Кіріспе

Брекон және Мертир Тидфил қосылыс темір жолы (B&MR) - Уэльстегі темір жол компаниясы. Ол бастапқыда өз атауындағы қалаларды байланыстыру мақсатында құрылған. Мертирге қол жеткізу бастапқыда қиын болғандықтан, ол Румни темір жолын, көне пластиналы жолды сатып алды, бұл оған Ньюпорт доктарына қатынау мүмкіндігін берді. Бұл өзгеріс компанияның бағытын ауылдық желіден минералды артерияға бұрды. 1863 жылы ол Брекон бағытынан Доулайсқа жақын бір нүктеге дейін ашылды, ал 1865 жылы Римниден Ньюпортқа дейінгі үзіліс бөлігі ашылды. Кейін компания екі бөлікті біріктіріп, Доулайс пен Мертирге жетті, бірақ күшті Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолымен бағытты бөлісуге келісуге мәжбүр болды. B&MR әрқашан қаржы тапшылығына тап болды және оның үлкен еңістерімен белгілі болды, бірақ 1923 жылғы бірігуге дейін сақталды, содан кейін Ұлы Батыс темір жолының құрамына кірді. 1945 жылдан кейін оның желісі күрт қысқарды, ал жолаушылар тасымалы 1962 жылы тоқтатылды. Тауарлар мен минералдар тасымалы да нарығын жоғалтты және 2020 жылға қарай Махендегі карьерге теміржолмен байланысты қысқа ғана бөлік қалды.

Тарих

Брекон орта ғасырларда Хонду және Уск өзендерінің қосылған жерінде орналасқандықтан маңызды аймақтық орталық болды. Оның салыстырмалы түрде шалқаяқ орналасқандығы көлік мәселесін үнемі маңызды етіп келді. Оңтүстікке қарай қиын жер бедері Брекон шыңдарының қырлы жотасынан өтіп, Оңтүстік Уэльс аңғарларының жоғарғы бөлігіне жететін болды, ал алғашқы жол Абергавенниге шығысқа қарай, ал Суонсиге оңтүстік-батысқа қарай жалғасты. 1800 жылы Брекнок және Абергавенни каналы ашылды, кейіннен ол Монмутшир және Брекон каналының бір бөлігіне айналды. 1816 жылы Хей темір жолы ашылды; бұл 24 мильге созылған, жылқылармен тартылатын темір жол, Бреконды Хейге, содан кейін Эардслиге байланыстырды. Брекон шыңдарының оңтүстігіндегі өнеркәсіп 1815 жылы Бринор трамвай жолы (немесе Брин Оер трамвай жолы) ашылғанда каналға қосылды. Ол Тридегардың солтүстігіндегі Тревильге жақын орналасқан Бринор өнеркәсіптік ауданын Брекнок және Абергавенни каналындағы Уск өзені бойындағы Талибонтқа жалғастырды.

Брекон және Мертир теміржол туралы заң

1859 жылғы Парламент сессиясында Брекон және Мертир заң жобасы қарастырылды. Ол 1851 жылғы Доулеис темір жолының Доулеис қаласының жанындағы терминалынан, каналдың басына жақын орналасқан Бреконға дейінгі темір жол құрылысын ұсынды. Dowlais темір жолы негізінен Dowlais темір компаниясына қызмет ету үшін салынған, сондықтан ұсынылған B&MR өз өнімдерін канал арқылы шығаруға мүмкіндік беретін еді. Бұл сонымен қатар Dowlais және Merthyr қалаларын қиын жерлермен байланыстырды – оның ішінде арқанмен жұмыс істейтін көлбеу болды, бұл B&MR-ға Мертирге жетуде шығындарды үнемдеуге көмектесер еді. Заң жобасы талқылана келе Бреконнан Талибонтқа дейінгі бөлігі алынып тасталды, маршруттың бір бөлігі басқа жоспарланған теміржол компаниясына берілді; алайда, бұл компания рұқсат ала алмады, бірақ B&MR үшін алынып тасталған бөлікті қайта қосу үшін бұл тым кеш болды. 1859 жылдың 1 тамызында мақұлданған темір жол Доулейстен Талибонтқа дейін созылды. Тағы бір темір жол, Hereford, Hay және Brecon темір жолы солтүстікке қарай құрылуға рұқсат алды. Ол үлкен Newport, Abergavenny және Hereford темір жолымен оны пайдалану туралы келісім жасады. Hay темір жолы осы кезеңде өзінің желісін сатуға ниеттенді, ал Hereford, Hay және Brecon темір жолы оны сатып алуды ұсынды, бұл жерді сатып алу мәселесін жеңілдетті. Қызу келіссөздерден кейін HH&BR Hay темір жолын бөлуге келісті, бір бөлігін Mid Wales темір жолына берді, ал оңтүстік бөлігі Талиллиннен Бреконға дейін B&M-ге берілді. Бұл келісімдер 1860 жылдың 6 тамызындағы Hay темір жолы заңымен бекітілді. Осыған сәйкес, келісімнің расталуына сенім артып, B&MR 1860 жылдың 15 мамырындағы заңмен Талибонттан Талиллин арқылы Бреконға дейін кеңейтуге қажетті өкілеттіктерді алды. Талиллинде Mid Wales темір жолымен үшбұрышты қосылыс құрылатын еді. Өзара пайдалану құқықтары туралы келісім жасалды. B&MR ескірген темір жолды сатып алды, бірақ оның арқасында Бассалегтен Монмутшир темір жолы арқылы Ньюпортқа қол жеткізуге мүмкіндік болды. Енді B&MR желінің өзін жаңғыртуға кірісуі керек еді, соның ішінде өткір бұрылыстарды едәуір түзетуді де қамтитын. Капитан Рич екі рет бас тартқаннан кейін, 1865 жылдың 7 маусымындағы тексеруден кейін жолаушылар тасымалын қайта ашуға келісті, және 1865 жылдың 14 маусымында Пенгам мен Ньюпорт док-стрит (Монмутшир темір жолы) арасындағы жолаушылар тасымалы басталды; 1866 жылдың 16 сәуірінде Rhymney қаласына дейін тасымалдар ұзартылды, ал 1867 жылы көмір тасымалы басталды.

Қаржылық қауіп

Компанияның пойыздарын Томас Савин мен Джон Уорд басқарды, олар меншік иелеріне капиталынан 5% төледі, бірақ 1866 жылдың басында [немесе 1865] мердігер жұмыстан шығарылды. Кенеттен B&MR өзінің қаржылық міндеттемелерін орындай алмады және облигациялық төлемдерді кешіктіре бастады, соның салдарынан компания әкімшілікке өтті. Бұл компанияның Мертир тармағын аяқтауға мүмкіндік бермеді, ал оның жарғыларындағы шектеулер Ньюпортқа дейін желіні ашуға бағытталды. B&MR-ді Machen-нен Bassaleg-ке дейін пайдалану қажет болды, бірақ Ньюпорт доктарына жету үшін Монмутширдің Батыс аңғары желісінің шамамен бір милінен өту қажет еді, бірақ GWR бастапқыда 1884 жылдың 7 шілдесіне дейін бұл мүмкіндікті ұсынбады. Біраз келіспеушіліктерден кейін желіні пайдалануға рұқсат берілді. 1882 жылы Ньюпорт доктары компаниясы өзін «Александра (Ньюпорт және Оңтүстік Уэльс) доктары және темір жолы» деп қайта құрды және PC&NR істерінде жетекшілікке ие болды, сондай-ақ 1883 жылы Бассалегтен Батыс аңғар желісі бойында қосымша екі жол салуға құқық алды. Бұл 1886 жылдың сәуір айында ашылды. B&MR Caerphilly тармағындағы Маченге жақындау тік еңісті бір жолмен жасалды, ал ауыр минералды тасымалды осы жолмен жүргізу қиындық тудырды. Сондықтан PC&NR жеңіл еңісті екінші, шамамен параллель бір жолды салуға құқық алды: «Мачен Loop». Бұл жаңа Ұлы Батыс темір жолының аясында 1891 жылдың 14 қыркүйегінде ашылды, ал өзгеріс 1922 жылдың 1 шілдесінде күшіне енді. Қажеттілік туындағандықтан, 1882 және 1902 жылдары капиталды қайта құру шаралары жүргізілді. ХХ ғасырда преференциялық акциялар бойынша пайыз төленді, ал 1918-1921 жылдары бұл көрсеткіш тек преференциялық акциялар бойынша 4%-ға дейін жетті.

Жол қозғалысы менеджерлері мен бас менеджерлері

Альфред Хеншоу, 1863 – 1894 жылдар. Джон Галл 1894 – 1903 жылдар. Герберт Р. Прайс 1903 – 1922 жылдар. – 1922 жылдың ақпаны (қызмет барысында қайтыс болды). Түннельдің оңтүстік-шығыс порталынан шығып, жол Глин Колвин және (кейін: 1931) Талибонт суқоймасының қасында 1:38 (2,6%) еңіспен төмен түсті.

Қалған көліктер

Бүгінгі күнге дейін тек бір ғана B&MR вагоны жетіп келді; No.111 вагонының корпусы Армскоттегі жеке үйдің бірінде сақталған. (2017) No.197 жүк вагоны қазіргі уақытта (2017) Северн аңғары темір жолында орналасқан.

Ұлттық велосипед желісі

Жолдың кейбір бөліктері Ұлттық велосипед желісінің құрамына кірді. Бұл маршруттар: NCN 4 (Celtic Trail) Махен мен Третомас аралығында, NCN 469 Баргод пен Фокриу аралығында және NCN 8 (Taff Trail) Торпантау мен Талибонт суқоймасы аралығында орналасқан. NCN 468 Абербаргодтан солтүстікке қарай созылады.