АҚШ Әскери-теңіз күштерінің оқ-дәрі тасымалдау кемесі "Сурибачи"
USS Suribachi
USS Suribachi (AE 21) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің оқ-дәрі тасымалдау кемесі. Iwo Jima тауының құрметіне аталған, тарихы, құрылысы және жаттығулары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің оқ-дәрі тасымалдау кемесі.
Ammunition ship of the US Navy
USS Suribachi (AE 21) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі. Кеме 1955 жылдың 31 қаңтарында Мэриленд штатындағы Sparrows Point кеме жасаушылығында, Bethlehem Sparrows Point Shipyard, Inc. компаниясымен салынды; 1955 жылдың 2 қарашасында суға түсірілді; Лемюэль К. Шепард ханымның демеушілігімен қолдау көрсетілді және 1956 жылдың 17 қарашасында қолданысқа енгізілді. Ол Иво Джима аралындағы Сурибачи тауының құрметіне аталған, сол таудың басында Иво Джимадағы Ту көтеру фотосуреті түсірілген.
USS Suribachi (AE 21) was a of the United States Navy. The ship was laid down on 31 January 1955 at Sparrows Point, Maryland, by Bethlehem Sparrows Point Shipyard, Inc.; launched on 2 November 1955; sponsored by Mrs. Lemuel C. Shepherd; and commissioned on 17 November 1956. She was named for the volcano of Iwo Jima, Mount Suribachi, the hill where the photograph Raising the Flag on Iwo Jima was taken.
1956-1960 жылдар
Комиссиядан өткеннен кейін және 1957 жылдың тамызына дейін Сурибачи Кубадағы Гуантанамо шығанағы әскери-теңіз базасында жабдықтауды аяқтады және сынақ жаттығуларын өткізді. Қыркүйек және қазан айларында ол НАТО-ның үш жаттығуына – Seaspray, Strikeback және Pipedown – кемелерді қайта толықтыру тобының (URG) флагманы ретінде қатысты. Келесі жылы ол шығыс жағалауында және Кариб теңізінде жұмыс істеуді жалғастырды, Гуантанамо шығанағында кеме жөндеу және оқудан өтті. 1958 жылдың қарашасында Сурибачи 6-шы флотпен ұзақ мерзімді міндетке аттанды. Ол 1960 жылдың мамырына дейін Жерорта теңізін шарлады, 1959 жылдың маусым айында Lantflex операциясы кезінде 2-ші сервистік эскадрильяның флагманы ретінде қызмет атқарды.
Between commissioning and August 1957, Suribachi completed fitting out and conducted shakedown training out of Guantanamo Bay Naval Base, Cuba. In September and October, she participated in three NATO exercises – Seaspray, Strikeback, and Pipedown – as flagship for the Underway Replenishment Group (URG). During the following year, she continued to operate along the east coast and in the Caribbean Sea undergoing a yard overhaul and training at Guantanamo Bay. In November 1958, Suribachi sailed on an extended tour of duty with the 6th Fleet. She cruised the Mediterranean until May 1960, taking time in June 1959 to serve as flagship for Service Squadron 2 during Operation Lantflex.
1961-1972 жылдар
Сурибачи 1961 жылдың ақпаннан тамызға дейін (капитан Фредерик Т. Мурдың басшылығымен) және 1962 жылдың тамызынан 1963 жылдың көктеміне дейін Жерорта теңізіне екі рет жіберілді. Одан кейін ол Мэриленд штаты Балтимор қаласындағы Maryland Shipbuilding and Drydock Co. кемежайына Fast Automatic Shuttle Transfer (AE FAST) оқ-дәрі тасымалдау кемесіне айналдыру үшін кірді. Сол кезде ол резервтегі комиссияға алынды. FAST жүйесіне айналдырумен қатар, Сурибачи өз кормасында тік толықтыру жүргізуге мүмкіндік беретін тікұшақ алаңына ие болды. 1965 жылдың 15 желтоқсанында оқ-дәрі тасымалдау кемесі Вирджиния штаты Норфолк қаласында толық комиссияға қайта қойылды, ол 1966 жылдың ақпан айының басына дейін жабдықталуын жалғастырды. Содан кейін ол Гуантанамо шығанағынан Кариб теңізінде бес апталық сынақ жаттығуларын бастады. Наурыздың ортасынан сәуірдің ортасына дейін ол Дьюимен бірге Флорида штатының Мейпорт қаласының маңында жаңа орнатылған FAST жүйесінің операциялық бағалауын жүргізді. Маусым айында ол 6-шы флоттың жұмысына және Атлант жағалауындағы Кариб операцияларына оралды. 1966 жылдың маусымынан 1972 жылдың маусымына дейін ол тағы төрт рет Жерорта теңізіне саяхат жасап, сол кезде "орта теңіздің" жағалауындағы көптеген қызықты порттарды аралады. Оның міндеті, әрқашан сияқты, флоттың логистикалық қолдауын жоғары деңгейде ұстау болды. 6-шы флотпен бірге жұмыс істемеген кезде, ол шығыс жағалаудағы операцияларға оралды және Кариб теңізінде жаттықты.
Suribachi deployed to the Mediterranean two more times, from February to August 1961 (under the command of Captain Frederick T. Moore, Jr) and from August 1962 until the spring of 1963, before entering the yard of the Maryland Shipbuilding and Drydock Co., at Baltimore, Maryland, for conversion to a Fast Automatic Shuttle Transfer ammunition ship (AE FAST). At that time, she was placed in commission, in reserve. In addition to the FAST conversion, Suribachi received a helicopter platform on her fantail enabling her to conduct vertical replenishments for the fleet. On 15 December 1965, the ammunition ship was placed back in full commission at Norfolk, Virginia, where she continued fitting out until the beginning of February 1966. She then got underway for five weeks of shakedown training in the Caribbean area out of Guantanamo Bay. From mid March to mid April, she and Dewey conducted the operational evaluation of her newly installed FAST system, in the vicinity of Mayport, Florida. In June, she returned to her schedule of 6th Fleet deployments and Atlantic coast Caribbean operations. Between June 1966 and June 1972, she made four more Mediterranean cruises, during which she visited many of the interesting ports along the littoral of the "middle sea". Her mission, as always, was to maintain the logistics support for the fleet at a high level of readiness. When not deployed with the 6th Fleet, she returned to operations along the eastern seaboard and trained in the Caribbean.
1972-1975 жылдар
1972 жылы 16 маусымда Сурибачи Панама каналының шлюздарынан өтіп, Тынық мұхит флотына қосылды. Он күннен кейін Перл-Харборға жетті. Бір түнгі тоқталыстан соң, Оңтүстік Вьетнам жағалауындағы операция аймағына бағыт алды. 1972 жылдың шілде айының ортасынан 1973 жылдың 8 ақпанына дейін Сурибачи 7-ші флоттың жауынгерлік бөлімшелерін қайта жарақтандырып, жанармаймен қамтамасыз етті. Ол Филиппиндегі Субик шығанағына, Гонконгқа және Таиландтағы Саттахипке ұрыс аймағынан жиі-жиі тоқтау үшін барып қайтты. Оның ұрыс аймағынан тыс өткен уақыты әрқашан қысқа болды, көбінесе үш-төрт күнге дейін. 1973 жылдың 8 ақпанында Сурибачи Субик шығанағына кірді, ал 16 ақпанда АҚШ-қа қайту жолында Японияның Йокосука қаласына аттанды. Сол жерде және Перл-Харборда тоқтағаннан кейін Сурибачи наурыздың ортасында Панама каналы арқылы Атлантика флотына қайта қосылды. Шығыс жағалауға оралғаннан кейін Сурибачи Батыс Атлант мұхиты мен Кариб теңізі аймағындағы бұрынғы операцияларын жалғастырды, 6-шы флотпен бірге жүзе отырып. Ол 1974 жылдың қаңтардан маусымға дейін Жерорта теңізіне бір рет жол тартты және 1975 жылдың наурыз айында 2-ші флотпен бірге операциялар жүргізіп жатты.
On 16 June 1972, Suribachi negotiated the locks of the Panama Canal and joined the Pacific Fleet. Ten days later, she arrived in Pearl Harbor. After an overnight stop, she continued on to the operating area off the coast of South Vietnam. From mid July 1972 until 8 February 1973, Suribachi rearmed and refueled the combat units of the 7th Fleet. She departed from the combat zone fairly frequently for port period at Subic Bay in the Philippines and for a visit each to Hong Kong and Sattahip, Thailand. Her periods away from the action zone were brief in every instance, three or four days at most. On 8 February 1973, she entered port at Subic Bay and, on the 16th, sailed for Yokosuka, Japan, en route back to the United States. Following stops there and at Pearl Harbor, Suribachi re transited the Panama Canal in mid March and rejoined the Atlantic Fleet. After returning to the east coast, Suribachi resumed her old schedule of operations in the western Atlantic Caribbean area alternating with cruises with the 6th Fleet. She made one Mediterranean deployment, from January to June 1974, and was operating with the 2nd Fleet as of March 1975.
1975-1994 жылдар
Сурибачидің дежурлік порты Флоридадағы Мейпорттан Нью-Джерсидегі Леонардодағы Эрл әскери-теңіз қару стансасына ауыстырылды. "Бачи" – отындық майдың, оқ-дәрілердің және ықтимал ядролық қару-жарақтардың көп мөлшерін тасымалдайтын оқ-дәрілерді жеткізу кемесі болды (расталмайтын және жоққа шығарылмаған мәселе) және осы себепті кеме қауіптілік деңгейі жоғары болғандықтан, көбінесе флотпен бірге саяхаттамайтын. Кемеде теңізшілер, оттықтар және артиллерияшылар қызмет етті, бірақ морпехтер болған жоқ. Сурибачидің серігі USS Nitro, AE 23 болды, ол да NWS Earle-де орналасқан. 1978–79 жылдары Сурибачи Бруклиндегі әскери-теңіз кемежайларында қайта жабдықталды. Earl-де қысқа тоқталыстан кейін "Бачи" теңіз сынақтары үшін Гуантанамоға бағыт алды. 1983 жылғы қазан айының басында Сурибачи өзінің үй портынан – Леонардо, Нью-Джерси (Эрл әскери-теңіз қару стансасы) – Кубадағы Гуантанамо шығанағына жаңарту оқуларына жолға шықты. Көптеген экипаж мүшелері білмейтін, кеменің бұйрықтары "Гитмоға" келгеннен бір күн бұрын өзгертілген. Сурибачи USS Independence CV 62 жедел тобына қосылды, оған USS Richmond K. Turner CG 20, USS Coontz DDG 40, USS Caron DD 970, USS Moosbrugger DD 980, USS Clifton Sprague FFG 16 кірді. Олар 24/25 қазан күні Кариб теңізіндегі Гренада аралының жағалауында "Жедел ашу операциясы" деп аталған операцияға қатысты. Бұл операция 15 желтоқсанға дейін жалғасты. USS Suribachi AE 21 бірнеше аптадан кейін Гитмоға, ирониялық түрде "Жаңарту оқулары" үшін берілген бастапқы бұйрықтарына оралу үшін қайта оралды. "Бачи" "Жедел ашу операциясына" қатысқан жалғыз оқ-дәрі тасымалдау кемесі болды. Кеме Қарулы күштердің экспедициялық медалімен марапатталды. 1992 жылдың қыркүйегінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қарасты Boeing Vertol CH 46D Sea Knight тікұшағы оқ-дәрілерді түсіру кезінде техникалық бұзылуға ұшырап, Сурибачидің кормасына құлады. Тікұшақ Вирджиния жағалауындағы USS Dwight D. Eisenhower әуе кемесінен ұшып шыққан. Әйқындылығы, тек бір экипаж мүшесі жарақат алды.
The Suribachi's duty port was changed from Mayport, Florida to Naval Weapons Station Earle in Leonardo, New Jersey. The 'Bachi' was an ammunition supply ship that carried significant amounts of fuel oil, ammunition, and potentially nuclear ordnance, (a point that cannot be confirmed or denied) and as such the ship almost never traveled with the fleet, given the risk. The ship housed Seamen, Firemen, and Gunners Mates, but had no complement of Marines. The Suribachi's sister ship was the USS Nitro, AE 23, which was also stationed at NWS Earle. In 1978–79, the Suribachi was refitted in the Brooklyn Naval Yards. After a short stop in Earl, the "Bachi" went to Guantanamo for Sea Trials. In Early October 1983, while the Suribachi was en route from its home port in Leonardo, NJ (Naval Weapons Station Earle) to Guantanamo Bay, Cuba for refresher training. Unbeknownst to most of the crew, her orders had been changed the night before pulling into "Gitmo". The Suribachi joined the USS Independence CV 62 task force including the USS Richmond K. Turner CG 20, USS Coontz DDG 40, USS Caron DD 970, USS Moosbrugger DD 980, USS Clifton Sprague FFG 16 steaming into position during the night of 24/25 Oct 83 for what was to become "Operation Urgent Fury" off the coast of the small Caribbean island of Grenada. This Operation would continue until 15 Dec 83. The USS Suribachi AE 21 departed after several weeks for Gitmo to return to her original orders which were ironically for "Refresher Training". The 'Bachi was the only ammunition ship involved in "OUF". The ship was awarded the Armed Forces Expeditionary Medal. In September 1992, a U. S. Navy Boeing Vertol CH 46D Sea Knight experienced a mechanical failure during an ammunition offload and crashed on the fantail of the Suribachi. The helicopter had launched from the aircraft carrier USS Dwight D. Eisenhower off the coast of Virginia. Fortunately, only one crewman was injured.
Пайдаланудан шығару және сату
Сурибачи 38 жылдық қызметтен кейін 1994 жылдың 2 желтоқсанында Нью-Джерси штатындағы Леонардода өткен салтанатты шарада қызметтен босатылды және Вирджиния штатының Ньюпорт-Ньюс қаласындағы Резервтік флот орналасқан Джеймс өзеніне тікелей тоқтатылды. 2009 жылдың 8 маусымында кеме металл тебуге сатылды.
Suribachi was decommissioned in a ceremony at Leonardo, New Jersey on 2 December 1994, after 38 years of service, and was moored at the James River, Reserve Fleet site in Newport News, Virginia. On 8 June 2009, the ship was sold for scrapping.