Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бертон Констебль Холл – Англиядағы үлкен елизаветалық кезеңдегі ел үйі, 18-ші және 19-шы ғасырлардағы интерьерлерімен және әдемі 18-ші ғасырлық қызығушылықтар кабинетімен ерекшеленеді. I санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген бұл үй, Капабилити Браун жобалаған саябақта орналасқан. Ол Йоркширдің Шығыс Райдингіндегі Скирлау ауылынан оңтүстік-шығысқа қарай 3 миль (5 км) қашықтықта, Халл қаласынан солтүстік-шығысқа қарай шамамен 9 миль (14 км) жерде жатыр және 400 жылдан бері Констебль отбасының мекені болып табылады. Үй мен саябақ Бертон Констебль қорына тиесілі, ол тіркелген қайырымдылық ұйымы.
Burton Constable Hall is a large Elizabethan country house in England, with 18th and 19th century interiors and a fine 18th century cabinet of curiosities. The hall, a Grade I listed building, is set in a park designed by Capability Brown with an area of It is located 3 mile (5 km) south east of the village of Skirlaugh in the East Riding of Yorkshire, approximately 9 mile (14 km) north east of the city of Hull, and has been the home of the Constable family for over 400 years. The hall and park are owned by the Burton Constable Foundation, a registered charity.
Тарих
Стилистикалық біркелкілігіне қарамастан, Бертон Констебльдің ұзақ және күрделі құрылыс тарихы бар. Солтүстік мұнараның төменгі бөлігі, әктастан салынған, үйдің ең көне бөлігі болып табылады және 12 ғасырға дейін сақталған, сол кезде Бертон Констебль ауылын король Стефеннің билігінен қорғау үшін ортағасырлық қамал мұнара қызмет еткен. 15 ғасырдың соңында Бертон Констебльде кірпіштен салынған жаңа үй салынды, ол ақырында Холшемді отбасының негізгі резиденциясы ретінде ығыстырды. 1560 жылдары сэр Джон Констебль қазіргі күні тұрған елизаветалық дәуірдегі керемет үйдің құрылысын бастады. Бұл бұрынғы үйдің қалдықтарын және ғимараттың толық биіктігіне дейін көтерілген, шамшырақпен жарықтандырылған үлкен зал, сондай-ақ қонақ бөлме, жатақтар және оңтүстік қанаттары бар жаңа бөлікті қамтыды.
Despite its apparent uniformity of style, Burton Constable has a long and complicated building history. The lower part of the north tower, built from limestone, is the oldest part of the house to survive and dates to the 12th century, when a medieval pele tower served to protect the village of Burton Constable from the time of the reign of King Stephen. In the late 15th century a new brick manor house was built at Burton Constable, eventually replacing Halsham as the family's principal seat. In the 1560s Sir John Constable embarked on the building of the Elizabethan prodigy house that stands today. This incorporated remains of the earlier manor house along with the addition of the new range containing a Great Hall, which rose the full height of the building and was top lit by a lantern, along with a Parlour, Chambers and South Wing.
1760 жылдары үйді қайта құру
18 ғасырда Үлкен зал көне сәнді көрінетін болған, ал 1730 жылға сақталған эскиз Кэтберт Констеблдің интерьерді толығымен қайта жасауға ниеттенгенін көрсетеді. Дегенмен, қайта жасау 1760 жылдарға дейін жүргізілмеген, оның ұлы Уильям Констебл бірнеше сәулетшілерден жобалар тапсырған кезде ғана іске асырылды. Олардың ішінде Джон Карр, Тимоти Лайтолер және Капабилити Браун болды. Декоративті гипстеу жұмыстарын Йорк қаласынан Джеймс Хендерсон орындады. Осы кезде Констебл сонымен қатар мүсінші Джон Чирден Демосфен мен Геркулес пен Кербердің гипстен жасалған мүсіндерін, сондай-ақ рим императоры Марк Аврелий Антонин мен грек ақыны Сапфоның гипстен жасалған бюстерін сатып алды. Каминнің үстінде емен бұтақтары мен лавр жапырақтарынан жасалған ою-өрнек, оның үстінде "Жартер жұлдызы" орналасқан, бұл Доменико Бартоли жасаған "скальяла" техникасындағы Констебл отбасының гербін қоршап тұр. 1760 жылдары Уильям Констебл тамақ залды айтарлықтай қайта жаңартып, Роберт Адам, Томас Аткинсон және Тимоти Лайтолерден (тапсырысты жеңіп алған) жобалар тапсырды. Төбе Жозеппе Кортезе жасаған гипстік безендіру арқылы Помпей мен Геркуланумдағы қазбаларға замандас қызығушылықты көрсетеді. Бахус пен Ариаднаның пантераға мініп отырған бейнесі 1724 жылы Филипп, барон фон Стош және Бернард Пикарт жариялаған "Pierres Antiques Gravées" кітабында бейнеленген танымал антикалық камеялардың негізінде жасалған. Бұл бөлме 19 ғасырда қайтадан безендірілді.
By the 18th century, the Great Hall must have seemed old fashioned, and a surviving design of c. 1730 suggests that Cuthbert Constable intended to completely remodel the interior. However, it appears that remodelling was not undertaken until the 1760s when his son William Constable commissioned a number of architects for designs. These included John Carr, Timothy Lightoler and Capability Brown. The decorative plasterwork was executed by James Henderson of York. At this time, Constable also acquired the plaster figures of Demosthenes and Hercules with Cerberus, and plaster busts of the Roman emperor Marcus Aurelius Antoninus and the Greek poet Sappho, from the sculptor John Cheere. Above the fireplace is a carving of oak boughs and garlands of laurel leaves, crowned by the Garter Star, surrounding the armorial shield of the Constable family in scagliola by Domenico Bartoli. The dining room was substantially remodelled by William Constable in the 1760s, who commissioned designs from Robert Adam, Thomas Atkinson, and Timothy Lightoler (who won the commission). The ceiling draws on contemporary interest in the excavations at Pompeii and Herculaneum, with plasterwork by Giuseppe Cortese. The overmantel plaque of Bacchus and Ariadne riding on a panther was modelled on famous antique cameos illustrated in Pierres Antiques Gravées, published 1724 by Philip, Baron von Stosch and Bernard Picart. This room was again redecorated in the 19th century.
Ұзын галерея
Жоғарғы қабаттың батыс жағындағы ұзын галерея 16 ғасырдың соңында аяқталды. 1610 жылы Дам Маргарет Констеблге "қалауынша серуендеуге" рұқсат берілгенде, Ұзын галерея азын-малы жиһазбен жабдықталған болса керек, және 17 ғасыр бойы осылай қалды. Дегенмен, оның қаптамасы, мәрмәр ошағы сияқты, 17 ғасырдың соңына жатады. Оның қарағай және махагон кітап сөрелерін 1740 жылдары Кэтберт Констебл орнатты, ал төбедегі нео-жакоб стиліндегі гипстік әрлеу және фриз 1830 жылдарға дейін жасалған. 1833 жылы Клиффорд Констебльдер Ұзын галереяны қайта жаңартуға кірісті, оның ішінде Джузеппе Леонарди жасаған сфинкс үстелдерін, ал үстіне Джакомо Раффаеллинің әсем мәрмәрлерін қостырды.
The long gallery, along the west front of the upper floor, was completed by the end of the 16th century. When Dame Margaret Constable was given leave to 'walke at her pleasure' in 1610, the Long Gallery would have been sparsely furnished, and probably remained as such throughout the 17th century. However, its panelling dates from the late 17th century, as does the marble fireplace. Its elm and mahogany bookcases were installed in the 1740s by Cuthbert Constable, and the neo Jacobean plasterwork on the ceiling and frieze dates from the 1830s. In 1833, the Clifford Constables began restoring the Long Gallery, including the acquisition of sphinx tables by Giuseppe Leonardi with tops of specimen marbles by Giacomo Raffaelli.
Мұражайлар
1774 жылы мұражайдың болғаны белгілі болса да, оның орналасқан жері әлі де жұмбақ күйінде сақталып тұр. 1791 жылғы тізімде ол "Галереяға іргелес ақ бөлме" деп аталған, онда көптеген суреттер жиналған. 1775 жылғы жоспарға сәйкес, қазіргі Музей бөлмелері – киім ауыстыру бөлмесімен бөлінген екі жатын бөлме болған. 1850 жылдарға қарай бұл жерде әсем театр салынды, сыртқы бөлме көрермендер залы, ал ішкі бөлме сахна және декорация ілгіш мұнара ретінде пайдаланылды. Музей бөлмелерінің қазіргі түрі 1970 жылдарға дейін сақталған, сол кезде Уильям Констеблдің ғылыми материалдардан тұратын әртүрлі жинақтары 19 ғасырдың басынан бері шатырларда сақталған жерден табылды. Бүгінде мұражайда Англиядағы кез келген шалғай үйінде кездесетін ең маңызды "қызықты нәрселер кабинетінің" бір бөлігі қойылған. 2003 жылы Бертон Констебль қоры 18 ғасырлық телескопты сатып алды, ол 1960 жылға дейін шамамен екі ғасыр бойы үйдің танымал мүліктерінің бірі болды. Оны 1760 жылы 100 гинеяға (£105) белгілі Йорк сағатшысы Генри Хиндлиден Уильям Констебл сатып алған. Бұл телескоп әлемдегі алғашқы экваторлық телескоп болып саналады.
Although it is known that a museum existed in 1774, its location remains a mystery. It was referred to as the "White room adjoining Gallery" in the inventory of 1791, when it housed a number of framed drawings. The present day Museum Rooms were, according to a plan of 1775, two bedrooms separated by a dressing room. By the 1850s an elaborate theatre had been created in this area, with the outer room serving as an auditorium and the inner room as a stage and fly tower. The Museum Rooms in their present form date from the 1970s, when William Constable's assorted collections of scientific material were recovered from attics where they had been stored since the early 19th century. The museum now displays part of the most substantial Cabinet of Curiosities to be found in any English country house. In 2003, the Burton Constable Foundation purchased an 18th century telescope which had, before its sale around 1960, been for some two centuries a well known feature of the house. It was originally acquired by William Constable, who purchased it from the famous York clockmaker Henry Hindley in 1760 for the sum of 100 guineas (£105). It is thought to be the world's first equatorially mounted telescope.
Қытай бөлмесі
Қытай бөлмесі 1830 жылдары Марианна, Клиффорд Констебль ледиі мен оның қарындасы Элизаның Брайтон павильонына жасаған сапарынан шабыт алды. Ағаш шебері Томас Брукс алтын жалатылған айдаһарларды қашап жасады. Марианна айдаһар креслосын жобалады, ол 1841 жылы Томас Уилкинсон Уоллис Томас Уордтың (Халл қаласы) шәкірттігінде жүрген кезінде қашалды.
The Chinese Room was inspired by visits to Brighton Pavilion in the 1830s by Marianne, Lady Clifford Constable and her sister Eliza. The woodworker Thomas Brooks carved the gilded dragons. Marianne designed the dragon chair, which was carved in 1841 by Thomas Wilkinson Wallis while still serving his apprenticeship with Thomas Ward of Hull.
Елді мекендер мен саябақтар
1517 жылы елендер паркі салынғанға дейін ортағасырлық ашық дала жүйесі пайдаланылған. Уильям Сениордың 1621 жылғы сарқырамасы парктің сол кезде үйге шығыс жақтан кіретін негізгі кіреберісі бар, жаяу жол немесе аллея арқылы қол жеткізілетін бірнеше қоршаулардан тұратынын көрсетеді. Ескі ор қазбалары сарайдың екі жағын қоршап жатты. Батысқа қарай үш ұзын, тар балық шабақтары болған. 1715 жылы Уильям, 4-ші Данбар виконты үшін жаңа бақтарға арналған жерді тегістеу жөнінде үлкен жұмыс жүргізілді. Сол кезде батыс жағында газон, ал солтүстік жағында геометриялық жолдармен орналасқан тоғай жасалған болуы мүмкін. 1757 жылы Уильям Констебл Берлингтон графына тиесілі Лондонсбороу иелігінің бас бағбаны Томас Ноултонмен кеңесті. Ноултон көлдердің солтүстік жағында, қазір II дәрежелі* санаттағы менгарьер және батыс жағындағы үйге жақын орналасқан жылыжайлы пеш бағын ұсынды. 1772 және 1782 жылдар аралығында ландшафтты жақсартуға жауапты Ланселот "Кэпабилити" Браун, бөгет-көпірмен бөлінген екі көлді жасау үшін көлдерді біріктірді, ағаштар отырғызып, жерге көмілген қоршаулар мен ха-ха орнатты. Бартон Констебль Браунның ең жақсы құжатталған жобаларының бірі болып табылады, өйткені оның сегіз сапары және жүргізіліп жатқан жұмыстарға қатысты берген нұсқаулары иелік басқарушысы Джон Рейнс сақтаған. "Мистер Браунның кеңестері" немесе "Мистер Браунның нұсқаулары" деп аталатын құжаттар 2016 жылы оның туғанына 300 жыл толуын мерекелеу үшін Capability Brown фестиваліне Бартон Констебльдің үлесі ретінде цифрландырылды. Елизавета дәуіріндегі үйге іргелес тұрақ блогы 1768 жылы Лайтолердің палладиандық тұрақтарымен ауыстырылды. 1966 жылы Англия мұрасы тұрақтарды I дәрежелі мұражай ретінде тағайындады. Үйге жақын жерде 1782 жылы Томас Аткинсонның жобалары бойынша, Элеонора Коуд жасаған жасанды тас әшекейлерімен жаңа апельсинхана салынды. Бұл ғимарат 1966 жылы II дәрежелі* деп танылды.
The medieval open field system was used before the deer park was created in 1517. William Senior's 1621 survey indicates that the park was then made up of a series of enclosures with the main entrance to the house from the east, approached by a walk or avenue. The ancient moat stretched around two sides of the hall. Some way to the west, there were three long, narrow fish ponds. In 1715, considerable work was undertaken for William, 4th Viscount Dunbar in levelling land for new gardens. It seems likely that a lawn was created at this time on the west front, and to the north a grove containing a geometrical arrangement of paths. In 1757, William Constable consulted Thomas Knowlton, head gardener of the Londesborough Estate which belonged to the Earl of Burlington. Knowlton proposed a menagerie, at the north end of the lakes that is now Grade II* listed and a stove garden set close to the house on the west front, which contained a greenhouse long. Lancelot "Capability" Brown, who was responsible for landscaping between 1772 and 1782, joined the ponds to create the two lakes separated by a dam cum bridge, planting clumps of trees, installing sunk fences and the ha ha. Burton Constable is one of Brown's best documented projects, as notes of his eight visits and the instructions he issued whilst touring the ongoing works were recorded and kept by the estate steward, John Raines. Known as "Hints from Mr. Brown" or "Mr Brown's Directions", the documents were digitised in 2016 as part of Burton Constable's contributions to the Capability Brown Festival, celebrating the tercentenary of his birth. The Elizabethan stable block adjacent to the house was demolished to be replaced in 1768 by Lightoler's Palladian stables. The stables were designated in 1966 by English Heritage as a Grade I listed building. Closer to the house, a new Orangery was completed in 1782 to the designs of Thomas Atkinson with artificial stone ornament supplied by Eleanor Coade. This was designated in 1966 as Grade II*.
Киттің қаңқасы
XIX ғасырда саябақтағы ерекшелік – темірге орнатылған сперма китінің қаңқасы еді. 1825 жылы жақын орналасқан Тунсталлдың жағалауында бұл кит жағаға тірелді, және Халл қаласының танымал хирургі Джеймс Альдерсон оны мұқият тіліп, зерттеді. Киттің қаңқасы Бертон Констеблге әкелінді, себебі Холдернесс иелігінің лорд-парамоунты ретінде сэр Клиффорд жағалауға соқтығып келген қызықты нәрселерге құқылы болды. Бұл әйгілі кит Херман Мелвиллдің де назарына ілікті, ол 1851 жылы «Моби Дик» шедеврын жариялады: «Англияның Йоркшир графтығында, Бертон Констебл деген жерде, белгілі Сэр Клиффорд Констеблдің қолында сперма китінің қаңқасы бар. Сэр Клиффордтың киті толығымен жиналған, сондықтан үлкен көмескі жәшік сияқты, оны ашып, жаба аласыз, барлық ұзын қуыстарында – қабырғаларын алып желдей жая аласыз және бүкіл күн бойы төменгі жақ сүйегінде серуендеуге болады. Кейбір құпия есіктер мен жалюзилерге құлыптар қойылады, ал лакей болашақ қонақтарды кілттердің шоғымен жанында жүріп аралап көрсетеді. Сэр Клиффорд омыртқа бағанасындағы сыбыр галереясын көру үшін екі пенс, миының қуысындағы эхоны есту үшін үш пенс және маңдайынан теңдесі жоқ көрініс үшін алты пенс алуды жоспарлап отыр». Киттің қаңқасын әлі күнге дейін Бертон Констебль залының Ұлы амбарында көруге болады.
An unusual feature in the park during the 19th century was the skeleton of a sperm whale erected on ironwork. The bull whale had been stranded in 1825 on the shore at nearby Tunstall and was carefully dissected and studied by James Alderson, a celebrated Hull surgeon. The whale skeleton was brought to Burton Constable, since as Lord Paramount of the Seigniory of Holderness, Sir Clifford was entitled to anything of interest that washed up on the foreshore. This famous whale also came to the attention of Herman Melville, who published his masterpiece Moby Dick in 1851: "at a place in Yorkshire, England, Burton Constable by name, a certain Sir Clifford Constable has in his possession the skeleton of a Sperm Whale Sir Clifford's whale has been articulated throughout; so that like a great chest of drawers, you can open and shut him, in all his long cavities—spread out his ribs like a gigantic fan—and swing all day upon his lower jaw. Locks are to be put upon some of his trap doors and shutters; and a footman will show round future visitors with a bunch of keys at his side. Sir Clifford thinks of charging twopence for a peep at the whispering gallery in the spinal column; threepence to hear the echo in the hollow of his cerebellum; and sixpence for the unrivalled view from his forehead." The whale skeleton can still be seen at Burton Constable Hall, in the Great Barn.