Сол аяғымен жазған суретші: Кристи Браун өмірі мен шығармалары
Christy Brown
Ирландиялық суретші Кристи Браун – аяқтарымен жазатын жазушы, «Сол аяғым» автобиографиясы мен Даниель Дэй-Льюис бас рольдегі фильм арқылы танымал. Өмірбаяны, туған күні.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық суретші
Irish artist
Кристи Браун (5 маусым 1932 – 7 қыркүйек 1981) – ирландиялық жазушы және суретші. Оның мидың церебральды салдарынан денесі шешілгендіктен, ол жазу немесе теру үшін тек бір аяғының бақайшаларымен ғана мүмкіндік алды. Оның ең танымал туындысы – 1954 жылғы «Менің сол аяғым» атты автобиографиясы. Кейіннен бұл кітап 1989 жылы «Оскар» сыйлығын жеңіп алған, сол аттас фильмге айналдырылды, онда Дэниел Дэй-Льюис Браун рөлін сомдады.
Christy Brown (5 June 1932 – 7 September 1981) was an Irish writer and painter whose cerebral palsy allowed him to write or type only with the toes of one foot. His most recognized work is his autobiography, titled My Left Foot (1954). It was later made into a 1989 Academy Award winning film of the same name, starring Daniel Day Lewis as Brown.
Өмір
Браун 1932 жылғы маусымда Дублиндегі Ротунда ауруханасында жұмысшы табының ирландтық отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Бриджит Фаган (1901–1968) және Патрик Браун болды. Оның жиырма бір бауырласы болған, олардың тоғызы бала кезінде қайтыс болды. Браун 49 жасында кешкі ас ішкен кезде тамақтан тұншығып қайтыс болды. Оның денесінде айқын көгалдар табылды, бұл көптеген адамдарды Карр оны физикалық зорлыққа ұшыратқан деген ойға жетеледі. Георгина Хамблтонның "Менің сол аяғымды шабыттандырған өмір" атты өмірбаянында олардың қарым-қатынасының шынайырақ және денсаулыққа зиянды жағы жарияланғаннан кейін күдіктер күшейді. Кітапта Карр алкогольге тәуелді және жиі адалсыздық жасайтын адам ретінде бейнеленген. Хамблтонның кітабында Браунның ағасы Шонның сөзі келтіріледі: "Кристи оны жақсы көретін, бірақ ол оған жауап бермеді, өйткені ол сондай адам емес еді. Егер ол оны айтқандай жақсы көрген болса, ол ер және әйел екеуімен де қарым-қатынасқа түспес еді. Менің ойымша, ол оны түрлі жағдайларда пайдаланды."
Brown was born into a working class Irish family at the Rotunda Hospital in Dublin in June 1932. His parents were Bridget Fagan (1901–1968) and Patrick Brown. He had twenty one siblings, nine of whom died in infancy. Brown died at the age of 49 after choking during dinner. His body was found to have significant bruising, which led many to believe that Carr had physically abused him. Further suspicions arose after Georgina Hambleton's biography, The Life That Inspired My Left Foot, revealed a supposedly more accurate and unhealthy version of their relationship. The book portrays Carr as an abusive alcoholic and habitually unfaithful. In Hambleton's book, she quotes Brown's brother, Sean, as saying: "Christy loved her but it wasn't reciprocated because she wasn't that kind of person. If she loved him like she said she did, she wouldn't have had affairs with both men and women. I feel she took advantage of him in more ways than one."
Мәдени мұра
Браунның ең маңызды туындысы – «Down All the Days» атты амбициялық жобасы, негізінен «My Left Foot» шығармасын еркін кеңейтуден туындады. Ол 14 тілге аударылған халықаралық бестселлерге айналды. Irish Times газетінің сыншысы Бернард Шейр бұл туындыны «Улисс» романынан бергі ең маңызды ирланд романы деп атады. Джеймс Джойс сияқты, Браун да сана ағыны әдісін қолданды және әзіл-қалжың, нақты диалекттер мен егжей-тегжейлі мінездемелер арқылы Дублин мәдениетін бейнелеуге тырысты. «Down All the Days» романынан кейін «A Shadow on Summer» (1972), «Wild Grow the Lilies» (1976) және «A Promising Career» (1982 жылы, өлімінен кейін жарық көрді) сияқты бірнеше романдар жарық көрді. Ол сондай-ақ үш өлең жинағын шығарды: «Come Softly to My Wake», «Background Music» және «Of Snails and Skylarks». Барлық өлеңдері «Кристи Браунның жинақталған өлеңдері» жинағына енгізілген. 1989 жылы Шейн Коннагтонның сценарийі бойынша Жим Шеридан режиссерлік еткен «My Left Foot» фильмінің экранизациясы жасалды. Дэниел Дэй-Льюис Браун рөлін, ал Бренда Фрикер оның анасы рөлін сомдады; екеуі де рөлдері үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алды. Фильм сондай-ақ «Үздік фильм», «Үздік режиссер» және «Үздік бейімделген сценарий» номинацияларында «Оскарға» ие болды. Англо-ирландтық рок-тобы The Pogues Кристи Браунға «Down All the Days» атты әнімен құрмет көрсетті. Бұл ән 1989 жылы шыққан «Peace and Love» альбомының жетінші трегі болды. Сол сияқты, U2 тобы «Achtung Baby» альбомының 20 жылдығына орай «Down All the Days» әнін шығарды. The Men They Couldn't Hang тобы да 1989 жылы жарық көрген «Silver Town» альбомында «Down All the Days» әнін жазды.
Brown's magnum opus, Down All the Days was an ambitious project drawn largely from a playful expansion of My Left Foot; it also became an international best seller, translated into 14 languages. The Irish Times reviewer Bernard Share claimed the work was "the most important Irish novel since Ulysses." Like James Joyce, Brown employed the stream of consciousness technique and sought to document Dublin's culture through the use of humour, accurate dialects and intricate character description. Down All the Days was followed by a series of other novels, including A Shadow on Summer (1972), Wild Grow the Lilies (1976) and A Promising Career (published posthumously in 1982). He also published three poetry collections: Come Softly to My Wake, Background Music and Of Snails and Skylarks. All the poems are included in The Collected Poems of Christy Brown. A film adaptation of My Left Foot directed by Jim Sheridan was produced in 1989 from a screenplay by Shane Connaughton. Daniel Day Lewis starred as Brown and Brenda Fricker as his mother; both won Academy Awards for their performances. The film also received Academy Award nominations for Best Picture, Best Director, and Best Adapted Screenplay. The Anglo Irish rock band The Pogues paid tribute to Christy Brown with a song titled "Down All the Days." It is the seventh track on their 1989 recording Peace and Love. Similarly, U2 released a song titled "Down All the Days" with the 20th anniversary edition of Achtung Baby. The Men They Couldn't Hang also wrote a song "Down All the Days" which appears on the Silver Town album also released in 1989.