Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конфедеративтік мемлекеттердің Уақытша Конституциясы, ресми түрде Америка Конфедеративтік мемлекеттерінің Уақытша үкіметінің Конституциясы деп аталатын бұл құжат, Америка Конфедеративтік мемлекеттерінің жеті түпкілікті штаты арасындағы келісімшарт болып табылып, олардың алғашқы конституциясы ретінде қызмет етті. Оның жобасын 1861 жылдың 5 ақпанында Уақытша Конгресс тағайындаған он екі адамнан тұратын комиссия бастады. Уақытша Конституция 8 ақпанда ресми түрде қабылданды. Бұл конституция негізінде құрылған үкімет 1862 жылдың 22 ақпанында, "Америка Құрама Штаттарының қағидалары бойынша ұйымдастырылған" тұрақты үкімет нысанымен алмастырылды.
The Provisional Constitution of the Confederate States, formally the Constitution for the Provisional Government of the Confederate States of America, was an agreement among all seven original states in the Confederate States of America that served as its first constitution. Its drafting by a committee of twelve appointed by the Provisional Congress began on February 5, 1861. The Provisional Constitution was formally adopted on February 8. Government under this constitution was superseded by the new Constitution of the Confederate States with a permanent form of government "organized on the principles of the United States" on February 22, 1862.
Негізгі мәліметтер
1861 жылдың 4 ақпанында Монтгомериде (Алабама штаты) «Оңтүстік Каролина, Джорджия, Флорида, Алабама, Миссисипи және Луизиананың егеменді және тәуелсіз штаттарының конгресінің» депутаттары Америка Құрама Штаттарының үлгісінде жаңа үкімет құруға кірісті. Конгресс ешбір іске қол жеткізбей тұрып, оған басшылыққа алуға болатын қағидалар жиынтығы қажет болды. 5 ақпанда Кристофер Меммингер конгресс өкілеттігін конвенцияға беру үшін уақытша конституция жобасын дайындау үшін он үш адамнан тұратын комитет құруды ұсынды. Джорджия штатынан Томас Кобб комитет құрамын он екі адамға дейін кемітуді, әр штаттан екі өкілден болуын ұсынды. Конвент соңғы ұсынысқа келісіп, Оңтүстік Каролинадан Меммингер мен Роберт Барнвеллді, Миссисипиден Уильям Барри мен Уайли Харристі, Флоридадан Джеймс Андерсон мен Джеймс Оуэнсті, Алабамадан Ричард Уокер мен Роберт Смитті, Джорджиядан Александр Стивенс пен Евгений Нисбетті, Луизианадан Джон Перкинс пен Дункан Кеннерді он екі адамнан тұратын комитетке мүшелікке ұсынды. Комитет Меммингерді, ол конгресске дайын жобамен келген болатын, төраға етіп сайлады.
On February 4, 1861, in Montgomery, Alabama, deputies to a "Congress of the Sovereign and Independent States of South Carolina, Georgia, Florida, Alabama, Mississippi, and Louisiana" met to set about creating a new form of government based on that of the United States. Before the congress could accomplish anything, it required a set of guidelines to follow. On February 5, Christopher Memminger proposed the creation of a Committee of Thirteen to draft a provisional constitution to grant congressional power to the convention. Thomas Cobb, of Georgia, moved for the committee to be twelve, with two members from each state delegation. The Convention settled on the latter by nominating Memminger and Robert Barnwell from South Carolina, William Barry and Wiley Harris from Mississippi, James Anderson and James Owens from Florida, Richard Walker and Robert Smith from Alabama, Alexander Stephens and Eugenius Nisbet from Georgia, and John Perkins and Duncan Kenner from Louisiana to the Committee of Twelve. The committee elected Memminger, who had arrived at the convention with a draft already prepared, as their chair.
Негізгі тұстары мен айырмашылықтары
Комитет мүшелерінің барлығы жақсы білімді және заң шығару саласында мол тәжірибеге ие болды. Конституцияның қажеттілігі оларды айтарлықтай жылдамдықпен жұмыс істеуге және 7 ақпанда конвенцияға есеп беруге мәжбүр етті. Содан соң көшірмелер жасалып, конвенция мүшелеріне таратылды, олар пікірталасқа салыстырмалы түрде аз уақыт жұмсады. Комитет жобасындағы негізгі өзгерістер – преамбулаға «Құдіретті Құдайдың инаят-шапағатын тілеу» фразасын қосу, атқарушы билікке вето құқығын беру, импорттық тарифтерге конгресс тарапынан белгіленген 15%-дық шектеуді алып тастау және округтік және аудандық сот жүйелерін біріктіріп, бір аудандық жүйе құру, онда әр штат бір ауданды құрады. Уақытша Конституция 1861 жылғы 8 ақпанда түн ортасында бірауыздан бекітілді. Оған 1861 жылғы 18 ақпанда Джефферсон Дэвистің інаугурациялық сөйлеген күні түскі уақытта қатысқан барлық мүшелер қол қойды. Барлығы 50 қол қойылды, соның ішінде 2 наурызда қабылданған Техас делегациясының қолдары да бар. Уақытша Конституцияны жасаушылар өздерінің Конституциясын құру үшін АҚШ Конституциясын негіз ретінде пайдаланғандықтан, көптеген ұқсастықтар бар. Көптеген бөлімдер ешқандай өзгеріссіз көшірілді, ал кейбіреулерінде тек сыртқы өзгерістер болды (мысалы, «АҚШ» дегенді «Конфедерациялық штаттар» немесе «Конфедерация» деп ауыстыру). Сонымен қатар, жоғарыда аталған өзгерістерді қоса алғанда, бірнеше айқын айырмашылықтар болды, сондай-ақ Конгресске президенттің өкілдік қызметін атқара алмайтынын жариялау үшін үштен екі дауыс беруге мүмкіндік беретін ереже де болды. IV бап Конгресске конституцияны үштен екі дауыспен өзгертуге, ал VI бап Конгресске басқа штаттарды Конфедерацияға қабылдауға құқық берді. Асығыс жағдайда, Он екілік комитет ратификациялау процесі сияқты маңызды ерекшеліктерді қосуды ұмытты және құлдық пен тарифтерге қатысты даулы мәселелерді атаудан бас тартты, олар тұрақты Конституцияда шешілуге тиіс болатын. Кейбір ғалымдар Дэвистің пікірін қолдайды, Уақытша Конституция АҚШ Конституциясының көптеген түсініксіздіктерін нақтылауға тырысқан. Бұрынғы Конституцияның тілі көптеген тарихшыларды Уақытша Конституцияның консолидацияланған, орталықтандырылған федералды үкіметке қарағанда федерализмге баса назар аударатынына сендіреді. Мысалы, оның кіріспесінде «Біз, халық» деген сөздер «Біз, егеменді және тәуелсіз штаттардың өкілдері» деп ауыстырылды. «Дәлделген» және «атап айтылған» сияқты сөздер де федералды үкіметтің билігін азайту және Конфедерацияның біртектілік емес, штаттардың одағы екенін көрсету үшін қолданылды: егемендік билік «төменнен жоғары» емес, «жоғарыдан төмен» болатын құрылымда орналасқан.
All committee members were well educated and had extensive legislative experience. The necessity of a constitution made them work with considerable speed and report to the convention on February 7. Copies were then made and distributed to the convention's members, who spent relatively little time on debate. The key changes to the committee's draft were an inclusion of the phrase "Invoking the favor of Almighty God" into the preamble, the addition of an executive line item veto, a removal of a congressional restriction of 15% on import tariffs, and the combination of the circuit and district court systems into one district system in which each state comprised one district. The Provisional Constitution was then unanimously ratified around midnight on February 8, 1861. It was signed by all members present at noon on the day of Jefferson Davis's inaugural address, February 18, 1861. There were 50 signatures in all, including those of the Texas delegation who were admitted on March 2. Since the framers of the Provisional Constitution used the U. S. Constitution as a basis for their own, there are many similarities. Large sections were copied without any change, and others had only cosmetic changes (such as replacing "United States" with "Confederate States" or "Confederacy"). There were also several noticeable differences, including the aforementioned changes, as well as a clause to allow Congress to use a two thirds vote to declare the president unable to perform his duties. Article IV permitted Congress to amend the constitution with another two thirds vote, and Article VI granted Congress the power to admit other states into the confederacy. In its haste, the Committee of Twelve neglected to include important features such as a ratification process and decided to omit any mention of controversial issues regarding slavery and tariffs, issues that were to be decided in the permanent constitution. Some scholars agree with Davis that the Provisional Constitution sought to clarify many of the ambiguities of the U. S. Constitution. The language of the former leads most historians to view the Provisional Constitution as emphasizing federalism over a consolidated, centralized federal government. For instance, in its preamble, "We the people" was replaced with "We, the deputies of the sovereign and independent States, " Words such as "delegated" and "expressly granted" were also used to de emphasize the power of the federal government and to underscore that the Confederacy was a league of states rather than a single homogeneity: the sovereign power resided within a framework that was "bottom up," not "top down."