order to begin withdrawing. (Hampton had also just received intelligence from prisoners on the location of two Union corps that had crossed the Pamunkey, which meant that his reconnaissance mission had been successfully completed.) The Confederate brigades withdrew from north to south. Once Chambliss, Rosser, and Wickham had departed, Rutledge and the 20th Georgia Battalion were uncovered. Custer took advantage of the situation by charging forward, overrunning the Georgians, killing their commander, Lt. Col. John M. Millen, and capturing many of his men. Davies's brigade joined the attack and the remaining Confederate line fell apart into a rout, but by nightfall Hampton's cavalry was safely west of Totopotomoy Creek.

Салдары

Хоу дүкені шайқасы жеті сағаттан астамға созылды және 1863 жылғы Брэнди Стейшн шайқасынан бері ең қанды атты әскер шайқасы болды. Бұл Шығыс майданындағы бұрынғы атты әскер шайқастарымен салыстырғанда ерекше шайқас болды, себебі ол көбінесе аттан түскен атты әскерлермен жүрді, олардың көпшілігі жер қазған қоршаулармен қорғалған. Одақтың жоғалтулары Грегг дивизиясында 256 адамды, ал Кастер бригадасында тағы 41 адамды құрады, соның ішінде 5-ші Мичиган полкінің атты әскері Джон Хафф, ол Йеллоу Таверн шайқасында генерал-майор Дж.Е.Б. Стюартты өлтірген. Конфедерацияның жоғалтулары ресми түрде тіркелмеді, бірақ Одақ есептерінде шайқастан кейін 187 жау әскеринің денесі жерленген, 40-50 жаралы әскерлер табылған және 80 Оңтүстік Каролиналық әскерлер тұтқынға алынған делінген. Грегг "батылдығымен және зұлымдықпен теңдессіз қарсылық көрсеткен" конфедерациялықтарға құрмет көрсетті. Кейін ол бұл шайқасты "Екінші дивизияның ең ауыр шайқастарының бірі деп әрдайым есептелінеді" деп жазды. Екі тарап та жеңіске жеткенін мәлімдеді. Шеридан өзінің әскерлері Хэмптонды майданнан ығыстырғанын және конфедерациялық атты әскерге қарағанда қайтадан басымдығын көрсеткенін мақтан тұтты. Ол Гордон Реа сияқты тарихшылар тарапынан Тотопотомойдың алдында оқшауланған және осал болған Хэмптонның жасағын жою мүмкіндігін пайдаланбағаны үшін сынға ұшырады, егер Шеридан бүкіл атты корпусын осы міндетке жұмсағанда, оны орындауға болар еді. Шерденнің жасағы Хэмптонның тылына апаратын бірнеше жолмен маневр жасауға тырысудың орнына, қымбатқа түсетін фронталдық шабуылдарға күшін жұмсады. Хэмптонның жеңіске жеткені де сенімді болды. Ол Шериданның Ли армиясының орналасуын білуіне және Одақтың жеті сағатқа созылуын кешіктіруге мүмкіндік берді. Генерал Ли іздеген құнды ақпаратты алды. Ол Гранттың Памункиді күшпен кесіп өткенін білді, бірақ Гранттың келесі қадамдарын әлі де нақты білмейтін, сондықтан одан әрі дамуды күтті. Екі армия 30 мамырда Бетседа шіркеуі шайқасында осы жалпы аймақта шайқасатын болды.

The Battle of Haw's Shop lasted for over seven hours and was the bloodiest cavalry battle since Brandy Station in 1863. It was an unusual battle in comparison to previous cavalry engagements in the Eastern Theater because it was fought predominantly by dismounted cavalry, many of which were protected by earthworks. Union casualties were 256 men in Gregg's division and another 41 from Custer's brigade, including Private John Huff, the cavalryman from the 5th Michigan who had fatally shot Maj. Gen. J. E. B. Stuart at Yellow Tavern. Confederate losses were never tabulated officially, but Union reports claimed they buried 187 enemy bodies after the battle, recovered 40 to 50 wounded men, and captured 80 South Carolinians. Gregg paid tribute to the Confederates "who resisted with courage and desperation unsurpassed." He later wrote that the battle "has always been regarded by the Second Division as one of its severest." Both sides claimed victory. Sheridan bragged that his men had driven Hampton from the field and had once again demonstrated their superiority over the Confederate cavalry. He has been criticized by historians such as Gordon Rhea for missing an opportunity to destroy Hampton's command while it was isolated and vulnerable in front of the Totopotomoy, something that could have been accomplished if Sheridan had devoted his entire Cavalry Corps to the task. And rather than attempting to maneuver on several of the roads that led to Hampton's rear, Sheridan's command expended their efforts on costly frontal assaults. Hampton's claim of victory was also credible. He had prevented Sheridan from learning the disposition of Lee's army while delaying the Union advance for seven hours. And General Lee received the valuable intelligence he had sought. He now knew that Grant had crossed the Pamunkey in force, although he was still unclear on the next steps that Grant might take and therefore waited for further developments. The two armies would fight in this general vicinity on May 30 in the Battle of Bethesda Church.